¶ Dominica prima in aduentu¶ OIIII. A P. ixxj
¶ De epiſtola. ¶ Sermo. II.Ora eſt iam nosde ſomno ſurgere. nūc enī ꝓpio¶eſt noſtra ſalꝰ qͣꝫ cū cre. Roꝝ. xiij.¶ C ¶ Mos eſt bonoꝝ negociatoruꝫ vtcum qͣs d̓ ip̄is lucrū magnū alicuiꝰ regionis ignote exꝑtꝰ eſt nō ſolū illuc ip̄e tendere feſtinat. ſed etiā amicos ſuos illuc ꝓperare inuitat. Sic apl̓s negociator celeſtisregionis. ineſtimabile lucrū ꝑ raptuꝫ exꝑtus alijs incognitū nō ſolū ipſe illuc tēdebat. ſed etiaꝫ omnes fideles adire monuitdicēs: Hora eſt iā nos de ſomno ſurgere.nūc enī ꝓpior eſt noſtra ſalꝰ qͣꝫ cū cre. Inq̇bus v̓bis tria facit. Primo negociatoribus celeſtē theſaurū qͣꝫ magnꝰ ſit indicat.quia eſt ſalꝰ noſtra. Sed qꝛ theſaurꝰ qͣntumcūqꝫ magnꝰ longe poſitꝰ nō curat̉. iōſecundo ꝙ ꝓpe ſit inſinuat cū dicit. ꝓpiorēqꝫ cū cre. Certio qͣliter ꝑ vigilantiā bonorum operū acq̇ri debeat informat cū dicitHora eſt iā nos de ſom. ſur. ¶ VUere magnus theſaurꝰ ſalus noſtra excedens omnes theſauros mūdi. Eſt enī glorificatioanime ⁊ corꝑis in celeſti beatitudine. Dequo Eſa. xlv. Iſrael ſaluatꝰ eſt ſalutē et̓na.Hec ſalus qͣꝫ magna ſit pēſare poſſumusex hoc ꝙ tacitis dotibꝰ anime tribꝰ. vnā d̓quattuor dotibus corꝑis q̄ ſunt minores.rex francie vel alter cū omni theſauro ſuonō poſſet cōꝑare. ſicut impaſſibilitatē velagilitatē vel ſubtilitatē vel luciditatē. qͣꝫ ſalutē qꝛ habemꝰ ꝑ chriſti aduentū. iō leguntur p̄miſſa v̓ba in pͥma dn̄ica aduentus q̄agit d̓ ſalute noſtra. Otheſaurꝰ ineſtimabilis q̄ nō vt temꝑalis raro viſus abſcōditur qꝛ ſemꝑ in ſe videbit̉. et ſemꝑ magis acmagis ad videndū animꝰ noſter afficiet̉.Iuxta illd̓ Eſa. lx. Tūc videbis et ex viſiōeafflues. ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. Tūcadimplebit̉ v̓bū dn̄i. Vbi eſt theſaurꝰ tuꝰibi eſt ⁊ cortuū. Quia hō d̓ ſalute ſꝑ meditabit̉ Hūc theſaurū habet recōditū pat̓ inhorreo celeſti vbi filiꝰ eſt hoſtiū. ſpūſſctūsv̓o hoſtiariꝰ. Vn̄ ibi fures nō furant̉. qꝛ di
ligens hoſtiariꝰ ꝯfortauit ſeras portaruꝫExemplū in ꝓmptuario ca. xvj. B. ¶ Onſo theſauro ſalutis mox ꝙ nō longe ſit inuit dicens: Propior eſt qͣꝫ cū cre. Vere ꝓpiorqͣꝫ olim ſanctis patribus in veteri teſtamēto fuerit. q̇ licet nobis plꝰ laborauerintquia diutiꝰ viuere potuerūt. tn̄ ad celuꝫ ꝑuenire nō poterāt. Nec mirū. qꝛ tunc tꝑsfuit ſiccū ⁊ aridū a gratiā ⁊ ſalutē. adeo enīculpa clauſerat celū ꝙ nec ros miẜicordienec pluuia gratie deſcēdere potuit. Propter qd̓ ſancti patres clamabāt. Dn̄e in celo miſericordia tua. Sed quando venit iēſus attulit ſecū faccū gratie in aduētu ſuo.quia venit plenus gratia ⁊ v̓itate. ⁊ ruptoſacco corꝑis ſui in paſſione. miſericordiadn̄i plena eſt terra. et tūc incepit ꝓpter aꝑtionē regni celoꝝ tꝑs grēet ſalutis. Iuxtaqd̓ alias dicit apl̓s. Ecce nūc tē. accep. eccenūc dies ſalutis. Et qꝛ tūc incepit tꝑs ſalutis. mox oſtēdit in latrone ſecū crucifixo. q̄ꝓ modico ſuo labore audiuit. Hodie mecū eris in ꝑadiſo. Quale v̓buꝫ quātūcūqꝫſanctꝰ fuit an̄ nō audiuit. Eſt etiā propiornoſtra ſalꝰ qͣꝫ erit in futuro. Lōge enim apeccatoribꝰ tūc erit ſalꝰ. Un̄ clamabūt ꝓſalute ſed nō exaudient̉ cū diuite nec ī gūtta aque. Nūc enī propior eſt noſtra ſalus¶ D ¶ Sꝫqͣliter cōquiri debeat hic theſaurus .ſ. ſalꝰ noſtra: on̄dit. qꝛ ꝑ vigilantiābonoꝝ operū. Un̄ dicit: Hora eſt iā nosde ſom. ſur. Quia qͣntūcunqꝫ qͥs ī ſomnislaboret ex tali labore nō ditat̉. Vn̄ q̇ vtilit̓vult laborare debet vigilās laborare. Hora eſt ergo nos de ſom. ſur. ſi volumꝰ hūctheſauꝝ ꝯqͥrere. ¶ Eſt aūt duplex ſomnꝰhūc theſaurū negligēs .ſ. culpe qͣntū ad cōmiſſionē. ⁊ negligētie qͣntū ad omiſſioneꝫ.¶ Culpe qͦ dormit homo ẜm aīam qn̄ ſcꝫin mortali pctō ſoporat̉ aliqͥs. ⁊ ob tenebratur. De quo apl̓us. Surge q̇ dor. ⁊ exur. amor. ¶ Negligētie ſiue torporis ſomnꝰ ēquo dormit hoẜm corpuſ. qn̄ ſcꝫ torpenscorꝑe negligit ꝓ ſalute laborare. De quo īꝓuerb̓. Vſqꝫ q̄ piger dormis. Et circa hūcduplicē ſomnū nota tria genera hominū