Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ribꝰ. maxīe ꝓpter illas obediētia ſalutari ſūt vel iniūcte. vel vt ſupra tactū ē viris ꝑfectōem ꝓfitentibꝰ ꝙͣplurimum deteſtabile: eoꝝ ſtatui incōſonum ē ocijs vacare. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ q ꝑfectior ē vita ꝗs mūdū relinquit et laborat ꝙͣ relinꝗt et laborat. pt̄ dici ē vniuerſaliter verū. qꝛ talis poſſit occupatio et vtilis eccl̓ie dei mēbris xp̄i ex tāto zelo aīaꝝ exercitata. qͣi incōꝑabiliter eēt meliꝰ hmōi occupatōe aſtrīgi ceſſare ab oꝑe manuali ꝙͣ ecōuerſo: iſtd̓ infra pleniꝰ patebit. Ad illud qd̓ obijcit̉ deberēt laborare advitādū gͣuamē ꝓximoꝝ. ſicut fecit apl̓s. pt̄ dici forteī caſu verū ē: ſꝫ ꝯcludit neceſſitatē generalē. Ad illud qd̓ obijcit̉ de exemplo primoꝝ patrū ⁊cͣ. Dicēduꝫ qd̓ſic̄ ī lege erāt p̄cepta quedā localia nec obligabāt niſimanētes ī locis illis ꝓpter aliqͣs locoꝝ ꝯditōes. vt relinre agros īcultos pauꝑibꝰ qn̄qꝫ: ſic et oꝑa priora patrtꝑalia fuerūt. nec tꝑe trahēda ī ꝯſequētiā. Ad qd̓aug. deſcribens oꝑa monachoꝝ inſinuat laborē manua ad monachos ꝑtine̓. pt̄ dici hoc fuit magis tꝑale etꝑſonale ꝙͣ ꝑpetuuꝫ generale. Ad illud qd̓ ꝓponit̉ exaucͣte Bede. pōt dici ſic ſupra dictū ē. illd̓ ē ſimpliciter obligatoriū: ſꝫ forte ex aliquibꝰ certis circūſtantijs. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ oēs peccauimꝰ ī adā ⁊cͣ. pōt dici illa verba dn̄i magis ſunt p̄nūciātis penā ꝙͣ p̄cipiētisſatiſfactōem. Un̄ p̄miſit maledicta terra in oꝑe tuo ⁊cͣ.ſimilit̓ mulieri. in dolore paries filios tuos. ſeꝗt̉y ꝗlibꝫ ad laborādū obliget̉ ex ncc̄itate p̄cepti. al̓sequeret̉ quilibꝫ teneret̉ ad agri culturā. de dn̄s ibifacit mentōem. Ad aliud qd̓ ſequit̉. dd̓m vita ſpūal̓a nullo pōt obſeruari niſi actꝰ virtutū. quilibꝫ tenet̉ ad p̄cepta ſeruāda que ſunt de actibꝰ virtutuꝫ: ſꝫ vitacorꝑalis a ml̓tis obſeruari pōt ſine oꝑe manuali: ideoꝙͣuis ſit generaliter ī p̄cepto: tn̄ quilibꝫ ad eiꝰ obſeruātiā tenet̉. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ illud ē mortale ad qd̓ ſequit̉ mortale ⁊cͣ. pōt dici māducare ē mortale̓:niſi qn̄ ſine illo vita ſeruari pōt: qꝛ tūc ſe interfice̓t. etſil̓r oꝫ aliquis peccet mortaliter laborādo maribus: niſi qn̄ aliter vitā ſeruare pōt. niſi illicitis curiset hmōi cure ſunt oīno fugiēde: ſub eadē diſtrictōepoſuit apl̓us māducare et n̄oꝑari dicēs. Qui vultoꝑari māducet. Ad quedā illoꝝ inducūt̉ qua ſcꝫdictū ē lꝫ laborare ſit p̄ceptū. tn̄ ē obligatoriuꝫ ſil̓rn̄dendū ē. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ primo .ſ. p̄ceptū ē ꝯͣridd̓m dn̄s ꝓhibuit oēm ſollicitudinēapl̓is de his ꝑtinēt ad victu corꝑis. al̓a ip̄e loculosſet: ſꝫ ꝓhibet ſollicitudinē imꝑtinēte mēs dupliciter ſuffocat̉drimo .ſ. qn̄ ī rebꝰ tꝑalibꝰ fine ponit ratōe oꝑatōis. dn̄s ꝓhibet. rn̄ dicit aug. de oꝑe monanēs illud. Nolite ſolliciti ⁊cͣ. vt iſtauātū neceſſitatis ē: ſꝫ vt iſta intueāt̉ ꝓpt̓ iſtafaciāt quicqd̓ euāgelij p̄dicatōe face̓ iubent̉. habetur īglo. theẜ. iij. Secūdo ſuffocat̉ mēs qn̄ ꝯfidētiam de deoamittit. dn̄s intēdit ꝓhibere. vn̄ dic̄ glo. ſuꝑ illd̓ mat̉.vj. hoc exemplo ꝓhibꝫ ꝓuidētiā nec laborē ſꝫ ſollicitidinē vt tota fiducia nr̄a ſit ī deo quē aues ſine cura vuūt. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de veteri lege. dd̓m p̄ceptūꝯtinet̉ ī p̄ceptis decalogi. lꝫ explicite: vn̄ hꝫ reduci adillud. furtū facies. ſollicite lucꝝ qd̓ laborē manuū acquirit̉: ꝓhibet̉. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. oēs tenent̉ad p̄cepta. dd̓m ī qͦlibꝫ p̄cepto ē ꝯſiderāda poſſibilitasobẜuādi et finis eiuſdē. qꝛ ꝓpter aliqd̓ bonū inducēdū vl̓malū tollēdū. Propter primū dicit hiero. qui dicit deuꝫp̄cepiſſe aliqd̓ impoſſibile hoībꝰ implere anathema ſit. ab hoc p̄cepto excuſant̉ inbecilles corꝑe et impotētes. ꝓpter qd̓ excuſant̉ illi qui alio poſſunt ꝯſequi fi hmōi p̄cepti ſic̄ diuites. Ad illud qd̓ obijcit̉ adcepta magis tenent̉ religioſi ⁊cͣ. pōt dici ad laborimanualē equalit̓ tenent̉ ſeculares et religioſi ſe loquēdo. Qd̓ pꝫ ex duobꝰ. Primo ex verbis apl̓i. ij. theẜ. iij. dicētes. ſubtrahatis vos ab omī fr̄e ambulāte inordinate.Fr̄es oēs xp̄i anos vocat. tūc erāt religioſi. Secūdo pꝫ ex hoc quia religioſi tenent̉ ad alia ꝙͣ ſecularesniſi ad voto ſe obligauerūt: ſꝫ accidēs ꝯtingit illudp̄ceptū magis tāgit religioſos alios. et hoc qꝛ religioſi in pauꝑtate viuūt. vn̄ faciliꝰ pōt eis accide̓ habe.rēt aliūde vn̄ viuerēt ꝙͣ ſecularibꝰ. vn̄ ex ſtatuto regl̓e inaliquibꝰ ordinibꝰ. vt dicit hiero. ad ruſticū. Egyptioruꝫmonaſteria hūc retinēt morē. vt nullū abſqꝫ oꝑe et laboēſuſcipiāt. ꝓpter victꝰ neceſſaria ꝙͣ aīe ſalutē: ne vaget̉ ꝑnicioſis cogitatōibꝰ. ſicut et̄ ad vigilias et alia ꝗbꝰdomat̉ corpus tenent̉ religioſi ſtatutis ſuis ad ſeculares tenent̉. Ad aliud qd̓ ſequit̉. dd̓m. ꝙͣuis vſusliberaliū artiū ſit nobilior: tn̄ ē ita neceſſariꝰ ad vitaꝫcorꝑis ſuſtētādā. p̄tererea ſub oꝑe manuali cōprehenditur. vt patet ex dictis.Alembrum ſecundumOnſequēter querit̉. quoꝝ eſt libertas ſiuepoteſtas accipiēdi elemoſinas et ſine laboe manuali. videt̉ oīm .ſ. diuitū et pauꝑūſic. Eoꝝ ē libertas pt̄as accipiēdi elemoſinas et ſine labore. quibꝰ licite et meritorie ꝯferunt̉. ſed diuitibꝰ ꝙͣ pauꝑibꝰ licite et meritorie ꝯferunt̉. ⁊cͣ.mediū ſit verū: patꝫ. quia dn̄s imitādꝰ ē ī oꝑbꝰ pietatisUn̄ luce. vj. Eſtote miſericordes ſic̄ pr̄ miſericors eſt.et math̓. v. Diligite ⁊cͣ. vt ſiiis filij pr̄is vr̄i qui ī celis eſtqui ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos malos ⁊cͣ. Ecce inoꝑbꝰ miſericordie dn̄s nullū p̄elegit: ſꝫ oībꝰ dat. noſil̓iter debemꝰ. Pre. eccͣi .xviij. Miſericordia hoīs circa ꝓximuꝫ ſuū: miſcd̓ia aūt dn̄i ſuēm carnē: ſꝫ oīsꝓximꝰ ē. vt Cōtra. nullius ē libertas ſiue pt̄asaccipiēdiriſi habeat ius petēdi .ſꝫnullꝰ dꝫ petere vt videt̉ hiero. ad nepotianū ſic ait. Faciliꝰ ꝯtēnit̉ clericꝰ ſepe vocat̉ ad prādiū. nos īquā petētes raro accipiamꝰ rogati. beatiꝰ mgis ē dare ꝙͣ acciꝑe. It̄ rr̄ ſitdiuitū ſꝫ pauꝑum tm̄ ſic. habētibꝰ dare nihil aliud ē ꝙͣdere. ſic̄ dicit ꝓſper. ī li. vita ꝯtēplatiua. et habet̉ ī can.ij. Et hiero. ad damaſū. habr̄ ī can. clericosni ex bonis ꝑentū oꝑbꝰ ſuis ſuſtētaeadē ēimē accipiūt: ſacrilegiū ꝓfecto cōmitri pn̄t: ſitūt. ẜm hiero. bern̄. Sacrilegiū ē res pauꝑum dare pauꝑibꝰ. Ideo dicit dn̄s luce. xiiij. facis ꝯuiuium voca pauꝑes ⁊cͣ. Idē ī eodē. Exi cito ī plateas et vicos ciuitatis et voca pauꝑes ⁊cͣ. Ex quibꝰ pꝫ. que largiēda ſunt ex affectu pietatis: diuitibꝰ ſꝫ pauꝑibꝰ largiēda ſunt. et hoc ſit verū de rebꝰ ſecl̓aribꝰ: p̄cipue hocverū ē de rebꝰ eccl̓iaſticis ſunt bona pauꝑuꝫ. ẜm dicit aug. ad bonifaciū epl̓a. xxxij. ſunt inquit illa bonanr̄a ſꝫ pauꝑum. quoꝝ ꝓcuratōem quodammō gerimus ꝓprietate nobis vſur patōne dānabili vēdicamus. Exhis igit̉ videt̉ libertas accipiēdi ſit tm̄ pauꝑū Reſpōſio. vt al̓s tactū ē. Libertas accipiēdi pauꝑum eſt.Sꝫ notādum. ē pauꝑtas duplex .ſ. ſimulata et vera.pauꝑum aūt illo genere pauꝑtatis que ē ſimulata eſthec libertas. ſic̄ nec diuitū. qꝛ hmōi pauꝑes ſolēt magistꝑalia ſiue trāſitoria ī factis intēdere ꝙͣ eterna. tales em̄ſolēt ad mēſas alienas reſpice̓ aut ꝓpter pecunie ꝯgregatōem aut lautioris vētris refectōes vl̓ aliqd̓ hmōi. Pauꝑtas ſimulata .i. vera duplex ē ẜm hiero. ad ruſticumepl̓a. lxviij. volūtaria neceſſaria ſiue expedita: illata.prima hꝫ gl̓iam. ſecūda cruciatū. Illa at̄ ē nccͣria ſiueillata. aut ē potēs releuari laborē: aut no. dico aūtꝓpter infirmitatē vel debilitatē. vel forte qꝛ non ſe offertnateria vel locꝰ oꝑandi. Pauꝑibꝰ aūt gene̓ pauꝑtatisdebēt̉ a fidelibꝰ ꝗbꝰ ſuꝑeſt ſua habūdātia victui neceſſaria. ſic̄ pꝫ maīfeſte ex inſtructōe dn̄i. luce. xiiij. Cum facis ꝯuiuiū voca pauꝑes. debiles claudos cecos introduc huc. tl̓es impotētes ſūt. Si v̓o potēs ē releuarireleuat̉. aut ē ꝓpt̓ cām inordinatā minꝰ rectā .ſ. pigrcia. deſidiā. amorē ocij hmōi: tl̓ibꝰ debet̉ ſubuēto o pietatis inqͣtū tl̓es ſūt. ꝯͣ tl̓es loꝗt̉ apl̓s vt s tactiUtꝝ at̄ tl̓ibꝰ liceat ſubuenire. aut peccēt ꝗ̄ tl̓ibꝰ elemoſinas dāt.. tāget̉. at̄ apl̓s loquat̉ pauꝑibꝰ ꝗ̄ eratpauꝑes illo gene̓ pauꝑtatis. ē volūtaria expedita: pꝫ