Queſtiode peccatis q̄ eſt ſacerdoti ꝯfeſſus: gͦ ieiuniū tale eſt ſatiſfactoriū ¶ Contra. in habentibꝰ rōnem viuocā. eadeꝫ eſratio in vno ⁊ in om̄ibo. vt ſi aīa ſortis eſt īmortalis ⁊ cuiuſtibet hoīs. hoc ſuppoſito arguit̉ ſic. Nulla impletio precepti eſt ſatiſfactoria. vt pꝫ de p̄ceptis decalogi: gͦ cū iniunctu ieiuniū ſit p̄ceptum vt ſupponit̉ ad pn̄s: gͦ ⁊cͣ.nihil qd̓ eſt ꝯtra voluntatē ſatiſfacientis eſt ſatiſifactoriū.ieiuniū iniunctū eſt hmōi: qꝛ eſt pena. et nihil eſt pena niſi qd̓ ꝯtra voluntatē ẜm Anſel. gͦ cum illud maxime nō ſitvoluntarie aſſumptū ſed inuito iniunctū aliquando gͦ ⁊cͣ.¶ Pre. Mich̓. vj. Indicabo tibi hō ⁊cͣ. ſic nihil eſt ſatiſfactoriū niſi qd̓ deus reꝗ̄rit ab hoīe. ieiuniū nō eſt hmōi: ꝗaibi dr̄ iudiciū et miſod̓iam ⁊ ſollicitū te ambulare cū deotuo. ſꝫ ieiuniū nō eſt aliqd̓ illoꝝ: gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄. ꝙ ieiuniuriniunctū a ſacerdote eſt ꝓprie ſatiſfactoriū. et nō ſolū realiter: ſꝫ et ſacr̄aliter. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ in cōtrariū .ſ. ꝙ nulla impletio p̄cepti ē ſatiſfactoria ⁊cͣ. pōt dici. ꝙ ē p̄ceptumnature: ⁊ diſcipline. ad primū tenet̉ homo ex inſtinctu nature: ad aliud ex inſtitutōe oꝑis erga illud qd̓ eſt p̄ceptuꝫctu nature nō eſt ſatiſfactoriū. ſꝫ ſi eſt opꝰ preceptile. ſiue a deo ſiue ab hoīe p̄cipiat̉. cū prius eſſꝫ indifferens: tale pōt eſſe ſatiſſiū: gͦ cum ieiuniū nō eratrius p̄ceptum. ſꝫ p̄cipit̉ velingit̉ vt ſatiſfaciat. ꝓprie ēſatiſfactoriū: non obnte ꝙ ſit p̄ceptū. ¶ Ad aliud dd̓mꝙ eſt ꝯtra voluntatem eſt dupl̓r. qꝛ volūtas accipi pōt. velvt natura: vel vt ratio. pͥmo mō om̄is pena ē ꝯtra voluntatem. ſed ſcd̓o mō non. īmo rōnata voluntas facit delectari in afflictōibꝰ. vt ptꝫ in martiribꝰ ꝗ reficiebant̉ in hmōiAd hoc aūt qd̓ ſit ſatiſfactoria oportet ꝙ nō ſit ꝯtra volūtatem rationatiuā. bn̄ tn̄ pōt eſſe ꝯtra voluntatē naturalē.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝑ illud verbū Mich̓. vj. Indicabotibi o hō ⁊cͣ. pōt dici. ꝙ ieiuniū ꝯtinet̉ ſub aliqͦ illoꝝ q̄ cōtinent̉ in illa aucͣte. ſcꝫ facere iudiciū ⁊ miſcd̓iam: ⁊ ſollicitū ambulare cū deo. qꝛ iudiciū eſt diſcuſſio ꝯſcīe ſub quoꝯtinent̉ quodāmodo. ꝯtritio. ꝯfeſſio. ſatiſfactō. Similiterquodāmodo ſub miſcd̓ia: qꝛ miſcd̓ia cuiuſlibet dꝫ incipere a ſeip̄o. hō aūt ſecū facit miſcd̓iam cū ſe refrenat a delectabilibꝰ carnis ⁊ ſe affligit. Iuxta illud Eccͣi. xxx. Miſerere aīe tue placēs deo. Item cū ieiuniuꝫ iniungit̉ ad hocꝙ penitēs agat dignos fructus pnīe. et ſufficiens fiat ⁊ cōueniens emenda ꝓ pct̄o ad qd̓ reꝗritur nō modica ſollicitudo: ꝯtinet̉ ſub tercio. qd̓ eſt ſollicitum ambulare cū d̓o.Articulus terciusOnſequēter querit̉ de ieiunio indicto ab eccīavel inſtituto facta in caritate. vtrum ſit ſatiſfactoriū. ⁊ idem volo dici indictū ⁊ inſtitutū. Ꝙſic: videt̉. qꝛ ad hoc inſtitutū eſt ieiuniuꝫ vt illo curet̉ aīa.Un̄ greg. in collecta quadā. Cōcede vt hoc ſolēne ieiuniūqd̓ aīabꝰ corꝑibuſqꝫ curādis ſalubriter inſtitutū eſt: deuoto ſeruitio celebremꝰ. Ex hocpꝫ ꝙ ieiuniū inſtitutū eſt adhoc ꝙ ip̄e aīe curent̉. omne aiut tale eſt ſatiſfactoriū: ergo.¶ Pre. ad hoc qd̓ aliqd̓ fit ſatiſfactoriū. nō reꝗruntur niſiſit penale: et informatū caritate. tale eſt ieiuniuꝫnctū ab eccl̓ia: qꝛ tale ieiuniū rōne alicuiꝰ qd̓ eſt ī ipſoeſt penale. et ſi nō ſentiat̉ aliqn̄ rōne feruoris caritatis. vl̓ꝯplexionis. vel ꝯſideratōnis finis ſiue vtilitatis ꝯſeq̄ntisvel alicuiꝰ hmōi. ¶ Pre. el̓yna iniuncta ab eccl̓ia ē ſatiſfactoria. gͦ et ſil̓r eſt ieiuniū inſtitutū ab eccl̓ia. ¶ Si autē dicatur ſicut quidā dicūt. ꝙ ieiuniū iniunctū ab eccīa nō eſtſatiſfactoriū: qꝛ ad illud tenent̉ om̄es. Contra. ad patientiam in flagellis tenent̉ om̄es ꝓ loco et tꝑe. ⁊ tn̄ patiendovolūtarie flagella ⁊ in caritate ſatiſfacit ꝗs qn̄qꝫ. gͦ ⁊cͣ. Ꝙaūt patientia in flagellis ſatiſfacit ꝗs: pꝫ aucͣte Amb̓. iiij.ſen. diſ. xv. vbi dr̄. Prima ꝯſolatio ē qꝛ nō obliuiſcit̉ miſereri deꝰ. Scd̓a ꝑ punitōeꝫ vbi et ſi fides deſit: pena ſatiſfacit ⁊ releuat. et exponit illā mgr̄ capl̓o ſequenti. qꝛ qn̄ fides deficit .i. ꝯſcientia pct̄i: id eſt qn̄ aliꝗs neſcit ſe hr̄ę peccatuꝫ et tn̄ habet vnde flagellat̉ a deo. ſi patienter ſuſtinetpena illa ſatiſfacit ꝓ pct̄o. et etiam ꝯſtat ꝙ ⁊ ſi nō haberetpeccatum teneret̉ patienter ſuſtinere: exquo eſt voīuntasdei: ergo prima eſt vera. ¶ Contra. nihil ad qd̓ equalitertenetur innocens ⁊ peccator eſt ſatiſfactoriū. ¶ Pre. ieiunium illud nō eſt ſatiſfactoriū ꝓ peccatoribꝰ vel ꝓ innocēte vel confitente. Ieiunium enim indictum ab eccleſia nōeſt ſatiſfactorium ꝓ peccatoribꝰ: quia nihil faciunt qd̓ placeat deo vel qͦ mereant̉. nec ꝓ innocēte: qꝛ nō hꝫ ꝓ qͦ ſatiſfaciat. nec ꝓ penitēte: qꝛ nō ſatiſfacit ꝓ pctīs ꝑ illd̓ ad qd̓ anteꝙͣ peccaret tenebat̉. qd̓ ptꝫ ꝑ diffinitōneꝫ ſatiſfactionis.¶ Pre. nullus reddens decimas ſatiſfacit ⁊ ſi mereat̉. qd̓pꝫ. Si aliꝗs dꝫ regi cenſum ⁊ nō reddit ad terminuꝫ. nonſatiſfacit de emenda. ſic hō dꝫ deo p̄cepta. et ſi trāſgredit̉cadit in emendā. ſi reddit nō ſatiſfacit: gͦ vltra p̄cepta oꝑtet eum addere aliꝗd ad hoc ꝙ ſatiſfaciat. ſꝫ ꝑ ieiuniū indictum ab eccl̓ia ſoluunt̉ decime. ẜm Greg. de ꝯſe. diſ. v. etẜm Caſſia. de collatōnibꝰ patrū. et ẜm yſid̓. li. j. de officōgͦ illud ieiuniū nō eſt ſatiſfactoriū. ¶ Pre. om̄e ſatiſfactorium vel eſt voluntariū vel neceſſariū. vel ꝑtim tale: et ꝑtimtale. Ieiuniū ſtatutum ab eccl̓ia nullum hoꝝ eſt. voluntarium em̄ nō eſt. quia eiꝰ oppoſituꝫ eſt tranſgreſſio. Nec eſtneceſſariū vt videt̉ qꝛ Bern̄. in li. de p̄cepto ⁊ diſpenſatōedicit. ij. c. ꝙ dictū eſt nccͣiū rurſum ⁊ hec tria ſb̓dant̉. ſtabile. īmobile. incōmutabile. Et quidē ſtabile dixerim. quodita eſt neceſſariū vt nō cuilibet homī illud phas ſit: niſi ſolis diſpenſatoribꝰ miniſterioꝝ dei .i. p̄poſitis. Cōſequēteriiij. c. dicit. neceſſariū dictū qd̓ īmobile noīaui. illud intelligo ꝙ nō ab hoīe tradit̉ ſed diuinitꝰ ꝓmulgat̉. niſi a deoꝗ tradidit: mutari om̄i mō nō patiet̉. Conſequēter eodemcapitulo dicit. iam vero neceſſariū incōmutabile qd̓ accipi velim. equidem nil ꝯgruentiꝰ ꝙͣ qd̓ diuina cōſtat. ita eteterna rōne firmatum. vt nulla ex cauſa poſſit vel ab ipſodeus aliquatenus īmutari. Et infra eodem capl̓o. primāgͦ neceſſitatem cuiqꝫ facit ſua in ꝓmittendo volūtas. ſecūdam p̄cipientis aucͣtas. terciaꝫ p̄cepti dignitas. Hoc ſuꝑpoſito ſic arguo. Ieiuniū non eſt neceſſariū primo mō: qꝛin neceſſitate pōt aliꝗs frangere ieiuniū ſine diſpenſatiōe⁊ aucͣte ſuꝑioris. nec eſt neceſſariū ſcd̓o vel tercio mō: ꝗaet mutari pōt p̄ceptū a ieiunio ⁊ ab alio ꝙͣ a deo. et ſic nōeſt voluntariū nec neceſſariuꝫ nec ꝑtim ſic nec ꝑtim ſic poteſt eſſe: quia ſic ſimul obligaret et non obligaret. qꝛ quodvoluntariū eſt nō ligat: qd̓ neceſſarium eſt ligat: gͦ videturꝙ hmōi ieiuniū nō ſit meritoriū nec ſatiſfactoriū. ¶ Pret̉.Leui .xxvij. pͥmogenita q̄ ad deū ꝑtinent nemo ſignificarepoterit et foue̓. ⁊ hͦ qꝛ primogenita erāt debita: gͦ illo qd̓ debetur nō ſit ſatiſfactio. ¶ Rn. dd̓m ꝙ ieiuniū indictū ſiueinſtitutū ab eccl̓ia bn̄ in caſu eſt ſatiſfactoriū. ſi iniungat̉ab eccl̓ia ex aliqͣ ꝯuenienti rōne. ¶ Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ nihil eſt ſatiſfactoriū ad qd̓ tenet̉ eqͣliter et innocens ⁊cͣ. pōtdici ſic̄ tactū ē. ꝙ ieiuniū inſtitutū eſt ſatiſfactoriū inqͣtūeſt iniunctum ab eccleſia. inꝙͣtum aūt non eſt iniunctumab eccl̓ia: nō eqͣliter tenet̉ peccator et innecēs ad illud. qꝛieiuniū inſtitutū ab eccl̓ia ligat tentōne p̄cepti diſcipline:nō tn̄ tentōne qͣ obligat p̄ceptū nature ſiue p̄ceptū moraleꝓpter qd̓ ieiunium illud iniunctuꝫ non equaliter obligatpeccatores: quia vnū obligat debito ſimplicis obedientiealiū et debito obedientie et debito rigoris iuſticie. Pret̉. n̄tm̄ eſt inſtitutū ad meritū: ſed ad rep̄ſſioneꝫ fomitis et cuſtodiā virtutū. et emendā delictoꝝ. Un̄ ſi innocenti non ēſatiſfactoriū ꝓ delicto: nō eſt niſi qꝛ innocens ſine delicto ēActus em̄ actiuoꝝ ſunt in patiente ⁊ diſpoſito. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ illud ieiuniū nō eſt ſatiſfactoriū ꝓ innocente neqꝫ ꝓ pctōre. neqꝫ ꝓ penitēte. qꝛ penitēs nō dꝫ ſatiſfacere de pct̄is ſimul ꝑ illa ad que anteꝙͣ peccaret tenebat̉tentōne p̄cepti diſcipline: pōt dici ꝙ non tenent̉ fideles adieiunia inſtituta ab eccleſia tentōne p̄cepti nature ſꝫ diſcipline. in illis aūt ad q̄ tenemur tentōne p̄cepti diſcipline.pōt miniſter eccleſiaſticus diſpenſare virtute clauium. etillud quod eſt ſic debitum: facere ſatiſfactorium. Nota ergo ꝙ eſt tentio quam faciteptum diſcipline hac tentōnetenetur ad ieiunia eccleſieuia ergo intentio eccleſie intoria: poteſt miniſterſtituentis eſt ꝙ ieiunia ſieccleſiaſticus hec ieiuniaingere in peccatorum ſatiſ