obſeruari. ſꝫ olocauſta nr̄a ſunt or̄ones nr̄e: gͦ ſoluꝫ in locoelecto ad hͦ vt ſunt loca ſacra ē orandū. ¶ Pret. Iſid̓. de ſūmo bono li. iij. ca. vij. or̄o pͥuatis locis opportuniꝰ effundit̉.magiſqꝫ optatū impetrat cū deo teſte tm̄ depromit̉. igit̉ vtprius. ¶ Pret. dam̄. li. j. ca. xvj. dicit̉ eccl̓ia locꝰ dei. huc em̄in glorificatōe eiꝰ velut qd̓dā templū det̓mīauimꝰ: in quo⁊ ea que ad deū ſūt int̓ceſſiōis facimꝰ or̄ones. igit̉ ꝓpriꝰ locus eſt eccl̓ia. vt videt̉. ¶ Pret. ſi eēt in om̄i loco oradū indifferēter: fruſtra ꝯſecrarēt̉ eccl̓ie ad orādū. cū gͦ ſpūſanctodictāte eccl̓ie ꝯſecrēt̉: ptꝫ ꝙ iſte locꝰ ⁊ ſolꝰ ſtatutꝰ ad orādū.¶ Pret. pͣs. in eccleſijs benedicite dn̄o. Glo. nō alibi: nonin alijs ꝯuēticulis. ¶ Rn̄ſio. ad hͦ dicēdū ꝙ nullꝰ locꝰ a laude dei ⁊ or̄one excludit̉. Nā cū ſit duplex modꝰ orādi. publice ſiue canonice: ⁊ p̓uate. vterqꝫ in om̄i loco fieri pōt. Un̄dicit pͣs. In om̄i loco dn̄atiōis eiꝰ benedic aīa mea dn̄o. ⁊idē. Sicubi nō dn̄at̉: ibidē nō bn̄dicat̉. nullusat̄. cū gͦ nulla creatura ſit in qͣ deꝰ nō dn̄et̉: nullꝰ locꝰ alaude dei excipit̉. Eodē mō dicendū ē de or̄one quātū ē exꝑte loci. Addendū ꝙ eū p̓uate or̄ones fiūt. q̄ ſecrete debētfieri inter orantē ⁊ deū: iſte maxīe habꝫ fieri in ſecreto locovel pͥuato. vn̄ Iſid̓. or̄o pͥuatis locis ⁊cͣ. ſupͣ. Alie aūt q̄ canonice ſūt ſicut pſalmodia ⁊ hmōi q̄ ab eccl̓ia inſtituta ſūtque fiūt ad ſolutōeꝫ ⁊ excitatōeꝫ deuotōis. meliꝰ fiūt in eccleſia ad hec ordinata. vt dicit dam̄. li. j. ca. xvj. dicit̉ eccleſia locꝰ dei. vt ſupͣ. Et pͣs. In eccleſijs bn̄dicite dn̄o: vn̄ dn̄sdicebat Math̓. xxj. domꝰ mea domꝰ or̄onis vocabit̉. Et. iij.Reg. viij. habet̉ plane ꝙ Salomō qn̄ templū edificaueratdixit. illud eſſe or̄onis locꝰ. Cōcedendū igit̉ ē ꝙ in om̄i loco eſt orandū. Sacer tn̄ locꝰ. hoc ē eccl̓ia ad orandū eſt eligendꝰ. ⁊ hoc ꝓpter multiplicē ratōeꝫ. Prima ē ꝓpter formeobſeruatōeꝫ. Math̓. xxj. domꝰ mea domꝰ or̄onis vocabit̉.Ibidē dicit glo. int̓lini. ⁊ eſt verbū aug. In oratorio nemoaliud agat niſi id ad qd̓ eſt factū. Scd̓a eſt ꝓpter mutuammēbroꝝ ad orandū cōmotōeꝫ ſeu incitatōneꝫ. Col̓. iij. Cōmonētes noſmetip̄os in pſalmis ⁊ hymnis ⁊ cāticis ſpūalibus. Tercia ꝓpter maiorē deuotōeꝫ. h̓ habet̉ ex glo. Mathei. xxj. domꝰ mea domꝰ or̄onis vocabit̉. Criẜ. Ingreſſusih̓s vrbē pͥmo templū adijt. vt ſupͣ. Ex his v̓bis Criẜ. tēplūeſt magnā deuotōis excitatō: tum qꝛ a deo ſpāliter ꝯmendatur: tum qꝛ formā religionis imitamur. vt ſupra tactuꝫeſt. Quarta ꝓpter angeloꝝ maiorē frequētiaꝫ ob dn̄ici corporis reuerētiā ⁊ honorē. qd̓ figuratū eſt Gen̄. xxviij. vbiiacob lapidē erexit in titulū. de quo dixit. Lapis iſte vocabitur domꝰ dei. vbi vidit aſcendētes angelos in ſcala ⁊ etiam deſcendētes. Altima ē ꝓpter faciliorē impetratōneꝫ qd̓ſatis dat̉ intelligi. iij. Reg. viij. vbi orabat ſalomō ꝙ vltradn̄s clamātes ad ſe in ſuo templo eraudiret. Et ſequit̉ ca.ix. ꝙ dn̄s rn̄dit. Audiui oratōeꝫ tuā ⁊ ſanctificaui domumhanc quā edificaſti mihi: erūtqꝫ oculi mei ⁊ cor meum ibicunctis diebꝰ. ¶ Ad primū ergo in cōtrariū dicendum.glo. illa nō cogit. quia ſi forma religionis dedit: ergo illumagis fuit monitōnis ꝙͣ p̄cepti. ¶ Ad ſecundū dicendūor̄o ꝓprie amicoꝝ dei eſt. ⁊ ideo nō ē dānatoꝝ. Unde infernus nō eſt deputatꝰ ad orandū. eſſet tn̄ locꝰ ille or̄oni beneꝯgruus: ſiquis haberet ibi volūtateꝫ bene ordinatā qd̓ ſatis datur intelligi in glo. pͣs. In om̄i loco dn̄atōnis eius.Sicubi nō dn̄at̉ nō bn̄dicat̉. ¶ Ad terciū dicendū. ꝙ licetlocꝰ turpis turpes imaginatōes adducit: nō ꝓpter hoc concludit̉ qn in talibꝰ locis ſit orandū. Sed bn̄ cauēdū ē illisqui ſunt ad turpes imaginatōes ꝓni: qꝛ expedit. Legiturem̄ de beato Greg. ꝙ cū purgaret ventrē ⁊ pſalmū diceret.apparuit ei dyabolꝰ querēs quid faceret: ⁊ rn̄dit ventrē meum purgo. ⁊ deum meū laudo. oꝑa em̄ nature ꝑfectis turpia non vident̉. ¶ Ad quartū dicendū. ꝙ illud legis figurale ⁊ cerimoniale fuit non morale. ⁊ hoc probat̉ ꝑ hocveritas ipſa id euacuauit quādo ſamaritane dixit domincrede mihi. venit hora ⁊ nūc eſt: quando veri adoratoresadorabunt patrem in ſpiritu ⁊ veritate. Nam ⁊ pater tales querit. vbi dicit glo. nō in templo nō in mōte. ſed ī intimo cordis tēplo. Et diſcipulꝰ veritatis docuit. j. Thimo.ij. vt obiectū fuit. volo viros in om̄i loco orare. Si dicat̉ ꝙolocauſta illa erāt alicuiꝰ exterioris obligatōis que erāt inloco determīato offerenda. adhuc illud figurale ⁊ cerimoniale fuit. ſicut plane dicit glo. ſuꝑ illud psͣ. qm̄ ſi voluiſſes ſacrificiuꝫ dediſſem. Glo. videbat ꝓpheta temꝑquo hic figurata ceſſarēt. Et ſequit̉. vtiqꝫ olocauſilectaberis. glo. q̄ et ſi digniora ſunt: adueniēte xp̄o reſpuūtur. ⁊ ideo his nihil ꝯcludit̉ quin in om̄i loco poſſit oratiofieri: licet multe ſunt ratōnes quare in ſacris locis ſit orandum. ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ Iſido. appropriate loquit̉ deor̄one p̄uata. ¶ Ad illud damaſ. dicendū ꝙ loquit̉ de or̄onibus ab eccl̓ia inſtitutis. ⁊ tales locū bene ad hoc idoneūrequirūt. hoc notauit cū dixit. Eccl̓ia locꝰ dei nūc in glorificatōeꝫ eiꝰ velut qd̓daꝫ templū determīauimꝰ. ¶ Ad alid̓patet rn̄ſio ex p̄dictis. quia ⁊ ſi in om̄i loco orandū eſt: nihilominꝰ magis ꝯgruit or̄onibꝰ canonicis. ⁊ etiā alijs eccleſia. ꝓpter ratōes p̄dictas. ¶ Ad vltimuꝫ dicendū ꝙ qn̄dicit psͣ. In eccleſijs benedicā dn̄o. glo. nō alijs ꝯuēticulis:cauſam ponit glo. dicens. vt inceptio eccl̓ie dilatet̉ ⁊ confirmetur pro qua ⁊ heretici deſtruant̉. q. d. ⁊ quia ita conuertit: ergo o vos ita ꝯuerſi ex baſan benedicite deo. ⁊ nonalibi nec in alijs cōuēticulis ⁊cͣ. vult ergo dicere. ꝙ ſi qualaudis ⁊ exhortationis fit in eccleſia: ad effectuꝫ duplicemqui p̄dictus eſt ſcꝫ eccleſie dilatationē. hereticoꝝ deſtructōnem ſunt. hec bene loca publica ⁊ ordinata ad hoc requirunt: nō loca priuata vel ſuſpecta. qd̓ glo. notat cum dicit.Non in alijs ꝯuenticulis.Nembrū terciūOnſequēter q̄rit̉ de ꝯgruētia or̄onis q̄ accidit ex geſtibꝰ orātis. Circa hͦ q̄rit̉ de diuerſione oratis ad orientē. de genuflexiōe ⁊ pectoris tūſione. ⁊ hmōi. Cuꝫ ſit deꝰ vbiqꝫ. nec appropriet ſibi ſitū vel locū: videt̉ ꝙ fideles orātes nec locumnec ſitū ſibi orādo debeāt eligere. ⁊ ita ſicut ꝯtra oriētē: ſicad occidētorandū debēt ſe ꝯuertē. ¶ Pret. gētiles credentesibꝰ flecte̓. ac ſi hō eſſet. ſicut dīc aug. in ẜmōev. rep̄hēſibiles iudicant̉ arbitrantes ſicutduci in ſnīaꝫ multis v̓bis: cū maior inductio int̓ hofieri ſoleat inclinādo ſe genuflexo: eque velpotiꝰ videēſibile illud ſic̄ pͥmū. ¶ Pret. cū or̄o ad eūqui pure ſrigat̉: incōueniēs ⁊ penitꝰ incongruaoris tūſio: manuū expāſio ⁊ hmōi. ¶ Pre.a rep̄hēſibilis fuit. qꝛ credebat fuge̓ deū eūdoin aliā rnē. ⁊ dimittendo vnā. gͦ ⁊ nos mō conſil̓i ſi invno loco pluſꝙͣ in alio vtpote verſus altare vel hmōi locodifferētes oremꝰ ſiue etiā adoremꝰ. ¶ Cōtra. Math̓. vj. dicit glo. ꝙ oramꝰ vt deo obſequiū impedamꝰ. ſꝫ illud eſt ꝑfectum obſequiū qd̓ nō ſolū actu cordis vel oris: ſꝫ etiā oꝑisexhibet̉. hoc aūt ſit qn̄ pectꝰ tundit̉: manꝰ expādimꝰ: genflectimus: verſus orientē vel ad altare vertimꝰ. igit̉ om̄i aiſta laudabilia ꝯprobātur. ¶ Pret. Math̓ xxvj. legit̉ xp̄corando in faciē procidiſſe. gͦ hoc oīm laudabile eſt ⁊ plurimū vt videt̉. ¶ Rn̄ſio. dicēdū ꝙ or̄o maxīe ꝓut ē ſacramētalis ⁊ ſatiſfactoria: habet v̓tute impetrādi ⁊ etiā ſignificādi. ratō impetrādi reſidet penes orantis deuotōeꝫ ⁊ feruorem: ſꝫ ratō ſignificādi penes illud qd̓ exteriꝰ apparet. dicitem̄ Hugo ſcd̓o de ſacramētis ꝑte. ix. in pͥncipio. ſūt quedāſacramēta in eccl̓ia in ꝗbꝰ ⁊ ſi pͥncipalit̓ ſalus nō conſtat:tn̄ ex his auget̉ inꝙͣtuꝫ deuotō exercet̉. ⁊ ex eis quedā conſtant ex rebꝰ: qͣlia ſūt aque aſꝑſiones: ſuſceptō cineꝝ: benedictio floꝝ. cereoꝝ. ⁊ hmōi. Aliqͣ ꝯſtāt in factis: qͣlia ſūt ſignaculū crucis: exufflatio. exorcizatōes: expāſio manuumincuruatō genuū. ⁊ hmōi. Aliqͣ in dictis ꝯſtant ſicut ē trinitatis inuocatio ⁊ hmōi. hec Hugo. Signa igit̉ corꝑaliaque ſunt in or̄one. vt iam patꝫ ad ſignificandū ſunt. Et qꝛduo in oratōne ſunt. ſcꝫ qui orat ⁊ qui orat̉: duo ꝑ huiꝰ ſigna exteriora ſignificant̉ ex parte dei ſcꝫ ꝯuerſio ad orietein quo ſignificatur ꝙ ſicut ex illa parte oritur ſol ⁊ lux nobiliſſima inter oēs creaturas corꝑales: ſic ad illuꝫ qui ſuꝑoēs creaturas ē excellēs ē or̄o dirigēda. Un̄ aug. in ẜmōede mōte li. ij. tractans illudpr̄ noſter qui es in celis. dicit.