Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

loquioꝝ dicit. ſic̄ in viſu naturali ad hoc aliꝗs ꝯpletevide at. pͥmo exigit̉ vt ſanos habeat oculos. ſcd̓o dirigateos ad videndū hoc ē dirigat radios viſuales ad rem videndaꝫ. tercō deſideret: ſic ſpūaliter ad dignꝰ ſitexaudiri. primo exigit̉ fides que pͥmo ſanat oculos mētispurificat. ſcd̓o ſpes quā dirigūt̉ radij mētis qui ſūt afectōnes ad deū. ſpes em̄ ſemꝑ quaſi in extēſione ē. tercō caritas que ē deſideriū ꝑfruendi.Ad hoc aūt or̄o ſit exaudibilis ſcd̓o vt ſcꝫ ſit expedita ad exaudiēdū ad votuꝫ: requirūt̉. puritas. hūilitas. pauꝑtas. hoc ẜm tresaīe vires. vt vnaqueqꝫ ſuā expediat. ita ꝙͣtuꝫ ad rōnaleꝫattendat̉ puritas ſcꝫ intētionis. hoc em̄ rōnalis ē: licet puritas vite ſit oīm ꝯmūis. ꝙͣtuꝫ ad ꝯcupiſcibilē pauꝑtas.ꝙͣtum ad iraſcibilē hūilitas. hoc ẜm tria que ip̄a petitioē dirigēda. petēs: qd̓ petit̉: ꝓpt̓ qd̓tētis debet humilitas diſponēs. qꝛ valdeplacet ei qui petit̉. ſcꝫ deo qn̄ ſe ip̄m humiliat ei ip̄e petensIn reſpectu eiꝰ qd̓ petit̉ pauꝑtas diſponēs. ẜm dīc Grego. Qui nihil habet in mūdo ( intellige amorē) quidreſtat niſi vt in celū intēdat. Et ideo dicit̉ in psͣ. Quid em̄mihi ē in celo ad te quid volui ſuꝑ terrā. Ꝙtū ad illudpter qd̓ petit̉: debet intētionis puritas diſponēs vt pure petat̉ ꝓpt̓ deuꝫ. Ad exaudibilis ſit oro efficacit̉ad votū audiat̉. exigūt̉ qͣtuor ꝯditōes ſupͣdicte. quibꝰ ꝯcurrentibꝰ petit̉ obtinet̉. Et accipiūt̉ iſte ꝯditōes pie. ſeꝑſeuerāter: ad ſalutē. ẜm qͣtuor cauſas que ꝯcurrūt ī or̄one. Per hoc em̄ qd̓ dicit̉ ad ſalutē. intelligit̉ ſoluꝫ petitur vita eterna. ſꝫ om̄e qd̓ ad illā ordinat̉. Et ideo notabiliter hec p̄poſitō ad addit̉. ideo hec ꝯditio refert̉ ad cauſam finalē. per ſeuerantia v̓o ad cauſaꝫ formalē. forma v̓oor̄onis ꝑſiſtit in ꝑſeuerātia. que debet in or̄one dupliciter. ſcꝫ in actu or̄onis: ī habitu caritatis. in actu or̄onisita ꝑſeueret petēs. vnde Luc̄. xj. Ille ſi ꝑſeuerauerit pulſans. dico vobis. et ſi dabit illi ſurgēs eo amicꝰ eiꝰ eſtꝓpter improbitatē eiꝰ ſurget dabit illi tot quot habet neceſſarios. Glo. opꝰ eſt ꝑſeuerātia qd̓ ꝯſequat̉. Et ſil̓r illudeodē capitulo paulo an̄. Quis veſtrū habens amicū ibitad illū media nocte. Glo. Poſtꝙͣ formā or̄onis rogantibꝰꝓpoſuit: inſtantiā frequētiā orandi illis iniūxit. vt ſolum diebꝰ ſed etiā noctibꝰ or̄o deferat̉. inhabitu caritatis habet̉ a Greg. in moral̓. Aliter em̄ eēt ꝑſeuerātia vera niſi eēt in actu deſiderio .i. vt intelligat̉ negatiueid eſt a deſiderio nūꝙͣ recedere: nec impedimētū quo minꝰfiat appone̓. Ex ꝑte cauſe materialis ē deferēduꝫ id quofit petitio. magis ꝯuenit ad efficaciaꝫ or̄onis fiat ſe alio: qꝛ tunc tota cauſa ē in orāte. qn̄ orat ꝓut debetobicē nullum ponit. ſic aūt qn̄ orat pro alio qui obicēponere pōt: vel qꝛ preces ſuſciꝑe vult deꝰ. de hoc magisinfra. Pie v̓o ad cauſam motiuā refert̉ que eſt deꝰ. Deusem̄ debet or̄onis initiū. aliter em̄ fieret pie. Et accipit ibi pie a pietate generali que eſt idē qd̓ cultus dei quedicit̉ theoſebia. Recte em̄ mouet̉ agens qn̄ a pietate mouetur. Et ẜm iſtā viam iſta ꝯditio pie ꝯplectit̉ in eſſe ꝯditōnes p̄dictoꝝ modoꝝ. ſicut fidē ſpem caritatē que erāt primi modi. puritatē humilitatē pauꝑtatē que erant ſcd̓imodi. Iſtis poſitis quicqd̓ petit̉ ſe. ꝑſeuerāter. ad ſalutem: eſt dubiū quin efficaciter impetret̉. His viſis facile ē ad obiecta reſpondere. Ad illud qd̓ obijcitur dGlo. Math̓. vij. due ſufficiūt. ſcꝫ pie petere ꝑſeueranter. poteſt dici hoc verū eſt de or̄one exaudibili dignaexaudiri ad meritū ad votū. quia pie orare non eſt niſiexiſtentis ī fide ſpe caritate ſubnixa. vt dicit Hugo. ēdigna exaudiri ad meritum. Ad illud qd̓ obijcit̉ ſufficit petere ẜm dei volūtatē. hoc eſt pie petere. pōt dici hocverum eſt ẜm pie ꝯplectit̉ om̄es ꝯditōes alias. eo modoẜm pie accipit̉ a pietate generali. que eſt cultꝰ dei. qꝛ pietate ſic ſumpta intelligit̉ fides ſpes caritas. Ut em̄ dicitAugu. fide ſpe caritate colitur deꝰ. Similiter alie conditiones. vt ptꝫ ex dictis. Ad illud qd̓ obijcit̉ de multitudine precū impoſſibile eſt exaudiri. Dicendū ſūmitur ly impoſſibile ibi pro difficile. Aliter eſt neceſſariūeſſe verū niſi p̄intellectis ꝯditionibꝰ ſupradictis. Eadempoteſt eſſe rn̄ſio ad illud qd̓ ſequit̉. Ad illud qd̓ obijcit̉. efficax eſt or̄o ſine iſtis. vt ſi fiat fide ſpe caritate. vt habetur Hugo. Dicendū verum eſt de or̄one exaudibiliad meritū dumodo ꝑſeueranter fiat. Ad illud qd̓ obijcit̉ in or̄one ſunt niſi tria. ſcꝫ petens qd̓ petit̉: a quopetit̉. dicendū p̄ter hec tria eſt petitō ſiue or̄o que debeteſſe ꝑſeuerans. Ad iliud qd̓ Beda ponit tria tm̄ ſuntimpedimēta exaudibilitatis ⁊cͣ. Dicēdū ex hoc habetur tria ſufficiāt ad hoc qd̓ or̄o ſit exaudibilis. qꝛ faciliꝰeſt deſtruere ꝙͣ ꝯſtruere. em̄ requirat̉ curſus pluriuꝫ adhoc aliquid ſit ꝑfectū: vnicuiqꝫ iſtoꝝ ſufficit ſubtractioad hoc non ꝑficiat̉. Ad illud qd̓ obijcit̉ ſufficiat pieorare prout pietas ordinat ad ꝓximuꝫ. qꝛ pietas valet adomnia ẜm apl̓m. pōt dici pie ẜm or̄o efficax debet piefieri: ſumit̉ a pietate que ordinat ad deū. vnde obiectō nulla eſt. Ad illud qd̓ obijcit̉ de hūilitate. pōt dici pie petere eſt humiliter petere: qꝛ in pietate ẜm ab ip̄o accipit̉pie intelligit̉ fides ſpes caritas. fide aūt humiliat̉ intellectus. vel pōt dici puritas. pauꝑtas. hūilitas. ſunt ꝯditiones or̄onis expedite ad votū. Ad illud qd̓ obijcit̉ deelemoſinaꝝ largitōe. pōt dici illud exaudire de quo loꝗtur Eſaias nihil aliud ē ꝙͣ meritis rn̄dere. Un̄ non intelligitur de exauditōe or̄onis ſemꝑ vt intēdimꝰ de or̄one. vndeglo. ibidē. Inuocabis corde ore oꝑe dn̄s exaudiet beneficijs rn̄dendo. Unde v̓bo iſto Eſaie notat̉ fructꝰ elemoſine in obtētu meriti. hoc dicit̉: tūc inuocabis. p̄mij īhoc dicit̉: dn̄s exaudiet. Ad hoc querit̉. quō virtꝰopus bonū or̄o vitam eternā mereāt̉. Dicenduꝫ gr̄aquelibet virtꝰ diſponit ad merendū vitā eternā quātū eſt deſe. virtꝰ ſcꝫ gratuita eſt que aliter habet merēdi rationem. oꝑa aut bona ratō ſunt merēdi. Et qꝛ ſicut habet̉. ij.Corin. iij. ſufficiētes ſumꝰ cogitare aliqd̓ ex nobis qͣſiex nobis. ſꝫ ſufficiētia nr̄a eſt ex deo: ideo ad ſupplēdos noſtros defectꝰ. vt ſit in merito noſtro ꝯplementū: addit̉ or̄oque ꝯplet inſufficiētiā noſtrā.Articulus ſecūdusOnſequēter q̄rit̉ de ip̄is ꝯditōibꝰ diſtincte. Etpͥmo de illa ē pie. ſcd̓o de illa eſt ſe. terciode illa ē ad ſalutē. quarto de illa ē ꝑſeuerāt̉. Itē in p̄ma ꝑte pͥmo q̄rit̉. vtꝝ exigat̉ ad efficaciam or̄onis pie petat̉. Scd̓o vtꝝ hec ſola ꝯditio faciat oratōneꝫexaudibilē ſiue efficacē. Tercio vtꝝ hec ꝯditio differat abalijs quibuſdā. Quarto qꝛ pie petere pōt quis exiſtensin pct̄o. ſcꝫ mortali: vtꝝ peccet qui oret deū exiſtens in peccato mortali.Circa primū queri.§. j.tur ſic. Dicit aug. ſic. cum oras quē oras attende: non proquo oras. ſed ſolus deꝰ eſt petēdus: ergo orans debet principaliter intentionē ſuam ad deum dirigere ſed tunc petitpie. ergo videt̉ pͥncipaliter hec ꝯditio pie in petitōne reꝗͥratur. Contra. Luc̄. xj. in glo. ſuꝑ or̄onē dn̄icam dicit̉.audiunt quibꝰ verbis orare. qua inſtātia ꝑſeuerare.quibꝰ rebꝰ maxime ſupplicare oporteat. ſcꝫ fide ſpe caritate. ꝑfecte petētes earundē largitorē a pr̄e ſpm̄ bonuꝫꝑcipiūt. ergo fides ſpes caritas p̄nt peti oratōeꝫ efficacem. ſed nihil ẜm Augu. petit̉ qd̓ habeat̉. ergo petens oratione efficaci habet has virtutes. Et omnis talis eſt inpeccato: ſic pie non petit. quare ſine hac conditōe efficaxoratio eſſe poteſt. Pret. dicit Grego. ſi homo facit qd̓in ſe eſt. dn̄s dabit gratiā. Et hoc patet hoc ꝓmittitZacharie j. Conuertimī ad me ego cōuertar ad vos. dicit dn̄s. Sed homo pōt facere qd̓ in ſe eſt manens in pctōergo non habet gr̄am faciēs qd̓ in ſe eſt. petens impetrabit. Nec tamē pie petit ſit extra caritate: ergo pie requirit̉ ad efficaciter impetrāduꝫ. Pret. ſuꝑ illd̓ Math.vij. Petite dabit̉ vobis. Glo. qͣſi infirmꝰ pedibꝰ petit prius vt ſanet̉ poſt q̄rit vt inueīat ⁊cͣ. Sic priꝰ ē petitō ſanitatis vt vires dent̉ aīo. igit̉ ſi petēs meret̉ ſanitatē. tn̄ talis