Queſtiocet ſimpliciter eēt p̄tū: tūc oēs eēt ī malo ſtatu ꝗ manibꝰ ꝓprijs victū ſibi nocꝗrerēt ſi poſſent. et hoc ē feredamnare totū munꝘ iterū hoc ſe n̄ extēdat ad pauperes volūtarios et ꝑet ex ip̄a glo. q̄ dicit. vt nō cōpellant̉ egeſtate petere neceſſaria. tales eī nōmendicāt ſic̄ ncc̄itate cōpulſi: ſꝫ ſic̄ amore ꝑfectōis inducti. Poſtremo ꝙ nō ſe extēdat niſi ad eos ꝗ nō ſunt circamaiora occupati: apparet ex ip̄o textu. ij. theẜ. iij. Audiuimus qͦſdā int̓ vos ambulātes ī quiete nihil oꝑātes ſꝫcurioſe agētes. Hi aūt ꝗ hmōi ſūt denūciamꝰ vt cū ſilentio oꝑantes ſuū panē māducēt. hoc infra apparebit maīfeſtiꝰ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de illa glo. Qui freq̄nter adalienā mēſam frequētat ⁊ mēdicat ꝓ ocioſitate fouendaille ꝓnus ē ad adulādū et fouēdū. Et ꝗd mirū ſi ille ꝗ diligit ociū et fouet ventrē ſuū ꝓrūpit ī verbū adulatoriū.ex hoc nō dānat̉ pauꝑ euāgelicꝰ. ꝗ ad alienā menſā ꝯueuenit ꝓpt̓ euāgelizādū et imitādū xp̄m. Nā ſi tales hocꝙ pauꝑes ad alienā mēſam accedētes eēt adulatotūc cū xp̄c apl̓us miſerit ad euāgelizādū et ad viuēdū de ſumptibꝰ aliene mēſe: potiꝰ feciſſet apl̓os adulatores ꝙͣ viros p̄dicatores. ip̄e etiā xp̄c fuiſſet maximꝰ adulator: qꝛ frequēter īuitabat̉ et comedebat ī domibꝰ phariſeoꝝ. Un̄ ſi recte ītelligimꝰ: adulatōis viciū potiꝰ ē ānerum diuitibꝰ mūdanis ꝙͣ pauꝑibꝰ euāgelicis ⁊ volūtarijs. vn̄ Criẜ. omel̓. ſuꝑ math̓. loquēs de diuitibꝰ ait ſic.Adulari neceſſe ē multos et prīcipes et ſubiectos. et ml̓tis indigere ⁊ turpiter ſeruire. et formidare ⁊ ſuſpicariet timere eoꝝ ꝗ ſuſpicāt̉ oculos et timere calunniatoꝝora et alioꝝ et auaroꝝ cōcupiſcētias. ſꝫ nō pauꝑtas eſtaliꝗd tale: ſꝫ ꝯtrariū vniuerſū. regio ē nō furibꝰ ſubiectaſꝫ muītꝰ portꝰ trāqllus peleſtra et gymnaſiū ph̓ie. audite quicūqꝫ hoꝝ pauꝑes eſtis magis aūt ⁊ ꝗcūꝫ ditari cōcupiſcitiō pauꝑem eē malū ē: ſꝫ nō velle eē pauꝑem. ⁊neqꝫ malū exiſtima pauꝑem: ⁊ nō erit tibi malū. Et paulopoſt. neqꝫ mihi eos ꝗ accuſant pauꝑtatē ī mediū afferatis: ſꝫ eos ꝗ ꝑ eā fulſerūt. cū helias educatꝰ raptꝰ ē. beatailla rapina. cū hac heliſeus claruit. cū hac ioh̓es cū hacapl̓i oēs. Cū auaricia v̓o Achab Iezabel giezi. Iudasv̓o et cayphas ꝯdēnati ſūt: maledicta ē gens eoꝝ. ¶ Adillud d̓o qd̓ obijcit̉ ꝑ decretū vrbani pape. xij. q. j. pt̄ diciꝙ multiplex ē de fectꝰ ī allegatōe illiꝰ decreti. Primꝰ defectꝰ qꝛ decretū illud ē ad ep̄os ꝗ debēt paſce̓ mēdicātesnō ad illos ꝗ egēt. vn̄ ſicut illa lex deut̉. xv. nō erit oīnoegens et mendicꝰ int̓ vos. nō eſt data cōtra mēdicitateꝫpauperū: ſꝫ cōtra tenacitatē diuitū. qd̓ pꝫ ꝑ hoc qd̓ ī eodem capitulo ſubiūgit̉. nō deerūt pauꝑes ī terra habitatōis vr̄e. ſic et hec lex dat̉ ep̄is abūdantibꝰ ad ſuſtētatōꝫpauperū clericoꝝ: eoꝝ potiſſime ꝗ nō egent volūtarie ſꝫcōpulſiue.ꝗ ꝓpter indigētiā efficiūt̉ circa diuinū officiūindeuoti.Secūdꝰ defectꝰ ē. qꝛ illud decretū introducit̉ad ꝓbandū ꝙ clerici nō debēt hr̄e ꝓpriū. ſic̄ pꝫ in fine capituli. vbi habet̉. His oībꝰ claret ꝙ clericis nullo mō licet ꝓpriū hr̄e. ꝙ ſi habuerint: nō clerici erūt. Un̄ ꝑ illuddecretū nō p̄cludit̉ via pauꝑibꝰ ꝗ nolūt hr̄e ꝓpriū: ſꝫ potius aꝑit̉. Terciꝰ defectꝰ. ꝙ ſic̄ hr̄e ꝓprietateꝫ in cōi appropriatū ē auctoribꝰ ſūmi pōtificis ſcꝫ vrbani ſicut hicaꝑꝑet: ſic modꝰ viuēdi in altiſſima pauꝑtate aucͣte ſūmipontificis ē approbatus: ſic̄ pꝫ extra de exceſ. p̄latoꝝ. nimis iniqua. vn̄ decretū vrbani pape p̄iudicare nō potuit aucͣte īnocētij. honorij. Gregorij. qui iſtū modū acquirendi victū approbauerūt tam ī iure ꝙͣ in priuilegijs ſpecialibꝰ et priuatis. qꝛ nō habet imperiū par in parem: etcōſtitutio prior nō p̄iudicat poſteriori. nec ius cōe pͥuatonec lex cōis priuilegio: ſed potiꝰ ecōuerſo. Nec ex hͦ pōtargui inſtabilitas vel contradictio int̓ rectores eccleſie.qꝛ ſtatuta mutari debēt et poſſūt ꝓ loco et tꝑe. ſic̄ apparꝫin ſtatu de gradibꝰ parentele et alijs plurimis q̄ iuſte aprīcipio ſtatuta fuerūt: et nihilominꝰ alia nō minꝰ iuſteintroducta ſūt. hmōi exemplū pt̄ hr̄i Heſter vlt̄. vbi dr̄.Nō putare debetis ſi diuerſa iubeāꝰ exanimi nr̄i veīreleuitate: ſꝫ ꝓ qualitate tꝑm vt reipublice poſſit ferre ſen.cvij.tentiā. ¶ Ad illud qꝛd̓ poſſtea obijcit̉ deſecratōe eccleſieꝙ nō debet cōſecrarii niſi priꝰ ditet̉ ⁊cͣ. dicēdū ꝙ in illiꝰdecreti allegatōne ē multex defectꝰnō qꝛ ſtatutūillud de cōſecratōe eccl̓ie nō dotate factu ē ī alleuiamencorpoꝝ. Secūdo in dilatatōꝫ diuini cultꝰ. Et tercio ī ſolatiū clericoꝝ mīſtrantiū. qui nolūt volūtarie aſtringe̓ſe ad votū pauꝑtatis. Hoꝝ aūt ꝯtraria in ꝓpoſito inueniūtur. Nā minꝰ grauāt̉ ep̄i et eccl̓ia de religioſis viuētibꝰ de elemoſina: ꝙ ſi eis ꝓuideret in beneficijs ⁊ p̄bendis. Secūdo qꝛ cultꝰ dei nō augeret̉. ſꝫ potius diminueret̉: ſi hic modꝰ viuēdi de medio tolleret̉. Tercō qꝛ talespauꝑes volūtarij libētius deo vacāt in pauꝑtate ſeruiēdo: ꝙͣ deo ſeruirētꝓ magno beneficio. et mgis contentiſunt ꝑuulis elemoſinis: ꝙͣ eēt inlagnis beficijs et prebendis. Pret̓. nō eſt ſil̓e de dotatōōne eccl̓ie ꝯſecrāde ⁊ religioīs inſtituēde. qd̓ pꝫ in cā inſtitutōis eccl̓ie. ſic̄ pꝫ deꝯſe. diſ. j. et ꝓbat̉ ꝑ exemplū tabernaculi et tēpli. Naꝫ ſieccl̓ia typica debuit ornari mīſtris et vaſis et ceteris ornamētis decentibꝰ: multo fortiꝰ eccl̓ia xp̄ianoꝝ q̄ maxīohonore et reuerētia digna ē: tū ꝓpter dei ꝗ in ea coliturreuerētiā et honorē: tū ꝓpter deuotōis in ppl̓o excitatōꝫmīſtris et ornamētis ad hoꝝ ꝓuiſionē neceſſarijs indiget. et ideo prudēter inſtitutū ē vt eccl̓ia cōſecrāda dotet̉ne ꝓ defectu dotis mīſteriū et alia neceſſaria et decentiarem tamſacrā ſubtrahāt. et ſic elemoſina vilipendat̉: deuotio ppl̓i ānihilet̉: et caritas refrigeret̉. he cauſe nō ſūtin ꝑſonis certis q̄ mundū abnegātes pompā eiꝰ et gloriam eſſe cōtemnēdā efficaci ex quo oſtēdunt. ⁊ ꝙ ornatuseius deſiderādus nō eſt neqꝫ ſit acceptādꝰ: ſꝫ potius vilitas. abiectō. et aſꝑitas amplexāda. Et qꝛ non ſunt huicinde cauſe eedem nec requirūt̉ idem effectus. ¶ Ad illd̓qd̓ mēdicare ē indifferēs ⁊cͣ. dicēdum ꝙ mēdicare quātūeſt de ſe nō eſt ꝑfectōis. niſi p̄ſuppoſita vl̓i abrenūciatōneoīm. que quidē eſt ẜm diuinū cōſiliū. in quo dn̄s exp̄ſſitadoleſcēti. ꝙ ſi illud cōſiliū adimpleret: hocip̄o ad ꝑfectōis culmē ꝑueniret. Ait em̄ ſi vis ꝑfectus ⁊cͣ. nec adddit tradas mihi vt ī loculos meos ponā et ſint oīa cōia:ſꝫ potiꝰ da pauꝑibꝰ. nec ſubiūxit. Uade ad lucrandū tuūpanē ꝑ laborē manuū: ſed potiꝰ veni ſeq̄re me. In qͦ ẜmꝙ gloſa expoīt intelligit̉ vocatio ad cōtemplādū ſiue adxp̄ꝫ imitādū velīgelizādū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ꝑfectōnis ē liberaliter ſeruire ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ē obligatō veniēsex reatu culpe: ⁊ctu caritatis ꝑfecte. Prima obligatio ē vitāda: ſꝫ ſecūda ē acceptāda. nec ē ꝯͣ ꝑfectōꝫ hacobligatōe ẜuire ꝓximis: iuxͣ qd̓ dr̄ Ro. xiij. Nemī ꝗcꝙͣde beatis ⁊udat em̄ dn̄s amiciciaꝫ ſpūaliū viroꝝ q̄fit de mātatis. et ad corꝑis xp̄i miſtici ꝑfectōꝫſpectat: ꝙ mēbra ſiuicē cōicent ẜm rōem dati ⁊ accepti. vt mutua ingētia viciſſim poſſit ſuppleri. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ illi ꝗ mēdicāt ex ꝓfeſſiōe vel ꝑfectōe ⁊cͣ.dd̓m ꝙ hoc facuhmōi ſunt xp̄i imitatores et euāgelizatores. Irem̄ xp̄m ꝑ obſeruātiā diſciplīe regularis in qua vacāt dīnis laudibꝰ. or̄onibꝰ vigilijs et alijsregularibꝰ diſciplinis et deū colūt. ⁊ ea q̄ infirma. ſuntīmunita ī caſtris eccl̓ie ꝓtegūt ⁊ defendunt. Rurſus qꝛverbū caritatis ānūciant ſil̓r deū laudāt. et audiētes edificāt ⁊ informāt ⁊ hoſtē īpugnāt. ⁊ iō cū hec eoꝝ oꝑa ſūtvalde vtilia ⁊ nccͣia eccl̓ie: nulli ē dubiū qn̄ mereāt̉ ſuāſuſtētatōem: et iō nō illicite faciūt ſi hāc huilit̓ ⁊ ſuppliciter petūt. Sic̄ em̄ oculꝰ ī vidēdo oꝑatōꝫ facit manui perneceſſariū. ita ꝙ manꝰ oculo nō pt̄ inſultae̓ ⁊ dice̓. oꝑbꝰtuis nō indigeo. ꝗnīmo vtilis ē toti corꝑi eiꝰ oꝑatio: ⁊ ſicmeret̉ ſuſtentari ſic̄ manꝰ ⁊ pes ⁊ mēbra alia q̄ expoſitaſunt labori: ſic de iſtis mēbris eccl̓ie nō abſurde dꝫ et pt̄ītelligi ſi ꝓ oculo velit iſtoꝝ oculoꝝ oꝑa ⁊ vigilātiā ītueri. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ p̄dicare ē ſpūale qd̓dā. ſed ꝙdat ſpūale ꝓ tꝑali ⁊cͣ. dd̓m ꝙ ad hͦ ſatis ſufficiēter rn̄aꝫGlo. ſuꝑ illd̓. j. coꝝ. ix. Diſpēſatō mihi tradita ē ⁊cͣ. Nōdebemꝰ iō euāgelizare vt māducemꝰ. ſꝫ iō māducare vteuāgelizemꝰ vt cibꝰ nō ſit bonū qd̓ appetit̉: ſꝫ nccͣariū qd̓addit̉. vt illd̓ īpleat̉. Math̓. vj. Primū q̄rite regnū dei ⁊