Queſtioiꝑtatē .ſ. illatā releqꝛ tūc n̄ erāt tl̓es. ſi v̓o poſſibile ē pauuari ꝑ laborē manuū: ⁊ n̄ releuet̉ ꝓpt̓aliā cām ordinatā.aut illa cā pt̄ recōpēſare laborē. aut n̄. ſi pt̄: excuſat̉ pauper accipiēdo nccͣria affectu pietatis: ſi nō pt̄ oīno: quātū pōt tātū excuſat̉. Qd̓ aūt pt̄ ⁊ qd̓ nō. jͣ. taget̉. Si autēſint pauꝑes pauꝑtate volūtaria aut expedita. aut ē aſſūpta amore dei et zelo aīaꝝ: aut et̄ vlterioris ꝑfectōis app̄hēſione: aut timoris ſecularis inopie: aut honoris adeptōe qꝛ frequēter mūdo r̄nūciātes honorant̉: aut alia cāinordinata. Si hͦ ſcd̓o mō: taliū renūciatio ſiue pauꝑtasē vituꝑabilis niſi corrigat̉ intentio. ⁊ hac pauꝑtate pauꝑes male et ī ſui diſpēdiū accipiūt. Et de talibꝰ dic̄ augde oꝑe monachoꝝ. Multi veniūt ad monaſteriū. de ꝗbnō apparet. vtrū ex ꝓpoſito ſeruitutis dei. an vitā inopieet laborioſā fugiētes vacue paſci atqꝫ veſtiri volūt: ⁊ inſuꝑ honerari ab eis a ꝗbꝰ ꝯtēni atqꝫ atteri conſueuerūt.pauꝑes at̄ priori mō ſūt veri pauꝑes ꝗbꝰ regnū celoꝝ ꝓmittit̉. Math̓. v. bt̄i pauꝑes ſpū ⁊cͣ. Sꝫ hec pauꝑtas ſecūda reſpicit adhuc ꝑtitōem. qꝛ aūt n̄ p̄t releuari ꝑ oꝑationē ꝓpt̓ cās ſupͣdictas ⁊ tūc excuſat̉ ⁊ dubiū nō ē qn eisdebent̉ elemoſine ſic̄ ſupͣdictū ē. Si pt̄ releuari. aut releuat̉ ꝑ laborē. ⁊ talis ē pauꝑtas mūdo renūciantiū et oꝑenccͣria acꝗrētiū. ⁊ hec ē pauꝑtas altiſſima ꝙͣtū ad genusauꝑtatis. ſi at̄ n̄ releuat̉: ⁊ hͦ cā mīꝰ ordinata vt deſidiamore ocij aūt ꝗetis: hec ē vituꝑabilis vt sͣ dictū ē. Si n̄releuat̉ ⁊ hͦ ex cā ordinata pt̄ diuidi vt sͣ. Aut cā recōpenſat laborē ꝓpter aliā vtilitatē q̄ eā ſeꝗt̉: ⁊ tūc ē adhuc ꝑfecta et cōmēdabilis. ſi nō oīno. quātū recōpēſat intātuꝫexcuſat. Qd̓ tn̄ excuſat ⁊ alia q̄dā h̓ tacta ī ſequētibꝰ det̄mīat̉. Ex his pꝫ qͦꝝ pauꝑū ē libertas acciꝑe ⁊ quoꝝ nō.¶ Ad illd̓ qd̓ pͥmo ꝓponit̉ ꝯͣ iā determinatū .ſ. ꝙ ē oīm libertas ⁊ p̄t acciꝑe. qꝛ oībus licite ⁊ meritorie pn̄t ꝯferri⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ n̄ ſeꝗt̉. hͦ eī argumētū n̄ valꝫ. Iſte licite ⁊ meritorie ꝯfert iſti elemoſina: gͦ iſte licite ⁊ meritorie accipit. vt ex dictis pꝫ. qꝛ bn̄ accidit ꝙ ille ꝗ ꝯfert elemoſināꝯfert ex affectu pietatis ⁊ reputatōe neceſſitatis. ille aūtcui ꝯfert̉ accipit ex malicia ſil̓atōis. ſic̄ qn̄ ꝗs ſil̓at ſe indige̓ vt videat̉ iuſte acciꝑe ⁊ n̄ indiget. Pre. aliud ē acciꝑe pt̄atiue ⁊ acciꝑe licite vt ex dictis pꝫ.ꝓpt̓ qd̓ n̄ oīm qͦrū ē acciꝑe ē libertas ⁊ pt̄as accipiēdi. ¶Ad illd̓ ꝙ miſeratio hoīs dꝫ eē ſimpl̓r circa ꝓximū ſuū ⁊cͣ. pt̄ dici ꝙ eccl̓iaſticꝰ intelligit de miſeratōe affectꝰ: nō at̄ d̓ miſeratōeeffectꝰ q̄ ē ī actuali collatōe elemoſine. dn̄s v̓o ꝗ ē oīm ꝓuiſor ī hͦ caſu ē imitādꝰ. ꝗ ſic̄ ē auctor oīm eē ⁊ vite: ſic etſuſtētator oīm ineſſe ⁊ vita. īmo quātecūqꝫ nobilitatis ſitcreatura niſi manu ꝯditoris ſuſtētaret̉: defice̓t. ¶ Ad illud hiero. pt̄ dici ꝙ hiero. intēdit reuocare clericos ab īportuna ingeſtione ad ꝯuinandū cū alijs: ne ꝯtēptibileshabeant̉. ſciēs ꝙ meliꝰ ē ire ad domū luctꝰ qͣꝫ ad domū cōuiuij. qꝛ vt ait bt̄s greg. ī moral̓. Cōuiuia ꝑagi ſine culpavix pn̄t. vn̄ ī epl̓a eadē hiero. p̄mittit. ꝯuiuia tibi vitādaſūt ſecl̓aria. maxīe hoꝝ ꝗ honoribꝰ tumēt. qꝛ turpe ē ātefores ſacerdotes dn̄i crucifixi. ⁊ pauꝑes ꝗ cibo qͦꝫ veſcebant̉ ꝯſulū ⁊ milites excubare. vn̄ ī hͦ n̄ pt̄atē illoꝝ ꝗ iureeuāgelico accipiūt excludit: ſed qd̓ decet honeſtatē clericorū oſtēdit.Alēbrum terciumOnſequēter q̄rit̉. vtrū ſufficit laborare labore ſpūali ī recōpēſatōꝫ laboris corꝑalisEt videt̉ ꝙ ſic. ꝑ ambro. ꝗ dic̄ ſuꝑ illd̓ luc̄.ix. Dimitte mortuos ſepelire ⁊cͣ. docet dn̄sminora bona ꝓpt̓ maiorē vtilitatē eē p̄termittēda. magiseī ē aīas mortuoꝝ p̄dicādo ſuſcitare: qͣꝫ corpꝰ mortuū interra abſcōde̓. ¶ Pre. hoc idē pꝫ ex v̓bis apl̓oꝝ. Act̉. vj.nō ē equū nos relinq̄re v̓bū dei ⁊ mīſtrare mēſis. ¶ Pre.hͦ idē pꝫ ex v̓bis hiero. ꝗ dic̄ ī vno ꝓlogoꝝ ſuꝑ Iob. Sifiſcella iunco texerē at palmaꝝ folia cōplicarē vt ī ſudore vultꝰ mei comederē panē. ⁊ vētris opē ſollicita mentetractarē: nullꝰ mordēt nemo rep̄hēde̓t. Nūc at̄ qꝛ iuxͣ ſentētiā ſaluatoris volo oꝑari cibū ꝗ n̄ perit ⁊cͣ. falſariꝰ vocor ⁊cͣ. Ex his pꝫ ꝙ p̄t̓ mittēdꝰ ē labor minoris fructꝰ ꝓpt̓.Cviij.laborē maioris fructꝰ. ⁊ ita iſte ꝑ illū bene recōpenſatur.¶ Pre. glo. ſuꝑ illd̓ exo. v. qͣre moyſes et aaron ſollicitatis ppl̓m ab oꝑbꝰ ſuis. ite ad onera vr̄a. int̓li. t̓reni laboris. Glo. hodie ſi moyſes ⁊ aaron. i ꝓpheticꝰ ⁊ ſacerdotalis ẜmo aīaꝫ ſollicitet ad ẜuiciū dei exire de ſecl̓o: r̄nūciare oībꝰ q̄ poſſidet: attēdē legi ⁊ v̓bo d̓i: ꝯtīuo audies vnanimes ⁊ aīcos pharaōis dicētes. Uidete quō ſeducūt etborēt. ne militēt. ne agāt aliqd̓ꝑuertūt adoleſcētesqd̓ ꝓſit. relictijs rebꝰ inercias ſequēt̉ ⁊ ociumQuid ē ẜuienolūt ⁊ ocij occaſiōes q̄rūt. hecis. he ⁊ nūc aīci eiꝰ loquūt̉. nec ſolūeribꝰ ꝑſequūt̉. hec glo. Ex hͦ maīfeſte patꝫharaōis ⁊ ſuoꝝ ē īduce ad laborē maūalē: moy⁊ aaro ad ſpūalēgͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. duplex ē labor. maūal̓. ſ⁊ euāgelicꝰ vt hr̄ ab apl̓o. ij. thīo. vlt̓. Tu v̓o vigila ī oībꝰlabora .ſ. ſcript̉is exponēdis hoībꝰ docēdis ẜm glo. vn̄ ſeꝗt̉. opꝰ fac euāgeliſte. Cōſtat ꝙ labor ſecūdꝰ pt̄ recōpēſae̓pͥmū. vt merito poſſit acciꝑe ab alijs vn̄ viuat ꝗ laboratlaboe̓ ſcd̓o. ⁊ ſi n̄ pͥmo. ſic eī laborātibꝰ ẜm ius euāgelicūdebet̉ merces. d̓ qͣ dr̄. Dignꝰ ē oꝑariꝰ mercēde ſua. ⁊ ꝓpthͦ glo. aug. ſuꝑ hͦ. ij. thīo. ij. Laborātē agricolā oꝫ pͥmū d̓fructibꝰ ꝑciꝑe. Accͣria inꝗt ſume̓ ab eis ī ꝗbꝰ d̓o ꝗs militat: et̄ qͦs tāꝙͣ cultor vineā exercet: ⁊ qͦs tāꝙͣ gregē paſcit:n̄ ē mēdicitas ſꝫ pt̄as. Ecce ꝙ ſic acciꝑe n̄ ē mēdicare: ſedqd̓ d̓ poſſe ordīato pt̄ face̓. ¶ Pre. Thimotheū tꝑare volētē a licitis vt n̄ acciꝑet: ſꝫ vt d̓ laboe̓ viue̓t āmonet. īmop̄cipit vt accipiat ẜm ius euāgelicū. ſic̄ hr̄ ex gl. ibid̓. ſicdico vt accipias. iō abſtīeo qꝛ mihi d̓ acceptōe ſcādalū ē.⁊ ita vt pͥus. ¶ Pre. aug. d̓ v̓bis dn̄i. Diues ꝓpt̓ pauꝑesfactꝰ ē. ⁊ pauꝑ ꝓpt̓ diuite. pauꝑis ē orae̓. diuitis erogare.pēſare. gͦ ſpūali labore orōis r̄tribudei ꝓ ꝑuīs magreit̉ el̓yna diuitis ēis. ⁊ ita vr̄ vt pͥus. ¶ Pre. amb̓. inglo. ſuꝑ illd̓ pͣs. defecer̄t ocl̓i mei ī eloꝗuꝫ tuū. n̄ ē ocioſtm̄ v̓bo dei ſtudet nec pleriſqꝫ ē ꝗ exͣ oꝑat̉ ꝙͣ ꝗ̄ ſtudiū coſcēde diuītatiſ exercet. ip̄a et̄ ſapīa maximū opꝰ ē ⁊ an̄fertur maria que audiebat Marthe que miniſtrabat. etita vt prius quia vt dictum eſt ẜm ambroſium. maiorabro. maiora bōa ꝓpt̓ mīora p̄t̓mittēda n̄ ſūt. ¶ Pre. aliꝗmūdo r̄nūciātes ⁊ victū laboe̓ nō acꝗ̄rētes pn̄t ſine pct̄od̓ elemoſinis alioꝝ viue̓. ꝗ at̄ ſūt pauꝑes mūdo abrenūciātes ⁊ cū hͦ laboribꝰ ſpūalibꝰ inſiſtētes: ⁊ ſic ī vinea deilaborātes: maiꝰ vidēt̉ hr̄e ius viuēdi d̓ el̓ynis eoꝝ ī ꝗbꝰdeo militāt ꝙͣ n̄ laborātes. gͦ ſi n̄ laborātes pn̄t de el̓ynisviue̓: ⁊ iſti fortiori rōe. ꝗ at̄ pn̄t iuſte ⁊ licite d̓ el̓ynis viuēmerito laboris ſpūaliū: labore ſpūali recōpēſāt laboremcorꝑalē ⁊cͣ. ¶ It̄ ꝙ mūdo r̄nūciātes pn̄t ſine labore victūacꝗ̄rētes ſine pct̄o d̓ el̓ynis viue̓: pt̄ on̄di ſic. ꝓſper d̓ vitaꝯtēplatiua. ⁊ hr̄. j. q. ij. c. ſi ꝗs. dic̄. Illi ꝗ oīa ſua r̄līq̄rūt.vl̓ pauꝑibꝰ diſtribuer̄t l̓ eccl̓ie rebꝰ adiūgūt ⁊ ab eccl̓ialaudabilit̓ ſuſcipiēdi ſūt ⁊ eiꝰ oꝑbꝰ ſuſtētādi. ¶ Si dicēt̉hͦ debe̓ ītelligi d̓ r̄nūciātibꝰ ⁊ labore victū acꝗ̄rētibꝰ. hͦ n̄vr̄ veꝝ. p̄mo ꝑ hͦ ꝙ vl̓r loꝗt̉ ꝓſper. nullū excipiēs. ſcd̓o qꝛtūc ẜmo eēt ſibi ꝯͣriꝰ. nā victū laboe̓ acꝗrētes n̄ īdigēt alieno ſuſtētam̄to. vn̄ cū dic̄ tl̓es ab eccl̓ia ſuſtētādos: n̄ eſtdubiū qn̄ ītelligat d̓ pauꝑibꝰ nl̓ bn̄tibꝰ. vn̄ ſuſtētari poſſint ī cōi l̓ ī ꝓpͥo l̓ et̄ labōe māuali: alioqn n̄ īdigerēt ſuſtētamēto. ¶ It̄ aug. d̓ v̓bo dn̄i exponēs ill̓. Qd̓ vni ex mīmis meis feciſtis ⁊cͣ. dic̄ mīmis q̄ ſūt xp̄i. iſti ſt̄ ꝗ oīa ſuadimiſer̄t ⁊ ſecuti ſt̄ eū. ⁊ ꝗcqd̓ hn̄t pauꝑibꝰ diſtribuūt vtdeo ſine ſecl̓ari cōpede expedite ẜuirēt: ⁊ ab oneribꝰ mūdi lib̓ati velut pēates ſurſū hūeros tollerēt. cū gͦ iſti ſuntmīmi. ⁊ tl̓ibꝰ āmonet el̓ynas face̓ pn̄t d̓ ea viue ſine pct̄o¶ Pre. hͦ pꝫ ex ſollicitudīe apl̓oꝝ c̓ca pauꝑes reꝝ. iſti eīerat pauꝑes ẜm hiero. epl̓a. lvj. ꝙ oībꝰ r̄nūciauer̄t. ꝗ ẜmamb̓. ſuꝑ ro. vlt̓. oīm ſuaꝝ reꝝ vēditaꝝ p̄cia ponebat an̄pedes apl̓oꝝ. ꝗ ex ſe nl̓ hūer̄t vn̄ ſuſtētari potuer̄t. vn̄ cūꝓ eoꝝ pauꝑtate ſb̓leuāda ita laboraue̓it diligētia apl̓icaſic̄ pꝫ ī epl̓is ⁊ actibꝰ apl̓oꝝ: maīfeſtū ē ꝙ licitū fuit hocqͣꝫtū ad ſuſcipiētes: ⁊ piū qͣꝫtum ad largiētes. alioꝗn ſipct̄m fuiſſꝫ ill̓ accepiſſe: potiꝰ ad laborem ꝯpuliſſꝫ qͣꝫ adip̄os ſuſfētādos ꝑſuaſiſſꝫ. nec eſtīo aliquē ⁊ ſi ꝓt̓uū vl̓deaude̓ dice̓ illos laboe̓ vixiſſe ⁊ cū hͦ alioꝝ el̓ya accepiſſe.