exaudiri: qꝛ nō petebat qd̓ erat illi ad ſalutē. ¶ Pre. Ia.j. Om̄e gaudiū exiſtimate fratres mei cū in tēptatōes varias incideritis .i. a ꝑſecutōne vel a ꝯſcīa vel a cōcupīa q̄varie temptāt. gͦ debebat apl̓s gaudere de illa tēptatōe: ⁊nō eius amotōꝫ petere. ¶ Rn̄ſio. Ad euidentiā hmōi ꝓbleumatis noͣ. ꝙ multiplex eſt temptatio .ſ. interior ⁊ exterior. Exterior iterū duplex. videlꝫ dei ⁊ dyaboli. temptat .n. deus ⁊ dyabolꝰ. Iteꝫ dei duplex eſt. tēptat .n. p̄cipiendo: ſicut tēptauit abrahaꝫ p̄cipiēs ei īmolare yſaacvt habet̉ Gen̄. xxij. Temptat iteꝝ affligēdo ⁊ torquēdovt martires. vn̄ Sap̄. iij. In paucis vexati in multis bn̄diſponēt̉: qm̄ deꝰ tēptauit illos ⁊ inuenit illos dignos ſe.Temptatio itaqꝫ dyaboli duplex eſt. qꝛ tēptat ſuggerendo ſiue incendendo. vn̄ Yſa. liiij. Ego creaui fabꝝ ſufflātem in igne prunas. Temptat etiā affligendo ⁊ tēptādo:ſicut temptauit Iob. Temptatio v̓o interior ē q̄ eſt a fomite ⁊ carne. de qua dicit̉ Iaco. j. Deꝰ intēptator malorū eſt. ipſe enī neminē temptat. Unuſꝗſqꝫ .n. temptatur aꝯcupīa ſua abſtractus ⁊ illectus. ⁊ hec tēptatio interiorpeccatū ē ipſi tēptato. ſꝫ temptatio interior cui nō ꝯſentittemptatus: nō eſt peccatū: ſꝫ materia virtutis exercēde.Ambro. ſuꝑ lucā. temptatōeꝫ ne vnꝙͣ timere debemꝰ. eſtenim cauſa victorie: materia triūphoꝝ. diues ille ꝗ temptatōꝫ non ſenſit in ſeculo: in pena eſt apud inferos. Dicimus gͦ ꝙ ſtimulus ille ꝓut erat incentiuū libidinis ſiuetemptatio dyabolica vt pꝫ: dicit̉ angelus ſathane: ⁊ fuitmateria exercende virtutis ipſi Paulo. vn̄ nō exaudiendus erat in illa petitōe. Nullus .n. debet petere nō tēptari temptatōe exteriori q̄ nō eſt peccatū: ſꝫ materia exercēde virtutis. ¶ Dicendū gͦ ad primū obiectū. ꝙ illd̓ ꝙ petijt primos motus a ſe remoueri: nō erat illi ad ſaluteꝫ.Nō .n. petijt primos motus a ſe remoueri: ſꝫ potiꝰ tēptationeꝫ exterioreꝫ que ip̄m incitabat ad libidineꝫ que erata dyabolo ad decipiendū: a deo temꝑata ad exercitiū virtutis. vnde lꝫ ſtimulus ille non erat illi cauſa nccͣia ſalutis: erat tn̄ cā admīcularis ⁊ exercitiū ad ſalutem. ¶ Exhis pꝫ rn̄ſio ad ſecundū ⁊ tercium. qꝛ petere amotōeꝫ ſtimuli: nō fuit petere amotōꝫ primoꝝ motuū vel inſultuūilloꝝ: ſꝫ potius exterioreꝫ temptatōꝫ: vt tactū eſt. ⁊ inducūtur aucͣtes acſi ſtimulꝰ ille eēt tēptatio interior. ¶ Adillam glo. que dicit. duo ſunt que obſiſtūt or̄onibꝰ ⁊cͣ. poteſt dici ꝙ nō ſolū iſta duo ſunt que obſiſtūt: īmo multa.ſꝫ iſta duo dicit glo. ꝓpter ppl̓m obſtinatū in malo: cuiuscor impenitens ⁊ incorreptus error obſiſtebat: ne Hieremias exaudiret̉ ꝓ eo. ¶ Ad vltimū pōt dici. ꝙ paulꝰ nōpetijt ad ſaluteꝫ. īmo petijt ꝯtra exercitiū ⁊ ꝑfectōꝫ virtutis ſue. ſicut eſt rn̄ſuꝫ ei a dn̄o. nec erat incentiuū libidīsꝓut erat exterior temptatio apl̓o ad ꝑditioneꝫ: īmo potius ad ꝑfectioneꝫ.Articulus ſecūdusOnſequēter querit̉. vtꝝ paulus debuit exaudiri petendo ſtimulū amoueri ꝓut dicebaturdolor lateris. Et videt̉ ꝙ ſic: ꝑ hͦ ꝙ eccīa petitꝓ infirmis vt reddat̉ illis ſanitas. vt reddita illis ſanitate gratiaꝝ deo ī eccīa referāt actōes. ſꝫ or̄ones eccīe ſūtexaudiēde. gͦ or̄o Pauli qͣ petebat ſtimulū amoueri .i. dolorē ad exēplū or̄onis eccīe facte debuit exaudiri. ¶ Pre.hͦ ideꝫ videt̉ ꝑ hͦ. ꝙ rex vel pͥnceps ꝗcūqꝫ ꝓficiſcēs ꝓ deograui detineret̉ infirmitate. ita ꝙ ꝑegrinatōꝫ inceptā cōplere nō poſſet. ſi peteret a deo ſue infirmitatis releuatōneꝫ vt ꝑegrinatōꝫ poſſet ꝑficere. videt̉ ꝙ eēt exaudiēdꝰA ſimili videt̉ in ꝓpoſito. ꝙ apl̓us petēs amoueri dolorlateris: vt liberius ⁊ expeditius poſſet officiuꝫ a deo ſibiiniunctū exeꝗ: erat exaudiēdus.Pret. dicit ph̓s ꝙ egritudo impedit virtutes. ſꝫ bonū eſt orare ꝓ remotiōe hmōiimpedimēti. gͦ bonū eſt orare ꝓ liberatōne a malo pene.¶ Pret. vt sͣ. tactū eſt. diſtinguit̉ inter or̄onē ⁊ dep̄catōneꝫ. vt or̄o fit ꝓ bonis adipiſcēdis: ⁊ deprecatio ꝓ malisamouendis. ⁊ ita bonū eſt orare ꝓ liberatōe a malo pene⁊ or̄o Pauli talis fuit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Contra. Ad Heb̓. xij. Indiſciplina ꝑſeuerate filij. ⁊ ſumit̉ ibi diſciplina ꝓ flagellis quibꝰ deus flagellat filiū quē amat. ſi gͦ p̄ceptū eſt ꝑſeuerare in flagellis: illicitū eſt liberari ab eis ⁊ indignuꝫexaudiri. ¶ Pret. tribulatōes ncc̄e ſūt nobis ad vitā et̄nā obtinēdū. Act̉. xiiij. ꝑ ml̓tas tribulatōes oꝑtꝫ intrae īregnū dei. gͦ petē eoꝝ amotōꝫ ē pete̓ n̄ ad ſalutē: ſꝫ potiꝰ ꝯͣ.⁊ ita tal̓ petitio n̄ ē exaudiēda. ¶ Pret. Gen̄. vij. ml̓tiplicate ſūt aq̄ ⁊ eleuauer̄t archā ī ſiblime a t̓ra. aq̄ ſunt tribulatōes: archa eccīa q̄ ꝓfie̓ultiplicatōe tribulatōnū. gͦ n̄ dꝫ orare ꝯͣ ꝓfectu ſuūn̄ dꝫ amotōꝫ pena¶ Ad idē fac̄ qd̓ dr̄ Exo. 3uāto egiptij opprimebat iuis ml̓tiplicat̉ ⁊ creſcebāt. ¶ Pret. ſuꝑ illud Hiere. v. ꝑcſiſti eos ⁊ n̄ doluerūt. dic̄ glo. oīs dinaꝑcuſſio: aut purgatio ē nobis vite pn̄tis: aut initiuꝫ penefuture ad reprobos. ſꝫ ꝯſtat ꝙ purgatō vite pn̄tis ē bōa. gͦē malū pete ꝙ deꝰ nos libet a ꝑcuſſione dīna ſiue a malopene. ¶ Pret. augͥ. orat. dn̄e h̓ vr̄e ⁊ h̓ ſeca. ¶ Pret. gͦgͦ. īmoral̓. qꝛ ſct̄e mētes corruptōis ſue vulnꝰ ſine putredīe n̄eē ſentiūt: libēt̉ ſe ſb̓ manu medici parāt: vt aꝑto vulnerevirꝰ ſub manu medici exeat ꝙ ſana cute intꝰ occidebat.gͦ flagella dn̄i purgatoria ſūt corruptōis nr̄e. gͦ malū ē petere ab ill̓ liberari. ¶ Pret. ſuꝑ illd̓. ij. coꝝ. xij. dic̄pter qd̓ ſcꝫ qꝛ gͣuit̉ colaphizabar: ego hūane timꝰrogaui dn̄m ⁊cͣ. gͦ ex hūano timore fuit illa petitō. ſꝫ hūanus timor malꝰ ē: gͦ illa petitio fuit mala. gͦ n̄ exaudibil̓:qꝛ arbor mala ⁊ fructꝰ malꝰ. ¶ Pret. auḡ. ſuꝑ eūdē locūqn̄ petitis tꝑalia cū mō petite. vt ſi ꝓſint det: ſi ſciat abeſſe n̄ det. ꝗd .n. obſit vel ꝓſit medicꝰ nouit nō egrotꝰ. ſedpaulꝰ n̄ petijt cū hac ꝯditōe. gͦ indiſcrete petiuit. vn̄ b. Iacobꝰ eiuſdē qͣrto. rep̄hēdit qͦſdā dicētes: hodie aut craſtīoibimꝰ ī ciuitatē illā: qꝛ n̄ apponebāt ꝯditōꝫ ſi dn̄s voluēit⁊ ſi vixerimꝰ faciemꝰ hͦ vel illd̓. ¶ Pret. Iac̄. j. Om̄e gaudiū exiſtīate fratres mei cū ī tēptatōes varias īcideritis.gͦ apl̓s tenebat̉ gaude̓ de illa tēptatōe. gͦ tenebat̉ n̄ petereīmotōꝫ ſtimuli: ⁊ petijt.gͦ n̄ debuit exaudiri. ¶ Pre. ſuꝑilld̓. j. Io. v. ꝙ ſi petierinnꝰ ẜm volūtateꝫ eiꝰ audiet nos.Glo. bōa volūtas dei nr̄am corrigit ſtultā: vt apl̓o paulogit. gͦ ſtulta fuit petitio pauli: ⁊ ita n̄ debuit exaudiri.¶ Pre. ex rōe iſta ⁊ alijs sͣ. poſitis videt̉ ꝙ peccauit petēdo amotōꝫ ſtimuli. ⁊ qꝛ ſtulta fuit petitio ſua vt sͣ. hītū ē.⁊ qꝛ indiſcreta: ⁊ ita ꝯͣ diſcretiōeꝫ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝯͣ prudētiā ⁊ ꝯͣv̓tutē. ⁊ ita pct̄ꝫ vt videt̉. ⁊ et̄ ꝯͣ ſe: vtꝫ ex glo. Ro. viij. vbidr̄. ꝙ ex rn̄ſo didic̄ ꝯͣ ſe eē qd̓ petebat. vt tactū ē in pn̄ti ꝓbleumate. ⁊ ita ꝯͣ caritatē qͣ tenebat̉ dilige̓ ſe. ¶ Rn̄ſio.dd̓m ad hͦ ꝙ or̄o apl̓i de amotōe ſtimuli .i. doloris laterisnō fuit exaudibil̓ .i. n̄ fuit ſibi vtil̓ nec ꝯueniēs vt exaudiret̉. Hmōi .n. tribulatōes ⁊ alie hūane ꝯditōi inflicte ſūtad hanc vitaꝫ corruptibileꝫ contemnēdaꝫ: ⁊ futuram ꝑquirendaꝫ. vnde ſuꝑ illud Iob. vj. Sagitte dei ī me ſuntquaruꝫ indignatio ebibit ſpiritū. vbi dicit Gregoꝰ. Sagitte ſunt animaduerſiones: diuine ꝑcuſſiones. quaꝝ indignatio ebibit ſpiritū .i. conn̄peſcit elatōeꝫ. Pret. materia ſunt exercēde virtutis. vnide he ſunt gentes quas reliquit dominꝰ vt ī eis erudiret iſrahelē Iudic̄. iij. ibi glo.Aug. In exodo. xxiij. de his gentibꝰ dicit deus. Non eijciam eos in anno vno: ne fiat terra deſerta ⁊ multiplicēt̉in te beſtie fere. Et poſt quibuſdā interpoſitis ſubditur.Ꝙ aūt ait ne multiplicent̉ in te beſtie fere. mirū eſt: ſi n̄beſtiales cupiditates ⁊ libidines intelligi voluit: q̄ ſolētde repentino ſucceſſu terrene felicitatis exiſtere. hec glo.Ecce quanta ē vtilitas afflictionuꝫ modernoꝝ. ꝓpter qd̓nō expediebat vt ſtimulus amoueret̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ eccīa orat ꝓ infirmis vt illis ſanitas reddat̉. Podici ꝙ ratio competēs eſt quare eccīa orat ꝓ infirmorūſanitate: que frequēter or̄oni ꝑſone ſingularis nō competeret. quare gͦ expedit ꝙ nō exaudiat̉ ꝓ amotōe cuiuſcūqꝫinfirmitatis: vt tactū eſt. Tn̄ ꝙ eccleſia exaudiat̉ petēdoꝓ ſanitate infirmoruꝫ expedit propter plura. vnū eſt roboratio infirmoꝝ in fide. cuꝫ eniꝫ ad p̄ces eccīe deus detſanitatē corꝑalē: roborat̉ fides fideliū ⁊ augmētat̉ viſismirabilibꝰ q̇ dn̄s infirmis curādis oꝑat̉. ⁊ fiūt infideles
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten