Queſtioeiꝰ a quo petit̉.uo petit̉: ex ꝑte modi petēdi: etex ꝑte eiꝰ qd̓ꝰ a quo petit̉ vt qn̄ petit̉ aliqd̓pr̄e em̄ nō debꝫ peti niſi licitū ⁊ ſaneceſſariū aniſi bonū. ẜm illud Math̓. vij. Si vosdare bona filijs vr̄is: quāto magis pr̄ē dabit bona petētibꝰ ſe. Ex ꝑte modi petēveſter ꝗ indi qn̄ petit̉ cū pietate ⁊ ꝑſeuerātia. hͦ ē pie ⁊ ꝑſeuerāter. Illud fit pie qd̓ fit pio effectu: quo includūt̉ fides ſpes ⁊ caritas. tūc em̄ piꝰ affectꝰ ē: qn̄ ē cū fide ſpe ⁊ caritate. Ex partequo petit̉ qn̄ iſte nō ē aduerſariꝰ ⁊ rebellis: alioꝗn eoinhabilis ⁊ indignꝰ ad recipiēdū. Ad hͦ gͦ ꝙ or̄o ſit rationabilis ſimpl̓r ẜm det̓mīatōeꝫ ſapiētis: oꝑtꝫ ꝙ fiat pie⁊ ꝑſeuerāter ex ꝑte modi ꝓ ſe. ex ꝑte eiꝰꝓ quo petit̉. oꝑtetū ad ſalutē. Ex ꝑteem̄ ꝙ ſit diſpoſitꝰ ⁊ habilis ad recipiēdeiꝰ a quo petit̉ talis or̄o ē rōnabilis ẜm det̓mīatōeꝫ ſapientis. ſcꝫ ſaluatoris ẜm qd̓ inſinuat in v̓bo ſupͣpoſito. ſcꝫ Siquid petieritis patrē in noīe meo dabit vobis. ꝑ hͦ qd̓ dicitur ſi qd̓ petieritis patrē: notat̉ ꝑſeuerātia. ꝑ hͦ em̄ qd̓ dicitur petieritis qd̓ ē futurū ſubiūctiui modi ⁊ ꝯplectit̉ p̄teritum: inſinuat̉ ⁊ ꝑſeuerātia. ꝑ hoc quidē qd̓ dicit̉ patrē inſinuat̉ ꝙ illud qd̓ ē neceſſariū ad ſalutē debꝫ peti a pr̄e. vn̄intelligit̉ ibidē quid .i. ꝙ ſit aliqd̓ nō nihil. ꝑ hͦ qd̓ dicit̉ innoīe meo dat̉ intelligi pie ⁊ iuſte. In noīe em̄ ih̓ū ꝗ interp̄tat̉ ſalꝰ: nō debꝫ peti niſi pie. vobis intelligit̉ ꝓ ſe. Un̄ ꝑ hͦqd̓ dicit̉ dabit vobis notat̉ efficacia or̄onis ꝙͣtuꝫ ad petentem ꝓ ſe. Dicit̉ gͦ ꝙ or̄o rōnabilis ē impetratiua. ⁊ iſta eſtrōnabilis ad quā ẜm det̓mīatōeꝫ ſapientis ꝯcurrūt qͣtuorcte. ⁊ oīs talis ē exaudibilis ⁊ īpetratiua. Cuius triplex ē rō. ſcꝫ ſūma libertas exaudiētis: ſūma veracitas: ſūma aiicabilitas. qꝛ em̄ ſūme liberalis ē: ꝓmptior ēad dandū q̄hō ad recipiēdū. qn̄ hoīeꝫ diſpoſitū ⁊ dignuꝫſiue habilēdiffundit ſuā lucē qn̄ inuetibile: ita ē diꝙ qn̄ hoīeꝫ diſpoſituꝫtateꝫ. differēter tn̄: qꝛ diffuſio adiffuſio ſis ē naturalis. Item ofiriticiat.eꝰ qͣſi hō vt mentiat̉: nec vtīciet. locūtus ē ⁊ nō innē. nō quianō poſſet faret de in⁊ facit ꝙ habet īaꝫ aīa ſct̄a habet inex maxīa vnione vniꝰhac pt̄ate qͣſi p̄cipiēouearis. inde eſtpetit rōnabilit̓ in or̄one. acꝑ hͦ nō pt̄ eiꝰ or̄o eē n̄ efſicAd pͥmū gͦ de eſau dicēdū ꝙnō erat or̄o eiꝰ rōbilis. nō em̄ flebat pie: qꝛ nō ex ꝯpunctionē. ſꝫ mais ex rācore ⁊ odio ꝓcedebant eius lacrime.⁊ ex quadā indignatōe. Un̄ volebat int̓fice̓ fratrē ſuū. Un̄gſo. ad Heb̓. xij. ſuꝑ textū p̄dictū dicit. nō inuenit locū penitētie: qꝛ nō petiuit vt debuit dicēs. Ueniēt dies luctꝰ pr̄ismei et occidaꝫ fratrē meū iacob Gen̄. xxvij. Et ptꝰ lacrimeeiꝰ potiꝰ fuerūt ex indignatōe ꝯtra fratrē ⁊ dolore amiſſi honoris: ꝙͣ ex hūilitate ⁊ vera penitētia. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝑ aug.ꝙ ſct̄i orāt pie ſct̄eqꝫ. dicēdū ꝙ ratō qͣre nō ſūt exit īdignitas eoꝝ ꝓ ꝗbꝰ orabāt. qͦꝝ volūtas diſcordabat a dei volūtate. Un̄ oro eoꝝ nō fuit rōnabilis. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ ꝙ ſct̄i orāt ꝓ oīm ſalute. dicēdū ꝙ rōnabilis ē ꝙͣtū ad p̄deſtinatos ⁊ exaudiūt̉: nō ꝙͣtū ad alios. Ip̄itn̄ ꝓ oībꝰ debēt orare: qꝛ nō ſūt certi ꝗ ſint ſaluādi aut quidanādi. Qd̓ at̄ dicit̉ ꝙ ip̄e vult oēs hoīes ſaluos fieri. veꝝeſt de volūtate abſoluta ⁊ an̄cedēti. qꝛ ip̄e ꝑatꝰ ē dare gr̄aꝫſuā oībꝰ ſi ip̄i fuerint diſpoſiti ⁊ ꝑati: ſꝫ nō intelligit̉ de cōſequēti. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ exiſtēs in gr̄a rōnabiliterpetit ꝯtinuatōeꝫ gr̄e in p̄ſenti ⁊ gl̓iam in futuro. dicēdū ꝙronabilit̓ petit ꝯtinuatōeꝫ ⁊ gl̓iaꝫ in futuro ſi ꝑſeueret. Ethoc fit qn̄ inſtat vſqꝫ ad finē: ⁊ tūc ē efficax. Si aūt deſiſtatnō eſt efficax. qꝛ tūc nō eſt rōnabilis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ꝙ exiſtēs in gr̄a rōnabilit̓ petit cognitōeꝫ ſcripture. pōt dici ꝙ ſcriptura docet cognoſcere cauſas in om̄i facultate: docet etiā cognoſcere ea que ſunt neceſſaria ad ſalutē. ꝙͣtū ad.XCVI.primā cognitōeꝫ nō impetrat or̄o ſemꝑ: qꝛ hec cognitō frequēter nō oꝑat̉ ad ſalutē. ſꝫ potiꝰ ad flationē. ꝙͣtū ad ſcd̓anv̓o impetrat ſi fiat rōnabilit̉ ẜm ꝙ determīatū ē. ¶ Ad vltmū dicendū ꝙ ſi petit ꝙ incentiuū nō dominet̉ nec vincat.rōnabilit̓ petit: ⁊ ſic eſt efficax. Si aūt vt totaliter remoueatur: petit nō rōnabilit̓. Deꝰ em̄ relinꝗt illā ibi rōnabilit̉:ſcꝫ ad exercitiū ſuſtinētie. ⁊ ꝯſequenter ad augmeti eiuſdem.Nembrū terciūOnſequēter querit̉ de conditōnibꝰ q̄ reddūtoratōeꝫ efficacē. ⁊ pͥmo q̄rit in ꝯmūi de ſufficientia numeri illaꝝ. deinceps ſpecialius deſingulis numeratis.Arficulus primusRimo igit̉ q̄rit̉ vtꝝ ad hͦ ꝙ or̄o ſit efficax. reꝗſuꝑ illud. Oīs ꝗ petit accipit. ⁊ ꝗ q̄rit inuenit. glo. intelligitur pie ⁊ ꝑſeuerater. ſꝫ ibi ponit̉ oro efficax: gͦ iſte due ꝯditiones ſuffice̓ vident̉. ¶ Pret. j. Ioh̓. vlt̓. Scimꝰ qꝛ audieticqd petierimꝰ. Glo. Si petimꝰ ẜm volūtatē dei impemꝰ. gͦ ſufficit petere ẜm volūtatem dei. ſꝫ hoc ē peterepie: gͦ iſta ſola conditō ſufficit. ¶ Pret. videt̉ ꝙ ſine iſtis pt̄eſſe or̄o efficax. Ro. vj. Adiuuētis me in or̄onibꝰ vr̄is addeū. Glo. multoꝝ p̄ces impoſſibile ē vt nō impetrēt. gͦ videtur ſufficere multitudo rogantiū ad impetrandū. ¶ Pret.Iacob̓. vlt̓. helyas hō erat. Glo. Si vna or̄one impetrauithelyas: quātomagis multi fideles multis or̄onibꝰ. ergo vtpriꝰ. ¶ Pret. videt̉ ꝙ adhuc ſine iſtis ſufficiāt fides ſpes etcaritas. Scd̓m qd̓ Hugo includit ꝙ or̄o ꝯuerſio ſit ad deūfide ſpe ⁊ caritate ſubnixa. vbi etiā dicit ꝙ cū ex his gignitur ꝑfecta ē. qͣre ⁊ efficax videt̉. ¶ Pret. in or̄one nō ſūt niſitria. ſcꝫ petēs petitū ⁊ a qͦ petit̉. ad petētē ꝑtinet hec det̓minatio ꝑ ſe: ad petitū qd̓ ad ſalutē: a qͦ petit̉ hͦ qd̓ pie. qꝛ pietas ī deo ē cū ſit cultꝰ diuinꝰ. ¶ Pret. in omel̓. qͣdaꝫ Bedaponit niſi tria impedimēta exaudibilitatis. ſcꝫ cuꝫ petit̉ ꝯͣſalutē: aut cū petes ē vite male: aut cuꝫ petit ꝓ alio ꝓ quonō debet exaudiri. Cōtra pͥmū impedimētū ē hec ꝯditō adſalutē. ꝯtra ſcd̓m hec ꝯditō pie. ꝯtra terciū hec ꝓ ſe. ita nōexigunt̉ qͣtuor.Pret. videt̉ ſufficere pie. qꝛ pietas ad oīaj. ¶ Cōtra. videt̉ ꝙ plures requirāt̉ ꝙͣuirit̉ hūilitas ad hͦ ꝙ or̄o ſit efficax Eccͣi .xxxvOratio humiliātis ſe nubes penetrat. gͦ eſt de illis que faciunt or̄onē efficacē. ¶ Pret. videt̉ ꝙ exigat̉ puritas. Iob.xvj. hoc paſe ſūt abſqꝫ iniꝗtate manꝰ mee: cū haberē ad deum mūdas p̄ces. ¶ Pret. videt̉ ꝙpauꝑtas. pͣs. de ſideriumpaupeꝝ exaudiuit dn̄s. ¶ Pre. videt̉ ꝙ miſcd̓ia. Eſa. lviijfrāge eſuriēti panē tuū. ⁊ infra. Tūc īuocabis ⁊ dn̄s exaudiet. ¶ Ad idēfacit ꝙ dicit̉ ꝓuerb̓. xxj. ꝗ obturat aurē ſuāa clamore pauꝑis: ⁊ ip̄e clamabit ⁊ n̄ exaudiet̉. ¶ Pret. cūor̄o efficax meret̉ vitā eternā. ſil̓r v̓tus. ⁊ ſil̓r bonū opꝰ. q̄ritur quō differēter ⁊ ꝯditōes or̄onis ſupͣtacte. ¶ Rn̄ſio. adhoꝝ euidētiā notādū. ꝙ or̄onē eſſe exaudibilē. tribꝰ modispōt intelligi. vno mō vt dicat̉ digna exaudiri ad merituꝫ.Scd̓us modꝰ addit ſupͣ illud ꝙ digna ē exaudiri ad meritū: ꝙ ē habilis ſiue expedita ad exaudiēdū ad votū. Tercius modꝰ ē ꝙ nō ſolū expedita. ſꝫ etiā efficax vt exaudiat̉ advotū. Et intelligat̉ talis differētia inter expeditaꝫ ⁊ efficacem. ꝙ efficax dicat̉ que meret̉ exaudiri ad votū: expeditaque nō tantū quātū efficax: tn̄ aliquātulū digna vt exaudiatur ad votū. Et ẜm tres has differētias ſurgit qͣſi triplexeſſe or̄onis: ⁊ alie alieqꝫ conditōes exigunt̉ ad ꝯpletionemillius ẜm hoc triplex eſſe. ¶ Ad or̄onē igit̉ ẜm ꝙ eſt exaudibilis ita vt exaudiat̉ ad meritū: requirūt̉ iſte tres virtutesfides ſpes ⁊ caritas. Sine his em̄ non debet fieri or̄o. debet em̄ credere. ⁊ ꝙ deꝰ poſſit: ⁊ ſꝑare ꝙ velit. ⁊ dilige̓ eumqui tribuit. ſicut plane dicit Hugo de v̓tute orandi. Neqꝫem̄ homo ꝑ deuotōeꝫ ad deum ſe ꝯuerteret: niſi ⁊ crederet.vt ſupͣ ſepius tactū eſt. Unde etiā beatus Augu. in li. ſoli-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten