Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝓp̄ter qd̓ in nullo eoꝝ meritū impedit̉. Pret. hmōi damnūmultiplici ꝯmodo recōpenſat̉. multipl̓r em̄ ꝯmodū ꝓuenitex volūtaria mendicitate xp̄o. diuitibꝰ em̄ ꝓuenit ꝯmodum receptōis in et̓na tabernacula. vn̄ Luc̄. xj. Facite vobis amicos de māmona iniꝗͥtatis. Glo. quoſcūqꝫ pauperes: ſꝫ eos qui pn̄t in et̓na tabernacula reciꝑe. qͣles ſuntpauꝑes ſpū. quoꝝ ē regnū celoꝝ. Hiero. tractās verbūdictū aduerſus vigilātium hereticū dīc. Num iſti pauꝑesinter quoꝝ ſordes illuuiē corꝑis flagrās libido dn̄at̉. poſſunt habe̓ et̓na tab̓nacula? em̄ ſimpl̓r pauperē. ſꝫ pauperes ſpū beati appellāt̉. de ꝗbꝰ ſcriptū eſt. Beatꝰ intelligitſuꝑ egenū pauperē ⁊cͣ. Int̓li. pauꝑibꝰ ſuſtētadis neqͣꝙͣintellectu. ſꝫ elemoſina opꝰ ē. in ſct̄is pauꝑibꝰ bt̄ itudo ē intellige̓: vt ei tribuas erubeſcit pete. Prouenit etiā ꝯmo pauꝑibꝰ ex exēplo volūtarie ſuſtinētie patiētie. qui em̄ſūt pauꝑes neceſſitate ꝯpellēte. exēplū accipiūt ex voluntarijs pauꝑibꝰ: volūtarie patiēter pauꝑtate ſuſtinēdi. qd̓ ſifaciūt: non ex modicū ꝯmodū aſſequūt̉. Pret. ex ꝯſiliodoctrina taliū mēdicātiū volūtarie ampliꝰ ꝓuocāt̉ diuitesad releuatōeꝫ indigētie paupeꝝ alioꝝ. Prete. oībꝰ ꝓuenitꝯmodū ex ꝯpaſſione illoꝝ. oēs em̄ fere ꝯpatiūt̉ illis qui voluntarie deo pauꝑes mēdici facti ſūt. quidē ꝯpaſſioeſt illis cauſa meriti. Ad illud qd̓ ꝯbijcit̉. dare mendicare ſūt oppoſita ⁊cͣ. pōt dici illud v̓bū ph̓i. Si oppoſitum de oppoſito: ꝓpoſitū de ꝓpoſito. frequeter fallit in terminis moꝝ. maxīe qn̄ illud ideꝫ qd̓ addit̉. oppoſitis efficit vtrūqꝫ gratuitū. ſicut eſt in ꝓpoſito. fallat genꝰ argumēti. ptꝫ in alijs termīs. ſicut ꝯmedere et ieiunare ſuntoppoſita: eodē vtrobiqꝫ oppoſito. adhuc erūt oppoſita. vtſi vtriqꝫ addit̉ ẜm diuinū bn̄placitū. aſſumat̉ ſic. Si oppoſitū de oppoſito ꝓpoſitū de ꝓpoſito. ſi ieiunare ẜm deibn̄placitū eſt meritoriū: ꝯmedere ẜm dei bn̄placituꝫ eſt demeritoriū. ꝯſtat ſequit̉. ſic eſt in ꝓpoſito.Articulus ſecūdusOnſequēter q̄rit̉. Si mendicare xp̄o de elemoſinis viue̓ ſit euāgelice ꝑfectōis merito ſupererogatōis. ſic: videt̉ ex ꝗbuſdā ſupͣtactis.quibꝰ etiā addi poſſunt Math̓. x. Nolite poſſide̓ auꝝ neqꝫ argētū neqꝫ pecuniā in zonis vr̄is. neqꝫ perā in via neqꝫduas tunicas hn̄tes neqꝫ calciamēta. Glo. neqꝫ ip̄a neceſſaria neqꝫ celariū ſecū ferāt. nihil p̄ter indumētū ꝗs ꝯtētus pōt. ſꝫ in tradit̉ forma ꝑfectōis ip̄is apl̓is. ꝑfectionis ē ꝑfectū imitari: talit̓ mūdū ire ſpectat ad euāgelicam ꝑfectōeꝫ. ſꝫ hoc ē mēdicare viue̓ de elemoſina: etſpectat ad euāgelicā ꝑfectōeꝫ. Pret. Mar̄. vj. p̄cepit eisne qd̓ tollerēt in via neqꝫ perā. neqꝫ panē. neqꝫ in zonis es.aut igit̉ p̄cepit eis tāꝙͣ p̄latis: aut tāꝙͣ ꝑfectis. Si tāꝙͣ p̄latis: adhuc eēt ad illud oēs p̄lati aſtricti. qd̓ manifeſtefalſuꝫ ē. Precepit igit̉ hoc eis tāꝙͣ ꝑfectis viris: qꝛ ꝑfectiocoīter obligatorie ꝓponit̉ oībꝰ in mandato. qꝛ dicit̉. quipōt caꝑe capiat: ſic viue̓ ſpectat ad euāgelicā ꝑfectōem. Pret. Luc̄. x. nihil tuleritis in via neqꝫ virgā neqꝫ paneGlo. virgā ferre: ē eſſe ſollicitū de his que neceſſariaſunt hūane ſuſtētatōni. qꝛ hoc debet̉ p̄dicatoribꝰ. Si excludere ſollicitudinē de neceſſaria ſuſtētatōne dn̄s ꝑſuaſitapl̓is. quos ad p̄dicādū inter fideles miſit: multo fortiꝰp̄dicat̉ euāgeliū ꝑfectōis ē de hmōi eſſe ſollicitū: ſed victu veſtito ſibi dato ꝯtentū. qꝛ incōſueti audire doctrinam ſalutis: auidius audiūt copioſiꝰ neceſſaria mīſtrātꝙͣ ꝯſueti. Pret. Luc̄. ix. quicūqꝫ ſuſceꝑit pueꝝ in nomineneo intellige pauꝑem. Et alia glo. imitatoreꝫ xp̄i recipitxp̄m recipit: ſuſcipit̉ pauꝑ imitās xp̄m ſuſcipit̉ xp̄c.ſi ꝑfectōis euāgelice ē pauperē xp̄i imitatorē: ꝑfectōnis ē euāgelice ī tali pauꝑtate xp̄o ſuſcipi. ſi mēdicādo petit: a ꝑfectōe recedit. Pret. Luc̄. x. Nolite portare ſacculū neqꝫ perā. Glo. tāta debet p̄dicatori in deo fiducia. vt p̄ſentis vite ſumptꝰ et ſi ꝓuideat ſibi: tn̄ defuturos ſciat certiſſime. nedū occupat̉ mēs ad tꝑalia: minus p̄dicet et̓na. ad expeditiorē p̄dicatōeꝫ veritatis facit qs tꝑalia p̄uideat ſꝫ expectet ſibi ab alijs dari: cuꝫ neceſſe habuerit. talis modꝰ viuēdi ꝯſonat veritati euāgelice ꝑfectōi. Pret. Luc̄. xvj. facite vobis amicos ⁊cͣ. Glo. quoſcūqꝫ pauꝑes: ſꝫ eos poſſunt in et̓na tab̓nacula recipere. ſꝫ tales ſunt pauꝑes ſpū quoꝝ ē regnū celoꝝ: ẜmdiuinū ꝯſiliuꝫ eſt elemoſine talibꝰ pauꝑibꝰ dent̉ abeis ſuſcipiāt̉. ſꝫ qd̓ ꝯſtat de diuino ꝯſilio eſt euāgelicefectōnis: ⁊cͣ. Pret. ij. Corin. viij. Ueſtra abundantia illorū inopiam ſuppleat nec illoꝝ abūdantia ⁊cͣ. Glo. veſtraabūdantia terrenoꝝ ſuppleat illoꝝ inopiam. ſcꝫ vt ecōuerſo. abūdantia meritoꝝ illoꝝ ſpūaliū qui diuinis vacant:veſtre ſit inopie ſupplemētū. Si hoc ſpectat ad ꝑfectōemdn̄ici corꝑis mēbra ſibi ꝯmūicēt in ratōe dati acceptiad ꝑfectōeꝫ elemoſine euāgelij facit pauꝑes iuſti ſuſtētationē petāt accipiant a diuitibꝰ mūdanis imꝑfectis. Si dicas poſſunt acciꝑe ſꝫ pete̓. hoc nihil ē: qꝛ diuites mūdani p̄n̄t pete̓ or̄ones viroꝝ ſpūaliū ad releuādaminopiam meritoruꝫ ſuoꝝ: viceuerſa pn̄t pauꝑes ſpūalespete elemoſinā corꝑalē ad ſuſtētatōneꝫ corꝑis. Pret. hocip̄m on̄dit̉ exēplo xp̄i. aūt modꝰ quo xp̄c vixit indo ſit nobis exēplū ꝑfectōis: oſtēſo vixerit mēdicādo: patebit aꝑte mēdicare xp̄o ſit ꝑfectōis. aūt mēdicusfuerit. ptꝫ ſic. psͣ. Ego aūt mēdicꝰ ſum pauꝑ. Glo. xp̄cdicit de ſe in forma ſerui ⁊cͣ. vt ſupͣ. Pret. pͣs. ꝑſecutꝰ ē hominē mēdicū et pauperē. Glo. iudas xp̄m. Itē glo. pauperes ꝑſequi ē ſūma ſeuicia ⁊cͣ. vt ſupͣ. ſꝫ ẜm Bern̄. qd̓ xp̄celegit qui falli pōt: meliꝰ et ꝑfectiꝰ ē et magis eligendū.Ex quo ptꝫ illud ſit ꝑfectiꝰ qd̓ elegit. ſꝫ vt ex dictis patꝫ.ip̄e elegit ſtatū pauꝑtatis et medicitatis. mendicatio proxp̄o eſt ꝑfectōis. Item Hiero. ſuꝑ illud v̓bū pͣs. p̄dictū.Qui diues eēt ꝓpter nos pauꝑ factꝰ ē. dn̄s ſe dīc inopeꝫet mendicū. Pret. Marci .xj. circūſpectis oībꝰ. Glo. Siquis hoſpito ſuſciꝑet. tāte em̄ pauꝑtatis fuit et ita nulli adulatꝰ: vt in tāta vrbe nullū hoſpiciū inueniret cum iaꝫveſꝑa erat. ſꝫ ꝯſtat ſi voluiſſet hoſpiciū ꝯducē inueniſſet ad ꝯducēdū: circūſpiciebat tāꝙͣ pauꝑculꝰ et mēdicus. Pret. Luc̄. xix. Zachee feſtinās deſcēde. qꝛ hodie oportꝫme ⁊cͣ. Glo. inuitatꝰ inuitat. ſꝫ inuitare aliū ad euꝫrecipiat hoſpicio. nihil aliud ē ꝙͣ mēdicare et petere: ⁊cͣ. Pret. Ioh̓. iiij. da mihi bibe̓. Aug. in originali omel̓. xv.ſuꝑ ioh̓eꝫ. in om̄i re quā xp̄c geſſit vt hoībꝰ ī ſe credituris p̄bebat exēplū. poſt. petijt bibe̓ et ꝓmittit bibere. egetquaſi accepturꝰ: ꝓmittit tāꝙͣ ſatiaturꝰ. ſꝫ ꝯſtat potu ſpirituali non egebat: qꝛ illū ꝓmittebat. corꝑali et illū petebat. Si obijcias ex glo. in ꝯtrariū ē. licꝫ ih̓s poſt fatigationē pōt ſitire: tn̄ hūc potū non exigit: ſꝫ intelligit̉ pͥncipaliter hūc potū petebat ne glo. facto ꝯtradicat. Pre.ſicut euāgelica narrat hiſtoria. xp̄c inuitatꝰ a phariſeis comedebat eis Luc̄. vij. et alibi. aut ſicut dn̄s: aut ſicutpau. Si tāꝙͣ dn̄s. dedit exēplū pauꝑtatis. Si tanqꝫpauꝑ: ſꝫ hoc erat mēdicare. ⁊cͣ. Pret. ad exēplar ſct̄orum. Heb̓. xj. dicit̉ in laude ſct̄oꝝ. circuierūt in melotis inpellibꝰ caprinis. egētes anguſtiati afflicti. ſꝫ talibꝰ circūireeſt mēdicare. Pret. exēplū de helya. iij. Reg. xviij. de quoaug. in qͦdā ẜmōe. Nūqd̓ deꝰ defecerat paſce̓ ẜuū ſuū helyam. Nōne illi deerāt hoīes: alites mīſtrabāt? on̄dit deꝰqꝛ vn̄ voluerit et qn̄ voluerit paſce̓ ẜuos ſuos pōt. et vt poſſet paſcere religioſa mulier: fecit egere. Pret. adaſtruendū habet̉ exemplum de diſcipulis pauli apl̓i. vndeCriẜ. de laudibꝰ pauli apl̓i. Paulꝰ pecuniā non poſſedit. ip̄e hoc teſtat̉ vſqꝫ ad hāc inquit horā eſurimꝰ et ſitimꝰ.et colaphis cedimur. et inſtabiles ſumꝰ. et quid dico de pecunia: ille quidē ſepe neceſſariū haberet cibum. neqꝫqd̓ circūdaret indumētū. et ſequit̉. diſcipuloꝝ quoqꝫ eiusplurium pauꝑies imꝑtiat totiꝰ eruditōis extranei in famēet egeſtate viuētes ignobiles: diſcipuli pauli fuerūt mēdici. Pret. alij ſunt exēpla vt de ſct̄is ſupͣ noīatis. Prete.ꝯtemptus ſui eſt ꝑfectōis. et maior maioris. ſed medicare xp̄o eſt hmōi: cum hoc ſit ſe quaſi ſumme abijcere et contemere: mendicare ꝑfectōnis eſt et maxime ptꝫ mendicare xp̄o. hoc eſt conformet̉ xp̄o. et vt expeditiꝰ impleat̉ qd̓ ꝯſulit̉ a xp̄o: ē ſolūmodo meritoriuꝫ: īmo eua