Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtiocare pn̄t. qui nihil in cōi nec ī ꝓpriodiuinis ſpūalibꝰ varetinuerūt. niſi dicamiꝰ ſimul poſſe hoīes ocioſos ocioſct̄o et negocioſos. tn̄ vt ſimꝰ ocioſi ꝓhibemur negocioſi. et vt queramꝰ vnū: ſollicitari circa multa. Pre. vtiliores pn̄t alijs vtilitate ſpūali p̄cellit. vtpote indeuotis orōibꝰ ſct̄is afflictōibꝰ. ſalutaribꝰ monitis. pijscōſilijs ceteris ſpūalibꝰ vtilitatibꝰ ꝙͣ religioſi p̄cipue ad hmōi ꝑagēda ſeip̄os deo dedicauerūt militiā pauꝑtatis ob aſſumpſerūt: ī hmōi agēdis ſeip̄os exercitauerūt. nec dico vtiliores eis illos ī ꝗbꝰ ē mūdana affectio. indeuota orō. corrupta etiā horaꝝ canonicaꝝ ꝓlatōigiliaꝝ inhoneſtarū frequētatio. ſomni intꝑanei īmocratio. quoꝝ monita vt frequēter ad ꝑniciē. ꝯſilia additōem. ī ꝯſiliū eoꝝ inquit veniat aīa mea vt pl̓ibeoꝝ loquar. Ceteꝝ qui ſe ampliꝰ diuinis obſequijs dederūt. nihil ampliꝰ mūdanū curauerūt. exēplū boneuerſatōis credētibꝰ qd̓ ē ī mūdialiū deſpectōe. celeſtiū acꝗſitōe clariꝰ exhibuerūt ꝙͣ religioſi. p̄cipue aliꝗ nihil retinuerūt. gr̄e dei ſe cōmiſerūt. lites ꝯteſtatōes mundialibꝰ ſunt deſpexerūt. ſeip̄os ī nuditate frigiditatetāꝙͣ crucifixos on̄derūt. dicas eos pōpatice ingrediunt̉ domū dei opulēti in ſyon. dormiūt ī lectis eburneis. laſciuiūt ī ſtratis ſuis. cōmedūt agnū de grege vitulū de medio armēti. qui canūt ad voce pſalterij ſic̄dauid. putātes ſe habere vaſa cātici bibētes ī phialis vi. et optimo vngēto delibuti nihil ꝯpatiētes ſuꝑ ꝯtritōeioſeph. hiero. ī originali ſuꝑ micheā. An ꝯfuſiōisignominie ē ih̓m crucifixū pauꝑeꝫ atqꝫ eſuriēteꝫ craſſisp̄dicare corꝑibꝰ ieiunioꝝ doctrinā rubēti bucca tumētiqꝫ ore ꝓferre. ſi ī apl̓oꝝ loco ſumꝰ. ſolū ſermonē eoꝝimitemur: ſꝫ et ꝯuerſatōem qͦꝫ abſtinētiā. Ex his manifeſte pꝫ exercitia ī ſpūalibꝰ ꝗbꝰ debent̉ ſtipēdia victuspotiſſime ꝯueniūt religioſis. oībꝰ ꝓpter deū abrēnūciauer̄t modis p̄tactis ī oꝑbꝰ ſpūalibꝰ ſe occupāt. Pre.ſi ꝓpter iugē ī lege dei meditatōeꝫ nullā ī terra poſſeſſion. mīſterijs orbis foueri debēt pauꝑes mūdo renūciantes. qui magis fouēdi ſunt ꝙͣ religioſi aliꝗ. mundialia abdicauerūt. ī mādatis dei inſpice̓ deſiſtūt. a iugi occupatōe meditādi et inueſtigādi legēdi: diſputādirecedūt. qui ꝓfunda fluuioꝝ ſcrutati ſūt. venaꝝ argētiquerūt prīcipia. et locū ī ꝯflat̉ auꝝ. eſtimo eos addigniores legē dei tm̄ ſciūt: īmo audire ꝯtēnunt.ceci duces cecoꝝ. ſe et alios in foueā deducētes. ẜm.de talibꝰ ꝓphetas ī multis ſcripturaꝝ locis ꝯqueriEx p̄dictis pꝫ ꝓpoſitū. licite pn̄t religioſi acciꝑe a fidelibꝰ ꝓpter ſpūales oꝑatōes: hmōi oꝑatōibꝰ recōpēſat̉ labor manualis: qꝛ ſtatus taliū religioſoꝝ neqꝫ dānabilis ē neqꝫ vituꝑabilis. Poſſunt nihilominꝰaliqͣ ꝯͣ iſta allegari inferri ſic. xvj. q. j. placuit. firmiter indiſſolubiliter oēs p̄cepimꝰ vt aliꝗs monachꝰ pnīamnemini tribuat. niſi inuicē vt iuſtū ē. mortuū ſepeliatniſi monachū ī monaſterio ſecū cōmorātē. vel ſi fortuituquēꝙͣ adueniētiū fratrū ibi mori ꝯtingerit. Pre. infra īeodē. Placuit cōi nr̄o ꝯſilio. vt nullꝰ monachoꝝ lucroterreno de monaſterio exire nefandiſſimo auſu p̄ſumat.neqꝫ pnīam dare. neqꝫ filiū de baptiſmo acciꝑe. neqꝫ haptizare. neqꝫ infirmū viſitare. neqꝫ mortuū ſepelire. neqꝫad eccl̓iam ſeculareꝫ trāſire. neqꝫ quibuſcūqꝫ negocijs ſeimplicare. ſit clauſtro ſuo ꝯtētus. qꝛ ſicut piſcis ſine acaret vita: ſic monachꝰ ſine monaſterio. Ecce hic inbet̉ monacho ſiue religioſo exercitiū oꝑum ſpūaliū extramonaſteriū ſuū. Ex videt̉ ſit licitū religioſo exercere oꝑa ſpiritualia exͣ monaſteriū ſuū: nec ꝓpter illa reciꝑe a fidelibꝰ vite neceſſaria. Pre. infra ibidē Calixtꝰpapa. Interdicimꝰ abbatibꝰ et monachis publicas penitētias dare. infirmos viſitare vnctōes face̓. miſſas publicas cātare. Ecce eadē ꝓhibitio. Pre. infra ibidēAdijcimꝰ vero pnīam dare ꝓhibēt̉. inde eſt nulli ſacerdotū lꝫ parochianū alteriꝰ ligare vel ſolue̓. ex decreto videt̉ lꝫ aliquē religioſuꝫ hꝫ parochiāos exercere oꝑa ſpūalia: ꝓpter qd̓ debeat accipere vite nccͣria..cviij.igunt̉ de monachisRn̄ſio. decreta ꝓpoſita intellſpāliter ſumptis noīe extēſo generaliter ad r̄ligioſoset videt̉ ex ip̄a lr̄a. ē. Placuit oībꝰ reſidentibꝰ in ſct̄anicena ſinodo. vt monachoꝝ ꝯuerſatio et vita ẜm ethīologiā noīs ab oībꝰ diſcrepet. monachꝰ grece̓ ſingl̓arislatīe dr̄. Et.. eo. ſi cupis qd̓ diceris moachꝰ .i. ſolꝰ: ꝗdfacis in vrbibus. vtiqꝫ ſunt ſoloꝝ habitacula ſꝫ multoꝝ. vt dicūt quidā hec īēda ſunt ẜm antiqͣ tꝓpterea aliter poſtea ordinauit eccl̓ia ex moderamīedis apl̓ice. vn̄. xvj. q. j. moderamīe. vbi dic̄ greg. Moderamīe apl̓ice aucͣtis decernimus vt monachi ſi p̄ſbiterijhonore dedicati ſunt. ligandi ſoluēdiqꝫ poteſtate decimaꝝ primiciaꝝ oblatōnū que fiūt viuis defunctis:portionē iuſto canone ad ſuā et ꝓximoꝝ vtilitatē meritoꝑfectioris iuſticie minꝰ ꝙͣ ſacerdotes laudabiliter ſibivēdicēt. et dicit iuſtū canonē redditū eccl̓iaſticū: iuſte diuiſuꝫ. Et nota dr̄ merito ꝑfectōris iuſticie. quo inſinuatur. illis ſunt maioris ꝑfectōis: magis cōpetit exercitiū laboꝝ ſpūalium. ꝓpter qͦs acciꝑe debēt victui neceſſaria. Et infra ex ſubiūctis patꝫ. officia clericoꝝ mōachi p̄ſbiteri libere pn̄t admīſtrare. ſubiūgitur ꝯſequenter. Ex aucͣte hmōi decreti qd̓ apl̓ico moderamīe pietatis officio a nobis eſt ꝯſtitutū. ſacerdotibꝰ monachisapl̓oꝝ figurā tenētibꝰ liceat p̄dicare. baptizare. cōmunionē dare. peccatoribꝰ exorare. pnīam impone̓ atqꝫ peccata ſoluere. Ex hoc decreto habet̉ argumētū. religioſi pn̄t p̄dicare. et religioſi dicunt̉ tenē̓ figura apl̓oꝝad abrenūciatōem. Ad idē faciūt quedā dicta infra eodēſunt nōnulli. Ad illud quod obijcit̉. ꝓhibētur monachi dare pnīam:illi ſacerdotū licꝫ parochianū alterius ligare vel ſouere ⁊cͣ. Rn̄ſio hoc verū ē de iuremuni ſiue ordinario. pt̄ tn̄ ꝗs ſolue et liga parochianūalterius de poteſtate cōmiſſa. ſicut ē de illis qui vocātura p̄latis in ptem ſollicitudinis: qui pn̄t ſoluere et ligareparochianos alioꝝ auctoritate prelatorum a quibus vocati ſunt: et a quibus commiſſum eſt ip̄is poteſtas ſoluēdi et ligandiArticulus ſecundusOnſequēter queritur. Si licet religioſis docere ſiue eſſe doctores ſacre ſcripture. et videtur ſic. xvj. q. j. Sic viue in monaſterio vt clericus mercaris multo tꝑe diſce que poſtmodū doceas.ē verbū hiero. ad ruſticū monachu. ex quo ptꝫ religioſus pt̄ doctor qui diu didicerit. argumētu ꝯͣ magr̄osꝑuo tꝑe audierūt. Glo. eccͣi. v. Sic̄ peccat ſcit n vuꝓximū docere: ſic qui neſcit et vult magr̄. di. lxj. Miſeū ē eum eſſe magr̄m: qui nūꝙͣ fuit diſcipulus. verbū ē boetij in li. de diſciplina ſcolariū. Ex hoc etiā pt̄ argui atrario ſenſu. religioſus qui lōgo tꝑe fuit diſcipulus pt̄ doctor. Prete. xvj. q. j. ſi clericatus. Diſcas poſſisdocere. et ē verbū hiero. ad ruſticū monachū. et ibidē. neſis miles anteꝙͣ tyro. ne ſis priꝰ magiſter ꝙͣ diſcipulus. Pre. magis ꝯuenit illi docere et incathedrari qui melioris eſt vite. ꝙͣ illi minoris vite. igit̉ ſi religioſi boniſendi ſunt melioris vite vt frequētius qͣꝫ ſeculares: melius cōuenit eis habere officiū magiſtri qͣꝫ ſecl̓aribꝰ. Iſtd̓inſinuat̉ di. xl. Multi ſacerdotes. Pre. ſi ꝯceſſum ē religioſis et ē illis licitlicare. baptizare. cōmunionemdare. penitētiā intqꝫ peccata ſoluere. vt habet̉xv. q. j. ex aucͣte.licitū ē eis ꝯceſſum docere auctoritatē doil̓i rōe vel maiori. Pre. ſi licitū eſthn̄tibꝰ curā aitates eccl̓iaſticas bn̄iure cōi tenent̉ de ẜꝫre. hr̄e aucͣtcēdi doce̓. obſtātibꝰ illis ad illi religioſi nul hn̄t impedinte nec curā aīaꝝ. nec dignitateꝫaliquā. nec eccl̓aſticūficiū: pn̄t magis idonei ſūt adofficiū docēdi exercitigrātia ē pct̄igͣuiſſime peccat igͦrās iuxͣ ſnīaꝫ ſct̄ōIgͦrātia v̓o potiſſime tollit̉ offllē at̄ ꝓxīoqd̓ illi ē autpt̄ pct̄i ē vnicuiqꝫ ꝯceſſūqꝛ vnicuiqꝫ mādauit dn̄s