nis recedimus a peccato. qꝛ ꝑ hͦ reprimit̉ ꝯcupīa q̄ ē mat̓oīm vicioꝝ. j. Pe. iiij. Qui paſſus ē in carne deſijt a peccatis. ¶ Pret. q̄ ſe affligit peccatū punit: ⁊ ita qd̓ iuſtuꝫeſt facit. ¶ Pret. ꝑ afflictōꝫ carnis de hoſte nr̄o .ſ. de ꝯcupiſcētia triūphamꝰ. ¶ Pret. ꝑ hͦ voluntatē nr̄aꝫ diuīe cōformamꝰ. Ex his omnibꝰ pꝫ ꝙ afflictio eſt opꝰ virtutis.¶ Cōtra .j. Thimoth̓. iiij. Exercitatio corꝑis ad modicū vtilis ē. Et dicit glo. corꝑalis exercitatio in qͣ te fatigas ieiunādo vigilādo abſtinēdo: q̄ ſunt frena carnis. ſedopꝰ virtutis ad multū vtile ē. gͦ carnis mortificatō nō eſtopꝰ v̓tutis. ¶ Pret. Ephe. v. Nemo vnꝙͣ carnē ſuā odiohabuit. ⁊ loꝗt̉ d̓ hoīe ordīato: qꝛ deſperatꝰ bn̄ ſe hꝫ odio.ſꝫ ꝗ carnē ſua affligit: carnē ſuā odit. n̄ ē gͦ ordinatꝰ: quaēhmōi n̄ facit opꝰ virtutis. ¶ Pret. ph̓s. in hoīs melior eſtactꝰ ꝙͣ potētia. ſꝫ potētie nr̄e ꝯcupiſcibiles bone ſūt: qꝛ nature ſunt. qͣre ⁊ actꝰ eaꝝ boni. impedire gͦ ⁊ repͥme̓ actuseaꝝ n̄ ē opꝰ v̓tutis. ⁊ hͦ ſit per carnis mortificationeꝫ ⁊cͣ.¶ Pre. auḡ. li. iij. de li. ar. diſtinguit tria genera bonoꝝ.Sūt .n. vt dicit bōa maxīa. media. ⁊ infima. ⁊ dic̄ ꝙ virtutes ſint de maxīs bonis ꝗbꝰ nemo male vtit̉. ſꝫ qꝛ ml̓tiheretici ⁊ hypocrite mortificāt carnē ſuā ⁊ nihil prodeſteis. gͦ carnis mortificatio n̄ ē v̓tꝰ nec opꝰ virtutis. ¶ Pre.Tulliꝰ diffinit virtutē. ⁊ hmōi diffinitōꝫ approbat auUirtꝰ ē habitꝰ mētis ī modū nature rōni ꝯſentaneꝰ. ſꝫflictio carnis ē nature expugͣtiua: n̄ ꝯſentanea. gͦ n̄ ē v̓tꝰnec opꝰ virtutis. ¶ Pre. Damaſ. Uiciū ē auerſum ab eoqd̓ ē ẜm naturā in id qd̓ ē p̄ter naturā ⁊ ꝯͣ naturā. ſꝫ affictio carnis ē ꝯͣ naturā ⁊ nature repugͣt. qͣre gͦ potiꝰ ē v̓tꝙͣ viciū. ¶ Pre. ꝯformitas ē int̓ meritū ⁊ p̄miū: ſic̄ eſt int̓gl̓am ⁊ gr̄am. p̄miū aūt iocūdiſſimū ē: qͣre afflictio nō eſteius meritoriū. ¶ Pre. qd̓ repugͣt optimo n̄ ē via ad optimū. afflictō repugi felicitati cū ſit iocūdiſſima. qͣre ⁊cͣ.Pre. ꝗ carnē ſua affligit virtutē nature dimittit. ⁊ itanū nature: qꝛ ē ꝯſentanea natue̓. qͣre ⁊cͣ. ¶ Pre. formādiligēdi ꝓximū hō accipit a ſeipſo: qꝛ tenet̉ ꝗlibet diligēꝓximū ſic̄ ſemetipſuꝫ. ſꝫ mortificare ꝓximū ſuū ⁊ afflligcarnē ꝓximi ſui n̄ ē opꝰ virtutis. gͦ ſemetipſuꝫ mortifica⁊ carnē ꝓpriaꝫ afflige n̄ ē opꝰ v̓tutis. ¶ Pret. aīa imitaridebet deū in regēdo minore mūdū inqͣtū pōt: ſic̄ ip̄e maiorē gubernat. ſꝫ deus res maioris mūdi ſic āminiſtrat vteas ꝓprios motꝰ age ſinat: ẜm ꝙ dicit augꝰ. qͣre ⁊ aīa ſicdꝫ corpꝰ gubernae̓ ꝙ mēbra corꝑis dꝫ ꝑmitte̓ ꝓprios actꝰagere. gͦ n̄dꝫ actus eoꝝ ꝑ afflictōꝫ vel abſtinētiā impedire. ¶ Pre. nihil qd̓ debeat ex caritate diligi impugͣndū ēgēdū. corpꝰ ꝓpriū ē hmōi. Quatuor .n. ex caritateſunt diligēda. deꝰ. ꝓximꝰ. aīa ꝓpria. ⁊ ꝓpriū corpꝰ. nullꝰgͦ dꝫ ꝓpriū corpꝰ affligere. ¶ Pre. punitio pct̄i ad deumꝑtinet: qꝛ ẜm ꝙ dicit augꝰ. Deꝰ dedecus culpe n̄ relinꝗtſine decore iuſticie. vn̄ peccatū n̄ relinꝗt impunituꝫ. Sedvſurpare diuinū iudiciū peccatū ē: ⁊ hͦ facit ille ꝗ ī ſe punit peccatū ꝓpt̓ peccatū corpꝰ ꝓpriū affligēdo. gͦ hͦ face nōeſt opꝰ virtutis. ¶ Pre. deꝰ punit peccatū. aut igit̉ ſufficient punit ip̄m: aut inſufficiēt̉. ſi inſufficiēt̉: gͦ relinquitaliꝗd inordinatū in regno ſuo. qd̓ eſt incōueniēs dicere.orpꝰ ſuū ꝓpt̓Si ſufficient̉ punit ip̄m: gͦ hō n̄ dꝫ punire cōhͦ affligēdo. ¶ Pre. ꝗ affligit corpꝰ ſuū. aut ꝑſeꝗt̉ naturā:pā: aut penā. Si natura peccat: qꝛ natura ē bōa.ideo nō eſt ꝑſequēda. Si culpā: ⁊ culpa n ē in carne. nō gͦdꝫ in corꝑe ꝑſeꝗ̄ culpā. Si v̓o dicas ꝙ ꝑſeꝗt̉ penā: ⁊ pēsꝓ peccato ē iuſta. gͦ ꝑſeꝗt̉ qd̓ iuſtuꝫ ē: quare peccat. ⁊ itanō eſt coraffligēdū ꝓpt̓ pct̄m. ¶ Pret. iuſto iudicio ꝓpct̄o punit̉ auctor peccati: n̄ aliꝰ ꝓ eo. ſꝫ face̓ pct̄m nō pōtniſi aīa: nec eē pct̄m niſi ī aīa. Math̓. xv. De corde exeūtcogitatōes male ⁊cͣ. ⁊ tāgit̉ ibi oē genꝰ pct̄i: cordis: oris ⁊oꝑis. igit̉ aīa ſola affligēda ē ꝓ pctō: n̄ caro. vn̄ Ioel̓. ij.orda vr̄a .i. aīas vr̄as ꝓ pct̄o. ⁊ n̄ veſtimentavr̄a .i. corꝑa vl̓ carnē. vn̄ Iob. x. pelle ⁊ carne veſtiſti me¶ Pre. caro ē inſtrumētū ſiue organū aīe. ſꝫ qn̄ interficithō hoīeꝫ: n̄ punit̉ gladiꝰ ſꝫ hoīcida. ſil̓r gͦ ⁊ h̓. ¶ Pret. caro ē inimica ſpiritui. Gal̓. v. Co ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritū. ſꝫ Micos vr̄os. ⁊ ꝓuerbi. xxv.Si eſurierit inimicꝰ tuus ciba illū. Idē ro. xij. igit̉ ex p̄cepto euāgelij ⁊ apl̓i fouēda ē caro ⁊ n̄ macerāda. ¶ Pre.ẜꝫ auḡ. qd̓ ē cōe oībꝰ hͦ ē nat̉ale. ſꝫ dilige̓ ⁊ fouē carne cuilibet ē cōe. Ephe. v. Nemo vnꝙͣ carnē ſuā odio habuit: ſꝫnutrit ⁊ fouet illā. igit̉ hͦ ē naturale. ſꝫ nihil ē a lege nat̉eniſi iuſtū. igit̉ iuſtū ē fouere carnē. ⁊ ita macerare eā ē iniuſtū. ¶ Pre. ꝗcūqꝫ carnē ſuā affligit nccͣio ſibi vitaꝫ minuit. qꝛ oīs paſſio magis facta abijcit a ſub̓a. minimū eīieiuniū totiēs poſſet fieri finite .ſ. ꝙ hoīeꝫ interfice̓t. igit̉ip̄m ſemel factū vitā minuit ī aliqͦ. igit̉ carnē affligens lꝫſemel ⁊ mox ſe nō interficiat: tn̄ paulatim ⁊ ſucceſſiue vitā ſibi ſubtrahit. ⁊ hͦ ē grauiꝰ pct̄m. Trenoꝝ. iiij. Meliꝰfuit occiſis gladio ꝙͣ interfectis fame. ſꝫ ſe interfice nll̓omō licet. igit̉ nec carnē macerare. ¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙ mortificare carnē ſuā ē opꝰ virtutis: qꝛ ē opꝰ a v̓tute: ⁊ eſt advirtutē: ⁊ ē ẜm virtutē. vn̄ ē opꝰ meritoriū inqͣtū ē a v̓tute: ⁊ opꝰ ꝯſeruatoriū inqͣtū eſt ad virtutē. remouet .n. obſtaculū virtutis tollens ſiue potiꝰ minuēs impetū ꝯcupiſcētie. ⁊ etiā opus ſatiſfactoriū inqͣtū ē ẜm virtutē. vn̄ gerit rōneꝫ ſacr̄i ⁊ medicine ſpūalis .ſ. pnīe q̄ ē ſacr̄m purgans a culpa ⁊ a ſeq̄la illiꝰ. Concedēdū gͦ ꝙ mortificatōcarnis ſi fiat mō debito ⁊ fine rectō vt ad reprimēdū motus ꝯcupīe: ſic opꝰ ſiue actus ē virtutis. ¶ Ad illud gͦ qd̓obijcit̉ pͥmo ꝯtra hͦ .ſ. ꝙ exercitatio corꝑis ad modicū valet. Pōt dici ꝙ ī natura ẜm ꝙ lapſa ē duo ſunt .ſ. natura⁊ vicioſitas. Ex ipſo .n. lapſu natura cecidit in defectuꝫvicij ⁊ eſt vicioſa. vn̄ lꝫ natura nō ſit ꝑſequēda: tn̄ vicioſitas ē ꝑſequēda. ⁊ ſicut medicꝰ nō pōt tantū morbū remeuere niſi ꝑ medicinā aliꝗd de eo qd̓ bonū ē decidat̉. ſil̓r n̄pōt abijci vicioſitas niſi aliꝗd d̓ bono nature adimatur.Dico gͦ ꝙ mera exercitatio corꝑalis ẜm ꝙ mera eſt: paꝝvalet. tn̄ ẜm ꝙ hꝫ ſacr̄ale multū valet. Pre. ꝯꝑatōe valetad modicū: qꝛ ꝯꝑatiōe pietatis q̄ valet ad oīa. ⁊ ſic inteligit̉ apl̓s. ¶ Ad aliud dico. ꝙ ſicut ꝗ ſcidit paꝝ de carneua: nō facit hͦ ex odio carnis. ſꝫ ex amore ſanitatis ip̄iꝰ.ita ꝗ tꝑaliter affligit carnē ſuā: hͦ facit n̄ ex odio carnis.ſꝫ ꝓpter bonū carnis: qd̓ caro in eterna bt̄itudine obtinebit. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ in bonis melior ē actꝰ ꝙͣ potentia ⁊cͣ. Pōt dici ẜm illud Auḡ. ꝗ dicit naturā corruptam duo dicit: ⁊ naturā ⁊ corruptōꝫ. ſil̓r actꝰ potētiarūcorruptaꝝ nō ſunt boni: ⁊ ideo ꝯpeſcēdi ⁊ repͥmēdi. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ virtutes ſunt de maxīs bonis ꝗbꝰ nullus male vtit̉ ⁊cͣ. Pōt dici ꝙ affligere carnē ꝓut dic̄ ſubſtantiā actꝰ n̄ ē opꝰ virtutis: ſꝫ ẜm ꝙ exercet̉ cum debitiscircūſtantijs ⁊ fine debito ē opꝰ virtutis. ⁊ iſto actu inꝙͣtum hmōi nullꝰ male vtit̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de diffinitione virtutis ꝙ eſt habitꝰ mētis ⁊cͣ. Pōt dici ꝙ diffinitio illa nō eſt nature inqͣtū eſt reꝑatiua nature lapſe: ſꝫpotius virtutis vt ē informatiua nature bone inſtitute.qd̓ ptꝫ ꝑ hoc: ꝙ ph̓i nihil intellexerunt de natura lapſa.Uel pōt dici ꝙ lꝫ afflictio hmōi repugnet nature lapſe ſiue corrupte ſibi relicte: non tn̄ repugͣt nature gr̄e adiute.immo illā ſubleuat ⁊ ad ſuū optimū expedit. ¶ Ad aliudqd̓ obijcit̉. ꝙ viciū ē p̄ter naturā ⁊ ꝯͣ: ſil̓r afflictio carnisnature repugͣt. quare ⁊cͣ. Pōt dici ꝙ ē natura in nobis q̄eſt natura tm̄ vel vt natura. ⁊ quedā ē natura rōnal̓ ſiuenatura vt rō. Licꝫ gͦ afflictio repugnet nature vt natura:nō tn̄ rōnali. quia iſta attēdit delectatōꝫ ſimpl̓r: nō temporaleꝫ vel vt nūc. ⁊ afflictio q̄ ē opꝰ virtutis hmōi delectationi ſimpl̓r ꝯſonat: lꝫ repugnet tꝑali. ¶ Ad aliud qd̓obijcit̉. ꝙ cōformitas ē inter p̄miū ⁊ meritū ⁊cͣ. Pōt diciꝙ hͦ verū eſt habita ꝯſideratōe ad illud qd̓ ē formale ī illis. hec ē gr̄a q̄ ē informatiua meriti inqͣtū ē gr̄a. ſil̓r ⁊mij inqͣtū eſt gr̄a ꝯſummata. ſꝫ habita ꝯſideratōe ad ilqd̓ ē in illis materiale: eſt diſſonātia ⁊ maxīa. ſicut interactū afflictiuū ⁊ actuꝫ ꝯfortatiuū ⁊ delectatiuū. ¶ Ad hͦqd̓ obijcit̉. ꝙ afflictio repugnat felicitati: ⁊ ita nō eſt viaad illaꝫ ſimpl̓r ⁊cͣ. Pōt dici ꝙ in optimo ſiue ſummo bonō eſt aliꝗd in rōne ꝯmodi ⁊ aliꝗd ī rōne honeſti. quodaūt repugnat ei inqͣtū in illo eſt aliꝗd in rōne ꝯmodi: bn̄eſt ductiuū ad illud. vtpote illud qd̓ eſt miſerie hūane. qd̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten