Queſtiogelice ꝑfectōis. ¶ Cōtra. Eccͣi .xl. In tꝑe vite tue ne indigeas. meliꝰ em̄ ē mori ꝙͣ mēdicare. gͦ mēdlicare nō eſt ꝑfectōiis nec etiā meritoriū. ¶ Pret. LucIendite q̄ ptis. Glo. oībꝰ ꝓ deo ſimul ſpretis: pſtea labore manuumoꝑamī vn̄ viuatis vel elemoſinā faciatis. viue̓ igit̉ de labore ⁊ elemoſinā facere ſpectat ad ꝑfectōeꝫ euāgelicā: gͦ oppoſitum eiꝰ ſcꝫ mēdicare ⁊ de alieno labore viuere ē ꝯtrariumꝑfectōi euāgelice. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. j. Theſſ. v. Rogamꝰ vt noos ꝗ laborāt ⁊cͣ. Glo. ſic̄ diuitie neligētiā pariūtnat. ſꝫ qd̓ facitgeſtas duſaturari cupit a iuſticia deoē a iuſticia nō ꝑtinet ad ꝑfectōeꝫ euāgelica. ergo.Theſſ. iij. Si ꝗs n̄ vult oꝑari nō māducet. Glo.us ſeruos dei corꝑalit̓ laborare vt habeant vn̄ villāt̉ egeſtate neceſſaria petere. ſꝫ hͦ ē mēdicādei nō ē mēdicare ẜm apl̓m. ¶ Pret. eodeꝫcapitulo ſuꝑ illud vt formā daremꝰ vobis. Glo. ꝗ frequenter ad aliena mēſaꝫ ꝯueniūt ocio dediti: neceſſe ē vt adulēt̉paſcēti ſe. ſꝫ adulari ē ꝯtrarium ꝑfectōi ⁊ veritati: ergo ⁊cͣ.Pret. xij. q. j. vidētes. dicit vrbanꝰ papa. ꝙ ep̄us oībꝰ cōuni vita viuere volētibꝰ mīſtrare cūcta neceſſaria de beatꝓut meliꝰ poterit: vt nemo ī eis egēs inueniat̉. Et poſt. ſiliꝗs extiterit modernis aut futuris tꝑibꝰ ꝗ hͦ auellere niatur: iā dicta dānatōe feriat̉. gͦ ꝯtra ſct̄iones canonicas ēꝙ aliqui viuāt in eccl̓ia vita ꝯmūi egēdo ⁊ mēdicādo ī ea.¶ Pret. de ꝯſe. di. j. Inhibet̉ ne eccl̓ia ꝯſecret̉ niſi priꝰ dotetur. gͦ ſi eccl̓ia nō debeat ꝯſecrari niſi habeat vn̄ ſuſtētēt̉ī ea admīſtrāt: multo fortiꝰ nec aliqͣ religio inſtitui debet ſine poſſeſſiōe ſuſtētatiua. ¶ Pret. medicare ē opꝰ indifferēsſed indifferēs nō fit ꝑfectōis ꝓ additōe finis: ſic̄ manifeſteapparet ī alijs oꝑbꝰ. vt ire ad eccl̓iaꝫ. face̓ elemoſinā. gͦ ⁊cͣ.¶ Pret. ꝑfectōis ē gratis ⁊ liberalit̓ ſeruire ⁊ ne obligeturpctōribꝰ refunde̓. ſꝫ ꝗ elemoſinas recipit obligat ſe ad int̓cedēdū ꝓ pct̄is alienis. ſi gͦ obligatō hmōi ꝑfectōi nō ē cōſona: gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. hi ꝗ mēdicāt ex ꝑfectōe vel ꝓfeſſiōe. ahoc faciūt. qꝛ pauꝑes: aut p̄dicitores. Si qꝛ pauꝑes. gͦ oēspauꝑes ꝗ mēdicāt ſūt ꝑfecttra augu. de oꝑe monachoꝝ. ꝗ rep̄hēdit monahil oꝑari volentep̄dicatores: gͦ nullꝰ inēdicare debꝫ ꝗ non p̄dicat.cuiꝰ ꝯtrariū tota die fit. ¶ Pret. p̄dicare ē qd̓ ſpūale. ſꝫ quiſpūale dat ⁊ tꝑale accipit ē ſicut Iezei ꝗ pecuniā recipit anaamā ꝓ collatōe bn̄fipriꝰ ſibi exhibiti ab heliſeo. hoc aūt ē dārle ē p̄dicatorē mendicare.fectoꝝ ē abſtine ab omninō gͦ ꝑfectōſala qͣ p̄dicātes tꝑalia petāt: qꝛ īdicatoribꝰ. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. hi aucͣtēhoc ſuntmale faciūt p̄dicādo. gͦ niui habēt aucͣteꝫ poſſunt pete̓ paſtū: gͦiuriāt̉ aucͣti p̄dicātis euāgelij. gͦ in hͦ nonpij. ¶ Pret. tutiꝰ ⁊ rectiꝰ ē ſequi viros ꝓbaores. ſꝫ viri ꝓbatiſſimi ⁊ ſapiētiſſimi in relilibꝰ fuerūt. Baſiliꝰ. bn̄dictꝰ. aug. Hiero. grego. hylarius ⁊ paulꝰ. ſꝫ tales ſic ea reliquerūt ꝙ ꝯmūia poſſiderūtnec mēdicaſſe legūt̉. gͦ modꝰ iſte mēdicādi de nouo introductus ꝑ beatos ſcꝫ dn̄icuꝫ ⁊ franciſcū videt̉ eſſe ſuꝑſtitioſus⁊ fatuꝰ: cū ſtultū videat̉ ſenſuꝫ ⁊ ſpm̄ duoꝝ hoīm ſimplicium ſenſui ⁊ diſcretōi tantoꝝ p̄ponere p̄deceſſoꝝ ¶ Rn̄ſioad p̄dictoꝝ noticiā notādū. ꝙ tripl̓r ꝯtingit mēdicare. Primus modꝰ ē ex neceſſitate nature. vt cū aliꝗs mēdicat nonqꝛ pauꝑ ſolū: ſꝫ qꝛ habꝫ infirmitatē vel debilitatē vel vtrūqꝫ. Hic aūt modꝰ miſerabilis ē ⁊ tolerabilis. ⁊ ꝑ patiētiaꝫfit meritoriꝰ ⁊ laudabilis. ſicut legit̉ Luc̄. xvj. de lazaro ꝙquidē erat mēdicꝰ iacēs ad portā diuitis vlceribꝰ plenusEt ſubdit̉. ꝙ mortuꝰ ē mēdicꝰ ⁊ portatꝰ ab angelis in ſinuꝫabrahe. De diuite aūt dicit̉ ꝙ ſepultꝰ ē in inferno. Ex quocolligit̉ ꝙ mēdicitas ex neceſſitate ꝓueniēs: occaſio directiua ē in viā ſalutis eterne. iuxta qd̓ dicit Greg. ꝙ malaque nos hic p̄mūt ad deū ire ꝯpellūt. ¶ Scd̓us modꝰ mēdicādi ē ex culpa. ⁊ hic ē cū ꝗs mēdicat vel ꝓ ocio fouēdo velꝓ lucro cumulādo vel vtroqꝫ mō. ⁊ hic modꝰ vituꝑabiliseſt. de qͦ dīc Ambro. in li. de officō. petitōis cauſa veniūt validi. nullā cauſaꝫ niſi vacādi hn̄tes: ⁊ volunt ſubſidia eua-.Cvij.cuare paupeꝝ exinanire ſumptū. nec exiguo ꝯtenti maiora querūt ambitu teſtiū captāteetitōis ſuffragiū. ⁊ ī talium ſimulatōe lucrātes licitātīcremēta q̄ſtuū. licꝫ aūtiſte modꝰ mēdicitatis ī oībꝰ merito debꝫ rep̄hēdi: rep̄hēdēdus ē tn̄ potiſſime ī eis ꝗ habēt ſpēm ſct̄itatis. de ꝗbꝰ dicitaug. de monachoꝝ oꝑe. nullo mō licꝫ vt in ea vita vbi ſenatores fiūt laborioſi. ibi fiūt opifici ocioſi. ⁊ in qͣ renūciāt delicijs ſuis ꝗ fuerunt p̄dioꝝ dn̄i ibi ruſtici delicati. ⁊ poſſeaad eoꝝ ociū rep̄hēdendū ⁊ q̄ſtū ſequit̉. callidiſſimꝰ hoſtistā ml̓tos ypocritas ſub habitu monachoꝝ vſqꝫquaſit. circuiēs ꝓuīcias. nuſꝙͣ miſſos: nuſꝙͣ fixos: nuſꝙͣnuſꝙͣ ſedētes. Alij mēbra martiꝝ (ſi tn̄ martiꝝ) vendicantAlij fimbrias ⁊ philacteria ſua magnificāt. alij ꝑentes velꝯſanguineos ſuos in iſta vel in illa regione ſe audiſſe viue̓⁊ ad eos ꝑgere mētiunt̉. ⁊ oēs petūt ⁊ oēs exigūt. aut ſum.ptus lucroſe egeſtatis: aut ſil̓ate p̄ciū ſct̄itatis. Cōtra. tales multū iit̉ beatꝰ aug. in li. de oꝑe monachoꝝ. ꝓ eopigritiā nōdicādo fouebat: verūetiā preicādo alijsētes euāgeliū ibi videt̉inſinuareicut nec ab auibꝰ laborādū. etpeius exſuadet fratribꝰ oꝑari dicētesillud eē de lalcorꝑali. ⁊ qꝛ in hͦ ſeip̄os decipiebāt ⁊ alios: ideēdit eos aug. ⁊ multipl̓r on̄dit ꝯtrariū ꝑ totū librūonachoꝝ: ꝗ totꝰ ē ꝯtra illosēprobāt hmōi modū mēdicādi. Un̄ de talibꝰ dīc. ꝙ tāꝙͣuatricē euāgelij p̄dicātes honorāt pigritiā: tanꝙͣ p̄uaricatricē accuſantes miſcd̓iam. vtinā iſti ꝗ vacare volūt manibus oīno vacarēt ⁊ linguis. neqꝫ em̄ tā multos ad imitatōꝫinuitarēt ſi eis etiā nō tm̄ exēpla pigrā verū etiā v̓tuoſa ꝓponerēt. Nūc aūt ꝯtra apl̓m xp̄i recitāt euāgeliū xp̄i. ita eīmirabilia ſūt oꝑa pigroꝝ vt īpedire velint: qd̓ apl̓us ideop̄cepit ⁊ fecit: ne impediret euāgeliū. ¶ Terciꝰ aūt modusmēdicādi ē ſuꝑerogatiuū iuſticie. ⁊ hic ē cū ꝗs mēdicat ꝓxp̄o venerādo ⁊ ꝓxio edificādo. venerādo ſcꝫ ꝑ imitatōniseuāgelizatōeꝫ ⁊ cultꝰ exhibitōeꝫ. Per imitatōeꝫ ꝙͣtū ad cōtemptū ſui ⁊ vilificatōeꝫ ſiue abiectōꝫ qd̓ xp̄c euidētiſſimefecit. de qͦ Hiero. Eſto vilis quātū poteris nūꝙͣ xp̄o vilioreris. pͣs. ego ſum p̓mis ⁊ nō hō. obprobriū hoīm ⁊ abiectioplebis. dedit eī ſe ⁊ ꝯtēptui expoſuit ꝗ volūtarie mendicatad exēplū xp̄i. Xp̄c ſe mēdicitati expoſuit ī ſtatu īfātili puerili ⁊ virili. De mēdicitate in p̄mo ſtatu habet̉ a fulgētioin ẜmōe de eph̓ia. dr̄ eē ibi. Quis ē iſte cui exhibes obſeꝗū⁊ non habet tectum. ꝗs ē ꝗ p̄ſepe vagitibꝰ īplet. rn̄de mihioro te dic mihi cui exhibes laudē. Nō diu inꝗrat animꝰ rōnem. ſtupeo em̄ cū intueor pānos ⁊ video celos. eſtuo cuminſpicio in p̄ſepe mendicū. ⁊ ſuꝑ aſtra p̄clarum. ſed ſubueniat nobis fides: qꝛ ratō deficit. hec fulgentiꝰ. Mendicusem̄ fuit alieno locatꝰ tugurio ⁊ alieno reclinatꝰ in p̄ſepio.De mēdicitate in ſcd̓o ſtatu habet̉ a Bern̄. ẜmone ſuꝑ illud Luce. Cum ih̓s eſſet annoꝝ duodecim. querit em̄ hicvbi ih̓s fuit in triduo dicēs ſic. ꝑ illud triduū vbi eras bone iheſu. quis tibi cibuꝫ mīſtrauit ⁊ potum? quis detraxitcalciamēta: quis mēbra puerilia vnguētis fouit. Ubi ergoeras dn̄e. an vt ꝑ oīa te nr̄e ꝯformares pauꝑtati: ⁊ oīs vitehumane miſerias ſuſciꝑes: quaſi vnꝰ ē turba paupeꝝ. ſtipēꝑ hoſtia mendicabas? Quis mihi dabit buccellarū illarūmēdicataꝝ participē fieri. vel ſalutē diuini illiꝰ edulij religinari. hec Bern̄. De mēdicitate eiꝰ in tercio ſtatu.xix. ⁊ in pͣs. ī pluribꝰ locis. vt ſupratactū eſtgit̉ mēdicato voluntaria qͣ quis ſemptori ſuo ſe ꝯformet. ⁊ vt cultuipauꝑtati ēdiuino mente liberiori ⁊ euangelizatōni vacet depoſita ſeculi ſollicituoꝓximū edificet ⁊ ad pietatē ꝓuocet. de.in quodā ẜmōe qͣdrageſimali. In iſto tꝑe multalibꝰ auoꝑa miſcd̓ie. ip̄os ſct̄os ſuos egere fecit. etcum facti fuerint amici de māmona iniꝗtatis: recipiant ⁊ip̄i amicos ſuos in eterna tab̓nacula .i. cū ſerui dei pij cumiugit̉ deo vacāt aquotiēs indigēt. vt illi ꝗ hn̄t mūdi diuitias eleminas illis largiāt̉. ⁊ quō illoss ꝑticipes faciūt īt̓rena ſub̓a: ſic cū iltem merebūt̉ halbere ī vita eterna.Ex quo apparet. ꝙ talis mēdicatō laudabil̓ ſit. q̄ fit ꝓ xp̄o
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten