Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et or̄o. cū or̄o ⁊ caritas reſpectu inimicoꝝ ꝯiūgāt̉ Math̓.v. Pret. ſicut ſe habet caritas ad viatores: ita caritas illorum adinuicē ꝗ ab hac vita trāſierūt. ſꝫ exiſtētes boni invia orāt ꝓ inimicis viatoribꝰ: gͦ beati ꝓ inimicis dānatorum vt videt̉. Contra. aug. de ciui. dei li. xxj. ca. xxiiij. dicit ꝙ nullo mō ē orandū ꝓ illis ꝗ deſtinati ſunt cū dyabolo in eternū ignē ire ab ip̄a eccl̓ia: ſi agnoſcat ip̄os tales eēSed qd̓ nō decet eccl̓iaꝫ militātē: multo fortiꝰ nec triūphātem ꝓpter maiorē ꝑfectōeꝫ. Pret. bt̄i ꝑfecte ꝯformāt ſuaꝫvolūtatē diuine volūtati. ſꝫ diuina volūtas in nullo vult illis ſubuenire: igit̉ nec bt̄i. Pret. n̄ decet ſubuenire veniāreſpuēti. ſꝫ dānati ſunt hmōi. obſtinati em̄ ſunt. ⁊ ꝑ ſuꝑbiam ſemꝑ in ꝯtumacia ꝑmanētes veniā petere nō intendūtnec pn̄t. Rn̄ſio. ꝙ nō ꝯuenit ſct̄is ꝓ damnatis orare. vtptꝫ rōnibꝰ ſupͣdictis. ⁊ rōne fortiori minꝰ decet eos ꝙͣ nos⁊ qꝛ ꝯformiores ſunt deo ⁊ minꝰ decet eos ſuas or̄ones caſſari an̄ deū. Ad illud qd̓ obijcit̉ de v̓bo aug. plana eſt reſpōſio. qꝛ nō ē aug. aſſerētis: ſꝫ quorūdā opinionē quā ibidēreprobat recitātis. vel pōt dici ꝙ aug. nō intelligit de damnatis. ſꝫ d̓ viatoribꝰ ſupplicātibꝰ ⁊ petētibꝰ ſubſidiū a ſct̄isqd̓ innuit̉ ꝑ hoc ꝙ dicit̉ ſupplicibꝰ ſuis. Ad illud qd̓ obicitur d̓ caritate q̄ ſe extēdit ad inimicos in via. dicendū ꝙhoc eſt vt ſupͣdictū eſt qꝛ ſunt poſſibiles ad ſalutē. idē autēdeficit penitꝰ dānatis: qui odio habent̉ a viatoribꝰ ⁊ a ſanctis. Ad illud qd̓ obijcit̉ de caritate vie ⁊ patrie. dicēdūꝙ nō eſt ſil̓e ꝓpter ſtatuū repugnātiā. Unde hoc nō ē ꝓpterdefectū caritatis ex ꝑte orātis: ſꝫ ꝓpter impoſſibilitateꝫ exparte damnatoꝝ.r̓ticulus octauusOnſequēter q̄rit̉ vtꝝ p̄latꝰ teneat̉ orare ꝓ ſubditis. ꝙ ſic: videt̉. Numeri. xvj. Obtulit aaronthymiamā ⁊ ſtās int̓ mortuos ⁊ viuētes: ꝓ populo dep̄cętꝰ ē. ⁊ plaga ceſſauit. Glo. Greg. aaron vt iramdei placaret thuribulū ſumpſit atqꝫ inter viuentes ⁊ mortuos ſtetit. qꝛ ſacerdotis ē negocij deo or̄onē funde̓: ⁊ ꝓ iuſtis ne cadāt: ⁊ ꝓ pct̄oribꝰ vt reſurgāt. Un̄ in pͣs. Dirigat̉or̄o mea ſicut incēſuꝫ in ꝯſpectu tuo. Itē Leuit̉. v. orabitꝓ eo ſacerdos. Glo. cōſuetis vtiqꝫ v̓bis ad memoriā reuocans ea q̄ in de p̄catōe ꝓ pct̄is accepit. Ecce dep̄catō ſacerdotis cadit ſub p̄cepto. Itē. j. Reg. xij. Abſit a me hͦ peccatum vt ceſſem orare ꝓ vobis ad dn̄m. Ex qͦ ptꝫ ꝙ ceſſareab or̄one ē pct̄m. Contra. Ioh̓. vlt̓. dicit̉ ter Petro. paſce. vbi inſtruunt̉ p̄lati ad illa q̄ ad illos ꝑtinēt iure officijpaſtoralis. ⁊ exponit̉ ibi in glo. de iure ſubſidij tꝑalis: edificatōis tēpli: ⁊ informatōis doctrine. igit̉ cū nō fiat mētiode or̄one: nō tenet̉ ⁊cͣ. Rn̄ſio. ꝙ tenēt̉ ſicut ptꝫ ex auctoritatibꝰ legis. moralia aūt veteris legis ꝑficiēda ſunt ī noua. Nec excludit expoſitō glo. ꝗn pluribꝰ modis debeāt paſcere: ſꝫ on̄dit ꝙ illi tres modi ſut neceſſarij. vn̄ Bern̄. alit̓exponit. aſſignādo vnū modū paſcēdi or̄oni ſic dicēs. In hͦnoueris illiꝰ trinitatis ſacramētū in nullo fruſtratū a te: ſipaſcas v̓bo: paſcas exēplo: paſcas ⁊ gr̄aꝝ fructu or̄onummanēt itaqꝫ tria hec. v̓bū. exēplū. or̄o. maior aūt his eſt or̄oNam etſi voti virtꝰ ſit opus ⁊ operi: tn̄ ⁊ voti ⁊ operi gr̄aꝫefficaciāqꝫ ꝓmeret̉ oratio.Articulus nonusOnſequēter querit̉ vtꝝ viatores debeāt orare ꝓſanctis. ꝙ ſic: videt̉ ꝑ Aug. li. de cura ꝓ mortuis agēda. qui dicit. ꝙ or̄ones ꝓ valde bonis ſūtgr̄arūactōnes. ⁊ hoc recitat mgr̄. in. iiij. di. xlv. Sed bonū⁊ laudabile eſt gr̄as agere ꝓ ſanctis: gͦ ⁊ orare. Pret. nōeſt dubiū quin orent ꝓ nobis vt ibidē habet̉: ergo ⁊ nos ꝓip̄is vicem eis repēdamꝰ. Pret. ꝙ orant ꝓ nobis hoc eſtquia caritas quā habent ad nos mouet eos. ſꝫ eadem caritas eſt in ip̄is ⁊ in nobis licet maior ſit in eis: ergo ip̄a debet nos mouere ad illud idem. vt videt̉. Pret. qd̓ licꝫ deſiderare licꝫ ⁊ petere. ſꝫ licet nobis deſiderare honorē ſct̄orum: gͦ orare debemꝰ ꝓ eoꝝ honore. Pret. aug. in fine dicit. xij. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am. ꝙ aīe bt̄e retardāt̉ ne totalit̓ ferātur in deū ꝓpter inclinatōeꝫ ad corꝑa ſua. Bern̄. de diligēdo deū dicit. ꝙ ſine corporibꝰ ſuis n̄ volūt nec valēt ꝯſūmari. Ex his habet̉ ꝙ non eſt ip̄oꝝ beatitudo ꝯſūmata. Sedor̄o habet effundi ꝓprie ꝓ ſalutē habēda. ergo ſil̓r ꝓ eadeꝫꝯſūmāda. ergo videt̉ ꝙ ꝓ eis orare debemꝰ. Ad oppoſitū aug. dicit ꝙ iniuria martiri facit qui ꝓ eo orat ī eccl̓ia.⁊ recitat mgr̄. di. xlv. quarti. ſꝫ nihil tale in quo ſanctis īiuriaret̉ ē faciēdū. conſil̓is rō ē in ſct̄is ſuis vt in martiribꝰ. Pret. ſi nulla miſeria: nulla requirit̉ releuātis miſcd̓iaſꝫ in ſct̄is nulla ē miſeria. igit̉ nec releuatō neceſſaria. ſꝫ adhoc vt dicit Hugo eſt or̄o: gͦ fruſtra ꝓ eis orat̉. Pret. oīsorans ꝓ alio ꝯſtituit̉ mediator. vt ſcꝫ inferior reſpectu illius quē orat. ſꝫ in nullo ſuꝑiores ſumꝰ ſct̄is: gͦ nobis non cōpetit vt ꝓ eis oremꝰ. Pret. ſct̄i in ſtatu in qͦ ſūt habēt ꝗcquid habe̓ volūt: aliter nō eſſent beati. ſi em̄ ſua velint hr̄ecorꝑa: nō tamē ꝓ tꝑe iſto. ſꝫ futuro in eis: gͦ ꝓ ſtatu nūc omne eoꝝ deſideriū ē impletū. ſꝫ fruſtra interponit̉ mediatorvbi ille pro quo orat̉ habet oīa que affectat. ſic aūt ē ſtatusnoſter reſpectu bt̄oꝝ. Pret. amicitia ē cauſa impetrādi.ſꝫ in nullo ſumꝰ amici dei: qn̄ ſct̄i multo ampliꝰ. ꝗcꝗd gͦ proeis impetrare poſſumꝰ: ip̄i multo ꝑfectiꝰ p̄nt illud idē ꝑ ſeip̄os. ſꝫ fruſtra fit ꝑ plures qd̓ ꝑ vnū fieri pt̄. Rn̄ſio. adhāc q̄ſtionē dicēdū ꝙ pro ſct̄is orare nō debemꝰ. Et ad hoctriplex ratō aſſignari pōt. Cū em̄ aliꝗs ad orāduꝫ pro aliointroducit̉ mediator. aut fruſtra ponit̉: aut p̄ſupponere habet ꝙ in eo pro quo orat ſit neceſſitas: ⁊ cū hoc ꝑ ſe aſſequēdi indignitas ⁊ euentꝰ dubietas. Si em̄ nullo eget: fruſtrapro eo intercedit. Pret. ſi aliqͦ indiget habiturꝰ tn̄ illud inpoſteꝝ qd̓ nō habet: fruſtra mediator int̓ponit̉ ſi oīno ſufficiens ē illud pro ſua volūtate obtinere. Tūc aūt ꝑfectiſſime ſecludit̉ mediator qn̄ ꝗcqd̓ īeſſe debꝫ. ita neceſſario euenire qn̄qꝫ cognoſcit̉: ꝙ nulla pt̄ ineſſe dubietas. Cū igiturcerti ſumꝰ de aīabꝰ bt̄is ꝙ in nullo ſūt egētes. ⁊ ꝙ ſūt ad impetrādū ꝗcqd̓ volūt efficaces. in nullo etiam dubij ſumꝰ deeuētu: pro his orare nō debemꝰ. ⁊ hoc dat intellige Augu.qn̄ dicit ꝙ iniuriā martiri facit ꝗ pro eo orat. ꝯſtare em̄ debet nobis ꝙ martires ſtatim beatificant̉: ideo nullꝰ debꝫ ꝓeis orare ſicut nec de eoꝝ gl̓ia dubitare. qui gͦ pro eo oratp̄ſumit ꝙ nō eſt in gl̓ia. ⁊ ita ꝙ nec martir ſit enūciare preſumit: martiri iniuriā facit. Ꝙ aūt in beatis nulla ſit neceſſitas. hoc plane dicit Anſel̓. in fine proſolog. vbi de ip̄isloquit̉. Sicut poterit deꝰ qd̓ volet ꝑ ſeip̄m: ita poterūt illiſcꝫ beati qd̓ volēt ꝑ ip̄m. qꝛ ſicut illi nō aliud volūt ꝙͣ qd̓ ille: gͦ ille volet ꝗcqd̓ illi volēt. ⁊ qd̓ volet ille nō poterit noneſſe. hec Anſel̓. Ꝙ aūt beati habebāt quicquid petāt. ⁊ ꝙcertitudinalit̓ eueniat ip̄oꝝ petitio: plane dicit Grego. ij.moral̓. Cum ſanctoꝝ aīe ita inhereāt deo vt inherendo requieſcāt: qn̄ dicunt̉ petere qd̓ ⁊ volūtatē dei eſſe certū eſt.⁊ ea que futura ſūt nō ignorare. ſꝫ tn̄ ip̄e poſitiue aliqd̓ abip̄o petere dicunt̉. nō qd̓ quicꝙͣ deſiderauerūt qd̓ ab eiusquē cernūt volūtate diſcordet: ſꝫ quo mēte ardentiꝰ inherēteo etiā de ip̄o accipiūt vt ab ip̄o petūt qd̓ eū velle facere nouerūt. de ip̄o ergo bibūt qd̓ ab ip̄o ſit iūt. ⁊ mō nobis incōprehēſibili ad hoc. in hoc ꝙ petēdo eſuriūt p̄ſciēdo ſaciant̉diſcordarēt gͦ a volūtate diuina ⁊ ꝯditoris: ſi qua viderenteum velle ⁊ nō peterēt: eo ꝙ minꝰ adhererēt. hec Greg. Patet igit̉ triplex rō qͣre pro ſct̄is nō oramꝰ. qꝛ in eis nulla neceſſitas: nulla impetrādi dignitas: ⁊ nulla euētꝰ dubietasEt ꝙ Greg. dicit ꝙ ꝯtinue orāt. hoc ē dicere ꝙ ꝯtinue deſiderant qd̓ a deo ſunt habituri. Ad illud qd̓ obijcit̉ in cōtrariū ꝙ or̄ones pro valde bonis ſūt gr̄aruactōes. dicēdūꝙ verū eſt. ſꝫ hoc eſt qn̄ eccl̓ia de ſalute alicuiꝰ ꝓbabilit̓ dubitat. ſꝫ illud nihil ad bt̄os. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ orāt ꝓnobis:gͦ ⁊ nos debemꝰ ꝓ ip̄is orare. dicēduꝫ ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛeī ip̄i ſūit deo magis ꝯiūcti ꝑ amorē: ⁊ ideo int̓ nos ⁊ deuꝫmediatores eē p̄nt: ⁊ pro nobis maxīe ꝗ ſumꝰ bonis oībusindigētes ⁊ ad caſuꝫ poſſibiles ⁊ nullā certitudinē habentes. de euētu nr̄o orare. totū aūt ꝯtrariū eſt in ip̄is. ⁊ ideoip̄oꝝ ē orare pro nobis: nō nr̄m pro eis. reſpectu qͦꝝ graduſuꝑioritatis hr̄e nō poſſuꝫ. Per hͦ ptꝫ rn̄ſio ad aliud. qꝛcaritas nō eſt tota ratō orādi. ſꝫ bene ē ratō orandi qn̄ mi-