pōt dici ꝙ non accidit ex cibo rōne cibi: ſꝫ rōne modi quoſumptus fuit ꝯtra diuinā ꝓhibitiōꝫ. vn̄ inobediētia ꝑ ſefuit ⁊ ꝓprie cā lapſus: cibus nō niſi ꝑ accn̄s. Pret̉. hec rōeſt magis ꝯgruitatis ꝙͣ nccītatis. ꝙͣtū aūt ad nccītatē efficacior eſt rō ꝙ laudabilior ē abſtinētia a vino ꝙͣ a carne: vt ex dictis pꝫ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ dyabolꝰ temptauit dn̄ꝫ de cibo ⁊cͣ. pōt dici ꝙ dyabolꝰ n̄ attēdebat tēptando dn̄m violentia temptatōis maioreꝫ vel minoreꝫ:ſꝫ facti dn̄ici ſeriē ⁊ opportunitatē ⁊ ꝯueniētiā tēptandi.Nā ꝗa dn̄s poſt ieiuniū. xl. dieꝝ eſuriebat: ꝯueīebat ẜmaſtutiā ſpūs temptātis. ⁊ opportunū videbat̉ de cibo ⁊ n̄de potu. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ virtus abſtinētie prīcipaliter ꝯſiſtit circa tꝑantiā nutrimēti ⁊cͣ. pōt dici ꝙ lꝫ virtus abſtinētie ibi ꝯſiſtat: nulla tn̄ ex hoc eſt rō ꝯſequētieꝙ laudabilior ē abſtinentia a cibo ꝙͣ a potu. Ꝙ aūt temꝑantia laudabilior ſit abſtinētia: magis ē a ſpēalibꝰ ꝯditionibꝰ ⁊ circūſtantijs ꝙͣ a generali qͥ attendit̉ in generalitate abſtinēdi a cibo ⁊ potu. qꝛ gͦ vt pꝫ ex dictis pluresſunt ꝯditiōes laudis circūſtātes abſtinētiā a vino: ꝙͣ ſintcirca abſtinētiaꝫ a carne ⁊ rōnes quare hec abſtinētia dꝫdici laudabilior. iſti ſnīe eſt adherendū. ¶ Ad illd̓ quodcit̉. ꝙ monachi abſtinent a carnibꝰ ⁊ ſaraceni a vinopōt dici ꝙ iſta rō nullo mō p̄iudicat ſnīe ſupͣdicte. dep̄ferenda abſtinētia a potu vini: abſtinētie ab eſu carniū:ꝙͣtū ad debitū laudis exhibende. Cum .n. laus exhibēdaſit ī teſtimoniū v̓tutis q̄ ꝯſiſtit circa actus ⁊ oꝑatōes ſingulares. etſi abſtinentia a vino in iſto ſubiecto ꝑticularivel iſto rōne aliaꝝ ꝯditionū que circūſtant hanc ꝑſonanvel illā cui omīa cooꝑant̉ in bonū ſit laudabilis: nō tn̄ ēabſtinentia in infideli. vtpote ī ſaraceno aliqͦ mō laudabilis: cū ẜm ꝙ dicit̉ in ꝓpoſito laudabile dr̄ a laude q̄ atteſtat̉ virtuti morali ſiue meritorie. vn̄ hͦ argumētū nō valet. laudior eſt abſtinētia a vino in xp̄iano ꝙͣ abſtinētia a carnibꝰ. igit̉ laudabilior eſt abſtinētia a vino ī ſaraceno ꝙͣ abſtinētia a carnibꝰ in xp̄iano. ¶ Ad vltimuꝫ. ꝗavt tacturrior eſt ꝙͣtū ad ſuſtentatōꝫ ſubiecti vl̓ꝑſone abſtitia ab eſu carniuꝫ ꝙͣ abſtinētia a vino. qd̓ ēnō ſolūmodo potꝰ: ſꝫ ⁊ cibꝰ ⁊ potus. ⁊ tn̄ hͦ ē valde cooperās virtuti digeſtiue: cuiꝰ intereſt ꝓuidere ſaluti mēbrorū. eccīa etiā ꝙͣtū ad ſalutē ꝑſonaꝝ ſil̓r ⁊ corporuꝫ magisdecreuit fieri abſtinentiā a carnibꝰ generaliter ꝙͣ a vino.hec infra plenius patebūt.Nlembrū terciūOnſequēt̉ querit̉ de bonitate ieiunij. Primo gͦ querit̉. vtꝝ ieiuniū ſit bonū vel malūvel indifferens. Scd̓o. ſuppoſito ꝙ ſit bonūvtꝝ ſit bonū ſimpl̓r vel bonū prīcipale qd̓ideꝫ ē. Tercio. vtꝝ ſit bonū qd̓ ē v̓tus ſiue actꝰ v̓tutis.Irticulus primꝰIrca primū arguit̉ ſic ad ꝑteꝫ affirmatiuam.Om̄e illd̓ ꝑ qd̓ ꝓſternūt̉ vicia ⁊ domat̉ caro:alienat̉ homo a mūdo ⁊ ſpūalis efficit̉: tēptamenta vincūt̉: eſt bonū. ſꝫ vt habet̉ ab Yſido. in li. de officio. Ieiuniſ eſt res ſancta: opus celeſte: ianuā regni: forma futuri. pꝫ ꝙ ꝗ ſancte agit deo iungit̉: alienat̉ a mūdoefficit̉. ſpūalis. ꝑ hͦ .n. ꝓſternūt̉ vicia: humiliat̉ caro: dyaboli temptamēta vincūt̉. Ex his ptꝫ multiplici medio. ꝙieiuniū ſit bonū. ¶ Pret̓. omne illud qd̓ facit aīaꝫ ſitiredeū eſt bonū. ſꝫ ieiuniū eſt tale. ꝓbatō. Yſido. ij. li. de ſummo bono. Caro tūc deū ſitit: qn̄ ꝑ ieiuniū abſtinet ⁊ areſcit. ¶ Pret̉. omne illd̓ ꝓpter cuius carentiā amittimusbonū: ⁊ ꝑ qd̓ habitū bonū ꝑditū recuꝑamus eſt bonū. ieiuniū eſt tale vt dicit Aug. ꝯͣ Iulianū. qꝛ nō ieiunauimꝰdecidimꝰ a ꝑadiſo: ieiunemꝰ ⁊ reuocemur. gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtͣ.videt̉ ꝙ ſit malū. om̄e qd̓ ledit naturā eſt malū. ieiuniuꝫeſt tale. gͦ. ¶ Pret̓. li. de collatōibꝰ patrū ca. xij. dic̄ Caſſianꝰ. Reatū maximū ac ſacrilegij crimē ꝯtrahimꝰ: abſtinētes a ciqͦs deꝰ creauit ad ꝑcipiendū cū gr̄arūactiōetangit illd̓ qd̓ dicit̉. j. Timoth̓. iiij. ſꝫ ꝑ ieiuniuꝫ ſit illud.⁊cͣ. ¶ Pretͣ. Exo. xvij. de or̄one Moyſi ꝯͣ amalech. dic̄Criẜ. in ſermone quē de hͦ fecit. potētior hoſtis efficit̉ iuſti corꝑe fatigato. ſꝫ qd̓ p̄ſtat robur hoſti ē malū. ieiuniuꝫeſt hmōi: qꝛ fatigat cōiuſti ⁊ debilitat. igit̉. ¶ Pret.Yſido. li. ij. de ſumca. xliiij. Preualēte nimia īfirmitate carnis: nemo pōt attingere ad ꝑfectionē. gͦ cuꝫieiuniū ad hoc ꝑducat: impedit ꝑfectiōꝫ. ⁊ ſic nō ē bonuꝫvt videt̉. ¶ Ꝙ aūt ſit indifferens videt̉ ſic. Nihil qd̓ peraduentū diuꝝ circūſtantiaꝝ poteſt fieri mō bonummodo malū: eſt determinate bonū vel determīate malumſꝫ indifferens. ieiuniū eſt hmōi. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̉. Caſſianusli. de collationibꝰ patrū. ⁊ eſt ꝓbatio maioris p̄cedentisargumenti. Si qua in vtrūqꝫ effectū aliqn̄ tranſire pn̄t:vt entium vel bona inueniūtur vel mala: hoc nō abſolute ꝓ ſua materia: ſꝫ ꝓ vtentis affectu ⁊ opportunitate tꝑisvel vtilia interdū vel noxia ſequūt̉. ieiuniuꝫ eſt hmōi: ꝗapōt bn̄ vel male fieri. gͦ videt̉ eſſe nō bonū vel malū de ſe:ſꝫ indifferēs. ¶ Pret̉. nihil qd̓ eſt mediū int̓ bonum ſimplicit̓ ⁊ malū ſimpl̓r: eſt bonū vel malū. ſꝫ ieiuniū vt dicitur ibi eſt tale. quia dicit ibi Theonas itaqꝫ hoc mediuꝫeſſe. Etiā ex hͦ manifeſtiſſime declarat̉. qꝛ ſicut nec iuſtificat cuſtoditū: ita nec ꝯdēnat corruptū. ¶ Pret̓. infra. hecin quibꝰ qualitates ſtatutas videmꝰ ⁊ tꝑa: ⁊ que ſic obſuata ſanctificāt vt omiſſa nō polluāt: media oīa vident̉.vtputa nuptias. agriculturā. diuitias. ſollicitudinis remotionē. vigilias. ſacroꝝ lectōꝫ. meditationēqꝫ librorū.ipſaqꝫ ieiunia de ꝗbꝰ principiū ẜm oīs exortū ē. ¶ Pret̓.omne cuiꝰ oppoſitū eſt indifferēs vt ibi innuit̉: ip̄m eſt indifferens. ſꝫ ieiuniū eſt tale: qꝛ etiā comeſtio cū delectatōevt ibi dicit̉ eſt indifferens. gͦ ⁊ ieiuniū ſil̓r eſt indifferēs.Media ꝓbat̉ ꝑ illd̓ qd̓ ibi ſubdit̉ ſcꝫ. Sed nec prīcipalomalū eſt id qd̓ illis videt̉ aduerſuꝫ .i. ciboꝝ naturalit̓ ꝑceptio iocūda. q̄ niſi intꝑantia atqꝫ luxuria vel alia quedam vicia ſubſequūt̉: mala nō pōt diffiniri. qꝛ nō qd̓ intrat ꝑ os cōinꝗnat: ſꝫ que ꝓcedūt de corde hec coinꝗnāthoīem. Ex his verbis maior ptꝫ ꝓpoſitio. ¶ Rn̄ſio. Ieiuniū qd̓ eſt abſtinentia ciboꝝ eſt bonū. ptꝫ ꝑ Yſido. ij. li.de ſummo bono ca. xliiij. qui dicit. Quidā incredibiliterabſtinent vt homībꝰ curioſis ſancti apparcāt. ſꝫ hͦ bonuꝫabſtinentie nō eſt virtus talibus reputāda: ſꝫ viciū ⁊ bono male vtens. hec aucͣtas ſupponit bonū ⁊ de ſe: ꝙͣuis n̄ſit bonū hypocritis. Ideꝫ videt̉ de ꝯſe. di. v. nō mediocriter errat. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ primo in ꝯtrariū .ſ. ꝙ ieiuniū ledit naturā. pōt dici ꝙ ieiuniū moderate exercitatū rōne ſobrietatis annexe iuuat naturā: qꝛ ꝓpt̓ crapulāmulti obierūt. ꝗ aūt abſtinēs ē adijciet vitā Ecc̄i. xxxvij.Si aūt ledat naturā vt accidit ꝑ immoderātiā: hͦ n̄ ē rōne qͣ eſt ieiuniuꝫ: ſꝫ rōne qͣ eſt immoderatū. Pret̉. adhucſuppoſito ꝙ ieiuniū immoderatū ledit naturaꝫ. nec tn̄ exhoc ſequit̉ ꝙ ē malū: qꝛ illa leſio multiplici bono recōpēſat̉ qd̓ ꝓuenit ex ieiunio. fortaſſis tn̄ cū replicatōe ꝓpoſitū bn̄ ꝯcluderet̉ ſic. Om̄e qd̓ ledit naturā: inqͣtū ledit naturā eſt malū. ſꝫ ieiuniū ledit naturā. gͦ inqͣtū hmōi ē malū. ¶ Ad illud qd̓ dicit Caſſianꝰ. ꝙ reatum maximū contrahimꝰ. pōt dici ꝙ hͦ verū eſt ea intentione quā illi abſtinebāt. reputātes aliqͣ immūda quibꝰ nō licebat veſci. ẜmillos ꝗbꝰ dr̄. j. Timoth̓. iiij. In nouiſſimis temꝑibꝰ diſcedent quidā a fide. ⁊ poſt ꝓhibētes nubere: abſtinere a cibis. Glo. qͣi immūdis. n̄ cā caſtigatōis corpoꝝ: ſꝫ ne viderent̉ etiā boni qͦs cibos nō vt illi mētiūt̉ pͥnceps tenebrarū creauerat. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝑ illud verbuꝫ Criſo.potentior hoſtis efficit̉ iuſti corꝑe fatigato ⁊cͣ. pōi dici ꝙeſt quedā debilitatio immoderata: que impedit ꝙ corpusſit ſufficiēs organū ad oꝑatōnes aīe exercēdas qͣs dꝫ exercere. Alia eſt moderata qua frangit̉ corꝑis inobedientia ⁊ laſciuia ⁊ ſuꝑbia. ⁊ hec reſecat ⁊ extinguit vicia carnis. ⁊ ſic facit ꝙ corpꝰ ſit organū aīe. ⁊ hoc fit ꝑ ieiuniuꝫinꝙͣtum ieiuniū eſt moderatum. de prima intelligit̉ glo.predicta. ¶ Ad illud Yſido. quod ſequit̉. ꝙ preualēte nimia infirmitate ⁊cͣ. poteſt dici ꝙ illud idem ſe exponit.conſequenter ſubditur poſtea. quicꝗd cum modo ⁊ teꝑa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten