Queſtiocare pn̄t. qui nihil in cōi nec ī ꝓpriodiuinis ⁊ ſpūalibꝰ varetinuerūt. niſi dicamiꝰ ſimul poſſe hoīes eē ocioſos ocioſct̄o et negocioſos. cū tn̄ vt ſimꝰ ocioſi ꝓhibemur eē negocioſi. et vt queramꝰ vnū: n̄ ſollicitari circa multa. ¶ Pre.ꝗ vtiliores eē pn̄t alijs vtilitate ſpūali q̄ p̄cellit. vtpote indeuotis orōibꝰ ſct̄is afflictōibꝰ. ſalutaribꝰ monitis. pijscōſilijs ⁊ ceteris ſpūalibꝰ vtilitatibꝰ ꝙͣ religioſi ⁊ p̄cipueꝗ ad hmōi ꝑagēda ſeip̄os deo dedicauerūt ⁊ militiā pauꝑtatis ob hͦ aſſumpſerūt: ⁊ ī hmōi agēdis ſeip̄os exercitauerūt. nec dico vtiliores eis illos ī ꝗbꝰ ē mūdana affectio. indeuota orō. corrupta etiā horaꝝ canonicaꝝ ꝓlatōigiliaꝝ inhoneſtarū frequētatio. ſomni intꝑanei īmocratio. quoꝝ monita vt frequēter ad ꝑniciē. ꝯſilia additōem. ī ꝯſiliū eoꝝ inquit nō veniat aīa mea vt ꝓ pl̓ibeoꝝ loquar. Ceteꝝ qui ſe ampliꝰ diuinis obſequijs dederūt. ꝗ nihil ampliꝰ mūdanū curauerūt. ꝗ exēplū bone cōuerſatōis credētibꝰ qd̓ ē ī mūdialiū deſpectōe. celeſtiū acꝗſitōe clariꝰ exhibuerūt ꝙͣ religioſi. ⁊ p̄cipue aliꝗ nihil retinuerūt. gr̄e dei ſe cōmiſerūt. lites ⁊ ꝯteſtatōes q̄ ꝓ mundialibꝰ ſunt deſpexerūt. ⁊ ſeip̄os ī nuditate ⁊ frigiditatetāꝙͣ crucifixos on̄derūt. Nō dicas eos ꝗ pōpatice ingrediunt̉ domū dei opulēti in ſyon. ꝗ dormiūt ī lectis eburneis. ⁊ laſciuiūt ī ſtratis ſuis. ꝗ cōmedūt agnū de grege⁊ vitulū de medio armēti. qui canūt ad voce pſalterij ſic̄dauid. putātes ſe habere vaſa cātici bibētes ī phialis vinū. et optimo vngēto delibuti nihil ꝯpatiētes ſuꝑ ꝯtritōeioſeph. ⁊ hiero. ī originali ſuꝑ micheā. An nō ꝯfuſiōis ⁊ignominie ē ih̓m crucifixū pauꝑeꝫ atqꝫ eſuriēteꝫ craſſisp̄dicare corꝑibꝰ ⁊ ieiunioꝝ doctrinā rubēti bucca tumētiqꝫ ore ꝓferre. ſi ī apl̓oꝝ loco ſumꝰ. nō ſolū ſermonē eoꝝimitemur: ſꝫ et ꝯuerſatōem qͦꝫ ⁊ abſtinētiā. Ex his manifeſte pꝫ ꝙ exercitia ī ſpūalibꝰ ꝗbꝰ debent̉ ſtipēdia victuspotiſſime ꝯueniūt religioſis. ꝗ oībꝰ ꝓpter deū abrēnūciauer̄t ⁊ modis p̄tactis ī oꝑbꝰ ſpūalibꝰ ſe occupāt. ¶ Pre.ſi ꝓpter iugē ī lege dei meditatōeꝫ ⁊ nullā ī terra poſſeſſion. mīſterijs orbis foueri debēt pauꝑes mūdo renūciantes. qui magis fouēdi ſunt ꝙͣ religioſi aliꝗ. ꝗ cū mundialia abdicauerūt. ī mādatis dei inſpice̓ nō deſiſtūt. ⁊ a iugi occupatōe meditādi et inueſtigādi legēdi: diſputādi n̄recedūt. qui ꝓfunda fluuioꝝ ſcrutati ſūt. ꝗ venaꝝ argētiquerūt prīcipia. et locū ī qͦ ꝯflat̉ auꝝ. nō eſtimo eos ad hͦdigniores ꝗ legē dei nō tm̄ nō ſciūt: īmo audire ꝯtēnunt.ceci ⁊ duces cecoꝝ. ſe et alios in foueā deducētes. ẜm.de talibꝰ ꝑ ꝓphetas ⁊ ī multis ſcripturaꝝ locis ꝯqueriEx p̄dictis pꝫ ꝓpoſitū. ⁊ ꝙ licite pn̄t religioſi acciꝑe a fidelibꝰ ꝓpter ſpūales oꝑatōes: ⁊ ꝙ hmōi oꝑatōibꝰ recōpēſat̉ labor manualis: ⁊ cū hͦ qꝛ ſtatus taliū religioſoꝝ neqꝫ dānabilis ē neqꝫ vituꝑabilis. ¶ Poſſunt nihilominꝰaliqͣ ꝯͣ iſta allegari ⁊ inferri ſic. xvj. q. j. placuit. firmiter⁊ indiſſolubiliter oēs p̄cepimꝰ vt aliꝗs monachꝰ pnīamnemini tribuat. niſi inuicē vt iuſtū ē. mortuū nō ſepeliatniſi monachū ī monaſterio ſecū cōmorātē. vel ſi fortuituquēꝙͣ adueniētiū fratrū ibi mori ꝯtingerit. ¶ Pre. infra īeodē. Placuit cōi nr̄o ꝯſilio. vt nullꝰ monachoꝝ ꝓ lucroterreno de monaſterio exire nefandiſſimo auſu p̄ſumat.neqꝫ pnīam dare. neqꝫ filiū de baptiſmo acciꝑe. neqꝫ haptizare. neqꝫ infirmū viſitare. neqꝫ mortuū ſepelire. neqꝫad eccl̓iam ſeculareꝫ trāſire. neqꝫ quibuſcūqꝫ negocijs ſeimplicare. ſit clauſtro ſuo ꝯtētus. qꝛ ſicut piſcis ſine acaret vita: ſic monachꝰ ſine monaſterio. Ecce ꝙ hic inbet̉ monacho ſiue religioſo exercitiū oꝑum ſpūaliū extramonaſteriū ſuū. Ex qͦ videt̉ ꝙ nō ſit licitū religioſo exercere oꝑa ſpiritualia exͣ monaſteriū ſuū: nec ꝓpter illa reciꝑe a fidelibꝰ vite neceſſaria. ¶ Pre. infra ibidē Calixtꝰpapa. Interdicimꝰ abbatibꝰ et monachis publicas penitētias dare. infirmos viſitare ⁊ vnctōes face̓. miſſas publicas cātare. Ecce eadē ꝓhibitio q̄ sͣ. ¶ Pre. infra ibidēAdijcimꝰ ꝙ vero pnīam dare ꝓhibēt̉. inde eſt ꝙ nulli ſacerdotū lꝫ parochianū alteriꝰ ligare vel ſolue̓. ex hͦ decreto videt̉ ꝙ nō lꝫ aliquē religioſuꝫ ꝗ nō hꝫ parochiāos exercere oꝑa ſpūalia: ꝓpter qd̓ debeat accipere vite nccͣria..cviij.igunt̉ de monachisRn̄ſio. ꝙ decreta h̓ ꝓpoſita intellſpāliter ſumptis nō noīe extēſo generaliter ad r̄ligioſoset hͦ videt̉ ex ip̄a lr̄a. q̄ ē. Placuit oībꝰ reſidentibꝰ in ſct̄anicena ſinodo. vt monachoꝝ ꝯuerſatio et vita ẜm ethīologiā noīs ab oībꝰ diſcrepet. monachꝰ eī grece̓ ſingl̓arislatīe dr̄. Et. jͣ. eo. ſi cupis eē qd̓ diceris moachꝰ .i. ſolꝰ: ꝗdfacis in vrbibus. q̄ vtiqꝫ nō ſunt ſoloꝝ habitacula ſꝫ multoꝝ. ⁊ vt dicūt quidā hec īēda ſunt ẜm antiqͣ tꝓpterea aliter poſtea ordinauit eccl̓ia ex moderamīedis apl̓ice. vn̄. xvj. q. j. moderamīe. vbi dic̄ greg. Moderamīe apl̓ice aucͣtis decernimus vt monachi ſi p̄ſbiterijhonore dedicati ſunt. cū ligandi ſoluēdiqꝫ poteſtate decimaꝝ primiciaꝝ oblatōnū que fiūt ꝓ viuis ⁊ defunctis:portionē iuſto canone ad ſuā et ꝓximoꝝ vtilitatē meritoꝑfectioris iuſticie nō minꝰ ꝙͣ ſacerdotes laudabiliter ſibivēdicēt. et dicit iuſtū canonē redditū eccl̓iaſticū: iuſte diuiſuꝫ. Et nota ꝙ dr̄ merito ꝑfectōris iuſticie. quo inſinuatur. ꝙ illis ꝗ ſunt maioris ꝑfectōis: magis cōpetit exercitiū laboꝝ ſpūalium. ꝓpter qͦs acciꝑe debēt victui neceſſaria. Et infra ex ſubiūctis patꝫ. ꝙ officia clericoꝝ mōachi p̄ſbiteri libere pn̄t admīſtrare. ſubiūgitur eī ꝯſequenter. Ex aucͣte hmōi decreti qd̓ apl̓ico moderamīe ⁊ pietatis officio a nobis eſt ꝯſtitutū. ſacerdotibꝰ monachisapl̓oꝝ figurā tenētibꝰ liceat p̄dicare. baptizare. cōmunionē dare. ꝓ peccatoribꝰ exorare. pnīam impone̓ atqꝫ peccata ſoluere. Ex hoc decreto habet̉ argumētū. ꝙ religioſi pn̄t p̄dicare. et ꝙ religioſi dicunt̉ tenē̓ figura apl̓oꝝ qͦad abrenūciatōem. Ad idē faciūt quedā dicta infra eodēſunt nōnulli. ¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙ ꝓhibētur monachi dare pnīam:illi ſacerdotū licꝫ parochianū alterius ligare vel ſouere ⁊cͣ. Rn̄ſio ꝙ hoc verū ē de iure cōmuni ſiue ordinario. pt̄ tn̄ ꝗs ſolue et liga parochianūalterius de poteſtate cōmiſſa. ſicut ē de illis qui vocātura p̄latis in ptem ſollicitudinis: qui pn̄t ſoluere et ligareparochianos alioꝝ auctoritate prelatorum a quibus vocati ſunt: et a quibus commiſſum eſt ip̄is poteſtas ſoluēdi et ligandiArticulus ſecundusOnſequēter queritur. Si licet religioſis docere ſiue eſſe doctores ſacre ſcripture. et videturꝙ ſic. xvj. q. j. Sic viue in monaſterio vt clericus eē mercaris multo tꝑe diſce que poſtmodū doceas. ⁊ē verbū hiero. ad ruſticū monachu. ex quo ptꝫ ꝙ religioſus pt̄ eē doctor qui diu didicerit. argumētu ꝯͣ magr̄osꝑuo tꝑe audierūt. Glo. eccͣi. v. Sic̄ peccat ꝗ ſcit ⁊ n vuꝓximū docere: ſic qui neſcit et vult magr̄ eē. di. lxj. Miſeū ē eum eſſe magr̄m: qui nūꝙͣ fuit diſcipulus. verbū ē boetij in li. de diſciplina ſcolariū. Ex hoc etiā pt̄ argui a cōtrario ſenſu. ꝙ religioſus qui lōgo tꝑe fuit diſcipulus pt̄eē doctor. ¶ Prete. xvj. q. j. ſi clericatus. Diſcas ꝙ poſſisdocere. et ē verbū hiero. ad ruſticū monachū. et ibidē. neſis miles anteꝙͣ tyro. ne ſis priꝰ magiſter ꝙͣ diſcipulus.¶ Pre. magis ꝯuenit illi docere et incathedrari qui melioris eſt vite. ꝙͣ illi ꝗ minoris vite. igit̉ ſi religioſi boni cēſendi ſunt melioris vite vt frequētius qͣꝫ ſeculares: melius cōuenit eis habere officiū magiſtri qͣꝫ ſecl̓aribꝰ. Iſtd̓inſinuat̉ di. xl. Multi ſacerdotes. ¶ Pre. ſi ꝯceſſum ē religioſis et ē illis licitlicare. baptizare. cōmunionemdare. penitētiā intqꝫ peccata ſoluere. vt habet̉xv. q. j. ex aucͣte.licitū ē eis ⁊ ꝯceſſum docere ⁊ auctoritatē doil̓i rōe vel maiori. ¶ Pre. ſi licitū eſthn̄tibꝰ curā aitates eccl̓iaſticas ⁊ bn̄iure cōi tenent̉ de ẜꝫre. hr̄e aucͣtcēdi ⁊ doce̓. nō obſtātibꝰ illis adꝰ ⁊ illi religioſi ꝗ nullū hn̄t impedinte nec curā aīaꝝ. nec dignitateꝫaliquā. nec eccl̓aſticūficiū: pn̄t ⁊ magis idonei ſūt adofficiū docēdi ⁊ exercitigrātia ē pct̄i cā ⁊gͣuiſſime peccat igͦrās iuxͣ ſnīaꝫ ſct̄ōIgͦrātia v̓o potiſſime tollit̉ offllē at̄ ꝓxīoqd̓ illi ē autpt̄ eē cā pct̄i ē vnicuiqꝫ ꝯceſſūqꝛ vnicuiqꝫ mādauit dn̄s d̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten