Equitur de mēdicatione eoꝝ qui oīa ſua dederunt pauꝑibꝰPrimo gͦ qͣrit̉ vtꝝ licitū ſit talibꝰ medicare. Scd̓o vtꝝ ſit meritoriū. Tercō vtꝝ ſitīa ſua pauꝑibꝰ dare etvictū ſuū mēdicare: ꝙ ſua retinē ad ſuā ſuſtētatōeꝫ ⁊ pauperū ſubuentōeꝫ. Quarto qꝛ non ſufficit veritatē circa illaque intēdunt̉ diffinire ſꝫ falſitatē aduerſantiuꝫ de qua ponentur ratōnes ad repellendū ea que falſo vel erronee obuiandū p̄dictis inducta ſunt.Nembrum primūUerit̉ viꝝ licitū ſit mēdicare ꝓ xp̄o ⁊ de qͦtidianis elemoſinis viue̓. ꝙ ſic: videt̉. Luce. x.Cuihil tuleritis. in via necqꝫ panē neqꝫ pecuniam ⁊cͣ. glo. virgā nō ferrre ē nō eſſe ſollicituꝫde his q̄ neceſſaria ſūt hūani ſuſtētatōi. excludē ſollicitudinem de neceſſarijs ad ſuſtētatōeꝫ: eſt ex ꝯſequēti induce̓ mēdicatōeꝫ. gͦ cū dn̄s illud ꝑaſit: iuxta dn̄icaꝫ ꝑſuaſionē licet illa q̄ ſunt neceſſaria victui pauꝑibꝰ factis ꝓ xp̄o mēdicare. ¶ Pret. Luc̄. x. iui ſuſceꝑit vnū ī noīe meo ⁊cͣ. intelperē. gͦ ꝗ pauperē ſuſcipit ī noīe xp̄i xp̄m ſuſcipit.ſed ſuſciꝑe pauperē ē pauꝑi ī neceſſarijs ꝓuide̓: gͦ meritoriꝑes ꝓ xp̄o ſuſciꝑe .i. mīſtrare. qd̓ petit̉ a pauꝑibꝰmēdicādo: gͦ licꝫ pauꝑes mēdicare. ¶ Itē Math̓. x. nolitepoſſidere auꝝ neqꝫ argētū neqꝫ pecuniā in zonis vr̄is neqꝫperā in via neqꝫ duas tunicas neqꝫ calciamēta neqꝫ virgaGlo. neqꝫ ip̄a neceſſaria nec celaria ſecū vehant nihil p̄terindumētū qͦ ꝗs ꝯtentꝰ eē pōt. ſꝫ tales habent neceſſe dū ſuntviatores mlicare: cū nihil habeāt vn̄ poſſunt ſibi victumacꝗrere. cū igit̉ ad hāc pauꝑtatē ꝑſuadet dn̄s ⁊ ex ꝯſequēti ad mēdicādū: ꝯſtat ꝙ mēdicare ꝓ xp̄o ē licitū. ¶ Pret. niſi mēdicae̓ licitū eēt. dn̄s n̄ r̄putaret mēdicos ſuos ⁊ qd̓ eisſit ſibi fieri. Mat̉ .xxv. qd̓ vni ex mīmis meis feciſtis mihiꝑ illud mihi intellige capiti ī mēbris. ¶ Ad idē ēū efficax de bt̄o bn̄dicto de qͦ dicit̉. ij. dyalogoꝝ. ꝙꝑ triēiū ſtetit ī ſpelūca nihil oīno ꝓficiēs vel oꝑans. Sedromanꝰ ꝗdaꝫ monachꝰ ſibi panē mīſtrabat ⁊ ſic de elemoſinis ſibi datis vixit. ⁊ ita ex mēdicitate. ⁊ ꝯſtat ꝙ bn̄dictꝰ īhͦ nō peccabat. etiā dū eēt ī ſpelūca qͣdā die paſce miſit dn̄squēdā ſacerdotē ad bt̄m bn̄dictuꝫ ſibi victualia deferentē.¶ Pret. exēplū d̓ Alexio viro magne nobilitatis ⁊ mire ſāctitatis. ꝗ̄ cū vnicꝰ eēt ditiſſimi ⁊ potētiſſimi ciuis romaninocte qͣ vxorē duxerat ꝯtēpto pr̄imonio ⁊ relicta vxore iuitmēdicādo ꝑ mūdū. ¶ Pre. exēplū d̓ bt̄o dn̄ico ꝗ ī morte ſuade p̄catꝰ ē maledictōꝫ oībꝰ ꝗ in ordinē ſuū poſſeſſiōes conarent̉ induce̓. gͦ volebat ꝙ de elemoſinis viuerēt ẜm ꝙ ip̄e virerat. ¶ Pret. exēplū de bt̄o frāciſco. ꝗ nō ſolū mēdicauit ſꝫ⁊ mēdicare docuit: ⁊ mēdicatōeꝫ ſuā multis miraculis ꝯfirmauit. ſic̄ patuit in nautis qͦs ciboꝝ ſuoꝝ reliquijs liberauit a morte famis. ⁊ ꝑ regula approbatā a ſūmo pōtifice cōfirmari fecit. in qͣ dicit̉. ꝙ fratres ī pauꝑtate ⁊ hūilitate domino famulātes vadūt ꝓ elemoſina ꝯfidēt̉. ¶ Pre. hoc ip̄mon̄dit exēplo xp̄i. Ego at̄ mēdicꝰ ſuꝫ ⁊ pauꝑ. Glo. hͦ dīc xp̄ode ſe ī forma ẜui. mēdicꝰ ē ꝗ ab alio petit: pauꝑ ē ꝗ ſibi nonſufficit. ſꝫ ꝯſtat ꝙ hͦ nō intelligit̉ de xp̄o ꝙͣtū ad bona ſpūalia: qꝛ ꝯprehēſor erat ⁊ plenꝰ om̄i gr̄a. gͦ intelligit̉ ꝙͣtum adbona tꝑalia. gͦ ꝙͣtum ad illa mēdicꝰ erat ⁊ ab alio petebat.¶ Pret. pͣs. ꝑſecutꝰ ē hoīeꝫ inopem ⁊ mēdicuꝫ. Glo. iudasxp̄m. alia glo. ē pauꝑes ꝑſequi ſūma ſeuicia ē. Alij v̓o ꝓ diuitijs ⁊ honoribꝰ hmōi patiūt̉. aut gͦ dicit̉ xp̄c mendicꝰ. qꝛmēdicabat a pr̄e. aut qꝛ mēdicabat ab hoīe. Si qꝛ mēdicabat a pr̄e: gͦ oēs hoīes ſūt mēdici tā diuites ꝙͣ pauꝑes. ſicxp̄m ꝑſequi nō fuiſſet ſūma ſeuicia. ſꝫ qꝛ mēdicabat ab hminibꝰ habemꝰꝓpoſitū. ¶ Pret. qͣlis ē habitꝰ talis ē ⁊ actꝰſed oīno pauꝑiss ẜm ꝙ pauꝑ actꝰ ē agē̓ ⁊ mēdicare: gͦ ſi eſſepauperē ꝓ xp̄o bonū ⁊ licitū ē: ⁊ mēdicare. ¶ Pret. mēdicare nō ꝓhibet̉ lege nature. nec ſcpͥture. nec gr̄e. ſꝫ qd̓ n̄ ē ꝓhibitū ē licitū⁊cͣ. ¶ Pret. qd̓ nō ē ꝓhibitu ⁊ꝑ obediētiamimpoſitū efficit̉ laudab⁊ meritoriū. maxīe ſi ſit difficile ⁊ oneroſū. gͦ ſi aliꝗ ex ꝓfeſſiōe hn̄t mēdicare cū hͦ ex obedientia faciūt: erit eis laudabile ⁊ licitū. ¶ Pret. eccl̓ia īponit ī penā ſatiſfactōis mēdicatōeꝫ tꝑalē vel etiaꝫ ꝑpetua. ſꝫhoc nō face̓t niſi eēt meritoriū ⁊ ſatiſfactoriū. ſꝫ ꝗ ad opꝰ ſatiſfactoriū ſe volūtarie obligat ⁊ aſtringit bn̄ agit ⁊ licite:gͦ multo fortiꝰ ꝗ ꝓ xp̄o ſemꝑ vouit mēdicare ꝑfectius agit¶ Pret. plꝰ placet deo pauꝑtas volūtaria ꝙͣ inuolūtaria. qͦ⁊ mēdicatō ex illa pauꝑtate ꝓcedēs magis ē deo placita. gͣſcd̓a pōt eē deo laudabilis ⁊ licita: gͦ multomagis ⁊ prima¶ Cōtra. pͣs. nō vidi iuſtū derelictū nec ſemē eiꝰ q̄rēs panēgͦ qui q̄rit panē nō ē iuſtꝰ. ¶ Pret. pͣs. nutātes trāſferāt̉ filijeiꝰ ⁊ medicēt ⁊cͣ. ſꝫ nihil qd̓ in ſpū dei loquēs imp̄cat̉ ī penālicitū ē: gͦ mēdicare nō ē licitū. ſcꝫ illi ꝗ alio mō pōt victualia hr̄e. ¶ Pre. pͣs. nō ē inopia timētibꝰ deū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. j.Theſſ. iij. nulliꝰ aliqd̓ deſideretis ⁊cͣ. Glo. nulliꝰ aliqd̓ deſideretis ne dū rogetis vel tollatis. Si gͦ plꝰ ē rogare vl̓ petere ꝙͣ appete̓. ⁊ pͥmū tāꝙͣ illicituꝫ ꝓhibet̉ ab apl̓o. ſcꝫ deſiderare vel appete̓ qd̓ ē alteriꝰ: gͦ multo fortiꝰ petē. ¶ Pre.Theſſ. iij. Si ꝗs v̓bo vr̄o nō obedit. ⁊ exponūt ꝗdā vt abſtneāt a mēdicatōe dū labore corꝑali victū q̄rere pōt: ne cōmiſceamī cū illo vt ꝯfundat̉. glo. i. vt ab oībꝰ eiectꝰ erubeſcat donec apl̓i p̄ceptis ſe ſubijciat. gͦ cū nemo debeat eijci acoīone hoīm niſi ꝓpt̓ mortale pct̄m. xj. q. iij. nemo ep̄oꝝ. relinꝗt̉ ꝙ talis peccat mortalit̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. ꝓuer. xxx. mendicitatē ⁊ diuitias ne dederis mihi. ecce ꝙ ſapiēs poſtulabat a deo ꝙ nō ſit mēdicꝰ: gͦ mēdicitas nō ē appetēda ſꝫ fugienda. ¶ Rn̄ſio. ꝙ licitū ē illis ꝗ oīa dimiſerūt ꝓ xp̄o mēdicare. vt etiā ſic magis ſe ꝯformēt abiectōi xp̄i ⁊ vilitati. dequo dicit̉. Ego ſum vermis ⁊ nō hō abomīatio ⁊ abiectioplebis. glo. i. ita vilit̓ ꝯculcatꝰ: ac ſi eſſem v̓mis ⁊ nō homoalia glo. hūilis ⁊ vilis ⁊ ſilētio repens. ꝙ aūt licitū ſit innuitur ſuꝑ illud. ij. Corin. viij. Scitis gr̄aꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄iqm̄ ꝓpt̓ nos egenꝰ .i. dīc glo. nō expaueſcas cū tua mendicitate ad illū accedēndutꝰ ē nr̄a pauꝑtate. niſi em̄ mēdiciꝓ xp̄o eēt illi accepti: nō daret illis.Glo. ſecuritatē accedendi ad illū. dicēdmēdicare ꝓ xp̄o licitū ē. īmo etiāmeritoriū. qd̓ ēptꝫ ex mēdicitate ſct̄oꝝ p̄dictorum. ſcꝫ Alexij. bn̄dicti. dn̄ici. ⁊ frāciſci. qd̓ infra planiuspatebit. ꝯcedēdagumēta q̄ ꝓ iſta veritate ſūt ſubinducta. ¶ Adrarium. ſcꝫ nō vidiiuſtum de reliex ē panis ſcꝫ ſpūalis ⁊corꝑalis. v̓lali non de cſgl̓raiēs panē. Glo.ne v̓bi demnꝑ ē cū eo. Poteſtetiā ſic lr̄ai vt ꝯſtruat̉idi iuſtū derelictū nec ſene derelictū. qꝛ ẜm ꝙ dicit̉ Heb̓. vlt̓. ſuꝑillud. Nonec de relinuā. Glo. de relinq̄ret̉ ille ꝙpphetia dice̓ ꝙiec iuſſū nec ſemē iuſti vidit derelictū .i. fameuꝑtate non reuocatrtuū. ⁊ hͦſed potiꝰ ad pauꝑtatē. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ mēdicatō ēmalū qꝛ imp̄cat̉ in ſpū dei ls. dicēdū ꝙ ē mēdicatō volūtaria: ⁊ cōnpatiētia. pͥma ē meeſt cū muripria ⁊ afflictiua. ⁊ psͣ. ītelligit d̓ ſecūud ſit verū:paret ẜm textū. qꝛ dicit̉.nutātes tilij eiꝰ ⁊ mēdicēt. ⁊ hec oīa in coactōeꝫre. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ non eſt⁊ violētiainopia tiduplex eſt inopīa. ſcꝫ corrbū aūt iſtud intelligit̉ de inopia nonporalis ⁊ ſpūa: ſꝫ ſpūali. ꝙ ſit veꝝ: apparet ꝑ illud qd̓ īmediate ſeerūt ⁊ eſurierūt. ⁊ ꝯſtat ꝙ illud nō intelligitur de egeſtatuitiaꝝ materialiū. reſtat gͦ ꝙ ſpūaliū. q̄licet ſit ī diuitnō tn̄ in timētibꝰ deū. qꝛ timor ē initiū ſapientie. de qͣ dicit̉ Sap̄. vij. Uenerūt mihi oīa bona ꝑit cuilla ⁊cͣ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de illa glo. j. Theſſ. iij. ꝙ nulliꝰ ē aliqd̓ deſiderādū ⁊cͣ. dicēdū ꝙ tripl̓r pōt aliꝗs pete abaliqͦ. vel ꝓpt̓ deſideriū aliene rei: vel ꝓpt̓ deſideriū aliene ſalutis: vel ꝓpt̓ ncc̄itatē ꝓprie ſuſtētatōis. primū ꝓhibꝫ apl̓stāꝙͣ malū ⁊ in lege ꝓhibitū qͣ dicit̉. Non ꝯcupiſces rē ꝓximi tui. ſcd̓m aūt ⁊ terciū nō ꝓhibet: qꝛ lex caritatis hͦ cōcedit qͥ mitiꝰ habet beneficijs ꝯfoueri ⁊ onus alterius facitab alt̓o ſupportari. ⁊ facit etiā ncc̄itati ꝓprie ꝓuide̓. Quid