aīe cuiuſlibet fideli ꝙͣ ip̄m ydolū infideli. ſꝫ ydolatra ſinealiquo gr̄e dono ydolū orat ⁊ adorat. Eſa. xliiij. Curuaturan̄ illud ⁊ adorat ⁊ obſecrat. dicēs libera me. qꝛ deꝰ meꝰ esyrtiꝰ quilibꝫ fidelis deū. ¶ Pret. Math̓. vj.habet̉ de or̄one ypocritaꝝ ⁊ etiā ethnicoꝝ. Sꝫ ꝯſtat ꝙ omnes iſti carēt gr̄a. ¶ Pret. de antiocho legit̉. ij. macha. ix. ꝙorabat dn̄m ille ſceleſtꝰ a quo nō erat miſcd̓iaꝫ cōſecutus.¶ Pret. Heb̓. xij. Eſau penitētie locū nō inuenit quāꝙͣ cuꝫacrimis acquiſiſſet eā. ¶ Pret. ij. Corin. xij. ſuꝑ illud. Terdn̄m rogaui. glo. Nota ꝙ dyabolꝰ exaudit̉ petēs Iob tēptādū: ⁊ tn̄ apl̓us gr̄aꝫ habebat. ⁊ nō exaudit̉ petēs ſtimulū amouēdū qͣ dyabolꝰ carebat. ¶ Cōtra. Bern̄. de diligēdo deo. pōt q̄ri ⁊ inueniri: ſꝫ nō p̄ueniri. Nā et ſi dicimꝰ mane or̄o mea p̄ueīat te: nō dubiū tn̄ ꝙ tepida ſit oīs or̄o quānō p̄uenit inſpiratō. Ex hac aucͣte videt̉ or̄o qͣſi nulla quāgr̄a nō p̄cedit. ¶ Pret. Greg. ſuꝑ Ezech̓. Ip̄e implet aīasſct̄oꝝ celeſti deſiderio ⁊ ip̄e exaudit īpletas. Ex hac aucͣtehabet̉ ꝙ ſemꝑ gr̄e donū or̄onē p̄cedit. ¶ Pret. ibidē ip̄e cauſat in ſct̄oꝝ cordibꝰ amorē. ⁊ ip̄e ex amantibꝰ cordibꝰ ſuſcipit p̄cē. ¶ Pret. Hugo li. de vanitate md̓i. Cōſiliū hoīs ſine auxilio dei infirmū ē ⁊ inefficax ſe ad or̄onē erige̓ ⁊ eꝰ adiutoriū pete̓: ſine qͦ nullū pōt face̓ bonū. ¶ Pret. or̄o ē actꝰmeritoriꝰ. hoc ex ſuꝑioribꝰ ſatis habet̉. Ex hͦ arguo. plꝰ pt̄volūtas cū gr̄a gratiſdata ꝙͣ ſine illa. ſꝫ ꝑ gr̄aꝫ gratiſdataꝫnō pōt in opꝰ meritoriū vite eterne. ſicut aꝑte dicit apl̓us.ꝙ ad meritū vite eterne nō ſufficit ſine gr̄a gratū faciēte ſine caritate. gͦ vt priꝰ. ¶ Pret. dam̄. dicit. ꝙ or̄o eſt aſcenſusintellectꝰ in deū. ſꝫ nullꝰ ꝑ ſe ſiue ex naturalibꝰ puris poteſteleuari ſupra ſe. ¶ Pret. qd̓ pōt in ea q̄ ſūt ſupra naturā: etpōt vlteriꝰ in ea q̄ ſunt ꝯtra naturā: hͦ nō pōt a natura necab adiutorio nature. Sꝫ or̄o eſt hmōi q̄ moyſen abſentē faciebat vincere amalech. Exo. xvij. vbi legit̉. Cūqꝫ eleuaretmoyſes manꝰ. ſcꝫ in or̄one vincebat iſrl̓. ſinaūt paululumremiſiſſet vincebat amalech. Iudic̄. iiij. Memores eſtotemoyſi ſerui dei. ꝙ amalech nō ferro pugnādo: ſꝫ p̄cibꝰ ſuisdeiecit. Et Iaco. vlt̓. habet̉ ꝙ or̄o helye clauſit celuꝫ tribꝰannis. ¶ Ad hͦ dicēdū. ꝙ orare qn̄qꝫ ē pure indifferēs. ẜmꝙ dicit purū actū cogitadi de deo vel aliꝗd petēdi ab ipſo.Et hoc pōt eē ſine dono gr̄e. ⁊ ita pōt eē oīm. Aliqn̄ aūt pure demeritoriū ē: qꝛ ꝯuertit in viciū ſeu pct̄m ꝓpter intētionis prauitatē. ⁊ iſtud eſt ypocritaꝝ. Aliqn̄ eſt meritoriū: ⁊iſto tercio mō ſemꝑ fit ex dono alicuiꝰ gr̄e. Et hͦ ē qd̓ planedicit glo. Ro. viij. ſuꝑ illud. ſpūs adiuuat infirmitate nr̄aꝫglo. oro inter gr̄e munera reꝑit̉. ꝗcꝗd em̄ or̄o impetrat euidenter on̄dit̉ donū dei eē. ne hō eſtimet a ſeip̄o eē qd̓ ſi ī pt̄ate habēt: nō vtiqꝫ poſceret: ſꝫ ⁊ ip̄m orare ex gr̄a dei ē. Nulla em̄ or̄onē p̄cedūt merita quibꝰ nō gratuita det̉. ſꝫ debitareddat̉. iam em̄ nec gr̄a eēt. hec glo. ⁊ illud ē iuſtoꝝ. ¶ Un̄notandū ad maiorē euidentiā p̄dictoꝝ. ꝙ or̄o ē petitio decentiū a deo. ẜm damaſ. qui igit̉ petit indecēs male orat ⁊peccat. vnde Beda in omel̓. quadā. Eſt or̄o que pct̄m facitEt exemplificat de or̄one bona ⁊ mala. Unde addit. beneorat qui orādo deū querit. hic a terrenis ad ſuꝑiora ꝓgrediens v̓tutē curie ſublimioris aſcendit. Qui d̓o de diuitijsaut honore aut certe de inimici morte ſolicitꝰ obſecrat: hicin infimis iacēs viles ad deum p̄ces mittit. hec Beda. Siaūt petitio fit decētis. hͦ aut ſit intētionē ꝑuertēdo: aut nō.Si e ꝑuerſio intētionis: ſicut faciūt ypocrite: hec ſicut necp̄cedēs ē ex gr̄a. qꝛ ibi mēs nō ſupra ſe eleuat̉ ſꝫ deficit in ſeip̄a. ⁊ ideo ſic orās male orat ⁊ peccat. vn̄ Iſid̓. de ſūmo bono li. iij. ca. vij. Quorūdā or̄o in pct̄m fit. ſic̄ de iuda ꝓditore ſcribit̉. Qui em̄ iactāter orat laudē appetēdo hūanā. nōſolū eiꝰ or̄o nō delet pct̄m: ſꝫ ip̄a ꝯuertit̉ in pct̄m. Sic̄ iudeiheretici qui licꝫ ieiunare ⁊ orare videāt̉: eoꝝ tn̄ or̄o non illis ad purgatōis meritū: ſꝫ mutat̉ potiꝰ in pct̄m. hec Iſid̓.Si d̓o deces petit̉ nec intētio ꝑuertit̉: aut poſtulatur tꝑalebonū aūt ſpūale. Si fit or̄o ꝓ bono tꝑali: vel hͦ fit ſola neceſſitate cogēte: ⁊ hͦ bn̄ pōt eſſe ſine omī gr̄e dono. Naturaem̄ ⁊ neceſſitas in hͦ ſufficiens ē ſine gr̄a. Si fit ex caritate:cū neceſſitate incitāte vel dirigēte nō ē ſine aliqͦ gr̄e dono.vn̄ Greg. ſuꝑ Ezech̓. Ip̄e creat ī cordibꝰ ſct̄oꝝ amorē ⁊ examātibꝰ cordibꝰ ſuſcipit p̄cē. licite pn̄t peti tꝑalia qn̄ indigemꝰ. ſic plane dicit aug. ꝯtra fauſtū li. ij. diſpēſatores noui ⁊ veteris teſtamēti deo ſeruierūt ꝑ diuerſa ⁊ ꝯgrua tꝑadocēti bona tꝑalia ab ip̄o petēda. ⁊ ꝓpt̓ ip̄m ꝯtēnenda. Siaūt fit poſtulatō ꝓ aliqͦ bono ſpūali. ⁊ loquor de bono qd̓valet ad vitā eternā. aut fit feruēter ſicut decet: ⁊ ſic nō eſtſine gr̄a p̄ueniēte. nec etiā ab auditōe fruſtrat̉. vn̄ Gregoſuꝑ Ezech̓. Ip̄e implet aīas ſct̄oꝝ celeſti deſiderio. ⁊ ipſeexaudit impletas aut tepide ⁊ negligēter: ⁊ hoc bn̄ pōt eēex aliqua gr̄a priꝰ habita. ⁊ ex quādā ꝯſuetudine ⁊ habitudilecto. nec ē neceſſe aliquā gr̄aꝫ de nouo dari. vn̄ Bern̄.de diligēdo deo. pōt q̄ri ⁊ inueniri. ſꝫ nō p̄ueniri. Nam ⁊ ſidicamꝰ mane or̄o p̄ueniet te: non dubiū tn̄ ꝙ tepida ſit oīsor̄o. quā nō p̄uenerit inſpiratō. ¶ His viſis pꝫ rn̄ſio ad obiecta. dicēdū gͦ ꝙ or̄o meritoria nō pt̄ ex puris nat̉alibꝰ .i.ſine om̄i gr̄a. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ poſſumꝰ nr̄aꝫ cogitare miſeria. ⁊ diuinā clemētiā. dicēdū ꝙ ẜm ꝙ cogitare ē purus actꝰ ſine affectōe ⁊ deuotōne hō pōt cogitare puris naturalibꝰ. ſꝫ hmōi or̄one nō ſubleuat̉ mēs ad or̄one meritoriam. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de ydolatris dicēdū ꝙ ydolatra nec orat neqꝫ adorat meritorie: ſꝫ potiꝰ ad ſuā dānationem. Ex dictis ptꝫ rn̄ſio ad alia p̄dicta.Nlembrū ſecūdumOnſequenter q̄rit̉ vtꝝ or̄o rōnabilis ſit efficax ad impetrādum. ꝙ ſic: videt̉ Math̓. vij.Oīs qui petit accipit. Glo. qui non accipit.ꝯſtat eū nō bn̄ pete. Ex hͦ ptꝫ ꝙ v̓bū dn̄i ītelligit̉ de or̄one q̄ bn̄ fit. talis aūt ē rōnabilis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Prete.glo. alia ibidē. nō denegat ſe petētibꝰ dn̄s: ſꝫ oīs aīa cui nōdenegat ſe dn̄s ē impetratiua eiꝰ qd̓ petit̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. mathei. xxj. Oī.ꝫ petieritis in or̄one credētes accipietis. Glo. his ꝗ dignepetūt. ſꝫ ꝗ digne petūt rōnabiliter petūt. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. Ioh̓. xv. Si māſeritis ī me ⁊ v̓ba mea invobis māſerint. qd̓cūqꝫ volueritis petetis ⁊ fiet vob̓. Glo.ſi qd̓ petit fidelis ⁊ nō fit: nō petit hͦ qd̓ habꝫ māſionē ī eonec qd̓ habēt v̓ba eiꝰ que ſūt in eo. Ex hͦ ptꝫ ꝙ ꝗ nō exaudit̉nō petit illud qd̓ petēdū eēt. ⁊ ita nō ē petito eiꝰ rōnabilis.¶ Pret. Bern̄. in quodā ẜmōe. vnū ex duobꝰ indubitātercredamꝰ ꝙ aliqn̄ dabit qd̓ petimꝰ. aut qd̓ nobis eſt vtilius¶ Pret. Boeciꝰ p̄ces q̄ recte ſunt inefficaces eē nō pn̄t. ſedp̄ces recte rōnabiles ſūt. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. amicitia ē ideꝫ velle⁊ idē nolle in bono. Ille aut ē in amicitia cū deo ꝗ eſt in caritate. Cū gͦ oīs or̄o rōnabilit̓ facta ſit in caritate: videturꝙ cū omnē qd̓ rōnabilit̓ petit̉ a deo ſit volitū ab ip̄o. gͦ ⁊cͣ¶ Pret. dam. dicit or̄o eſt petitō decētiū a deo. hec aūt ē diffinitio or̄onis efficacis. ſꝫ petitō decētiū eſt rōnabilis. gͦ petitio rōnabilis ē efficax. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. om̄e qd̓ deꝰ p̄cipit eſtdeo acceptū. ſꝫ ꝯſtat ꝙ p̄cipit orare. ⁊ nō niſi rōnabiliter: gͦrōnabilis eſt deo accepta. gͦ ⁊ efficax. ¶ Contra. Heb̓. xij.Eſau nō inuenit penitētie locū quācꝙͣ cū lacrimis inꝗſiſſeteaꝫ. ſꝫ nihil irratōnabilit̓ petebat. gͦ⁊cͣ. ¶ Pret. aug. Orātquidā ꝓ quibuſdā pie ſancteqꝫ ꝓ quibꝰ nō exaudiunt̉. ſedor̄o que pie ⁊ ſancte fit rōnabilis ē: gͦ nō oīs or̄o rōnabiliseſt impetratiua. ¶ Pret. vir ſanctꝰ petit ꝓ oībꝰ vt ſaluētur.Et ꝯſtat ꝙ hec petitō eſt rōnabilis. nō tn̄ oēs ſaluāt̉. ergo⁊cͣ. ꝓbatio pͥme orare ꝓ oībꝰ ē ex ꝑfecta caritate. qd̓ auteꝫfit ex ꝑfecta caritate rōnabilit̓ fit. ¶ Pret. exiſtēs in gr̄a rationabilit̓ petit ꝯtinuatōeꝫ gr̄e in p̄ſenti ⁊ gl̓iaꝫ in futuro.nec tn̄ oēs hec petētes aſſequūt̉ qd̓ petūt: qꝛ illi nō qui ſūtpreſciti. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. exiſtens in ignorātia rōnabilit̓ petitcognitōeꝫ ſcripture ad ſciēdū q̄ ſint ſibi neceſſaria ad ſalutem. nō tn̄ ſemꝑ exaudit̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. optās declīare a malo rōnabilit̓ petit extingui ī ſe incētiuū pct̄i. ſꝫ de hͦ nō exaudit̉ ſemꝑ. vt ptꝫ de bt̄o paulo. ij. Corin. xij. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio.ꝙ oīs or̄o rōnabilis efficax ē ad impetrādū. rōnabilis dico ẜm det̓mīatōeꝫ ſapiētis: ⁊ maxīe illiꝰ qui ē ſapientia patris .i. xp̄i informātis diſcipulos ſuos. Ioh̓. xvj. cū diceretSi quid petieritis patrē in nomine meo dabit vobis. Notandum ꝙ oratio ratōnabilis dicenda eſt ẜm determīationem ſapiētis q̄ ex om̄i ꝑte habꝫ rōnē. Et ſūt qͣtuor .ſ. ex ꝑte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten