Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioeēntiā: ſoluit ẜm meritū. Ex hispatet rn̄ſio ad q̄ſita Ad illud qd̓ querit̉ de ſeruiēte dn̄is. dd̓m ē binacomeſtio in ẜuiete mittit̉ ad neceſſaria. qꝛ ſi ī menſaaliqna fit diuiſio vel interpoſitio inter fercula: tamen impedit ſꝫ ſi interim luderet ad tales vel vacaret adimꝑtinētiā: ſolueret ieiuniū.Uembrum ſecundumEquit̉ de modis ſumēdi cibos ꝗbꝰ temtur et irritat̉ gula. Primo querit̉ de illis abſolute. Secundo de ip̄is in relatōnead ieiunium. et ad virtutes quibꝰ moderātur ip̄a incētiua gule.Articulus primus¶D primū nota quīqꝫ ſūt modi quibꝰ nostēptat viciū gule. ꝗ̄ ſignatur his verſibꝰ. Preꝓpere laute nimis ardēter ſtudioſe. Si comebas hisꝗnqꝫ modis ieiunia ſoluis. his modis vt dicuntieiuniū. an̄ horā ſtatutaꝫ ab eccl̓ia comeditſoluiturp̄ter neceſſitatē in die ieiunij: frāgit ieiuniū. aut ꝙͣtuꝫ adſubſtātiā. auꝙͣtū ad meritū. Culpabilis ē ī ſacra ſcriptura hmōi feſtinātia. Un̄ eccͣs. x. ve terre cuiꝰ rex puer ēet cuiꝰ prīcipes mane cōmedūt. Secūdo ſoluit̉ ieiuniū lauta ſiue delicata cibaria. maxīe querūt̉ a ieiunāte. hoc culpabile refertur in ſacra ſcriptura. Unde diuitis dr̄ luce. xvj. Homo ꝗdā ⁊cͣ. et epulabaturidie ſplēdide. magis aūt culpabile ē ī pauꝑibꝰ religioſis ꝑſonis ꝙͣ ī alijs. Un̄ ſuꝑ illd̓ Marci .j. locuſtasmel ſilueſtre edebat. Glo. habitatorē ſolitudīs decꝫ delitias q̄rere. Tercio ſoluitur ieiuniū ſuꝑfluitatēcibi et potꝰ que culpat̉ in ſacra ſcriptura. vn̄ eccl. xxxj. viilia et colera et tortura viro infronito. Itē ī eodē vinuꝫnultū potatū irritatōem et iraꝫ et ruinas multas facit. Quarto ſoluitur ieiuniū nimiū appetitus ardo. Un̄ culpatur Eſau ex nimio appetitu lenticule vēdidit primogenita. vt habet̉ Gen̄. xxv. ꝯͣ qd̓ dr̄ eccͣi. xxxvij.Noli auidus ī epulatōe: te effundas ſuꝑ oēmeſcā. Quinto ſoluitur ieiuniū ſtudioſitatē ī ſalſamētis modis coquēdi et p̄parādi cibaria. vn̄ culpat̉ filij heli. j. reg. ij. ibi legit̉ puer ſacerdotis dicebat immolāti. da mihi carnē et coquā ſacerdoti. accipiaꝫa te carnē coctā ſed crudā. iſti modi tangūtur a greg. xxj.moral̓. et in glo. gen̄. xxv. ſuꝑ illud. da mihi de coctione. Sciēdū nos qn̄qꝫ modis viciū gule tēptat. Aliqn̄indigētie tp̄s p̄uenit. aliqn̄ tp̄s p̄uenit: ſꝫ cibos lautōres q̄rit. Aliqn̄ ſumēda ſunt ꝑparari accuratiꝰ appetitAliqn̄ qͣlitati ciboꝝ et tꝑi ꝯgruit: ſꝫ ī quātitate ſumendimēſurā excedit. Aliqn̄ v̓o obiectū ē qd̓ deſiderat: ſꝫ tn̄ ip̄oeſtu deſiderij deteriꝰ peccat. Ionathas mortis ſnīaꝫ meruit. qꝛ in guſtū mellis ꝯſtitutū edēdi tp̄s an̄ceſſit .j. reg.xiiij. Populus ex egypto ductꝰ ī heremo occubuit. qꝛ deſpecta māna carnes petiuit qͣs lautiores putauit. Nūeri. xj. Filioꝝ heli p̄ma culpa ē ex voto eoꝝ ſacerdotispuer de more vellet carnes coctas ſacrificio acciꝑeſꝫ cōquēda querebat qͣs accuratius exhibe̓t.. reg. ij. Et dr̄. Hec fuit iniꝗtas zodome ſuꝑbia: ſaturitas paniset habūdātia. on̄ditur inde periſſe: qꝛ ſuꝑbie vicioſuraꝫ refectōis exceſſit Ezech̓. xvj. hīc Eſau pͥmogenitaamiſit. qꝛ magno eſtū deſpicabilē cibū .i. lenticulā ꝯcupiuit. neqꝫ cibꝰ appetitꝰ ī vicio ē. vn̄ lautiores cibos plerūqꝫ ſine culpa ſumimꝰ: et abiectores reatu ꝯcupīe deguſtamꝰ. Eſau em̄ primatū lēticula ꝑdidit. helias ī heremo virtutē carnes edēdo ſeruauit. Sic ẜm greg.modis tēptat nos viciū gule. Itē ī dogmate ph̓oꝝtur hi qn̄qꝫ modi. et dicatur irritamēta gule. Primum ēſtatutū tp̄s p̄uenire. Secūdū ē lautiores cibos querere.Terciū ē accurato apparatui oꝑam dare. Quartū ē nimio appetitui inhiare. Quintū ē mēſurā refectōis excedēSil̓iter tāgit̉ de ꝯſe. diſ. v. Quinqꝫ modis. Queritur vtrū hi modi ſiue hec vicia gule ſiue irrita mēta ſoluūt.ciiij.yſic: de verſibꝰ ſupratactis. Sꝫ econieiuuiū; et videt̉tra videt̉ ſolꝰuāt ieiuniū. cuꝫ ſcriptura hortetur adquerēdum cibos lautiores. Nee. viij. Ite comedite pinguia et bibite muſtū.Pre. cuꝫ ex ꝑte loci aſſigneturſil̓r nec debet ex ꝑte tꝑis vt videt̉aliqd̓ irritamētū gulevl̓ q̄re magis ꝙͣ illd̓? frequētiꝰ em̄ ꝯditio loci ē maioris inſolētie ꝙͣ tꝑis.Pre. ē ī pt̄ate nr̄a ardorē appetitus cohibe̓ ī ieiunio. ardor appetitꝰ dꝫ ieiuniū ſolue̓ ita vidr̄ exceſſus refectōnis ſolūmō ſoluit ieiunium. Pre. ſi hecꝗnqꝫ ſoluūt ieiuniū: pauci ſeculares maxīeviuites:d̓bito ieiunāt. Rn̄ſio. ſine p̄iudicio. hecirritamēta ſoluūt a tāto ſꝫ a toto. ſubſtātiā em̄ ieiunij ſoluūt: ſꝫ meritū diminuūt. Ad qd̓ obijcitur ſcriptura hortatur cibos lautiores p̄parare. pōt dici ſecꝰē de cibis p̄ſumēdis ī ꝯgratulatōeꝫ diuinoꝝ beneficiorūet rep̄ſentatōem ſolēnitatū. ī ꝗbꝰ inſiſti ſolet cultui diui deuotiꝰ: de cibis p̄ſumēdis ī merore et ſatiſfactōepct̄is. Prima cibi ſumpti pn̄t īmerito lautiores accuratiꝰ p̄parari. Cibi at̄ ſumpti ſcd̓a d̓bēt magis ad ſuſtētatōem ꝙͣ ad delectatōꝫ. vn̄ diuerſaꝝ debēt hi illi ꝯditōnū. Ad qd̓ obijcitur ex ꝑte loci aſſignat̉ aliqd̓ irritamētū ſoluēs ieiuniū ⁊cͣ. dd̓m ſecus ēde tꝑe loco. tp̄s p̄uentū ſoluit afflictōeꝫ ieiunij: ita ꝯſequēs rōem ſatiſfactōis ita cām inſtitutōis illius.hec aūt loco ꝯuenire pn̄t. quātūcūqꝫ locꝰ ſit amenꝰ in ieiunās cibū ſumit. lꝫ locꝰ aliquātulū inducat recreatōꝫ dūmodo cibꝰ ꝯueniat ieiunio moderate ſumat̉: cāstn̄ ꝓpter qͣs ieiuniū inſtitutuꝫ ē tollit. Ad illd̓ quodobijcitur. ē ī pt̄ate nr̄a cohibe̓ ardorē appetitꝰ ⁊cͣ. pt̄dici ardor naturalis ip̄ius appetitꝰ ſoluit ieiuniū ſꝫmagis affectatꝰ ꝓcuratꝰ. multi appetūt eēnt ml̓tufamelici vt plus comedēnt: maiori delectatōne. Uelpt̄ dici ardor lꝫ poſſit cohiberi: exitꝰ tn̄ eiꝰ ī actꝰ pōtcohiberi. vn̄ qn̄ cohibetur exitꝰ eiꝰ ī actū peccat̉. Ad qd̓ ſubdit̉. pauci debito ieiunāt ⁊cͣ. fortaſſe verūqd̓ deflēdū apl̓o phil̓. īiij. ml̓ti ambulabāt qͦs ſepe dio inimicos crucis xp̄i: quorūAyticulus ſecundusOnſeq̄nt̓ q̄rit̉ de ip̄is irritamētis gule ī relaōe. Et pͥmo relatōe ad ieiuniū. Scd̓o ī relatōe ad v̓tutesꝗbꝰ moderāt̉. Prīo q̄rit̉ vtrūreiunio excludūt̉ ſiue r̄ſecāt̉ illa irritamēta. ſic: videt̉.qꝛ oīs actꝰ v̓tutis informatꝰ ſuis circūſtātijs oēs ꝯditōesſiue c̓cūſtātias ꝯͣrias excludit ſiue r̄ſecat. ieiuniū ē hmōiEſt actꝰ v̓tutis vt ex dct̄is hr̄. illa irritamēta ſintꝯditōes ſiue c̓cūſtātie ꝯͣrie: illas excludit ſiue r̄ſecat. Itēiſta ſoluūt ieiuniū vt vr̄. ſꝫ ieiuniū ſolutōibꝰ ill̓ ſtat̓pt̄. ieiuniū illa excludit r̄ſecat ſic̄ illi incōpoſſibilia. ſi ieiuniū ē: illa ſūt. It̄ ieiuniū oppōit̉ gule. qd̓ at̄ opponit̉ generi: oībꝰ ſpēbꝰ eiꝰ opponit̉: ſꝫ vnū oppoſitū alid̓excludit ſiue r̄ſecat. ⁊cͣ Cōtͣ. ẜm Iſi. Ieiuniū ē parſimonia victꝰ abſtinētiaqꝫ ciboꝝ. Idē at̄ ẜm ē ꝑſimonia abſtinētia. ē ẜm Iſi. ꝑſimōia qͣi ꝑca ſemenia. ſemosat̄ dr̄ cibꝰ. vn̄ ẜm idē ē ieiuniū qd̓ abſtinentia. ſꝫ abſtinētia ē vnū illoꝝ moderat̉ vnū irritamētoꝝ: ieiuniū excludit iſta irritamēta ſꝫ vnū illoꝝ tm̄ .ſ. illd̓ p̄ꝓpere. Rn̄ſio. ieiuniū pt̄ duobꝰ modis ꝯſiderari. vnoẜm ē ſimpl̓r morale ſiue actꝰ v̓tutis. Alio ẜm eſtſtatutū ab eccl̓ia. Scd̓m primo ꝯſiderat̉: excluditip̄a irritamēta gule. inqͣtū ē actꝰ v̓tutis ordīatꝰ ꝓprijscircūſlātijs ſic ē morale. ea morū circūſtātias r̄ſecantſiue tollūt ꝯpatit̉. inqͣtū tale p̄tacta irritamēta gulcexcludit reſecat. Scd̓m cōſiderat̉ ſcd̓o .ſ. ꝓut eſtſtatutū eccl̓ie ī ſatiſfactōꝫ reatꝰ culpe: nequaꝙͣ. vn̄ ſi hora ſtatuta ab eccl̓ia ardēter lautiora ꝯmedat ꝗs et̄ excedat ī ſuꝑfluitate: ē trāſgreſſor ſtatim dūmō vtat̉ licitis .i. ꝓhibitis. lꝫ meritū ip̄ius ieiunātis minuat̉. Adilla ꝗbꝰ on̄dit̉ ieiuniū illa irritamēta tollit. qꝛ eſtactꝰ v̓tutis. qꝛ ꝯpatit̉ ſecū illa illd̓ ſoluūt. illi ꝯͣ