orat nō p̄parata aīa: ergo quilibꝫ talis orādo temptat deūſed deū temptare eſt pct̄m. ꝓhibitū eſt em̄ Dan̄. vj. gͦ exiſtētis in mortali or̄o eſt pct̄m. ¶ Pret. ꝓuerb̓. xxviij. Qui declinat aures ſuas ne audiat legē or̄o eius erit erecrabilis.ergo pct̄m. ¶ Pret. ſuꝑ illud pͣs. xlix. Peccatori aūt dixitdeꝰ quare tu enarras iuſticiā meā. Glo. ꝓhibet ne linguap̄ſumat laudare cui obuiat mala ꝯſciētia. gͦ pct̄m eſt laudare deū ei qui ſcit ſe eē in mortali pct̄o. ¶ Pret. Iſa. j. Incenſum abomīatio ē mihi. et ſubiūgit cauſam. Manꝰ em̄ vr̄eſanguīe plene ſunt. diſplicebat gͦ deo incēſi oblatio. cū manibus immūdis .i. oꝑbꝰ. ſꝫ incēſuꝫ ſignificat or̄onē. Un̄ inpͣs. xl. Dirigat̉ or̄o mea ſicut incēſuꝫ in cōſpectu tuo. ergodiſplicet or̄o deo que fit cū oꝑbꝰ īmūdis. Cū dicat̉. j Corin. x. hec aūt in figura facta. Un̄ ſicut in bonis multo melius eſt qd̓ figurat̉ ꝙͣ ip̄a figura: ita ⁊ in malis multo peiꝰeſt qd̓ figurat̉ ꝙͣ figura ſignificās ⁊cͣ. magis gͦ diſplicet deoor̄o exiſtētis in mortali pct̄o ꝙͣ incēſuꝫ. ⁊ ita talis or̄o ē peccatū. ¶ Pret. ſuꝑ illud pͣs. lxxiiij. Cōfitebimur ⁊ inuocabimus nomē tuū narrabimꝰ mirabilia tua. dicit Glo. In deuotꝰ gͦ ſi deū orat. iudiciū poſtulat .i. dānationē. gͦ iſtā or̄oeſt pctm̄ cū ſit cauſa dānatōis. ¶ Pret. ſuꝑ illud psͣ. Quouſqꝫ iraſceris ſuꝑ or̄onē ſerui tui dicit Glo. ne iraſcat̉ ſuꝑor̄onē ſerui iraſcit̉ dn̄s ſuꝑ or̄onē inimici. Sed ꝗ eſt ī pct̄omortali ē inimicꝰ dei. gͦ deꝰ iraſcit̉ or̄oni ip̄ius. gͦ or̄o eius ēpct̄m. ¶ Pret. pͣs. c. viij. Oratō eiꝰ fiat in pct̄m. Et intelligitur de iuda v̓ditore. gͦ or̄o iude erat pct̄m. ¶ Pret. ſuꝑ illud glo. Nō eſt iuſta or̄o niſi que ꝑ xp̄m fit. Et nō ſolū nondelet pct̄m: ſꝫ etiā fit in pct̄m. gͦ or̄o exiſtētis ī pct̄o mortalinō fit ꝑ xp̄m. gͦ nō ſolū nō delet pct̄m. ſꝫ ip̄a ē pct̄m. ¶ Pret.ſi aliꝗs īmūdꝰ volūtatꝰ in luto fetido. ſe p̄ſentaret regi terreno: indignaret̉ rex. gͦ cū ille qui ſcit ſe eſſe in pct̄o mortali ſe p̄ſentat regi deo loquēs ad ip̄m ꝑ or̄onē. qꝛ cū oramuscum deo loꝗmur. vt dicit aug. iraſcit̉ deꝰ ip̄i. ⁊ ita or̄o eiusdiſplicet deo. ⁊ ita eſt pct̄m. Qd̓ ꝯfirmat̉ ꝑ hoc ꝙ dn̄s iratus eſt ei. qui intrauit ad nuptias nō habes veſtē nuptialēMath̓. xxij. Itē Heſter. iiij. Nō erat licitum indutū ſaccoaulam regis intrare. ¶ Pret. Eccͣi. xxxiiij. Nō ſunt beneplacite ſubſānatōes iniuſtoꝝ. ſed or̄o eiꝰ qui ſe ſcit in pct̄omortali ſubſannatō videt̉ eē: ex vna em̄ ꝑte honorat deuminꝙͣtuꝫ orat: ⁊ ex alia inhonorat ꝑ pct̄m mortale. Ro. ij. ꝑp̄uaricatōeꝫ legis deū inhonorat. gͦ deo diſplicet talis or̄o⁊ ita vt prius. ¶ Contra. Eccͣi .xxj. Fili peccaſti nō adijcies iterū: ſed de priſtinis dep̄care vt tibi dimittāt̉. gͦ ꝗ eſt inmortali ſi orat vt deꝰ dimittat ei. nō peccat. ¶ Pret. ſuꝑ illud Ioh̓. ix. Scimus quia peccatores deꝰ nō exaudit. dicitglo. adhuc inunctos .i. nō vnctos. audit em̄ deus peccatores vt publicū ꝯfitentē. Alia glo. ibideꝫ. qꝛ adhuc inunctꝰcorde: ſi mentit̉ nō eſt mirū. gͦ nō omnis or̄o peccatoris eſtpct̄m cū deꝰ illū audiat .i. exaudiat. ¶ Pret. ieiunare ī mortali nō eſt pct̄m. nec dare elemoſinā: ergo nec orare eſt peccatum. ¶ Rn̄ſio. ꝙ nō omnis or̄o exiſtētis in mortali ē peccatuꝫ: ſꝫ quedā ⁊ quedā nō. qꝛ exiſtēs in mortali pct̄o qn̄opeccat orādo qn̄qꝫ nō. Ad cuiꝰ euidentiā notādū. ꝙ ex p̄liribus de cauſis peccat ꝗ orat in pct̄o. prima qꝛ orat vel petit illicitū. pͣs. Iniquitatē ſi aſpexi in corde meo non exaudiet dn̄s. Item Iac̄. iiij. petitis ⁊ nō accipietis: eo ꝙ malepetatis vt in ꝯcupiſcētijs veſtris inſinuatis. Alia eſt cauſaquia or̄o p̄cedit ex vicioſa radice. ⁊ hoc ꝯtingit tripliciter.Primo cū eſt ex p̄ſumptōe. videlicet cū aliquis ſe digniorēreputat ceteris exaudiēdum. ⁊ talis eſt or̄o ſignificata infacto Ozie qui voluit adolere incēſum ſuꝑ altare thimiamitis. ij. Paralip. xxvj. Sūt em̄ quidaꝫ qui digniores ſeſeceteris reputāt ad dignitates eccl̓iaſticas. ⁊ ita ad orandūꝓ populo: qꝛ ſunt de nobili ꝓgenie. Scd̓o fit or̄o pct̄m exradice vicioſa cū eſt ex ypocriſi. Math̓. vj. Cū oratis noneritis ſicut ypoerite. qui amāt pͥmas cathedras in ſynagogis. ⁊ in plateaꝝ angulis ſtātes orare vt videāt̉ ab hoībꝰ.Tercō fit or̄o pct̄m cū ſit ex amore pecunie vel ex vicio gule. vnde Math̓. xxiij. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei ypocritequi ꝯmedetis domꝰ viduaꝝ. l.nga or̄onē orātes. Glo. Quiveſtra ſuꝑſtitōe nihil intēditis. niſi vt p̄dā de ſubiecta ple-be faciatis. Item or̄o fit pct̄m cū fit ſcandalū vt in notoriopeccatore. Unde pͣs. Peccatori autē dixit deꝰ qͣre enarrasiuſticias ⁊cͣ. ſic igit̉ qn̄qꝫ modis ꝯtingit or̄onē eſſe peccatū¶ Ad pͥmā auctoritatē dicēduꝫ ꝙ irati animꝰ ad deterioraꝓuocat̉ nō ꝯtra orantē: ſꝫ ꝯtra mittētē qui ſciēter mittit indignū. vel ꝓuocat̉ ꝯtra illū qui mittit̉: qꝛ ſciēter in mortali ſuſcipit officiū orādi. Oratō tn̄ ſubſequēs nō eſt pct̄m. ſinō habeat impedimētū aliqd̓ p̄dictoꝝ. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝑ Glo. ſuꝑ psͣ. ꝙ or̄o eſt doloſa illoꝝ qui nō faciūt voluntatē patris. dicendum ꝙ reuera or̄o eoꝝ qui dicūt. dn̄edn̄e ⁊ nō faciūt volūtateꝫ patris ē doloſa. ⁊ ita pct̄m. Dolꝰem̄ eſt cū p̄tendit̉ volūtas faciēdi aliqd̓ bonū ⁊ fit ꝯtrariuꝫpct̄m. hͦ facit qui dicit dn̄e dn̄e ⁊ facit ꝯtra volūtatē eiusnde hmōi or̄o eſt ex vicioſa radice. Cū em̄ dicit̉ dn̄e. videtur moueri ex caritate ſic dicēdo. ⁊ faciēdo ꝯtra volūtatemdei. ptꝫ ꝙ mouet̉ ex ypocriſi ⁊ dolo. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉.ꝙ orare nō p̄parata aīa eſt temptare deū ⁊cͣ. pōt dici ꝙ reſera orātes deū aīa nō p̄parata peccāt ex p̄ſumptōe. Vt eīhabet̉ ex Glo. ſupra verbū ꝓpoſitū Eccͣi. xviij. Prepararequis debet aīaꝫ ante or̄onē. dimittēdo ſiquid habꝫ aduerſus aliquē. Si aūt petat quid a dn̄o ⁊ nō indulget ꝓximotemptatō quedā dei ē: ⁊ ex quadā p̄ſumptōe ē ꝙ petit reputando ſe dignū debere exaudiri a deo: licꝫ nō velit exaudire ꝓximū deoffenſa indulgēda. Unde glo. hic monet vt ſꝑparati ſimꝰ ne ſtulta ſecuritate nobis blādiamur. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝓuer. xxviij. Qui declinat aures ſuas ne audiat legē. ſcꝫ illa qua p̄cepit dn̄s ſeu p̄cipit. ne homo ſit memor īiurie ciuiū ſuoꝝ Leuit̉. xix. Preſumptō eſt em̄ illumpetere a deo miſericordit̉ exaudiri: qui iuxta p̄ceptum dn̄inō vult miſericordit̉ parcere Ecc̄i .xxviij. homo homī ſeruat iram: ⁊ a deo querit medelā. Unde qui nō audit legemqua p̄cipit dn̄s indulgere ꝓximo. or̄o eiꝰ eſt execrabilis .i.inacceptabilis deo. ſicut nec illud qd̓ execrabile eſt alicuieſt illi acceptū. vel execrabile .i. pct̄m. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝑ glo. ſuꝑ illud psͣ. peccatori aūt dixit deꝰ ⁊cͣ. Dicendūynō eſt ſil̓e de laudatōe p̄dicatione ⁊ or̄one. qꝛ p̄dicatio ⁊audatio actio publica eſt que eſt pct̄m in peccatore notorio: ſed or̄o quedā actio priuata eſt. vnde nō fit ſcandalumalijs: ſed publica p̄dicatio ⁊ laudatio ſcandalum eſt alijs.vnde ⁊ pctm̄. Et ꝙ dicit glo. prohibet ne lingua preſumatlaudare ⁊cͣ. de notorio peccatore intelligit̉. aut ſi de occulto: prohibet ne officium laudādi preſumat ſuſciꝑe cum cōſcientia mortalis. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ ꝑ incenſuꝫ abominabile ſignificat̉ oratō que eſt ex viciata radice. Undedicit. Cum multiplicaueritis oratōeꝫ nō exaudiā. manusem̄ veſtre ſanguīe plene ſunt. quaſi diceret. ſanguis .i. peccatum maculat oratōeꝫ veſtrā. ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ illeindeuote dicit̉ orare qui ꝯtra deuotōeꝫ inuocat deū vl̓ oratvel qui ſciēter in mortali ſuſcipit officiū inuocandi. ¶ Adaliud dicendū ꝙ ante aduentuꝫ xp̄i dicebat̉ homo inimicꝰdei. ⁊ tūc iraſcebat̉ ſuꝑ oratōeꝫ ip̄ius. nō qꝛ oratō eſſet peccatum: ſed qꝛ nō ꝯſequebat̉ plenū exauditōis effectū. Quātūcūqꝫ em̄ orarent ſancti ante aduentum xp̄i: neceſſe habebant in morte deſcendere ad inferos. vnde nō ſtatim habebant qd̓ meruerunt. ſcꝫ vitam eternaꝫ. ¶ Ad illud psͣ. or̄oeiꝰ fiat ī pct̄m ⁊cͣ. pōt dici ꝙ exqͦ iudas cepit agere ad ꝓditionem xp̄i: ⁊ māducatō cū xp̄o ⁊ or̄o eiꝰ fuit pctm̄: qꝛ ex mala radice. ſcꝫ p̄ſumptōe vel deſperatōe. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ or̄o que nō ſit ꝑ xp̄m ſit pct̄m ⁊cͣ. Poteſt dici ꝙ illa or̄o nō dicit̉ eſſe ꝑ xp̄m. que non affectu bono fit nec bonum petit. ſicut dicit Glo. Et ſine dubio talis or̄o peccatueſt. Sed nō ſequit̉ ob hoc ꝙ oīs or̄o exiſtentis in mortalieſt peccatū. quia quedā fit bono affectu ex hūilitate. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſi īmūdꝰ offerret aliqd̓ regi ⁊cͣ. Rn̄ſio. ēꝑ int̓emptionē. Nō em̄ eſt generaliter veꝝ ꝙ ſi offerat̉ aliquid regi ꝑ quēcūqꝫ īmūduꝫ ꝙ ex hoc offendatur rex. quiaquādoqꝫ offerūt a medicis habentibꝰ manꝰ īmūdas ex cōtactu medicinaliū aliqua medicinalia: nec ex hoc offendit̉rex. ſꝫ bene acceptat hmōi oblatōes. Sil̓r ſi pct̄or īmūdꝰ eſtſceno voluptatis. ⁊ offerat ſe regi celeſti ꝑ oratōem vt ip̄mlauet ⁊ mūdet qui ſolus pōt mūdare corda: non indignat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten