Queſtioīmo omne qd̓ illiꝰ ſuꝑeſt neceſſitatibꝰ: dꝫ in cauſis pijs acreligioſis erogare dn̄o om̄ibus dicente. qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynam Luc. xj. .xij. q. j. Quia tua. Si eſt ſine diſpēſationis mīſterio. aut eſt in clauſtro: aut extra clauſtrū vt inſcolis. Si in clauſtro. aut ꝗ indiget ē in extrema nccītateaut nō. Si nō: non dꝫ el̓ynam facere niſi petita licentiā ⁊obtēta. Si eſt in extrema nccītate. aut eſt p̄latus pn̄s: autnō. Si eſt pn̄s et opportune pōt petere licentiā: dꝫ petere.Si non ꝯceſſit vel pn̄s non fuerit ⁊ ipſum adire non poterit ꝓpter tēꝑis breuitatē: dꝫ erogare. quia in tali articuloom̄ia ſunt coīa. ẜm ꝙ dicit Amb̓. de offi. ⁊ habet̉. di. lxxx.vj. Non ſatis eſt bn̄ velle. Et eodē ea. idem Amb̓. in li. deoffi. paſce fame morientē. ſi nō paueris occidiſti. īmo ꝓhibente abbate homini fame moriēti tenet̉ dare: qꝛ hoc dn̄sp̄cipit cuiꝰ p̄ceptū hūano p̄ponendum eſt. Act̉. v. obędireoꝑtet deo magis ꝙͣ hoībus. di. viij. que ꝯtra. ſicut etiā pt̄atibus ſocietatis hūane maior pt̄as minor obediendū ꝓponit̉: ita deus hoībꝰ. Si ſit in ſcolis tūc credo ꝙ pōt elemoſynas facere temꝑato moderamīe eo ꝙ tūc ꝓ illo ſtatu ſibi relinꝗtur: ⁊ nō tm̄ maxime indigentibꝰ ſꝫ etiam mediocribꝰ pauꝑibo. Rōnes gͦ q̄ ꝓbant ꝙ nō pōt: ꝓceder̄t ꝙͣtuꝫad monachū clauſtralem ſine officio. ⁊ cū non ē pauꝑ inextrema neceſſitate ꝯſtitutus. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ eoqd̓ eſt artatus triplici voto non pōt hr̄e ꝓpriū ſicut nec viuere incōtinent̉ ⁊cͣ. pōt dici ꝙ verū eſt. vn̄ el̓ynam nō pōtfacere niſi fuerit illi data admīſtratio diſpenſatōnis vel illi ꝗ fuerit in extrema nccītate rōne p̄tacta. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ ꝓ alia ꝑte .ſ. ꝙ vnū bonū non impedit aliud ⁊cͣ. pōtdici ꝙ hoc veꝝ eſt ꝙͣtum ad aſſecutioneꝫ finis. īmo magisꝓmouet eo em̄ ꝙ om̄ia bona finē hn̄t ſummū bonū ꝙͣtuꝫad hmōi finis aſſecutionē. vnū bonū aliud non impedit. ſꝫvnū bonū aliud impedit ꝙͣtum ad ꝯtingentiā ſiue cōincidentiā actuū ſicut ptꝫ in actiua ⁊ ꝯtemplatiua. hec em̄ bona ſunt: ⁊ tn̄ actus eaꝝ nō coincidūt. nō em̄ pōt ꝗs ſimulexeꝗ actū ꝯtemplatōnis ⁊ actōnis. Sil̓r licet aſtringi voto pauꝑtatis ſiue ꝓfeſſionis ſit bonuꝫ. ſil̓r largiri el̓ynaspauꝑibꝰ: tn̄ vnuꝫ aliud impedit. Un̄ nec actus iſti cōincidunt niſi actualiter loq̄ndo eo modo qͦ dictū eſt. ꝙ monachus ẜm ꝯditōeꝫ qͣ monachus ē: non pōt facere el̓ynā. nihil em̄ hꝫ qd̓ ſuum ſit. pōt tn̄ el̓ynam dare inꝙͣtum ꝯmiſſaeſt ſibi diſpenſatio ſiue officiū diſpēſandi el̓ynas. ¶ Pre.ꝓfeſſio religionis nō impedit largitionē el̓ynarū: ſꝫ tollitꝯfuſionē largitoꝝ. Laudabilior eſt em̄ modꝰ largiendi ẜmordinē ſalutis qͦ illi ſoli largiunt̉ quibꝰ ꝯmiſſa eſt diſpenſatio elynaꝝ: ꝙͣ eſſet ſi vnuſꝗſqꝫ pro voluntate ſua et ſenſuſuo largiret̉. modus em̄ ꝗ ordinat ad ſalutem viris religioſis maxirne ꝯuenit. j. Corī. xiiij. oīa honeſte ⁊ ẜm ordinēfiant in vobis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ nō hr̄e ꝓprietateꝫeſt ordinatū ad largitionē elemoſynaꝝ ⁊cͣ. pōt dici ꝙ hecduo .ſ. nō hr̄e ꝓprietatem ⁊ dare el̓ynam non ſunt adinuicem ordinata niſi in ꝑſona q̄ anteꝙͣ daret hr̄et ꝓprietatemin dono. hͦ maniſtū eſt: hoc em̄ importat largito el̓yne. ſcꝫꝓprietatē hr̄e vel mīſteriū diſpenſatōnis ⁊ actū largiendiſꝫ in monaſterio clauſtrali deficit p̄muꝫ vn̄ in monaſterijshmōi nō ſunt ordinnta adinuicē non hr̄e ꝓpriuꝫ ⁊ largiriel̓ynā. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ mōachis ꝯceſſa ē pt̄as accipiendi pͥmicias ⁊ decimas ex quibꝰ ꝯgruit el̓ynas dari.pōt dici ꝙ hec ſunt illis ꝯceſſa ad ſuſtentatōeꝫ vite. Undej. q. j. Doctos. dr̄. ꝙ ꝯcedit̉ monachis quibꝰ ꝯcedit̉ adīſtratio ſpūaliū debere acciꝑe p̄micias ⁊ decimas. ⁊ oblatōnes vt iuxta apl̓m de altario cui ſeruiunt viuant. licꝫhec ergo ſint monachis conceſſa ad vite ſuſtentamentumnon p̄n̄t de his facere el̓ynas: niſi illi quibꝰ illoꝝ diſpenſatio eſt conceſſa.Nembrum ſecundūOnſequenter querit̉. vtrum a muliere habēte virū: poſſit fieri el̓yna. et videt̉ ꝙ ſic: ꝑ h̓ꝙ bona que ante matrimoniuꝫ erant ꝓpria.poſtea ſunt ꝯmunia viro et vxori. Ex qͦ vide.cxijtur. ꝙ ſicut vir vxoratus poteſt facere elemoſynas: et mulier ſimiliter maritata. ¶ Pre. Amb̓. li. de offi. et habeturdiſt. lxxxvj. Conſiderata miſericordia ꝯmunis eſt vſus. etideo ꝯmune p̄ceptum om̄ibus officijs: omnibus etatibusneceſſaria et ab omnibus differenda. id eſt implenda. ecce qd̓ dicit canon. ꝙ omnibꝰ etatibus eſt neceſſaria. et abom̄ibus adimplenda. Et ꝙ intelligit̉ de miſericordia queexercetur in ſubuentōne el̓yne ptꝫ ꝑ hoc vt habet̉ ibidemvbi dicit̉. om̄es admonent̉ vt ꝯferant nō habenti. ¶ Pre.mulier habet pt̄atem in corpus viri. ẜm ꝙ dicit apl̓us .j.Corin. vij. ergo multo fortius in res: gͦ poteſt eas pauꝑibꝰdiſtribuere. Sicut ⁊ legit̉ de beata Lucia que ſponſo ſuoignorante diſtractum patrimoniū diſtribuit pauperibus⁊ beata Anaſtaſia beatum Criſogonuꝫ in carcere alimonijs ſuis fouebat. ¶ Pre. ẜm ꝙ dicit bt̄us Aug. mulier delatere viri formata eſt. vt vir habeat eam ſociam nō ancillam: ſed vbi ſocietas ibi equalitas: ergo cum ipſe poſſit facere el̓ynam ⁊ illa poterit. ¶ Contra. nihil pōt facere decorꝑe ſuo ſine ꝯſenſu viri. nec etiā votum ꝯtinentie. īmo ſifecerit dꝫ retractare ad mandatū viri. vt habet̉. xxxiij. ꝙv. vna. et ibidē. Qd̓ deo. multōminus videtur ꝙ de rebꝰ¶ Pre. vt habet̉ ab Aug. xxxiij. q. v. Qd̓ deo. Nihil d̓ tuaveſte nihil de auro vel argento vel quacūqꝫ pecunia vel rebus nullis terrenis tuis ſine arbitrio eiꝰ .i. viri facere debuiſti. ecce plane habet̉ ꝙ nihil pōt vxor facere de rebꝰ viri nec de ꝓprijs ſine arbitrio viri. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ml̓ier pt̄hr̄e res tribꝰ modis. aut em̄ pōt habere res a ꝓprio lucro.eo ꝙ eſſet mulier lucroſa: ⁊ pōt habere res ꝑafernales .i.res cum dote. ꝑafernales dicunt̉ res ꝓprie p̄ter dotē. ⁊ dicuntur a para quod eſt iuxta ⁊ ferna quod eſt dos. aut poteſt hr̄e res ꝯmuniter cuꝫ marito. Si ſint res de lucro: autillis ſuſtentat ſeip̄m ⁊ virū: aut ſunt de abundāti. In primo caſu dd̓m. ꝙ nō pōt facere el̓ynas: ſi ſubtractio ſuſtentatōnis reſpectu viri debeat inde ſequi. magis em̄ tenet̉ ꝓprio viro ꝙͣ alicui alij. In ſcd̓o caſu dico ꝙ pōt inuito viro. ſil̓r dico de rebus pafernalibꝰ: de rebꝰ v̓o qͣs hꝫ cōmunes cū viro: poſſumꝰ loqui ꝙͣtum ad el̓ynas leues vel modicas: vel notabiles. In pͥmo caſu pōt facere el̓ynā etiā ꝓhibita in generali vtpote dare de pane ⁊ vino. ⁊ ſibi debꝰformare ꝯſcientiā ꝙ hoc vult maritꝰ. etiā ſi ꝓhibuerit: debet credere ꝙ non ꝓhibet oīno: ſed vt trahat eam ad mediocritatem. ⁊ cum hoc debet cogitare ꝙ ſi vir eiꝰ ſciret pauperis indigentiā: vellet dari. ꝙ ſi nihil hoꝝ credat ⁊ oīnoei interdicat̉. non pōt aliquid dare de his qui viri ſunt vtdicitur. quia debet eſſe oīno illi ſubdita ſicut corpus capiti. Aug. in quadam epl̓a. mulierem ꝯiugatam non licꝫ dicere facio qd̓ volo de meo: cum ⁊ ipſa non ſit ſua ſed capitis ſui. In ſcd̓o caſu nō pōt eo ꝙ mulieris caput eſt vir. j.Cor̄. xj. īmo ip̄a pene famula ē viri ⁊ vir ē dn̄s eꝰ. vt dicitAmb̓. in li. qōm ve. ⁊ no. teſta. ⁊ hr̄. xxxiij. q. v. hec imagodei. ⁊ ca. vltīo. mulierē ꝯſtat. ¶ Ad primū in cōtrariū dd̓mꝙ licet res ſunt quodāmō cōes marito et vxori. vtpote ꝗaad ꝯmunē ſuſtentatōeꝫ eorūdeꝫ: nihilominꝰ vir eo ꝙ eſt caput ⁊ qͣſi dn̄s mulieris: illoꝝ gaudet dn̄io ꝙͣtum ad pt̄atēcoīcandi illas extraneis. qd̓ pꝫ ex verbo aug. ſupͣ dicto .ſ.nihil de tua veſte ⁊cͣ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ miſcd̓ia eſtdifferenda ab om̄ibꝰ ⁊cͣ. pōt dici ꝙ hͦ intelligenduꝫ ē de oībus quibꝰ ſuppetit facultas ⁊ ꝯpetit poteſtas. qd̓ ptꝫ ꝑ hͨy multi ſunt ſancti ⁊ ꝑſanctiſſimi ꝗ nullam poſſunt facee elemoſynam corꝑalem. vn̄ ꝯſtat ꝙ tales non ſunt aſtricti exercio operū effectus miſericordie corꝑalis. ¶ Ad illd̓quod obijcit̉. ꝙ vxor hꝫ pt̄atem ⁊cͣ. dd̓m ꝙ habere pt̄atemin corpus alicuiꝰ viri eſt duobꝰ modis vel ꝙͣtum ad om̄esactus generaliter: vel ꝙͣtum ad actū generatōnis ſpecialiter. Ꝙ ergo obijcitur. ꝙ ꝑſona que habet poteſtateꝫ ī corpus viri habet ſimiliter poteſtatem in res eiuſdem. dicendum ꝙ verū eſt de poteſtate primo modo ſumpta ⁊ non ſecūdo modo. qꝛ iſto ſcd̓o modo tm̄ habent relatōeꝫ ꝑſonalēadinuicē vir et mulier ⁊ nō reſpectu rerū. Sed qꝛ vir nontm̄ dicit̉ maritꝰ. ſed etiā caput vxoris: ꝓpter hoc habet poteſtatē in res vxoris. dūmodo non ſint res parafernales: