Queſtiomeneꝰ ⁊ alexder qͦs tradidi ſaeficiū ei eē impendēdum ex hͦ indicat.thane. gͦ nullū beRn̄ſio. dd̓m ꝙ eccl̓ia duplex hꝫ foruꝫigit̉ nec orōemiudicūj .ſ. cauſale. ⁊ aliud pnīale. Aliquotiēs iudicat aliē ẜm forū pnīe ſeu ꝯſcīe. quē nō iudicat ẜm iudiciū puplicū ſeu cauſale. aliquotiēs ecōuerſo. et cū excoīcatō pena publica ſit et ẜm foꝝ iudicij publici ſeu cauſalis. ⁊ n̄pnīale forū. gͦ eccleſia iudicat aliquē ẜm forum iudicialeꝙͣtum ad aliquid. qd̓ ẜm forū ſeu iudiciū pnīale ſiue conſcientię nō habet nec debet iudicare. Inde igit̉ ē. ꝙ ab excōīcatis priuāt̉ orōes cōmunes nō priuate. ⁊ puniunturexcōīcati dū priuātur coībꝰ eccl̓ie ſuffragijs. qui tn̄ nondebēt priuari a priuatis. Un̄ bern̄. de gͣdibꝰ hūilitatis īfine. Abſit a nobis vt ꝓ talibꝰ nō oremꝰ. loquit̉ de excomnicatis. ⁊ ſi palā nō p̄ſumimꝰ: nec in cordibꝰ nr̄is orare ceſſemus. cū paulus eos qn̄qꝫ lugeret quos ſine penitētia mortuos ſciret. ⁊ ſi a coībꝰ orōibꝰ ſe excludūt: ab effectibꝰ tn̄ oīno nō pn̄t. Uideāt tn̄ ī quāto ꝑiculo ſunt ꝓ ꝙbꝰ eccl̓ia palā orare nō audeat. q̄ videt̉ et̄ ꝓ iudeis. heti.cis ⁊ gētilibꝰ orare. cū eī in ꝑaſceues noīatim oret̉ ꝓ quibet malis: tn̄ nulla fit mētio de excōīcatis. hec bern̄.Rō aūt hmōi pt̄ appare̓. cū excoīcatio ſit a coīone excluo. Notādū ꝙ coīo ẜm triplicē differētiam inuenit̉. aliapūalis. alia pure corꝑalis. tercia media. partim ſpūalisn̄ corꝑalis. Prima cōſiſtit penes interiorē dilectōemSecūda penes exteriorē ꝯuerſionē. Tercia penes ſacramētoꝝ ſuſceptōꝫ. ⁊ p̄cipue penes altaris qd̓ ē ſacr̄m vnionis. Dicēdū igit̉ ꝙ excoīcatio cū ſit excluſio a coīone: n̄ꝙͣtum ad primā coīonē. nūꝙͣ eī excoīcatusdebet intelligē a coīone dilectōis interioris excludēdus vel ſegregādꝰꝙͣdiu ē viator. Diligi em̄ debꝫ ī excoīcato bonū qd̓ ineſſept̄. ⁊ p̄cipue neceſſariū ad ſalutē. nō em̄ manet dilectio ſifecit ab hoc excluſio. Et qꝛ orō ē p̄cipue ꝓpter hͦ bonū impetrādū ſalutē .ſ. vel ad ſalutē ordinatū. ſi excludat̉ oīnoorō priuata: dico iā iſta dilectō nō manet. Excoīcatō igr̄ſic̄ nō excludit caritatis vinculū: ita nec orōis p̄uate ꝓ loco ⁊ tꝑe adminiculū. īmo ſic̄ nō manet caritas incūbēteneceſſitate corꝑali. ſi non ſubueniret tꝑali beneficio: itaofortius neceſſitate ſpūali: ſi non ſubueniret ſpūaliſuffragio. Ꝙtū aūt ad ſecūdā coīonē excludēdꝰ ē excoīcatꝰ maiori excoīcatōe ⁊ legitimis actibꝰ ꝗ ſūt quatuor .ſ.quiū. ꝯuiuiū. oratoriuꝫ. Un̄ v̓ſus. Os orareoſculū. collvale. coīo mēſa neget̉. Et iſta orō coīs ſꝑ dꝫ intelligi nonpriuata coīo. nā iſtā vitat coīoeꝫ excoīcatō. Ꝙtum at̄ adterciā coīeꝫ excludit̉ ꝗlibꝫ ꝗ eſt excoīcatꝰ ſiue maiori ſiueminori. ¶ His viſis facile ē rn̄dere ad obiecta. Ad illd̓ gͦqd̓ pͥmo obijcit̉. ꝙ eccl̓ia n̄ orat ī die ꝑaſceuesꝓ eis. Patet iā rn̄ſio. qꝛ hͦ verū ē de orōe cōi nō pͥuata.Patꝫ et̄ rn̄qͣre deneget̉ eis coīo corꝑalis licꝫ n̄ ſpūalis. ¶ Ad ilobijcit̉ ꝙ ſunt mēbra putrida. dd̓m ꝙ licꝫ ꝙͣtū adīblicū ſeu cauſale ꝓ putridis reputant̉. ꝓpter hͦeis beneficia coīa denegāt̉: tn̄ ad iudiciū ꝯſcīe nō ſic. īmoꝯſcīa aliter dictat. qꝛ plerūqꝫ n̄ recte fert̉ excoīcatōis ſnīaꝯml̓tos. vel et̄ ſuppoſito ꝙ tl̓es ſint quales foris iudicantur: hͦ tn̄ nō ē verū niſi ꝙͣdiu ī ſua ꝯtumacia ꝑſeuerāt. Etiō cū adhuc ſint viatores ⁊ poſſibiles ad ſalutē. ſic̄ ſecludere eos nō pt̄ nec dꝫ a coīone dilectōis: ſic nec ꝑ ꝯſequēsa beneficio orōis. ¶ Ad vltimū qd̓ obijcit̉ ꝙ tradunt̉ ſathane. dd̓m ꝙ tradi ſathāe duplicit̓ ē. aut exponēdo autbeneficiū ſubtrahēdo. iſto mō habꝫ intelligi verbuꝫ p̄dictū ⁊ nō primo. Ꝙ eī eccl̓ia excoīcatū tradit ſathane. hͨē dictū. ſacr̄a ⁊ orōes cōes ꝗbꝰ fit munitio ꝯͣ hoſtes ſubtrahit ip̄i. ſathane at̄ nō exponit nec expone̓ intēdit. ex hͦgͦ n̄ ſeꝗt̉ ꝙ ſit ab orōibꝰ pͥuatis excluſus. ¶ Ad illd̓ argunētū alteriꝰ ꝑtis ꝙ eccl̓ia orat ꝓ ſciſmaticis ⁊ hēticis. ꝙip̄o iure excōīcati ſūt: ḡ ꝓ iſtis orādū. dd̓m ꝙ nō orat proeis inqͣtū excoīcati ſunt: ſꝫ magis inqͣtū tales. In qͦ eī eccleſia punit peccatoreꝫ ⁊ aduerſariū: in idip̄m nō debꝫ eiferre auxiliū. ⁊ qꝛ punit excoīcatū vl̓ hereticū: ab iſto aufert oratōnes cōmunes nō ab illo. vtriſqꝫ autē ſubuenitin priuato..xciij.Ayticulus ſeptimusOnſequēter querit̉. vtrū orādū ſit ꝓ dānatisEt primo q̄rit̉. vtꝝ viatores debēt orare prodamnatis. ſecūdo vtruꝫ ſancti orent ꝓ illis in§. ſequenti.Circa primum argui .§. j.tur ſic ꝓ ꝑte affirmatiua vt habet̉ ab aug. miſericordiaē vbi miſeria ē. gͦ vbi maior: maior. vbi maxīa: maxīa: ſedhͦ ē ī dānatis. gͦ eoꝝ maxīe debēꝰ miſereri. n̄ ſoluꝫ affectuſꝫ effectu. hͦ gͦ erit bona ꝓ eis faciēdo ⁊ deū ꝓ eis dep̄cādo¶ Pret̓ea. miſcd̓ia diuīa qꝛ īmēſa ī effectu aliqͦ ſe dꝫ on̄de. gͦ ē ſaluādo n̄ ſolū poſſibile ad ſalutē penitꝰ: ſꝫ et̄ īpoſſibile: tl̓is ē oībꝰ dānatis: ſꝫ ꝓ oī eo qd̓ deꝰ vult ſaluae̓ debemꝰ orae̓. ¶ Pret̓ea. orare debēꝰ ꝓ corꝑalibꝰ inimicis.math̓. v. diligite inimicos vr̄os ⁊ orate ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniātibꝰ vos. gͦ mō ſil̓i vl̓ fortiꝰ ꝓ ſpūalibꝰ. illi at̄ ſūt demōes. ¶ Pre. ſuꝑ illd̓ pͣs. dixit dn̄s ex baſan ꝯuētā. ꝙꝯuertaꝫ illos ꝗ deſꝑatiſſimi erāt: ſꝫ nulli ſūt ī gͣdū ſuꝑdeſꝑatōis niſi dānati. gͦ tl̓es a dn̄o ꝯuertēt̉: ſꝫ ꝓ oī qd̓ dn̄sꝯuertē diſponit ē orādū. ¶ Pre. oē illd̓ qd̓ ad dei imagitcreatū ē ex caritate ē diligēdū: ſil̓r ⁊ ꝓ hmōi vt vidr̄ ē orādū: ſꝫ dānati quātūcūqꝫ ſūt dānati manet tn̄ ī eis imagodei. vt pꝫ priꝰ. ¶ Pre. an̄ aduētū xp̄i ſecludebāt̉ oēs ab ītroitu regni ꝓpt̓ demeritū pct̄i actual̓. ⁊ ꝓ eis ianua aliqn̄ aꝑiebat̉: ſꝫ tl̓es ſūt dānati: ⁊ ꝓ tl̓ibꝰ ꝗbꝰ aliqn̄ ianua ēaꝑiēda ēvidēꝰ de ill̓ ꝗ ſūt ī purgatorio.natis vtādū. ¶ Pre. ſic deꝰ ſꝑ remuneratgnū ita et punit citra ꝯdignū. ſꝫ pͥmū ē ī bt̄is: gͦ alteꝝ ī dānutis ē. ſꝫ orae poſſumꝰ ⁊ debemꝰ ꝓ oī eo qd̓ decꝫ ip̄m deum. gͦ orādū ꝓ ip̄is dānatis vt minꝰ puniāt̉. ¶ Pret̓ea indānatis mō erit ⁊ ē pene diuturnitas. ⁊ miẜatio diuinaſeu miſcd̓ia diminuit: alit̓ n̄ puniret citra ꝯdignum .ſ. deacerbitate. gͦ pari rōe vt videt̉ de diut̉nitate. gͦ ⁊ ꝓ ill̓ eritorādū vt videt̉. ¶ Pret̓ea ex multitudīe adueniētiū penaaggrauat̉ dānatoꝝ: ſꝫ licite pete̓ poſſumꝰ vt vidr̄ ꝙ iſte n̄danet̉ demonſtrato aliqͦ: īmo dꝫ ei deꝰ gr̄am. ⁊ hͦ ne penaalicꝰ exiſtētis ī inferno aggrauet̉. ⁊ ſi ſic ē. gͦ et ꝑ ꝯſequēsorādū ē ꝓ dānatis. ¶ Pre. ꝯſtat eccl̓iaꝫ orae ⁊ dice̓. a porta inferi. ⁊ illd̓. ne abſorbeat eas tartarꝰ: ⁊ hmōi ml̓ta. ſꝫꝯſtat ꝙ hͦ n̄ dr̄ ꝓ aīabꝰ bt̄is. nec ꝓ illis qui ſunt ī purgatorio. qꝛ nō ſunt ī hmōi ꝑiculo. igit̉ ſolū dꝫ intelligi ꝓ dānatis. ¶ Ad oppoſituꝫ prima cano. ioh̓. v. Eſt pct̄m admortē. glo. Qui ī hac vita nō eripit̉: pꝰ mortē venia eiusfruſtrata poſtulat̉. Ex hac glo. plane habetur ꝙ fruſtraorat ꝓ eis ꝗ n̄ ſe correxerūt cū viuerēt: tl̓es ſūt damnati.¶ Pre. an. de caſu dyaboli. c. vj. Sic diſtīcti ſūt angeli.vt adherētes iuſticie nullū bonū nolle pn̄t qͦ n̄ gaudeat: ⁊deſerētes nullū velle queāt qͦ n̄ careāt. Si ſic. gͦ ī nullo pr̄eis ſubueniri. fruſtra gͦ ꝓ eis oraret̉. ⁊ ſil̓e iudiciū ē d̓ oībꝰ dānatis. ¶ Pre. ij. coꝝ. vj. ſuꝑ illd̓. q̄ ꝯuētio xp̄i ad belial. dic̄ glo. ꝙ ſic̄ xp̄c oīa bn̄ facit: ita diabolꝰ male. ⁊ itaī nullo p̄t eī ſubueniri. pari rōe nec alijs dānatis. ¶ Pre.xlv. di. qͣrti. mgr̄ dic̄ ⁊ ē aug. ī d̓ cura ꝓ mortuis agꝙ orōes ⁊ ſuffragia et hmoi ꝓ valde malis ſūt ꝯſolviuoꝝ: ⁊ nulla adiumēta mortuoꝝ. ¶ Pre. dānati ſunt īꝯtinuo actu peccādi nec ceſſabūt. gͦ ſemꝑ erūt d̓o odioſi:odit eī deꝰ oēs ꝗ oꝑant̉ iniꝗtatē. pͣs. fruſtragͦ ꝓ ip̄is oret̉¶ Pre. tenemur ꝯformare volūtatē nr̄aꝫ vollutati diuīe.gͦ nulli debemꝰ velle bonū cui deꝰ n̄ vult. ſꝫ dānatis deꝰ nōvult bonū: gͦ ⁊ nos velle n̄ debemꝰ: ſꝫ oīs orās ꝓ alio vultei bonū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. iudex ſummꝰ n̄ ē pꝰ ſnīam exorādusqꝛ fruſtra orō ad rerū liberādaꝝ effundit̉. vbi ſnīa inuiolabiliter obſeruat̉: ſꝫ iā de dānatis trāſit iudiciū ī morteſic̄ habet̉ eccͣi. xxxviij. ſuꝑ illd̓. Memor eſto iudicij mei.qꝛ ẜm glo. ibi iudicat̉ vnuſꝗſqꝫ ī morte. ¶ Pre. q̄rit̉. qͣredn̄s ⁊ hoībꝰ ⁊ angelis ſtatuit ſpaciū merēdi ⁊ demeredi⁊ n̄ ꝯceſſerit ſꝑ penitēdi. illd̓ eī videt̉ eē āplioris miſcd̓ie¶ Rn̄ſio. ad intelligēdum origeniſte ponūt ꝙ orādū ſitꝓ demonibꝰ et damnatis. Rō eoꝝ erat. qꝛ debemꝰ diligē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten