Queſtio⁊ fulcimentū nature rōnalis q̄ eſt ẜm ſe ordinata. Que ⁊ſi ſit pct̄is viciata ⁊ depreſſa: nequaꝙͣ tn̄ eſt de ea dū eſt invia deſꝑandū. Intelligendū eſt tn̄ ꝙ el̓yna ꝓut eſt ſatiſfactoria ē bonis mīſtranda vt meritis eoꝝ quibꝰ ꝯfert̉ ſit celerior liberatō a pena eoꝝ a quibꝰ ꝯfert̉. Si autē fiat elemoſyna nō intuitu liberatōnis a pena debita. ſꝫ ſolū liberalitatis ip̄iꝰ dantis: nō oꝑtet ꝙ tūc fiat diſtinctō ꝑſonaꝝquibꝰ dat̉ el̓yna. vn̄ ⁊ executores teſtamentoꝝ dn̄t eligerebonos ꝗbꝰ ꝯferant res mortuoꝝ ad citiorē ⁊ expeditioreꝫliberatōem eoꝝ a pena. Sil̓r ⁊ volētes ſatiſface̓ de pct̄isſuis el̓ynis. tū ꝗa iſti iuſti vberiores fundūt or̄oes ꝓ illisꝓ quibꝰ ꝯfert̉ el̓yna ꝙͣ pct̄ores. Tuꝫ ꝗa eoꝝ or̄ones ſuntefficatiores apud deū. Dd̓m gͦ ꝙ bonis ⁊ malis danda eſtel̓yna. dūmodo ſint indigētes ꝗbꝰ in indigētia nō ſb̓uenire iniquū eſt. Amb̓. ſuꝑ illud Lu. hoīs vberes fructꝰ agerattulit dīc. Neqꝫ mīoris ē crimīs hn̄ti tollere: ꝙͣ cū poſſis⁊ abūdans ſis indigētibꝰ denegare. Eſurientiū panis eſtquē tu detines. Nudoꝝ indumentū ē qd̓ tu recludis. Miſeroꝝ redemptō eſt ⁊ abſoluto pecuīa quā tu in t̓rā fodisTantoꝝ gͦ ſcias te inuade̓ bona: q̄ntis poſſis p̄ſtare qd̓retine vales. hec Amb̓. di. xlvij. ſic̄ hi. Ecce ꝙ ẜm Amb. īdigentibꝰ dꝫ fieri el̓yna indiſtincte. de malis tn̄ diſtinguēdum ē. qꝛ aut ſunt in ſtatu ⁊ volūtate peccandi: aut n̄. Siſunt ī ſtatu ⁊ volūtate peccādi. nō ē eis ſubueniendū: ne hͦmō ſubuentio fomentū ſit malicie ⁊ cā ꝑmanendi in pct̄o.niſi in caſu notabilis ncc̄itatis. in qͦ nature ſꝑ ſubueniendū eſt. vn̄ Aug. Qui venatoribꝰ donāt qͣre donāt. ꝗ donanthiſtrionibꝰ ⁊ meretricibꝰ qͣre donant. nō naturā ibi attendunt oꝑis dei: ſꝫ neqͣciam oꝑis hūani. nō homī dant: ſꝫ arti neꝗſſime. et hr̄. lxxxvj. diſ. ꝗ venatoribꝰ. Qui v̓o ſunt involuntate dimittēdi pct̄m vel ſperat̉ ꝙ ex hoc boni fiant.tūc ex tali intentōne dari pōt. vn̄ pꝰ illud Ro. xij. Si eſurierit inimicꝰ tuus ciba illū. ſubdit̉. hͦ faciēs carbones cōgeres ſuꝑ caput eiꝰ. Glo. feruorē caritatis vel ſpūſſct̄i velyrentem pnīe ardorem. Et expedit notare propter v̓bumAugu. de venatoribus ꝙ quedam eſt venatio oppreſſiua.et hec eſt illicita. de hac diſt. vj. non eſt peccatum Gen̄. x.Cepit nemroth robuſtꝰ eē venator corā dn̄o .i. hoīm exp̄ſſus exactor. Et ē quedā venatō arenaria vt cū ꝗs impugin arena cū beſtia dentata ⁊ ad hͦ locat oꝑas ſuas: et hec ēillicita. Et ꝗ eam exercet ſub p̄cio locatꝰ peccat mortal̓r etefficit̉ infamis. iij. q. vij. infamis. ibi dr̄. ꝗ̄ oꝑas ſuas locātvt cū beſtijs depugnauerūt in arena ꝓ alijs poſtulare ꝓhibēt̉. Et ē venatio ſaltuoſa q̄ fit in ſiluis ⁊ ſaltibꝰ montiū.et hec ē licita. et fit illicita ex tꝑe vt in qͣdrageſima: ⁊ ex ꝑſona. qꝛ clerico nō eſt licita. Et ē venatō illa q̄ cū clamoreet canibꝰ fit. Pone̓ at̄ laqueū vel rethe ſine ſtrepitu clamoris ⁊ canibꝰ clerico licꝫ. ¶ Ad illa q̄ poſita ſunt ad oſtēdēdū ꝙ el̓yna danda ē malio. pōt dici ꝙ hͦ intelligit̉ vel qn̄vrgent̉ notabili vel graui neceſſitate. ſiue qn̄ p̄ſumit̉ de eorū melioratōne. Pre. reuera nō eſt dandū impio qꝛ impiºeſt .i. ad nutrimentū ſue malicie: ſꝫ ad ſuſtētamentū natureet ꝗa creatura rōnalis. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de hiſtrionibꝰ.pōt dici ꝙ hiſtrio pōt dici ꝗ ꝑ aliqd̓ inſtr̄m vel corꝑis geſticulationē hoīes intendit ꝓuocare ad vanos riſus et adineptā leticiā. Et ꝗ ob hanc cām dat. īmolat demoni. vt dicit aucͣtas ⁊ peccat. Sꝫ ſi detur ei. qꝛ ſcit figellare ⁊ citharizare ad ꝯſolatōeꝫ nature infirme ⁊ deſolate: nō eſt pct̄mdare ei. Legit̉. j. Reg. xvj. ꝙ dauid tollebat cythara ⁊ ꝑcutiebat manu ſua qn̄ ſpūs malꝰ ⁊cͣ. et tūc ſaul melius habebat ⁊ recedebat ab eo ſpūs malꝰ. Bonū gͦ eſt largiri omnibꝰ. ſicut dic apl̓s ad Gal̓. vj. dum tp̄s habemꝰ oꝑemurbonū ad oēs. ſꝫ qꝛ non ſufficimꝰ oībus: ideo ſubdit. maxīeaūt ad domeſticos fidei. vn̄ ꝓpinqͦs ſpū eligimus ꝗ dicunt̉domeſtici fidei. Eligimꝰ etiā ꝓpinqͦs carne .i. ꝯſanguineosquibꝰ magis tenemur dare tꝑalia ꝙͣ extraneis: maxīe ꝓpt̓rōnem ſcandali. Un̄. j. Timoth̓. v. Si ꝗs ſuoꝝ ⁊ maximedomeſticoꝝ curā nō hꝫ: fidē negauit. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ magis debemus dare malis ꝙͣ bonis: ſicut deꝰ plꝰde temꝑalibꝰ dat malis ꝙͣ bonis. Dicendū ꝙ non eſt ſimile de nobis et de deo tribus de cauſis. Prima eſt. quia deꝰ.clx.ſufficit omnibus: ſed nosom̄ibus. Secūda eſt. quia nos nō tenemur ip̄m imitari in oꝑibus poteſtatis. īmo tenemur velle non inn. qꝛ debemus eivelle ſoli om̄i potētiā. dare aūt oīet ſolem oriri ſuꝑ bonos et malos ē om̄ipotentie diuine. Tercia cā eſt. ꝗa elicit bonū d̓ abundantia tꝑaliū. qꝛua peccatores abundantnos aūt iſtud nō poſſumus. ¶ Adaliud obiectū dicendū.ꝙ cum dicit̉. Oꝑa ꝑfectōnis meliora ſunt ⁊cͣ. intelligiturſaluis gradibꝰ pambulis ad ꝑfectioneꝫ. Sed ſi aliꝗs daret malis vel inimicis. et nō daret bonis ⁊ amicis: nō eſſetꝑfectio ſed potiꝰ ſtulticia. qꝛ nō eſſet ſalui gradus p̄ambuli ad ꝑfectōem. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝓ alia ꝑte ſcꝫ ſi bn̄feceris ſcito ⁊cͣ. pōt dici ꝙ inſinuat̉ ꝙ diſcretio ē in el̓ynarūlargitione. ⁊ p̄cipue inter naturā ⁊ maliciā. ita ꝙ non det̉malis rōne malicie: ſꝫ intuitu nature ſuſtinēde. vn̄ glo. ſuper illud. da bono ⁊ ne receꝑis peccatorē. glo. ſimile enimThob̓. iiij. legit̉ panē tuū ⁊ vinū in ſepulturā iuſti ꝯſtitue.et noli ex eo manducare ⁊ bibere cuꝫ pct̄oribus .i. ꝓ eo ꝙpeccatores ſūt: noli eis coīcare. ſicut ꝗ nutriūt hiſtrionescum eſuriūt xp̄i pauꝑes. Qui d̓o dat indigenti nō qꝛ peccator eſt. ſꝫ qꝛ homo eſt nō peccatorē ſed iuſtū nutrit: ſi culpam non diligit ſed naturā. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ altiſſimus odio hꝫ peccatores ⁊cͣ. pōt dici ꝙ hoc intelligit̉ ratione vicij ſiue peccati. nō rōne nature ab ipſo ꝯdite. quiade eo ſcribit̉ Sap̄. xij. diligis om̄ia q̄ ſunt ⁊ nihil odiſti eorum que feciſti. Nec illis dꝫ beneficiuꝫ aliqd̓ impendi ſeuimpartiri rōne qua pct̄ores ſunt: ſꝫ ad ſuſtentatōeꝫ natureque eſt a deo ꝯdita. Cetera patēt ex ſupͣdictis.Nlembrum ſecundūOnſeq̄nter querit̉. vtrū danda ſit el̓yna valido indigenti: aut infirmo tm̄? Ꝙ valido:videt̉ ꝓuerbi. xxj. Qui obturat aures ſuasad clamores pauperum: et ipſe clamabit ⁊non exaudiet̉. Glo. general̓r. nō tm̄ corꝑal̓r infirmo. Exquo pꝫ ꝙ nō intelligit̉ de clamore pauꝑis infirmi tm̄: ſꝫ etvalidi. ¶ Iteꝫ eccͣi. xxix. ꝓpter mandatū aſſume pauperem⁊ ꝓpter inopiā eiꝰ: nec dimittas eū vacuū. Glo. intellige īmunere tuo. Alia glo. oībꝰ indigentibꝰ miſcd̓ia faciēda ēEx hac glo. videt̉ ꝙ nō ſolū infirmis: ſꝫ oībus indigentibꝰfieri debeat el̓yna. ¶ Pre. iob. xxxj. Si negaui quod volebāt pauꝑes. nō dicit pauꝑibꝰ infirmis: ſꝫ ſimpl̓r. ¶ Pret̉.Ro. xv. Nūc ꝓficiſcar in hirl̓m mīſtrare ſct̄is. Sꝫ cōſtatꝙ nō om̄s illi erāt infirmi. ¶ Pre. vt dicit ibi glo. hi totosſe dederūt diuinis obſequijs. nihil mūdanū curātes. Exemplū bone ꝯuerſatōis p̄bebāt credentibꝰ iſtis mittendointerdū (ſic̄ fecerunt achaici ⁊ macedones) collectā. Ecceꝙ hi cuꝫ eſſent ſanctiſſimi vixerūt de elynis. gͦ validis licꝫaccipere el̓ynam: aliter apl̓s nō mīſtraſſet illis. ¶ Pre. luce. xvj. Facite vobis amicos de māmona iniqͥtatis. Glo.nō quoſcūqꝫ pauꝑes: ſꝫ eos ꝗ pn̄t vos reciꝑe in eterna tabernacula. tales ſunt freq̄nter pauꝑes validi. vtpote pauperes ſpū: gͦ talibꝰ d̓ ꝯſilio dn̄i faciēda ē el̓yna. ¶ Pre. ad hͦeſt argumentū de helia. iij. Reg. xviij. de qͦ dīc Auguſ. ꝙ vteuꝫ poſſet paſce̓ mulier religioſa. fecit eū dn̄s egere. nō tn̄erat helias infirmꝰ: ſed validꝰ. Argumentū eſt ad idē dediſcipulis pauli vt ſupͣ. et bt̄o Bn̄dicto. et de bt̄o Alexio.⁊ alijs p̄tactis. ¶ Pre. ſuꝑ illud ad Gal̓. vj. maxīe aūt addomeſticos fidei. Glo. oībus impendēda ē miſcd̓ia: gͦ ⁊ validis vt videt̉. ¶ Pre. j. q. ij. ꝙͣ pio. Nunꝙͣ legimꝰ dn̄i diſcipulos et eoꝝ mīſterio ꝯuerſos ad quēpiaꝫ ad dei cultumaliqͦ muneris interuentu ꝓuocaſſe: niſi forte de pauperuꝫalimēto ꝗs in ꝯmune ꝓponat. quoꝝ nulli cuiuſcūqꝫ ꝓfeſſionis eſſent victualia negabant̉. Ecce argumentū ꝙ nullineganda eſt el̓yna .ſ. neqꝫ valido neqꝫ infirmo. ¶ Pre. Iohā. Criẜ. ſuꝑ epl̓am ad Heb̓. et habet̉ diſ. xlij. quieſcamꝰSi v̓o pro nutrimento poſtulat. nec in his examines. qm̄Abrahā hoſpitalitateꝫ ſe circa omnes oſtendebat. ſi ſcrutator fuiſſet circa ſe venientes et refugientes ad ſe: nunc̄angelos hoſpitio recepiſſet. Ecce argumentū ꝙ in pauperibus hoſpitio recipiēdis. nō dꝫ eſſe eligentia: ſed oīm de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten