Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pxīo Ecc̄i .xvij. officiū docētis actꝰ nulli ē ꝓhibitus.ſicut nec ſeculari ſic nec r̄ligioſo. Pre. illi potiſſimeuenit docere et hr̄e officiū docēdi facit et ꝓfitet̉ qd̓ docetAct̉ j. Cepit ih̓s facere et doce̓. et luc̄. vlt̓. potēs ī ſermōe oꝑe corā deo et ppl̓o: ſꝫ religioſi faciūt et ꝓfitent̉ qd̓docēt ꝑfectiꝰ ꝙͣ ſeculares: magis ꝯuenit illis actꝰ auctoritas docēdi magis ſunt ꝯformes ſummo doctori .ſxp̄o: ꝙͣ illis minꝰ ſūt hmōi: ſꝫ religioſi (qui vt d̓o ſe ꝯformarent oīa relinquerūt deo) magis ſe xp̄o ꝯformatſeculares diuitijs et dignitatibꝰ onerati. igr̄ ⁊cͣ. Contra Math̓. xxiij. Uos nolite vocari rabi: vnꝰ ē em̄ magveſter. Ex videt̉ nullus dꝫ ſibi honorē magiſterij velle: p̄cipue religioſi. taliū ſit infimū graduꝫ honoristenre. Itē glo. dic̄ ibi. Ne qd̓ deo debet̉ vobis p̄ſumatis. nec alios rabi vocetis. ne dīnū honorē hoībꝰ deferatis: ſꝫ nullus dꝫ ſibi p̄ſume̓ qd̓ deo debet̉ nec honorē diui hoī deferre .i. tribue̓. maxime religioſus. nullusmaxime religioſus dꝫ velle mgr̄ vel et̄ vocari. Pret.verbū p̄dictū ē verbū dn̄i inhibētis ſic diſcipulos magiſtros vel et̄ velle ſiue vocari. ſiue et vocari vellemīme cōuenit illis ſunt ſeqͣces diſcipuloꝝ eiꝰ ꝓfeſſores ꝑfectōis eoꝝ. Pre. xvj. q. j. monachus doctorisſꝫ plagētis hꝫ officiū. ē verbū hiero. ad ripariū deſideriū. Et ſubdit̉ ibidē. vel ſe vel mūdū lugeat: dn̄i pardus p̄ſtolet̉ aduētū. igit̉ docēdi officiū debꝫ monachhr̄e: ſimilit̓ nec alius religioſus. Pre. monachꝰ non dꝫpaſce̓: ſꝫ paſci. ſic̄ habet̉. xvj. q. j. Alia pꝫ greg. dicen ſic. Nemo pt̄ eccl̓iaſticis obſequijs deſeruire. in monaſtica regl̓a ordinate ꝑſiſtē. xvj. q. j. nemo. Ml̓tominꝰmgr̄ali mōachali: qꝛ vtrūqꝫ totū hoīeꝫ occupat. Prete. lꝫ monachū exerce̓ oꝑa neceſſitatis ad ſaluteꝫ. Un̄dic̄ eugeniꝰ papa. nullus monachoꝝ nefando auſu audeat ſeu p̄ſumat neqꝫ pnīam dare neqꝫ filiū de baptiſmoacciꝑe. neqꝫ baptizare neqꝫ infirmū viſitare. neqꝫ mortuum ſepelire. neqꝫ ad eccl̓iam ſecularē trāſire. neqꝫ ꝗbuſcūqꝫ negotijs ſe implicare. ſit clauſtro ſuo ꝯtētus. xvj. q. j.placuit. Multo fortius vt videt̉ nec officium magiſterij. Pre. xvj. q. j. placuit. Sic̄ piſcis ſine aqua caret vitā:ita ſine monaſterio monachꝰ. Sedeat itaqꝫ ſolitariustaceat: qꝛ mūdo mortuꝰ ē. Si monachi vt habet̉ ē ſolitariū tace̓. mortuū mūdo: ē eiꝰ doce̓ vti officio magiſterij. Pre. in ꝯſilio hiſpalēſi. In vno et eodēofficio dꝫ diſpar ꝓfeſſio. coherē et ꝯiūgi non pn̄t.ꝗbꝰ vota et ſtudia ſunt diuerſa. videt̉ clerici ſecl̓ares regl̓ares debēt nec poſſunt ſil̓ ꝯiungi quo ad officiūdocēdi. qꝛ ẜm aug. bonꝰ monachꝰ vix bonū clericū faciet nec bonuꝫ mgr̄m. qquare repelli debēt religioſi vt videtab officio mgr̄ali.Rn̄ſio. monachꝰ r̄ligioſus ꝗcūpōt licite docere ſacrā ſcripturā officiū ſiue aucͣtemſuſciꝑe licētiatꝰ a ſuo ſuꝑore. et ad ab eodē ordinatꝰ ſiue inſtitutus: ſeinuicē ꝯpatiant̓ .ſ. diſciplina regularis ad quā voto aſtrictꝰ ē: et executio ſiue exerticiū docēdi. tot ei poſſent obſeruātie diſcipline regularis ꝗbꝰdebito ꝓfeſſiōis eēt quis aſtrictꝰ. officiū legēdi exequinon poſſet illis omiſſis ad ex voto teneret̉. ī caſu poſſet regularis officiū docēdi exerce̓: niſi eēt ſecuꝫſpecialit̓ diſpēſatū ab eo aucͣtem haberet diſpenſandi.Immo religioſi regulares idoniores ſunt ad executōeꝫhꝰ officij ꝙͣ ſeculares ꝓpter pl̓es rōes. quaꝝ vna ē maiorexcellētia ī merito. qꝛ quāto ꝗs ē in merito excellentior.tāto ē in exercitio oꝑum ſpūaliū ad ſalutē aīarū ꝑtinētiūidoinor et potētior: ceteris paribꝰ. xvj. q. j. ſunt nōnulli.Alia ē maior expeditio ab alijs curis. liberi ſuntoīno et abſoluti a curis aīaꝝ et mīſterioꝝ ſunt ex debito exercēda rōe officioꝝ eccl̓iaſticoꝝ et poſſeſſionis p̄bēdaꝝ: ſic̄ ſunt aliꝗ religioſi. magis ſunt idonei ad exercitiuꝫ doctrine catholice: ꝙͣ alij ad hmōi curas et officiaſunt aſtricti. vtrūqꝫ cōpetent̓ exequi nullo pn̄t vl̓ difficultate. Greg. in omel̓. quadā. Iuſtꝰ quāto ī hocmūdo nihil poſſidet: tāto loquēdi iuſticia fiduciaꝫ maiorrē hꝫ. Alia ē abſolutio ab implicatōne circa nego-cia ſecl̓aria intellectū obſcurāt: aīaꝫ ꝙͣtū ad exercitium oꝑum ſpūaliū impediūt. Greg. in moral̓. multiplex terrenaꝝ reꝝ cura occupat et excecat. abſoluti et liberi oīno ab implicatōe hmoi magis idonei ſunt vacatōnis ſtudio et doctrine ſacre ſcripture. ꝙͣ alij quibꝰ incūbitneceſſario hmōi implicatio. Greg. ī moral̓. Tūc verbadei mētē viuatius penetrāt: ad ſe admittere curaꝝ ſeculariū tumultus recuſat. ꝓpter qd̓ beatꝰ benedictus vtmonachi magis expediti eēt et idonei ad exercitiū ope ſpūaliū. illos ſeculariuꝫ negotioꝝ edixit fore exꝑtes.xvj. q. j. ſunt nōnulli. Qd̓ et̄ inſinuat apl̓s dicēs. Nemomilitās deo implicat ſe negocijs ſecularibꝰ. vt placeatcui ſe ꝓbauit. ij. ad thimo. ij. Alia ē ſilētium ꝯtemplatōis cui inſiſtūt viri religioſi. magis illuſtrat̉ aīa: ꝙͣ exercitio actōis cui inſiſtūt viri ſecl̓ares. Greg. in moral̓.Ad p̄dicādum plus ꝯſcīa ſct̄i amoris edificat ꝙͣ exercitatio ſermonis. quia amādo celeſtia intra ſemetip̄m p̄dicoator legit: quō ſuadeat vt deſpici debeat t̓rena. Alia ēmaior deiectio hūilitatis cui plura reuelant̉ Math̓. xj.Cōfiteor tibi dn̄e pr̄ celi et terre. ꝗa abſcōdiſti hec a ſapientibꝰ et prudētibꝰ reuelaſti ea ꝑuulis. Alia eſt maior ꝯformitas ſūmo mgr̄o. magis ſunt deo ꝯformesqui ſunt deo aſtricti triplici voto .ſ. obediētie. ꝯtinentie.pauꝑtatis: ꝙͣ alij ſunt hmōi. Greg. in omel̓. vj. ſuꝑezechielē. priores pr̄es ꝯiugijs vtebant̉. filios ꝓcreabatpoſſidebāt ſubſtātias. curis rei familiaris intēdebāt. p̄dicatores at̄ ſct̄os Iſaias ꝓpheta ſpū ꝓuidēs. ſubſtātiasdeſerere. nihil ī terra quere̓. nihil poſſidere. eos veluthoīes terrā ambulātes: ſꝫ vt nubes volātes noīat Iſa.lx. Alia ē maior trāquillitas mētis magis potiunt̉religioſi a ſeculi vanitate ſegregati: in ſtudio v̓tutū exercitati. Greg. ī moral̓. ſuꝑ illd̓ Iob. v. illd̓ ſcies pacēhabeat tabernaculū tuū ⁊c̄. caro a vicijs reſtringitur mēs virtutibꝰ exercet̉: reſtat vt loquēdo quiſqꝫ doceatvitā quā moribꝰ ſeruet. Ad illud qd̓ primo obijcit̉ ꝯͣofficiū docēdi. illud math̓. Uos aūt nolite vocari rabipōt dici reuera ꝓhibet̉ officiū docēdi: ſꝫ potiꝰ libidoſiue inordinata voluntas p̄ſidendi. qd̓ pꝫ ex verbis ꝓpoſitis ibidē .ſ. amāt primos recubitos ī ſinagois ⁊cͣ. glo.ibidē eos arguit qui habita vel habita incebite appetūt. Pre. ibi ꝓhibet̉ appetitꝰ aucͣtis ſingl̓aris eſt ip̄iusſummi .ſ. xp̄i. qui ſolus docet. et cui tāꝙͣ auctori et illūiatori quicqd ſcit̉ ē attribuēdū. vn̄ glo. ibi. Magr̄ vr̄ vnusē xp̄c. cui quicqd̓ ſcitis attribuēdum ē. et hoc inſinuat illa glo. ne qd̓ deo debet̉ vobis p̄ſumatis ⁊cͣ. appetē em̄ il ſingularē aucͣtē magiſterij xp̄i ē. eo magis ꝓfitētureius diſciplinatū: minus ꝯuenit. Ad illd̓ hiero. Monachus doctoris ſꝫ plāgētis habꝫ officiuꝫ ⁊cͣ. pōt dici excludit quī monachꝰ poſſit et debeat docere. cumhmōi officiū p̄ciſionē ꝯueniat monacho: ſꝫ officiuꝫplangēdi. patꝫ eadē qͣi ſnīa eadeꝫ ibi doctos. vbi dr̄.ꝓbus monachꝰ p̄ſbiterij honore dedicatꝰ. p̄dicare. baptizare. pnīam dare. debita miſeris laxare. decimarum primiciaꝝ oblatōnū viuoꝝ et mortuoꝝ portōe iuſta frui debere: moderata diſpēſatōe ꝯcedimꝰ. Pre. canon ip̄e exponit verbū hiero. ſic dicēs. voluit diſtingue inter ꝑſonāmonachi clerici. on̄dens quid cuiqꝫ ex ꝓprio officioueniat. Alid̓ em̄ ꝯuenit cuiqꝫ ex eo clericus ē: aliud exeo monachꝰ ē. Ex eo monachꝰ ē: ſua alioꝝ hꝫ pct̄adeflendi officiū. ex eo clericꝰ: docēdi ſꝫ paſcēdi ppl̓m. monachꝰ at̄ vſqꝫ ad tp̄s euſebij zozimi et ciricij ſimpl̓r nonclericos fuiſſe eccaſtica teſtat̉ hiſtoria. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. monachꝰ dꝫ paſce̓ ſꝫ paſci .ſ. cibo ſpūali ita necdoce: pt̄ dici ē generalit̓ intelligēdū: ſꝫ de debito tm̄officij monachalis. vt hr̄. xvj. q. j. hinc ē. ē v̓bū hiero.Monachus doctoris ⁊cͣ. et illd̓. alia ē mōachi. alia clerici. ita generalit̓ intelligēdū ē. vt nll̓i mouacho liceat docēdi officiū ſume̓: ſꝫ voluit hiero. diſtininter ꝑſonā nonachi et clerici ⁊cͣ. vt. vn̄ dr̄. mor dꝫ paſcere: intelligit̉ debito officij monachalis: p̄t̄ ta et cōpetit ei doce̓ ī iniunctōe et diſpēſatōe ſuꝑioris: