Queſtiomōachi clericoꝝ officia libe pn̄t adminiſtrare. ẜm greg.vt pꝫ .xvj. q. j. ex aucͣte. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ nemo pōteccl̓iaſticis deſeruire obſequijs. pōt dici ꝙ ibi intelliguntur eccl̓iaſtica obſequia illa que rite fiunt in eccl̓ijs ꝑrochialibꝰ. cuiuſmodi ſunt celebrare diuina. mortuos ſepelire et ꝯfeſſiones audire. baptizare. infirmos inunge̓. ethmōi. que cū diſtrictōe regl̓e monachalis nō pn̄t exerceri. Un̄ verbū greg. ē vt habet̉. xvj. q. j. Nemo pōt eccl̓iaſticis obſequijs deſeruire ⁊ ī monaſtica regula ordinateꝑſiſtere. vt ip̄e diſtrictōem monaſterij teneat. ꝗ qͦtidie inniſterio eccl̓iaſtico cogit̉ ꝑmanē. hec greg. Fiat gͦ vis inverbis ordinate ꝑſiſtere: et diſtrictōem monaſterij tene̓.Ex his nō habet̉ ꝙ religioſi nō pn̄t docē et maxīe qui n̄ſunt obligati vel impediti ex voto vel obſeruātijs regularibꝰ monachoꝝ. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ꝙ nō lꝫ monachūexerce̓ oꝑa neceſſitatis ad ſalutē ⁊cͣ. pōt dici. illud hic intelligēdū ē ꝓpria aucͣte. ⁊ hͦ pꝫ ex verbis d̓creti q̄ ſunt nulli monachoꝝ nefandiſſimo auſu p̄ſumāt ⁊cͣ. Pre. hec ethmōi ſunt intelligēda ꝑ ſe .ſ. inqͣtū monachi. pn̄t tamenhmōi oꝑa exerce̓ ex iniunctōe ſiue cōmiſſione eis facta aſuꝑiore vt ex dictis ptꝫ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ſic̄ piſcisſine aqͣ caret vita ⁊cͣ. pōt dici ꝙ reuera monachꝰ ſine monaſterio caret vita .i. ſine regulari obſeruātia quā ꝓfeſſus ē. inꝙͣtum ē ꝑſona huiꝰ monaſterij. Regulares ei quiobligant̉ voto alicui regule obſeruāde ī aliqͦ monaſterioſic̄ faciūt aliꝗ viuētes extra illā obſeruātiaꝫ voti: mortuiſunt deo. Pre. pōt dici ꝙ hmōi decreta multū alludunthuīc nomini monachꝰ. vn̄ dr̄ ibidē. agnoſcat nomē ſuummonos eī grece latine dr̄ vnꝰ. achos grece qd̓ ē triſtis latine. Un̄ dr̄ monachꝰ vnꝰ triſtis ⁊ officio ſuo vacet. hͦ decretū et aliud mōachus grece ſingularis latine. vn̄ monachū ſingulariter ꝑ oīa age̓ oꝫ. vn̄ iuxta huiꝰ noīs monachi ethimologiā. nihil debēt hr̄e cū alijs .ſ. ī vita et cōuerſatōe. xvj. q. j. placuit. Un̄ ethimologie huiꝰ noīs alludūt canones p̄tacti. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ ī vno ⁊ eodē officio nō dꝫ eē diſpar ꝓfeſſio ⁊cͣ. pōt dici ꝙ vt pꝫ ex titulo illiꝰ decreti. nō ſunt ꝯſtituēdi iconomi ep̄oꝝ ī rebꝰ eccleſiaſticis. et vt volūt ꝗdaꝫ apparatꝰ yconomꝰ ponit̉ ibiꝑ ſindico. et dr̄ yconomꝰ cui res eccl̓iaſtica gubernandaiādat̉: ſindicꝰ qui ad cām dat̉ determinādaꝫ: intendit̉ īillo decreto. ꝙ laicꝰ ꝗ ē alteriꝰ ꝓfeſſiōis ꝙͣ ep̄us: nō dꝫ poni in officō ep̄i. vn̄. xvj. q. vij. noua actōe. dr. eligimus vtvnuſquiſqꝫ vr̄m ẜm calcedonēſiū patꝝ edicta ex ꝓprio clero yconomū ſibi ꝯſtituat. Indecoꝝ ei ē laicū vicariū ep̄ieſſe et viros eccl̓iaſticos iudicare. Et ſubditur ibidē. Invno eodēqꝫ officio nō dꝫ eē diſpar ꝓfeſſiōis ꝯgnitio. gͦ incaſu qͦ loꝗt̉ ꝯciliū p̄tactū ſiue decretū: ptꝫ ꝙ nihil facit adꝓpoſitū. Licꝫ eī vir religioſus et ſecularis fuit ꝙͣtum adaliqͦs ſtatꝰ diuerſaꝝ ꝓfeſſionū: tn̄ ꝙͣtū ad ea q̄ ſunt nccͣiaꝙͣtum ad officiū docēdi. vtpote ꝙͣtū ad ſanctitatē vite etꝑfectōeꝫ litterature et idoneitate diuī cultꝰ ⁊ alioꝝ hmōicēſeri pn̄t eiuſdē. nec dꝫ hͦ argumētū fieri a ſil̓i: cū ſecl̓ares et religioſos ſimiles eē cōtingit in illis que ad officium docēdi requiruntur.Ayticulus terciusOnſequēter q̄rit̉. vtrū epūs vl̓ ſummꝰ pōtifexpoſſit cōmitte officiū p̄dicādi ⁊ audiēdi ꝯfeſſiſones religioſis nō hn̄tibꝰ curā aīaꝝ. Eſt eī poſitio quorūdā ꝙ officiū vniuerſale p̄dicatōis publice nulli religioſo ſeu monacho pōt cōmitti: etiā a ſummo pōtifice. ¶ Cōtra hoc arguit̉ ſic. ſi hec cōmiſſio fieri n̄ p̄t: hocerit ꝓpt̓ duas cās. vnā ex ꝑte cōmittētis: et alterā ex ꝑteeiꝰ cui dꝫ fieri cōmiſſio. Ex ꝑte quidē cōmittētis pt̄ eē impotētia eo ꝙ d̓ iure nō poſſit. ex ꝑte eiꝰ cui fit cōmiſſio. eoꝙ ip̄e nō ē ꝑſona idoneā ad hoc ꝙ de iure ſit potēs commiſſionē acciꝑe. ob quā rōem dr̄. ꝙ aliꝰ n̄ pt̄ ei ꝯmittē ẜmmodū loquēdi. qͦ dic̄ beatꝰ anſel̓. li. ij. Cur deꝰ hō. c. xvij.deū aliqͣ nō poſſe. nō ꝓpter hͦ ꝙ aliqua ſit ī eo impotētia.ſꝫ qꝛ ī r̄cipiēte ē accipiēdi impotētia. ſic̄ dictū ē ī euāgeliode ſaluatore Marci. vj. ꝙ nō potuit ibi multa miracula.cviij.facere. ꝓpter eoꝝ incredulitatē. Cauſe autē qͣre nō poſſithoc ſummꝰ pōtifex face̓ p̄cipue ſine ꝯſenſu p̄latoꝝ inferioꝝ: vident̉ plures. quarū prima vidr̄ eē p̄iudiciū p̄latoꝝinferioꝝ. Cū eī ex decreto ſct̄oꝝ patrū ſingule dyoceſesſingl̓os habēt ep̄os ad regimē aīaꝝ ordinatos. ſic̄ habet̉di. lxxx. ca. j. et. ij. et ſingl̓e ꝑrochie ſingl̓os p̄ſbiteros ſil̓iter habeāt ad regimē aīaꝝ ordinatos. vt. xiij. q. j. eccl̓iasCōtra hāc ordinatōem diuinitꝰ inſtitutā videtur eſſe. ſiſine aſſenſu vel inuitatōe regētiū alieni ī meſſem illā falcē mittāt. vt docēdo vel ſacra diſpenſando. ¶ Pre. ꝯfuſiovel ꝑturbatio videt̉ eē clauiū. ſi pluribꝰ cōmittant̉. maxime a latere veniētibꝰ: ⁊ nō ꝑ lineā aſcēſionis a ſuꝑno adinfimū accedētibꝰ. Nā et hoc videt̉ ſoluere regīs vnitatēet inducere dualitatē: ⁊ ꝑ ꝯſequēs ꝯfuſionē ſeu ꝑturbatōnē. ¶ Pre. qualit̓cūqꝫ ꝯcedapa talibꝰ publicā p̄dicatōem. ſubintelligdum videt̉ ſine p̄iudicio p̄latoꝝ inferioꝝ. Alioꝗn eēt pt̄as eccl̓iaſtica ſibip̄i ꝯͣria ⁊ ſuipius deſtructiua. ſic̄ tactū ē in iure ciuili. ꝙ ſi prīceps vel imꝑator ꝯcedat alicui ꝙ liceat ī publico edificare. hͦ ita dꝫ intelligi ſine p̄iudicio alteriꝰ niſi exp̄ſſa dicat̉ in indulgētianō obſtāte ⁊cͣ. ¶ Itē ſi prīceps vel īꝑator ꝯceſſit alicui ordini liberā ⁊ publicā teſtamēti factōꝫ: nl̓ ītelligit̉ niſi habeat legittima ⁊ ꝯſuetā teſtamēti factōeꝫ. Quapropt̓ ſimilit̓ debet eē de prīcipe eccl̓iaſtico. ꝙ ſi ꝯceſſit alicui ordini liberā et publicā p̄dicatōem: ſubintelligēdū vidr̄ eēſine p̄latoꝝ p̄iudicio ꝗbꝰ de iure p̄dicare cōpetit. ¶ Pre.ꝑ ſacros canones p̄latoꝝ regimīa diſtīcta ſunt adeo. qvnꝰ p̄latus terminos alteriꝰ inuadere nō pōt ad aliqd̓ cficiū eccl̓iaſticū exercēdū ſine gradꝰ ſui ꝑiculo. ſic̄ habet̉xiij. q. j. eccl̓ias. Quātomagis ꝯͣ inſtitutū eccl̓iaſticū ⁊ inp̄iudiciū p̄latoꝝ erit: ſi nō tm̄ p̄lati ſꝫ alieni ingrediātureoꝝ terminos aut p̄dicādo aut aliqd̓ aliud exercēdo. Cūigit̉ hec ſtatuta patrū ſunt. ꝯͣ que aliquid ꝯcedere vel immutare nō pōt romane ſedis auctoritas. vt. xxv. q. j. ꝯtraſtatuta. Ꝙ aūt decreta ſct̄oꝝ canonuꝫ neminē magisēapl̓icum ſeruare oporteat planū ē: inde manifeſtū ē ꝙ npōt illa ſedes hmōi p̄dicatōem publicā aliquibꝰ cōmittecum ſit ī p̄iudiciū p̄latorū. ¶ Pre. ſi talis p̄dicatio publica indiſtincte talibus cōcederetur: videret̉ ꝙ maiores eſſent p̄latis ⁊ ep̄is alioꝝ quoꝝ poteſtas limitata eſt. quinō niſi vocati poſſunt p̄dicare aut officia eccl̓iaſtica ī alienis ꝑrochijs exercere. vt. ij. q. j. ep̄m. Cum igit̉ tales epiſcopis p̄tnere videtur: iniuſtū ē ⁊ inordinatum talibuscōcedereferantur: ⁊ rōi nō videt̉ eſſe ꝯſentaneum.¶ Pre. aīpaulum reprehēſibile videt̉ ad Ro.indamētū edificare et gl̓iam ī aliēisē et dicit. ij. coꝝ. x. Nō in immenſum glonis laboribus: ſꝫ talibus qui non habentplebem hoc qgeret: ſi p̄dicatio publica eis cōmiſſa eſſet. niſi ſolicent infidelibꝰ. aut a fide alienatisquapropter cōmittere vt hoc cōtingat iniuſtum videt̉ etinordinatum. igit̉ de iure nō poteſt fieri huiuſcemodi cōmiſſio. ¶ Pre. ſi poteſtas talis talibus cōmittit̉. poſſentigitur de iure vendicare ſequelam poteſtatis .ſ. de euāgelio viuere. cū igr̄ vbiqꝫ pn̄t hͦ vēdicare: qͣre et ꝓcuratōesexigere: ⁊ ī hͦ vident̉ hr̄e maiorē pt̄atē ꝙͣ ep̄i: vel archiep̄ivl̓ metropolitāi ꝗ n̄ pn̄t exigere ꝓcuratōes. niſi ī ſuis dyoceſibus vel ꝓuincijs. ⁊ hoc nō ſꝑ ſꝫ certis tꝑibꝰ. īmo vident̉ arrogare nomē ep̄i vniuerſalis. qꝛ vident̉ eē ep̄i totiꝰ eccl̓ie: qd̓ ꝓhibet̉ ī iure ne quis vniuerſal̓ patriarchadicatur. vt. xcix. diſ. nullus pr̄iarchaꝝ. ¶ Prete. aug. adaurelianū in libro de oꝑe monachoꝝ. taliū ⁊ taliter p̄dicātiū videtur damnare ſtatū dicēs. Iſti fratres nr̄i temēarrogāt ꝙͣtuꝫ eſtimo. ꝙ apl̓icam habeāt pt̄atē cū nō ſintminiſtri altaris. diſpēſatores ſacr̄oꝝ nec euāgeliſte a domino ꝯſtituti. vn̄ cū tales ſint p̄dicatores p̄dicti: pſeudovident̉ nō veri apl̓i. His ⁊ ſil̓ibꝰ moti quidā ponūt necſummū pōtificē nec eccl̓ie auctoritatē romane poſſe aliꝗbus qui nō ſunt p̄lati pt̄atem cōmittere .ſ. publice p̄dicdi et audiēdi ꝯfeſſiones: niſi vocati fuerint ſiue aſſumptia p̄latis. ¶ Cōtra. apud ſummū pōtificē ē auctoritas ſiue pt̄as plēa. cꝰ ſct̄ioni ꝯͣdice̓ nō lꝫ. ſicut habetur. xj. diſt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten