Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

euāgelizādo. qꝛ viā p̄bet euāgelio ratōne eiꝰ qd̓ p̄dicat̉ ap̄dicat̉ cui p̄dicat̉. Ratōe eiꝰ qd̓ p̄dicat̉. qꝛ p̄dicamꝰ md̓iꝯtemptū. qꝛ efficaciꝰ ſuadet̉ verbo exēplo ꝙͣ ſolo verbo. apluribꝰ etiā p̄dicat̉ ſi p̄dicātes viuūt de euāgelio ꝙͣ ſi ꝯpellerent̉ viuere de ſumptū aut labore ꝓprio. a pluribꝰ efficacius ſuſcipit̉ ſuſcipiētes documēta largiūt̉ bn̄ficia ſuſtētantia. hoc ē qd̓ dicit Ioh̓. Criẜ. ſuꝑ Math̓. omel̓. xxxij.Notādū diſcipuli ab eis quibꝰ p̄dicabant cibari oportebat. vt neqꝫ ip̄i qui magna ſapiūt aduerſus eos docebant̉vt oīa p̄bentes nihil accipiētes ab ip̄is. nec illi rurſus abſcindant̉ deſpecti ab ip̄is. deinde vt dicāt mēdicātes. igitur iubes eos viue verecūdent̉. in mōſtrat debitū exiſtens oꝑatores eos vocās. qd̓ dat̉ mercedē noīans. neqꝫ em̄ qꝛ in ẜmonibꝰ ē oꝑatio exiſtimētis ꝑuū bn̄ficiū qd̓ ēa nobis. etem̄ labores hꝫ multos. ꝗcqd̓ dederint docēt̉ largiētes p̄bēt: ſꝫ retributōeꝫ p̄bētes. Qn̄ em̄ ꝗs mendicat xp̄o imitādo euāgelizādo ẜm formā p̄ſcriptā. ſolum peccat: verūetiā implet iuſticie ꝑfectōeꝫ. pͥmo ꝗdeꝫqꝛ debet̉ ſuſtētatio pauꝑi iuſto xp̄m imitāti. ſcd̓o qꝛ magisdebet̉ tanꝙͣ pauꝑi euāgelico xp̄m euāgelizāti. tercō qꝛ maxime debet̉ pauꝑi grato debitū gr̄a hūilit̓ accipiēti humiliter ſupplicāti. quippe ſit liber ex oībꝰ facit ſe ſeruumoīm. Et eſt qd̓ dīc aug. ſuꝑ illud pͣs. ꝓducēs fenū iumentis .i. tꝑalia p̄dicatoribꝰ. vt de euāgelio viuāt euāgeliumannūciāt. herbā ſeruituti hoīm .i. p̄dicātibꝰ ſeruituti hominū xp̄o. Un̄ apl̓us eſſem liber ab oībꝰ: oīm ſeruuꝫme feci. ſeruitꝰ ē a caritate facit hūiles. xp̄o ſerui humiles hoīm fiūt vtilitati fratꝝ intēdētes. hec ſūt iumētabus debet̉ herba vt merces: qꝛ ſeruiūt de ꝗbꝰ dicit̉ alligabis os bouis triturāti. dignꝰ ē oꝑariꝰ mercede ſua. debent̉ em̄ p̄dicatoribꝰ tꝑalia: qꝛ largiūt̉ ſpūalia. vn̄ apl̓s .j.Corin. ix. Si ſemīamꝰ vobis ſpūalia: magnū ē ſi carnālia vr̄a mētamꝰ. de ꝗbꝰ dicit̉. Beatꝰ p̄occupat vocē petētis .i. qui intelligit ſuꝑ egenū pauperē. em̄ ita os alligares boui triturāti vt mēdico trāſeūti .i. mēdico das. qꝛlegit̉ om̄i petēti da. huic etiā petēti dare debes. Uides ne ſi ſic indigeat miles xp̄i vt petat. te iudicet .i. dānabilēon̄dat. Sicut em̄ dicit̉ de illo te q̄rit da om̄i petēti: ſic deeo quē tu quere̓ debes dicit̉. deſudet elemoſina ī manu tuadonec inuenies iuſtū cui des. om̄i petenti quicūqꝫ ſit da:agnoſcēs in eo cui des. ſꝫ multomagis da ſeruo dei militixp̄i petēti. Ex his maxīe apparet in xp̄i p̄dicatoremēdicatore. nec ē vicij nec culpe: ſꝫ magis ꝑfectōis euāgelice. Et ratōes aucͣtes exēpla ꝯcedēda ſunt ad hāc ꝑtēinducūt̉. ſiquis impugnare improbare velit omneꝫmendicādi modū in ſeruis xp̄i impugnare videbit̉. tm̄ordinē pauperū: verū ſūmuꝫ pontificē approbauit hūcmodū viuēdi. nec tm̄ ip̄m: verū etiā maximū cetū ſanctorūqui mēdicauerūt. beatū Alexiū. benedictū. dn̄icū. franciſcum ſequacibꝰ ſuis. ip̄m cuneū apl̓oꝝ ꝓphetarum.necnō ip̄m ih̓m xp̄m que ſcriptura veret̉ dicere pauperem mēdicū: tn̄ maiora de ip̄o dicat ſentiat fidesnoſtra. ſcꝫ nobis tm̄ pauꝑ mēdicus fuit ꝓpter noſtrum exemplū: ſed etiā vilificatꝰ vſqꝫ ad abiectōnis genusextremū vt exemplū daret ꝑfecte ꝯtenendi mūdum. Pret.p̄ter hec mala videt̉ ſubuerti ſtatꝰ vniuerſalis eccleſie. Siem̄ illicitū eſt elemoſinaꝝ acceptōeꝫ pauꝑibꝰ xp̄i acciꝑevite ſuſtentamētuꝫ: multo fortiꝰ illicitū eſt acciꝑe amplitudinem multitudinē poſſeſſionū magnoꝝ reddituū.ne abſurdū videt̉ alicui liceat accipere talentum auri liceat recipere fruſtuꝫ panis. ſi hoc maluꝫ eſt: vniuerſarū eccl̓iaꝝ poſſeſſiōes tam in religioſis ꝓprietatē habentibꝰ ꝙͣ clericis ſecularibꝰ habeant̉ acceptōeꝫ elemoſinarū volūtarie gratiſdataꝝ: videbit̉ ex his ſubuerti ſtatus vniuerſaꝝ eccl̓iaꝝ ſi de elemoſinis viuē̓ vel elemoſinasacciꝑe in ꝑua quātitate vel magis illicitū vide̓t̉. niſi fortequis dicat licitū eſt acciꝑe. ſed eſt licitū petere. ſꝫ hocmirū videt̉ aliquis poſſit in illud qd̓ maiꝰ eſt: in illud qd̓ minꝰ eſt. aliqd̓ monaſteriū poſſit recipere centūmarcas de redditibꝰ ab aliquo pͥncipe: vnꝰ pauꝑculꝰ nonpoſſit ad ſue indigētie releuatōeꝫ ſimpliciter implorare. et aliquis poſſit ex auaricia petere ab amico: xp̄ianꝰpoſſit ex caritate petere a xp̄iano. Et aliꝗs ſcholaris licite poſſit mēdicare amore ꝓficiēdi in ſciētia que inflatvt tandē ꝑueniat ad tꝑales diuitias. pauꝑ religioſuspoſſit petere ꝓficiēdi in caritate humilitate que edificatvt tandē ꝓficiat ad vitā eternā. hec his ſil̓ia valde videntur abſurda veritati iuſticie ꝯtraria. Si hec horumſil̓ia magna faciūt abſurditatē maximā inducūt incōuenientiā: firmiter tenēduꝫ eſt licet pauꝑibꝰ elemoſinis ſuſtentari illos mēdicare intētione p̄dicta modo ſupra explicato. Ad illud aūt qd̓ pͥmo obiectū ē ꝯtra hoc illudEccͣi. In tꝑe vite tue ne indigeas. pōt dici intelligēdumeſt de indigētia ſpūali corꝑali. vt ptꝫ ex glo. ibi que dicit virtutibꝰ bonis oꝑbꝰ. vel ne indigeas indigentia pigritie ocioſitatis .i. ſis piger ocioſus ne te oporteatindigere. Un̄ glo. pigriciā ociuꝫ ꝓhibet. Ad aliud qd̓obijcit̉ de glo. Luc. xij. que ē oībꝰ deo ſpretis ⁊cͣ. dicēduꝫ illud eſt ꝯſiliū ꝙͣtuꝫ ad pͥmū qd̓ dicit̉. Uendite poſſidetis: ꝙͣtū ad ſcd̓m eſt ſolū de bn̄ eſſe ꝯſilij qd̓ aſtringit etiam viros ꝑfectos illos potiſſime qui pn̄t circa maiora bona occupari. qd̓ illud ſit veꝝ ptꝫ eandē glo. ſubijcit̉vn̄ viuatis elemoſinā faciatis. certū ē illi qui oīa ſuadeo dederūt: ad vlteriores elemoſinas faciēdas mīme aſtrigunt̉. Et ideo illa glo. expͥmit ſit de eēntia ſubſtantia ꝯſilij: ſꝫ magis de bn̄ eſſe ẜm ſtatū ordinatōeꝫ aliquarum ꝑſonaꝝ magis ſūt idonee ad manualit̓ oꝑanduꝫ qad aliquid magis arduū faciēdū. Si em̄ illud eēt de eſſertia ꝑfectōis ꝯſilij: tūc nulli illud ꝯſiliū impleuiſſent. niſioꝑati manualit̓ fuiſſent: ac hoc alios apl̓os a Barnab̓ paulo qui fuerūt ꝑfectiſſimi: quos legimꝰ manualitereſſe oꝑatos: iudicaremꝰ eſſe ꝑfectos fuiſſe. verūetiā vti quia oꝑatio manualis ꝑfectōni euangelice ꝯſonat: ſi tn̄naiora bona īpediat. Unde glo. ſuꝑ illud. vado piſcari. eſt ſciendū ꝓhibitos eſſe arte ſua licita victū querereapl̓atus integritate ſeruata: cum vn̄ viuerēt haberēt.ſic illis laboratibꝰ adijcit dn̄s neceſſaria que ꝓmiſit. ſedhic labor ꝯpetat non occupatis circa maiora bona. patet.qꝛ tūc apl̓i p̄dicationi vacabant. vn̄ Criẜ. venit ſymonpiſcari. qꝛ neqꝫ xp̄c ꝯtinue illis. neqꝫ ſpūs datus erat: neqꝫ quid ꝯmiſſuꝫ erat tūc: neqꝫ quid habētes agere artē tractarunt. ideo ex hoc habet̉ ꝑfecti teneant̉ oꝑari manualiter niſi forte non habeāt ſpūalē meliorē exercitationē. Pret. eſto vir ꝑfectus teneret̉ manibꝰ ſuis oꝑariex hoc pōt inferri: qn hūiliatōe alioꝝ edificatōe poſſit hūiliter elemoſinas pete loco tꝑe. Ad illd̓ qd̓ obijcitur poſtea de glo. j. Theſſ. v. egeſtas facit declinare aiuſticia ⁊cͣ. dicēdū ſicut diuitie ſūt in culpa ſꝫ cupiditas diuitiaꝝ: ſic egeſtas culpa ē. ſꝫ impatiētia egeſlatis.quā qui habet a iuſticia declinat: refugiēdo egeſtatē vadit poſt pecuniaꝫ. quā ſequit̉ defacili declinat a iuſticia.Qui em̄ volūt diuites fieri incidūt ⁊cͣ. j. Thi. vj. ſicutlis egeſtas ē mala: ſic mēdicatō ex tali egeſtate ꝓueniēs ēculpa. aūt plus placet penuria ꝙͣ abūdātia. et pauꝑamore pauꝑtatis ꝯtemnit abūdantiā: talis habet occaſionem declinādi a iuſticia tali egeſtate. talis eſt pauꝑtas mēdicatio que ſpectat ad ꝑfectionē euangelicam. Et iſta ſit rn̄ſio vera. patꝫ ip̄am glo. in qua dicitur. egeſtas in qua ſaturari cupit a iuſticia declinat. egenꝰ em̄ quicupit ſaturari eſt egenꝰ: qꝛ anat pauꝑtatē ſed ſaturitatem. penuriā ſed abūdantiā. talis eſt pauꝑ euangelicus qui mendicat ex ſuꝑerogatione iuſticie: ſꝫ potiꝰ cupidus terreſtris qui mēdicat ex vicioſitate culpe ẜm priis habitam ratōeꝫ. Ad illud qd̓ obijcit̉ de illo verbo. ij.Theſſ. iij. Siquis vult ⁊cͣ. glo. vult ſeruos dei ⁊cͣ. cuꝫhis ſupra tacta ſūt pōt dici. illud velle aut eſt vellep̄cepti ſꝫ āmonitōis. Aut ſi eſt velle p̄cepti: ſe extēdit adoēs. ſed ad eos qui volūt egere. Ad illos tn̄ ſe extēdit poſſunt maiora agere. ex hoc colligitur pavita ſit mala. qui mēdicatōe manibꝰ ſuis oꝑat̉:lioribꝰ ſalubrioribuſqꝫ exercitijs occupāt̉. hoc verū ſitplanū eſt. ſi illud verbū. Qui vult oꝑari mādu