inimicos. ſicut narrat aug. xxj. d̓ ciui. dei. c. xviij. ⁊ bt̄usgreg. li. omel̓. xxxiiij. qui facit de hoc tractatū ſpecialem.⁊ iō claudere ab eis viſcera miſericordie nō debemus ſꝫorare ꝓ ip̄is. p̄cipue cū ẜm ip̄os illi in angelicā qua creati ſunt redire debeant dignitatem. ⁊ iſti iuſtorum ſocietate donari. quaſi hoc diuine conueniat pietati ne ꝑeatquid ex rōnalibus creaturis. Sꝫ primuꝫ reprobat aug.ibidē de ciui. dei. c. xxiiij. dicēs. Cauſa qͣ fit vt eccl̓ia nonoret ꝓ malis angelis quos nouit ſuos eē inimicos: eadēē cauſa qua fiet vt ī illo tūc iudicio etiā ꝓ hominibꝰ eterna igne cruciādis ꝙͣuis ꝑfecta ſit caritate nō oret. Similiter et beatus greg. omel̓. xxxiiij. Eadē cauſa ē cur n̄ oretur tūc ꝓ hoībꝰ eterno igni damnatis. que nūc ē ꝙ n̄ oratur ꝓ dyabolo ⁊ angelis eius eterno ſupplicio deputatisvl̓ que nūc ē cauſa vt nō orēt ſct̄i hoīes ꝓ hoībꝰ infidelibꝰimpijſqꝫ defunctis. qui de eis vtiqꝫ quos eterno deputatos ſupplicio iā nouerūt: an̄ illū iſti iudicis ꝯſpectū orōisſue meritū caſſari refugiūt. hec greg. Secūdum ſil̓r r̄probat Aug. de eccl̓iaſticis dogmatibꝰ dicēs. Poſt reſurrectōem et iudiciū nō credimꝰ reſurrectōem futurā quā origenes docuit. vt demōes vel impij hoīes poſt tormēta ſuꝑplicijs expurgati vel illi in angelicā qua creati ſunt digtatē redeat. vel iſti iuſtoꝝ ſocietate donent̉ qͣi diuine hocꝯueniat pietati. ne quid ex rōnalibus creaturis ꝑeat: ſꝫquolibet mō ſoluētur. Sed nos credimus ip̄i iudici oīmretributori iuſto. qui dixit. Ibūt impij in ſuppliciū eternū. iuſti aūt in vitā eternā. hec aug. ¶ Aliter gͦ rn̄dendodicēdū. ꝙ qꝛ ꝓ illis ſolū orare debemꝰ ꝓ quibꝰ p̄ſumimꝰimpetrare. tales autē damnati nō ſunt. quia ſunt penitꝰimpoſſibiles ad ſalutem. iō ꝓ ip̄is orare nō debemꝰ. Reſpōſio. rō aūt hmōi nō ſolū ſumit̉ ex ꝑte damnatoꝝ. verūetiā ex ꝑte orātis ⁊ eius ꝗ orat̉. Orare gͦ nō debemusꝓ damnatis ſi attēdamus eoꝝ viciū qd̓ nō pt̄ expiari vl̓terius. ⁊ ex ꝑte orātis ſi attēdamꝰ orōis meritū qd̓ refugit caſſari ſeu fruſtrari. Ex ꝑte aūt eiꝰ quē oramꝰ: ſi attēdamus ꝯfirmatōis decretū qd̓ nō licet violari: primū ꝓbatur ꝑ aug. de ciui. dei. c. xxiiij. li. xxj. Nūc ꝓpterea ꝓ eisorat eccl̓ia quos in genere humano habet inimicos ꝗatp̄us ē pnīe fructuoſe. deniqꝫ ſi de aliquibꝰ ita eccl̓ia certa eſſet vt qui ſint illi noſſet. qui licet in hac vita ſint conſtituti: tam̄ p̄deſtinati ſunt ad eternū ignē ire cū dyabolo et angelis eius: tā ꝓ eis nō oraret ꝙͣ ꝓ ip̄o. hec aug. h̓plane dicit. ꝙ ꝓ his nō ē orādum ꝗ nō ſunt iam ampliuspoſſibiles ad ſalutē vt ē dyabolus et dānati. ⁊ ſic patꝫ pͥmū. Secundum pꝫ ꝑ gͦreg. in auctoritate ſupradicta vbdicit. ꝙ ſct̄i nō orāt ꝓ damnatis. qꝛ refugiūt an̄ illiꝰ iuſtiiudicis ꝯſpectū orōis ſue meritū caſſari. hec greg. Tercium ꝓbat̉ ꝑ glo. ſuꝑ illd̓. Rectos decet collaudatō. q̄ dic̄.Laudat ꝗ rectus ē .i. qui ſubditꝰ ē deo: aliter ē diſcordāsRecti gͦ ſunt qui dirigūt cor ſuū ẜm voluntateꝫ dei que ēregl̓a: ſubijcies gͦ voluntatē tuā voluntati eiꝰ eriſqꝫ rectꝰEx hac glo. habet̉ ꝙ diſcors ē ⁊ nō rectꝰ: ꝗ nō vult qd̓ deus vult: vel qd̓ deꝰ eū velle vult. His duobꝰ modis debetſe cōformare nr̄a volūtas diuine volūtati. vult em̄ deꝰ aliqn̄ nos velle aliqua q̄ ip̄e nō vult. ⁊ cū illa volumꝰ meritorie p̄ſumimꝰ illa velle. qꝛ ip̄e facit nos illa velle. ſicut ip̄eaug. dicit de ciui. dei. li. xxij. c. ij. Scd̓m aūt voluntatemquā deꝰ oꝑatur in hoībꝰ etiā velle dr̄. qd̓ ip̄e nō vult. ſedſuos id volētes facit. Multa em̄ volunt ſct̄i dei ſct̄a volūtate que nō fiunt. ſicut qui orāt ꝓ quibuſdaꝫ pie ⁊ ſct̄e: etquod orāt nō facit: cū ip̄e ī eis hac orādi volūtatē ſct̄oſpiritu ſuo fecerit: ac ꝑ hoc qn̄ ẜm dn̄i voluntatē orāt ſanctivt quiſqꝫ ſit ſaluꝰ. poſſumꝰ illo mō locutōnis dicere. vultdeus et nō facit. vt ip̄m dicamꝰ velle: qui vt velint iſti facit. Scd̓m hāc gͦ voluntatē quā deū velle dicimꝰ qd̓ aliosefficit velle a quibꝰ futura neſciūtur: ml̓ta vult nec facitEcce plane dicit aug. ꝙ in his que ſcimꝰ deū velle: tenemur idē velle. quia igit̉ certitudine fidei certi ſumꝰ d̓ dānatōe demonū. ⁊ hominū decētiū in mortali: ī iſtis debemus nos cōformare diuine volūtati: ſꝫ ꝯſtās ē deū nullomō decetero exquo dānauit eos aliqd̓ beneficiū miſericordie velle impēdere ip̄is: gͦ nec nos debemus velle. qͣrenec ꝓ eis orare: aliter nr̄a volūtas a diuina diſcreparet.¶ Qd̓ gͦ ī ꝯtrariū obijcit̉ ꝙ vbi miſeria ibi miſericordiagͦ vbi maior ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ prima falſa ē niſi intelligaturde miſeria potente releuari. et iſto mō bene ſequeret̉. ẜmmagis et minus. Sed quia miſeria in dānatis nō ē poſſibilis releuari. cū illā obſtinatio ⁊ finalis impenitētia ſeruit̉ ſeu cōmitet̉. iō nō ꝓcedit argumētuꝫ. ¶ Ad illud qd̓ſecūdo obijcit̉. ꝙ miſericordia dei quia infinita: debet ſein aliquo effectu maximo oſtēdere. Dicēdum ꝙ fecit nobis liberatorē victorioſiſſimū atqꝫ omne genꝰ pct̄i dimittēdo. ſꝫ qd̓ infert ꝙ debet ſe on̄dere in ſaluādo dānatos:dd̓m ꝙ illud nō oportꝫ. ⁊ ſi miſericordia ſuꝑexaltet iudiciū: nūꝙͣ tn̄ eidē cōtrariat̉. qd̓ fieret ſaluādo q̄ iuſte iuſticia cōdemnauit. Illd̓ ſimilit̓ ſumme ſapīe derogaret ſaluare cōtumacē: ⁊ penite̓ penitus renitētē. ¶ Ad illd̓ quodobijcitur ꝙ oramꝰ ꝓ corꝑalibus inimicis. Dicēdū ꝙ ẜmaug. de ciui. dei li. xxj. c. xxiiij. ꝙ hoc ē quia adhuc ē tp̄uspenitētie fructuoſe. Un̄ dicit. quia de nullo certa ē eccleſia: orat ꝓ oībꝰ dūtaxat hoībꝰ inimicis ſuis in hoc corꝑeꝯſtitutis. De ſpiritualibꝰ aūt certi ſumus certitudine fidei ꝙ damnati ſunt: ⁊ iō argumētū nō cōcludit. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ deſperatiſſimos ꝯuertit. dd̓m ꝙ verumē in via. Si aūt dicat̉ ꝙ illud nihil ē dice̓. qꝛ cū ẜm aug.in de retractatōibꝰ. de nemine deſperādum ē duꝫ ē in viāgͦ nullus in via debet nobis deſꝑatius reputari. Dicēdum ꝙ in deſꝑatōe duo ſunt ꝯſiderāda .ſ. meritū het miſericordia dei. cōſiderādohoīs alicuius merita ſiue oꝑa: multi ſunt de quibꝰ multū ē deſperādū. ſicut illintētos ad omne malū ⁊ ad nullū bonuꝫ.quos videet hoc mō dicimus aliquos deſꝑatiſſimos ſꝫ iudicio homimū. Reſpiciēdo aūt dei miſericordiā que infinita eſtſic verū ēde nullo ē ꝙͣdiu viuit deſperādū. ¶ Adqd̓ obijcit̉ſunt ad imginē dei creati: ita diligēdi. Dicēdum ꝙ eē ad imginē nō ē tota rō dilectōis: niſi poſſibilitas ad vlteriorē ꝑfectōem gr̄e .ſ. et gl̓ie adiūgat̉. Un̄et ex eo dicit arg. ꝙ aīa imago dei eſt: eo ꝙ capax exceps eius eē pōt. quia igitur omnes damnatiſta ſunt priuati: diligēdi nō ſunt ſꝫ potius odiēdi.bern̄. ſune. lj. Qui itaqꝫ te nō diligis niſi qꝛzunt eum: diliuēter oēs qui ſil̓r diimicū hominē: quoniā nihil eſt ꝓ eoquod nō īt deū: nō potes quidē diligere tāꝙͣ temetip̄m. qui deis: diliges tn̄ vt diligat. non ē aūt alijip̄m diliProinde vtgere vt diligat: ⁊ diligere qꝛ diligit.ip̄i et tibi ſapiat ꝓut ē. ſapiet tibi nō quidē ꝙ ē. qui vtiqꝫnihil ē: ſꝫan ē qd̓ ē ꝓpe nihili quippe qd̓ ad.ē em̄ de quo ꝯſtat ꝙ ad amorem deiturus. Sapiat tibi neceſſe ē iam nonꝓpe nihili. ſꝫ nihil ex toto. vtpote ꝙ in eternuꝫ nihil ē. Illo igitur excepto qui nō modo iā nō diligēdus ē inſuperet odio hbēdus ē. Suꝑ illud. Nonne qui oderunt te domine oderā ⁊ ſuꝑinimicos tuos tabeſcebā. decetero. nulli vel minutiſſimo homini negari quātulumcūqꝫ affectūcaritatis. ſane in hac ꝑte ambitioſa permittit̉. hec bern̄.¶ Ad illud qd̓ obijcitur de ianua aꝑta illis quibꝰ aliqn̄clauſa fuerat. dd̓m ꝙ clauſio ianue ꝓpter pct̄m originalefuit. qd̓ adhuc ineſt et ſemper durabit. vt ē in ꝑuulis nōbaptizatis tꝑe gr̄e. ⁊ ſimilit̓ alijs tꝑibꝰ decedētibus ſineremedio cōgruo: et alijs omnibꝰ portantibus ſecum originale pct̄m. eſt ſimile iudiciuꝫ ex ꝑte iſta ꝙ ianua nūꝙͣaperiet̉: ſed ſemper clauſa erit decedētibus cuꝫ mortali.ſimiliter ex altera ꝑte. ſicut aliquibꝰ aꝑta ē qui nō tenebātur clauſi rōe culpe. ſꝫ pene p̄cio ꝑſoluto ⁊ hoc ē ex ꝑte originalis: ita fit ex ꝑte actualis vt patꝫ ī illis qui qͦtidie in purgatorio liberantur. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙdeus punit citra cōdignū. dd̓m ꝙ de damnatis cōturloqui ante taxatōem ſue pene vel poſt. Si ante: beneorare deū vt citra cōdignū puniret. ſꝫ hoc nō habēdo reſpectum ad illū qui debet puniri: ſed potius ad cōdecen⁊ bene decꝫ eū vt in aduerſariostiam diuine bonitatis