Queſtioſunt ventoſa faciūt extenſionē ī mēbris genitalibꝰ. tn̄ ꝗaventoſa ſunt nō multū ſunt incorꝑabilia. Aer .n. nō facile immiſcet̉ corꝑibꝰ inquibꝰ dn̄at̉ terra ⁊ aqͣ: cuiuſmodiſunt legumīa. ⁊ ideo lꝫ faciāt quandā extēſiōꝫ mēbroruꝫ.tn̄ ab eis n̄ oꝑtꝫ abſtineri: eo ꝙ nō defacili cū aere admiſcent̉. ⁊ ſic n̄ cibāt multuꝫ. Pret. qꝛ illis dn̄at̉ terra ⁊ aqͣmaxīe ſunt nature frigide. vn̄ ſūt minime incētiua. ¶ Adhoc qd̓ obijcit̉. ꝙ maior ē inordinatio in cōcubitu ⁊cͣ. pōtdici ꝙ hͦ nō oportuit ꝓpt̓ ꝑiculū incōtinētie ⁊ lapſus guoris: cū etiā in ꝯcubitu tali ſacr̄m excuſat. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉ de vino. pōt dici ꝙ eccīa prudent̓ n̄ inſtituit abſtinentiā fieri debere a vino. ꝓpter infirmoꝝ murmuratiōꝫ⁊ inobedientiā: ⁊ etiā nccītateꝫ digeſtionis. multi .n. hn̄tdebileꝫ ſtomachū ꝗbus neceſſarius ē vſus vini ꝓpt̓ digeſtioneꝫ celebrandā. Pret. panis ⁊ vinum nccͣia ſunt viteẜm Yſido. li. xx. ethymo. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ in legeveteri abſtinebāt ab omni oꝑe ẜuili ⁊cͣ. pōt dici ꝙ exn̄tesin tꝑe gr̄e veritateꝫ tenēt ⁊ figurā dimiſerūt. qꝛ gͦ illa vacatio ab oꝑe ẜuili figurabat vacatōeꝫ ab oꝑe pct̄i: quodreddit oꝑatores ẜuos eius. iuxta illd̓ Io. viij. Qui facitpeccatū ẜuus ē peccati. mō in tꝑe ieiunij ceſſandū ē a peccatis mortalibꝰ ad hͦ ꝙ ieiuniuꝫ ſit efficax. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉. ꝙ aīalia aerea minꝰ nutriūt ꝙͣ aqͣtica. Pōt dici.ꝙ natura eſt ſuſtentanda ⁊ vicia reſecāda. vn̄ in ſtatutiscōmunibꝰ ꝯdeſcendendū eſt infirmitatibꝰ: ⁊ voluptatibꝰreſiſtendū. qꝛ etiā carnes aeree vtpote volatilia: deliciascarnales gignūt ⁊ fouēt. nō aūt intantū piſces. cuꝫ piſcibus aūt eſt vinū nccͣiuꝫ ꝓpter ſtomachi debilitatē: id̓o n̄omīa ſunt ſubtrahenda tꝑe ieiunij: nec oīa ꝯcedēda. carnes aūt auferunt̉ vt luxuria ſiue laſciuia carnis reſecet̉vinū ⁊ piſces ꝯcedunt̉ ad nature ſuſtentatōꝫ. vn̄ Yſi. libde officio ca. xliiij. loquens de vſu carniū ⁊ vini ait. Carnes ⁊ vinum poſt diluuiū in vſum homībus ē ꝯceſſuꝫ. nāin initio ꝯceſſum nō fuerat: niſi tm̄ illud vt ſcriptuꝫ eſt: linū fructiferū ⁊ herbam ſeminalē dedi vobis in eſcam.Poſtea v̓o Nōe data ſunt in eſum cūcta aīalia vnicuiqꝫtunc attributa licētia eſt. Sꝫ poſtꝙͣ xp̄s ꝗ eſt principiū ⁊finis apparuit: hͦ qd̓ in principio ſuſpēderat etiā in tēporū fine retraxit. loquēs ꝑ apl̓m ſuū. Bonū eſt nō māducare carnes ⁊ nō bibere vinū. ⁊ iteꝝ. ꝗ infirmus eſt olusmanducet. Nō igit̉ ꝗa carnes male ſunt ꝓhibent̉: ſꝫ ꝗaepule eaꝝ carnis luxuriā gignūt ⁊ faciūt nutrimēta oīmvicioꝝ. eſca venter: ⁊ venter eſcis. deꝰ aūt hūc ⁊ hanc deſtruet. piſceꝫ ſane: qꝛ eū poſt reſurrectōꝫ accepit dominꝰpoſſumus māducare. hoc .n. nec ſaluator nec apoſtoli ꝓhibuerūt. hec Yſido.¶ Nembrū ſecūdūOnſequent̓ querit̉. vtꝝ magis abſtinendūſit tꝑe ieiunij a quanto vel a quali. hoc ē q̄rere. vtꝝ magis abſtinendū ē a ſuꝑfluitateciboruꝫ: vel a cibarijs delicatis. Ꝙ magisabſtinendū ſit a quali: videt̉ ſic. Dan̄. x. Paneꝫ deſiderabileꝫ nō comedi. Glo. a cibis delicatis abſtinuit. qd̓ maxime faciendū ē nobis tēꝑe ieiunij. gͦ abſtinēdū ē a quali.¶ Pret. Hugo de s. vic. ſcd̓a ꝑte de ſacr̄is. Si ī correption minor eſt afflictio ꝙͣ in culpa fuit delectatio: nō ē dignus fructus pnīe. penſanda gͦ eſt afflictio penes vel ẜmquantitatē delectatōis. ⁊ ita penes qualitatē. quare a qͣlimagis abſtinendū. ¶ Pret. ideꝫ dicit. ꝙ pnīa directe radiceꝫ aſpicit peccati que eſt libido. ⁊ libido magis reſpicit quale: quare pnīa magis penes qualitatē penſatur. ⁊ita magis abſtinendū eſt a quali. ¶ Pret. ph̓s. volēti intendere ad virtutē oꝑtꝫ inſpicere ad ꝯtrariū. ſꝫ maxīe cōtrariū virtuti in oībus eſt delectatōis exceſſus: qͣre vt ieiunio ꝑueniat̉ ad v̓tutē: maxīe abſtinēdū ē a qͣli. ¶ Pret.delectatio ẜm ph̓m finis eſt deſiderij ⁊ delectatio ꝯiūctōꝯuenientis cū ꝯueniēti. ⁊ ꝯueniētia attendit̉ penes qͣlitate. quare ⁊ delectatio. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. ꝓpter qd̓ vnūquodqꝫ⁊ illud magis. ſꝫ quantū nō appetit̉ niſi inqͣtū quale. vnd̓irſcibꝰ amarꝰ nō appetit̉ nec libenter recipit̉. gͦ quale magis.xcix.appetit̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. in nobis tplex ē potētia. ſenſus⁊imaginatio ⁊ intellectus. Et ſenſus ꝓprie ꝓ obiecto hꝫ qͣlitate: imaginatio quj: ⁊ intellectꝰ hꝫ ꝗd ꝓprie ꝓ obiecto. ſꝫ ieiuniū eſt inſtitutū ad repridū delectatōꝫ p̄cipue ẜm ſenſum geſtū. gͦ inſtitutū ad reprimendā delectationeꝫ penes quale. quare a qͣli magis eſt abſtinendum.¶ Contra. Augꝰ. dicit de ieiunio ſabbati. Aīalia ratōecarentia dicūt̉ a loa: quibꝰ ſil̓es ſunt ventri dediti ꝓpterimmoderatū ꝯuiuiū quo mens obruit̉. ab illo aūt magiseſt abſtinendū quo mens magis obruit̉. magis aut obrūitur ꝑ ſuꝑfluitatē cibi ꝙͣ ꝑ qualitatē: vt dic̄ aucͣtas. gͦ magis abſtinendū eſt auāto ꝙͣ a quali. ¶ Pret. Yſido. deſummo bono. Quicꝗd cū modo ⁊ tꝑamento recipit̉ ſalutare eſt: ꝗcꝗd modū exceſſerit ꝑiculoſum eſt. gͦ magis verſat̉ ꝑiculū circa quantū. qͣre ⁊cͣ. ¶ Pret. cuiꝰ exceſſus eſtminus excuſabilis ab illo magis eſt abſtinēdū. exceſſusin quanto minus eſt excuſabilis: quia minor eſt ꝓnitasibi. magis proni ſumus ad comedendū delectabilia ꝙͣ admultū cibū qd̓ nō eſt delectabile. qͣre ⁊cͣ. ¶ Pret. cuiꝰ exceſſus eſt magis ꝯtra naturā: ab illo eſt magis abſtinēdūexceſſus in quanto eſt hmōi: qm̄ magis grauat naturā ⁊corrumpit cibꝰ ſuꝑfluus ꝙͣ cibꝰ delicatꝰ. qͣre ⁊cͣ. ¶ Pret.cuiꝰ exceſſus eſt magis ꝯtra eēntiam virtutis: ab illo eſtmagis abſtinendū. ſꝫ exceſſus in quanto eſt hmōi: qꝛ virtus querit mediū ⁊ immoderatū fugit: ⁊ ꝯſiſtit inter ſuꝑfluū ⁊ diminutū. vn̄ mediuꝫ magis impugnat ſuꝑfluitates ꝙͣ qͣlitas. quare ⁊cͣ. ¶ Pret. cuiꝰ exceſſus magis reddit hoīeꝫ inhabilē ad oꝑatōnes ſpūales ab eo magis eſtabſtinendū. ſꝫ ꝑ exceſſuꝫ in quātitate magis efficit̉ homoinhabilis aditōes ſpūales: ꝙͣ ꝑ exceſſuꝫ in qualitateuare ⁊cͣ. ¶ Pret. virtus ꝯſiſtit circa difficile. ſꝫ qn̄hꝫ plura fercula delectabilia. difficilius abſtinet a quāto ꝙͣ a quali. gͦ magis ꝯſiſtit circaquantū ꝙͣ circa quale. ⁊ ita circa abſtinentiā a quāto magis eſt virtus. ¶ Rn̄Eſt iudicare de hmōi abſtinētiadupl̓r. aut ẜm lonſtitutōis eccīaſtice: aut ẜm legeꝫas. ẜm ꝯſtitutōeꝫ eccīaſticā magis ēvirtutis q̄ eſtabſtinendū in ieiunio a quali ꝙͣ a quanto: eo ꝙ circa abſtinentiā a quali ꝑiculū eſt minus: ⁊ iudiciū certiꝰ: ⁊ cōmodū maius. Periculū minꝰ: qꝛ ꝙͣtuꝫ ad ſuſtentatōꝫ nature ⁊ nutrimentū nō refert cuiuſmodi ſumant̉ alimentadūmodo natura ſuſtentet̉. Iteꝫ iudiciū eſt certiꝰ: qꝛ n̄ potuit iudicare eccīa quantū deberet ſuffice̓. qꝛ qd̓ parū eſtvni: multū eſt alij. ſꝫ circa qualitatē potuit diffinire dicēdo talia cibaria nō eē ſumēda tꝑe tali. Iteꝫ ꝯmodū maiꝰeſt abſtinendo a quali: quia ieiuniū inſtitutū eſt ꝓpt̓ pauperes. quia circa magis delectabilia maiores fiūt expēſeſiue in delectabilibꝰ. ⁊ hmōi expenſe magis erogāde ſuntpauꝑibus. ⁊ etiā plus ſuſtentāt̉ pauꝑes de reſiduo quātiꝙ de reſiduo delectabilis. nec eſt curandū dare pauꝑibusdelectabilia: īmo malū eſt. ſꝫ danda eis ſuſtentatio. Ideodico ꝓpter iſtas rōnes ẜm conſtitutōeꝫ eccīaſticā magisabſtinendū eſt a quali ꝙͣ a quāto. Scd̓ꝫ aūt legē virtutisſobrietatis diſtinguēdū eſt. qm̄ aut querit̉ de quāto ⁊ qͣliillicito: aut licito. In illicito magis abſtinēdū ē a qualiꝙͣ a quanto. vn̄ maius peccatū eēt tꝑe ieiunij ꝯmedē morſellū carnis ꝙͣ comedere multū de licitis. Si aūt loqͣmuꝫde quanto ⁊ qͣli licito: dico tūc ꝙ nō eſt hic dare generalēregulā. nec potuit eccīa determiare a qͦ magis. Aliꝗ eniꝫdelectant̉ in quanto: aliꝗ in quali. Sūt aūt aliꝗ ita edaces ꝙ nō querūt niſi ſuꝑfluitatē. aliꝗ v̓o magis delectantur in bono ⁊ ſufficit eis paruꝫ dūmodo ſit delectabile ⁊ſuaue. vn̄ magis delectāt̉ in ſuauitate ciboꝝ ꝙͣ in pluralitate. ⁊ illis ꝗ ꝓniores ſunt ad edacitatē maior virtus ēabſtinere a quanto. Eis v̓o qui plus delectant̉ in ſuauitate iſtoꝝ maior eſt virtus abſtinere a quali ꝙͣ a quanto.¶ Et ad illd̓ qd̓ primo obijcit̉. ꝙ maxime abſtinenduꝫ ētemꝑe ieiunij a delectabilibꝰ. Dico ꝙ hoc intelligitur ꝑcomꝑatōꝫ ad quantū. vnde tꝑe ieiunij plus ꝙͣ ī alio a delectabilibꝰ abſtinendū eſt. ¶ Ad illud qd̓ ab eodē habet̉.ꝙ pnīa directe reſpicit radiceꝫ peccati .i. libidineꝫ. Pōt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten