dici ꝙ libido in guſtu pōt ꝯſiderari ẜm ꝙ viget in palato⁊ lingua: ⁊ ſic magis reſpicit quale. Uel p̄t ꝯſiderari ẜmyguſtus eſt inſtrumētū deſeruiēs virtuti nutritiue. ⁊ ſicius libido maxīe reſpicit quantū ꝙͣ qͣle. ¶ Ad illd̓ quodobijcit̉. ꝙ ꝯͣriū virtuti ē exceſſus delectatōnis ⁊cͣ. pōt diciꝙ nō ſolū delectatio intēſa ē v̓tuti ꝯtraria: ſꝫ ⁊ ſuꝑfluitas⁊ etiā magis peccaret ꝗ nō ꝯmederet ad ſuſtentatōeꝫ nature: ꝙͣ ꝯmedendo delicata. qꝛ magis grauaret naturaꝫ.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ẜm ph̓m. ꝙ delectatio ē finis deſiderij rōne ꝯueniētie ⁊cͣ. pōt dici ꝙ deſideriuꝫ qn̄qꝫ cauſat̉ex indigentia: qn̄qꝫ ex ꝯueniētia coniūctoꝝ delectabiliū.delectatō aūt illa que eſt finis deſiderij rōne ꝯueniētie reſpicit quale: delectatio aūt q̄ eſt finis deſiderij rōne indigentie magis reſpicit quantū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ nōappetit̉ quantū niſi rōne qualis ⁊cͣ. pōt dici ꝙ falſum eſt.immo rōne deordinatōis appetitꝰ pōt alit̓ eē. vnꝰ .n. appitit ſatiſface̓ virtuti nutritiue: ⁊ aliꝰ libidini guſtui ẜm ſe.ẜm ꝙ viget in palato ⁊ lingua. ⁊ ideo iſte magis appetitſuauitate ciboꝝ: alius magis quantitateꝫ. ¶ Aliud ſoluit̉ vt priꝰ. qm̄ guſtus ẜm ꝙ ſeruit nutritiue magis reſpicit quātū. ẜm ſe tn̄ ⁊ ẜm ꝙ viget libido eiꝰ in lingua ⁊ palato magis reſpicit guſtus quale. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ad ꝑteꝫ aliā. Dico ad primū. ꝙ immoderatū ꝯuiuiū poteſt eē in quali ſicut in quāto. Pre. loꝗt̉ augꝰ. in illicitisde quibꝰ nō eſt queſtio. Pre. magis effrenate ferunt̉ homines ⁊ immoderatiꝰ vtūt̉ cibo ſuaui. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ Yſido. ꝗcꝗd modū exceſſerit ꝑiculoſuꝫ ē ⁊cͣ. pōt dici ꝙ exceſſus ⁊ grauamē nature accidit ex qͣli ſic̄ ex qͣnto.⁊ minꝰ ſe ſciūt hoīes refrenare circa qͣle ꝙͣ circa quātuꝫ.ideo pluribꝰ magis abſtinendū ē a qͣli. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. cuiꝰ exceſſus ē minꝰ excuſabilis ⁊cͣ. p̄t dici ꝙ exceſſusin licitis in quāto: magis ē excuſabilis rōne v̓tutis nutritiue. ſꝫ in illicitis ē magis excuſabilis exceſſus in qͣli: ꝗquale magis mouet ⁊ trahit ad exceſſuꝫ. ¶ Ad illud qꝛobijcit̉. ꝙ exceſſus in quāto magis gͣuat naturā. pōt diciꝙ exceſſus in quali gͣuat natura ſic̄ exceſſus in quanto. ⁊plus qn̄qꝫ: qꝛ minꝰ ſciūt ſe hoīes refrenare circa quale. ⁊ꝓpter hͦ talibꝰ magis abſtinenduꝫ ē a qͣli. ¶ Ad illud qd̓opijcit̉. ꝙ exceſſus ī quāto ē magis ꝯͣ eēntiā v̓tutis ⁊cͣ. p̄tdici ꝙ ē ſuꝑfluitas in quali ſic̄ in quāto: ⁊ vtrūqꝫ virtutēnat. exceſſus .n. in quali inducit exceſſuꝫ in quātofrequēter: ⁊ ſic impedit efficaciā rōnis. ſicut excellens ſapor in vino facit ꝙ hō nimis bibit: nec ponit mediū ī bibendo. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ exceſſus in quāto reddihoīeꝫ magis inhabilē ⁊cͣ. pōt dici ꝙ exceſſus ī qͣli magisauget carnalē ꝯcupīaꝫ ꝙͣ exceſſus ī quāto. vn̄ magis impedit memoriā ⁊ eleuatōꝫ mentis in deū: ⁊ reddit hoīeꝫmagis inhabilē ad ſpūalia ſimpl̓r ꝙͣ exceſſus in quanto.lꝫ .n. exceſſus ī quāto magis efficiat hoīeꝫ inhabilē ad tēpus: exceſſus tn̄ in quali magis reddit inhabilē ſimpl̓r.¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ reuera difficiliꝰ abſtinet hō qn̄ hͦplura fercula delectabilia a quāto ꝙͣ a quali. hͦ ē veꝝ. ſꝫ hͦꝓpter ꝓuocatōeꝫ qualis ꝙͣ quanti. ꝓpter qd̓ ꝑo difficilius ē ponere modū circa quale ꝙͣ circaquantū. vn̄ rō illa videt̉ peccare ꝑ locū ſophiſticū ẜm ꝗd⁊ ſimpl̓r. Sil̓r ⁊ plures alie in hͦ ꝓbleumate poſite.Alembrū terciuꝫOnſequēter querit̉. vtꝝ ſemel ꝯmedenduꝫſit in dic qͦ ieiunat̉ ⁊ ſufficient̉: vel pluries⁊ qͣlibet vice paꝝ ſic̄ faciūt greci. Et videt̉ꝙ melius ē ⁊ laudabiliꝰ pluries ꝯmedere īdiebꝰ ieiunibꝝ parū: ꝙͣ ſemel ⁊ ſatis. Sic Hiero. ī qͣdaꝫepl̓a loquēs de inſtructōe cuiuſdā puelle: dicit. Sic ꝯmedat vt ſꝑ eſuriat. ſꝫ ſi pluries comedit ⁊ paꝝ ſꝑ magis eſurit: ꝙͣ ꝗ comedit ſatis ſemel. gͦ ẜm Hiero. ꝯgruētiꝰ ē ꝯmedere pluries ⁊ parū ꝙͣ comede̓ ſemel ⁊ ſatis. ¶ Pre. Hiero. ibidē. Melius eſt ꝯmedere paꝝ ꝙͣ ſemel ſatis ſume̓.melius eſt pluries paruꝫ comedere ꝙͣ ſemel ſatis ſume̓. gͦ⁊cͣ. ¶ Pre. Yſido. de ſummo bono. Sꝑnit̉ eius ieiuniū ꝗin veſꝑe ciboꝝ ſacietate reficit̉. ⁊ hmōi eſt nr̄m ieiuniuꝫ.quare ꝯtēptibile eſt: ⁊ ieiuniū grecoꝝ laudabile magis.¶ Pre. Yſido. v. ethymo. dicit. de lege pct̄i erit lex honeſta iuſta poſſibilis ẜm naturā: ẜm ꝯſuetudinē loco tꝑiqꝫꝯueniēs nccͣia vtilis manifeſta. ſꝫ ſi inſtitutū eēt ieiuniuꝫnoſtrū ſic ꝙ pluries ꝯmederemꝰ in die ⁊ parū qͣlibet vice: iſtud eēt magis poſſibile apud oēs. vn̄ nullꝰ tūc poſſetſe a ieiunio excuſare. ¶ Itē magis ꝯſentiret hͦ nature: ꝗaminus grauaret̉ natura. gͦ ſic debuit inſtitui ieiunium. ⁊tale eſt ieiuniū grecoꝝ. gͦ illud laudabilius ē ꝙͣ noſtruꝫ.¶ Pre. multis modis ꝯtingit peccare ꝑ gulā. vn̄ verſus:Pre. ꝓpere lautē: nimis ardēt ſtudioſe. Sꝫ maximū gule viciū eſt nimis ardent̓ comedere. Eſau .n. in eſu lenticule ꝑdidit primogenita: qꝛ nimis ardent̓ appetijt lēticulam. gͦ cū ieiuniū inſtitutū ſit ꝯtra viciū gule: potiſſimedebuit inſtitui ꝯtra illud viciū qd̓ ē nimis ardent̓ ꝯmede̓qd̓ ē peſſimū gule viciū. ſꝫ hmōi ardor maxīe accendit̉ qn̄hō nō cōmedit niſi ſemel in die. Cū .n. hō ieiunauit vſqꝫad nonā vel vſqꝫ ad veſperā: multuꝫ appetit ꝯmede̓. Nonſic aūt ſi pluries in die ꝯmederet ⁊ parū. gͦ debuit meliꝰinſtitui iſto modo. ¶ Pre. ſemel manducare appetitū auget ꝯmedendi: vt dictū eſt. ita etiā ꝙ neſcit hō diſcernerequid nature vel ꝗd voluptati expediat. ſꝫ tūc peccare contingit ꝯmedēdo qn̄ inter iſta homo neſcit diſcerne̓. ſciretaūt magis diſcernere inter hec pluries ⁊ parū ꝯmedēdo.quare ſic ieiunare eēt vt videt̉ meliꝰ. ¶ Pre. ieiuniuꝫ dꝫeſſe afflictiuū. ſꝫ qn̄ hō p̄guſtauit delectabile: ſi ſibi ſubtͣhatur tūc multū affligit̉. abſtinere gͦ ſe a delectabili p̄guſtato multū afflictiuū eſt. ſꝫ ille ꝗ pluries ꝯmedit ⁊ paꝝ:cohibet appetitū ſuū ⁊ retrahit ſe a delectabili p̄guſtato.gͦ multū affligit̉. hͦ gͦ modo ieiunare eſt magis afflictiuūquare ⁊cͣ. ¶ Pre. ieiuniū ē inſtitutū vt mēs eleuet̉ ī deū.vn̄ tꝑe ieiunij magis debet eē eleuata in deū. ſꝫ virtꝰ mentis deprimit̉ nimīa ꝯmeſtione: ⁊ ꝯmedere ſemel ī die magis impedit eleuatōꝫ mētis ad oꝑa ſpūalia ꝙͣ ꝯmede̓ pluries parū. quare magis ꝯgruit inſtitutōi ieiunij. ¶ Pre.in oꝑibus dei ſimul viget miſcd̓ia cū iuſticia. ⁊ nos debemus ipſuꝫ imitari in quibꝰ poſſumꝰ. gͦ ī oꝑbꝰ nr̄is debetcurrere cū rigore māſuetudo: ⁊ cū oꝑe rigoris opꝰ māſuetudinis. ſꝫ magis currit cū rigore abſtinētie miſcd̓ia corporis ꝯmedendo pluries in die parū ꝙͣ ꝯmedēdo ſemel: ⁊minꝰ grauat̉ natura. qͣre ſic ieiunare laudabiliꝰ ē. ¶ Cōtra. ſicut ſe hꝫ multū ad paucū: ita frequēter ad raro. ſedpeccauimꝰ ꝯmedendo frequēter ⁊ multū. gͦ ſatiſfacere debemus ꝑ ieiuniū ꝯmedendo raro ⁊ paucū. ſꝫ hͦ magis fitcomedendo ſemel in die. hͦ gͦ mō laudabiliꝰ eſt ieiunium.¶ Pre. in ieiunio abſtinere oportet a qͣli ⁊ a quāto. ſꝫ eccleſia nō pōt determinare qualitatē molis vel ponderisin ieiunio. qꝛ qd̓ paꝝ vni eſt hͦ alij ē multuꝫ: ⁊ ecōuerſo. ⁊debuit quantitate aliquā determīare in ieiunio: debuit gͦdetermīare quantitatē viciſſitudinis. ſꝫ hͦ factū ē iniūgedo ſemel in die tꝑe ieiunij ꝯmeſtionē. gͦ iſtud recte ordinatū eſt. ¶ Pre. ieiuniū eſt ad eleuandū mentē ſurſuꝫ. ſꝫ qͣnto quis pluries ad inferiora ſe ꝯuertit ⁊ de inferioribuscurat: tanto plus ab hmōi mentis eleuatōne impedit̉. gͦiſtud eſt magis ꝯtra rōneꝫ ieiunij. ¶ Pre. in actibꝰ in ꝗbus cōiuncta eſt voluptas cū nccītate. quāto rariꝰ ſe exercet: tanto puriꝰ viuit. ſꝫ in actu ꝯmedēdi ꝯiungit̉ volūptas neceſſitati. ⁊ difficile ē diſcernere ꝗd voluptati quidnccītati expediat. quare ꝗ rarius ꝯmedit puriꝰ viuit ⁊cͣ.¶ Pre. augꝰ. de vera religionē. Oīs religio oīs ſecta hꝫſua ſacra ſacrificia ſacerdotia ſuos ſacerdotes ſua ieiunia. ſꝫ ſacra ſacrificia ſacerdotiū religionis xp̄iane excellunt ſacra ſacrificia ſacerdotiū aliaꝝ religionū ⁊ ſectaꝝ.gͦ ⁊ ieiuniū nr̄m: ieiunia aliaꝝ ſectaꝝ. recte gͦ inſtitutū eſtieiuniū. ¶ Pre. ꝑfectius ieiunat ille ꝗ pōt magis dici ieiunus. ⁊ qn̄ ꝗs abſtinet ꝑ totū diē vſqꝫ ad nona vel veſperas: plus pōt dici ieiunꝰ ꝙͣ ille ꝗ pluries comedit in die.Exquo .n. aliꝗs ſemel in die ꝯmedit: n̄ pōt dici ampliꝰ ieiunus. gͦ noſtrū ieiuniū ꝑfectius ē ꝙͣ ieiuniuꝫ grecorum.¶ Rn̄ſio. dico ꝙ ꝑfectius eſt ⁊ ꝯgruētius eſt. ꝑfectiꝰ enīeſt qd̓ plus hꝫ de modo ſpecie ⁊ ordine. Modus autē in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten