Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtiomeneꝰ alexder qͦs tradidi ſaeficiū ei impendēdum ex indicat.thane. nullū beRn̄ſio. dd̓m eccl̓ia duplex hꝫ foruꝫigit̉ nec orōemiudicūj .ſ. cauſale. aliud pnīale. Aliquotiēs iudicat aliē ẜm forū pnīe ſeu ꝯſcīe. quē iudicat ẜm iudiciū puplicū ſeu cauſale. aliquotiēs ecōuerſo. et excoīcatō pena publica ſit et ẜm foꝝ iudicij publici ſeu cauſalis.pnīale forū. eccleſia iudicat aliquē ẜm forum iudicialeꝙͣtum ad aliquid. qd̓ ẜm forū ſeu iudiciū pnīale ſiue conſcientię habet nec debet iudicare. Inde igit̉ ē. ab excōīcatis priuāt̉ orōes cōmunes priuate. puniunturexcōīcati priuātur coībꝰ eccl̓ie ſuffragijs. qui tn̄ nondebēt priuari a priuatis. Un̄ bern̄. de gͣdibꝰ hūilitatis īfine. Abſit a nobis vt talibꝰ oremꝰ. loquit̉ de excomnicatis. ſi palā p̄ſumimꝰ: nec in cordibꝰ nr̄is orare ceſſemus. paulus eos qn̄qꝫ lugeret quos ſine penitētia mortuos ſciret. ſi a coībꝰ orōibꝰ ſe excludūt: ab effectibꝰ tn̄ oīno pn̄t. Uideāt tn̄ ī quāto ꝑiculo ſuntbꝰ eccl̓ia palā orare audeat. videt̉ et̄ iudeis. heti.cis gētilibꝰ orare. in ꝑaſceues noīatim oret̉ quibet malis: tn̄ nulla fit mētio de excōīcatis. hec bern̄. aūt hmōi pt̄ appare̓. excoīcatio ſit a coīone excluo. Notādū coīo ẜm triplicē differētiam inuenit̉. aliapūalis. alia pure corꝑalis. tercia media. partim ſpūalis corꝑalis. Prima cōſiſtit penes interiorē dilectōemSecūda penes exteriorē ꝯuerſionē. Tercia penes ſacramētoꝝ ſuſceptōꝫ. p̄cipue penes altaris qd̓ ē ſacr̄m vnionis. Dicēdū igit̉ excoīcatio ſit excluſio a coīone:ꝙͣtum ad primā coīonē. nūꝙͣ excoīcatusdebet intelligē a coīone dilectōis interioris excludēdus vel ſegregādꝰꝙͣdiu ē viator. Diligi em̄ debꝫ ī excoīcato bonū qd̓ ineſſept̄. p̄cipue neceſſariū ad ſalutē. em̄ manet dilectio ſifecit ab hoc excluſio. Et qꝛ orō ē p̄cipue ꝓpter bonū impetrādū ſalutē .ſ. vel ad ſalutē ordinatū. ſi excludat̉ oīnoorō priuata: dico iſta dilectō manet. Excoīcatō igr̄ſic̄ excludit caritatis vinculū: ita nec orōis p̄uate loco tꝑe adminiculū. īmo ſic̄ manet caritas incūbēteneceſſitate corꝑali. ſi non ſubueniret tꝑali beneficio: itaofortius neceſſitate ſpūali: ſi non ſubueniret ſpūaliſuffragio. Ꝙtū aūt ad ſecūdā coīonē excludēdꝰ ē excoīcatꝰ maiori excoīcatōe legitimis actibꝰ ſūt quatuor .ſ.quiū. ꝯuiuiū. oratoriuꝫ. Un̄ v̓ſus. Os orareoſculū. collvale. coīo mēſa neget̉. Et iſta orō coīs ſꝑ dꝫ intelligi nonpriuata coīo. iſtā vitat coīoeꝫ excoīcatō. Ꝙtum at̄ adterciā coīeꝫ excludit̉ ꝗlibꝫ eſt excoīcatꝰ ſiue maiori ſiueminori. His viſis facile ē rn̄dere ad obiecta. Ad illd̓qd̓ pͥmo obijcit̉. eccl̓ia orat ī die ꝑaſceues eis. Patet rn̄ſio. qꝛ verū ē de orōe cōi pͥuata.Patꝫ et̄ rn̄qͣre deneget̉ eis coīo corꝑalis licꝫ ſpūalis. Ad ilobijcit̉ ſunt mēbra putrida. dd̓m licꝫ ꝙͣtū adīblicū ſeu cauſale putridis reputant̉. ꝓptereis beneficia coīa denegāt̉: tn̄ ad iudiciū ꝯſcīe ſic. īmoꝯſcīa aliter dictat. qꝛ plerūqꝫ recte fert̉ excoīcatōis ſnīaꝯml̓tos. vel et̄ ſuppoſito tl̓es ſint quales foris iudicantur: tn̄ ē verū niſi ꝙͣdiu ī ſua ꝯtumacia ꝑſeuerāt. Et adhuc ſint viatores poſſibiles ad ſalutē. ſic̄ ſecludere eos pt̄ nec dꝫ a coīone dilectōis: ſic nec ꝯſequēsa beneficio orōis. Ad vltimū qd̓ obijcit̉ tradunt̉ ſathane. dd̓m tradi ſathāe duplicit̓ ē. aut exponēdo autbeneficiū ſubtrahēdo. iſto habꝫ intelligi verbuꝫ p̄dictū primo. eccl̓ia excoīcatū tradit ſathane.ē dictū. ſacr̄a orōes cōes ꝗbꝰ fit munitio ꝯͣ hoſtes ſubtrahit ip̄i. ſathane at̄ exponit nec expone̓ intēdit. ex ſeꝗt̉ ſit ab orōibꝰ pͥuatis excluſus. Ad illd̓ argunētū alteriꝰ ꝑtis eccl̓ia orat ſciſmaticis hēticis.ip̄o iure excōīcati ſūt: iſtis orādū. dd̓m orat proeis inqͣtū excoīcati ſunt: ſꝫ magis inqͣtū tales. In eccleſia punit peccatoreꝫ aduerſariū: in idip̄m debꝫ eiferre auxiliū. qꝛ punit excoīcatū vl̓ hereticū: ab iſto aufert oratōnes cōmunes ab illo. vtriſqꝫ autē ſubuenitin priuato..xciij.Ayticulus ſeptimusOnſequēter querit̉. vtrū orādū ſit dānatisEt primo q̄rit̉. vtꝝ viatores debēt orare prodamnatis. ſecūdo vtruꝫ ſancti orent illis in§. ſequenti.Circa primum argui­ .§. j.tur ſic ꝑte affirmatiua vt habet̉ ab aug. miſericordiaē vbi miſeria ē. vbi maior: maior. vbi maxīa: maxīa: ſed ē ī dānatis. eoꝝ maxīe debēꝰ miſereri. ſoluꝫ affectuſꝫ effectu. erit bona eis faciēdo deū eis dep̄cādo Pret̓ea. miſcd̓ia diuīa qꝛ īmēſa ī effectu aliqͦ ſe dꝫ on̄de. ē ſaluādo ſolū poſſibile ad ſalutē penitꝰ: ſꝫ et̄ īpoſſibile: tl̓is ē oībꝰ dānatis: ſꝫ eo qd̓ deꝰ vult ſaluae̓ debemꝰ orae̓. Pret̓ea. orare debēꝰ corꝑalibꝰ inimicis.math̓. v. diligite inimicos vr̄os orate ꝑſequētibꝰ calūniātibꝰ vos. ſil̓i vl̓ fortiꝰ ſpūalibꝰ. illi at̄ ſūt demōes. Pre. ſuꝑ illd̓ pͣs. dixit dn̄s ex baſan ꝯuētā.ꝯuertaꝫ illos deſꝑatiſſimi erāt: ſꝫ nulli ſūt ī gͣdū ſuꝑdeſꝑatōis niſi dānati. tl̓es a dn̄o ꝯuertēt̉: ſꝫ qd̓ dn̄sꝯuertē diſponit ē orādū. Pre. illd̓ qd̓ ad dei imagitcreatū ē ex caritate ē diligēdū: ſil̓r hmōi vt vidr̄ ē orā: ſꝫ dānati quātūcūqꝫ ſūt dānati manet tn̄ ī eis imagodei. vt pꝫ priꝰ. Pre. an̄ aduētū xp̄i ſecludebāt̉ oēs ab ītroitu regni ꝓpt̓ demeritū pct̄i actual̓. eis ianua aliqn̄ aꝑiebat̉: ſꝫ tl̓es ſūt dānati: tl̓ibꝰ ꝗbꝰ aliqn̄ ianua ēaꝑiēda ēvidēꝰ de ill̓ ſūt ī purgatorio.natis vtādū. Pre. ſic deꝰ ſꝑ remuneratgnū ita et punit citra ꝯdignū. ſꝫ pͥmū ē ī bt̄is: alteꝝ īnutis ē. ſꝫ orae poſſumꝰ debemꝰ eo qd̓ decꝫ ip̄m deum. orādū ip̄is dānatis vt minꝰ puniāt̉. Pret̓ea indānatis erit ē pene diuturnitas. miẜatio diuinaſeu miſcd̓ia diminuit: alit̓ puniret citra ꝯdignum .ſ. deacerbitate. pari rōe vt videt̉ de diut̉nitate. ill̓ eritorādū vt videt̉. Pret̓ea ex multitudīe adueniētiū penaaggrauat̉ dānatoꝝ: ſꝫ licite pete̓ poſſumꝰ vt vidr̄ iſtedanet̉ demonſtrato aliqͦ: īmo dꝫ ei deꝰ gr̄am. ne penaalicꝰ exiſtētis ī inferno aggrauet̉. ſi ſic ē. et ꝯſequēsorādū ē dānatis. Pre. ꝯſtat eccl̓iaꝫ orae dice̓. a porta inferi. illd̓. ne abſorbeat eas tartarꝰ: hmōi ml̓ta. ſꝫꝯſtat dr̄ aīabꝰ bt̄is. nec illis qui ſunt ī purgatorio. qꝛ ſunt ī hmōi ꝑiculo. igit̉ ſolū dꝫ intelliginatis. Ad oppoſituꝫ prima cano. ioh̓. v. Eſt pct̄m admortē. glo. Qui ī hac vita eripit̉: pꝰ mortē venia eiusfruſtrata poſtulat̉. Ex hac glo. plane habetur fruſtraorat eis ſe correxerūt viuerēt: tl̓es ſūt damnati. Pre. an. de caſu dyaboli. c. vj. Sic diſtīcti ſūt angeli.vt adherētes iuſticie nullū bonū nolle pn̄t gaudeat:deſerētes nullū velle queāt careāt. Si ſic. ī nullo pr̄eis ſubueniri. fruſtra eis oraret̉. ſil̓e iudiciū ēbꝰ dānatis. Pre. ij. coꝝ. vj. ſuꝑ illd̓. ꝯuētio xp̄i ad belial. dic̄ glo. ſic̄ xp̄c oīa bn̄ facit: ita diabolꝰ male. itaī nullo p̄t ſubueniri. pari rōe nec alijs dānatis. Pre.xlv. di. qͣrti. mgr̄ dic̄ ē aug. ī cura mortuis ag orōes ſuffragia et hmoi valde malis ſūt ꝯſolviuoꝝ: nulla adiumēta mortuoꝝ. Pre. dānati ſunt īꝯtinuo actu peccādi nec ceſſabūt. ſemꝑ erūt d̓o odioſi:odit deꝰ oēs oꝑant̉ iniꝗtatē. pͣs. fruſtra ip̄is oret̉ Pre. tenemur ꝯformare volūtatē nr̄aꝫ vollutati diuīe. nulli debemꝰ velle bonū cui deꝰ vult. ſꝫ dānatis deꝰvult bonū: nos velle debemꝰ: ſꝫ oīs orās alio vultei bonū. ⁊cͣ. Pre. iudex ſummꝰ ē pꝰ ſnīam exorādusqꝛ fruſtra orō ad rerū liberādaꝝ effundit̉. vbi ſnīa inuiolabiliter obſeruat̉: ſꝫ de dānatis trāſit iudiciū ī morteſic̄ habet̉ eccͣi. xxxviij. ſuꝑ illd̓. Memor eſto iudicij mei.qꝛ ẜm glo. ibi iudicat̉ vnuſꝗſqꝫ ī morte. Pre. q̄rit̉. qͣredn̄s hoībꝰ angelis ſtatuit ſpaciū merēdi demeredi ꝯceſſerit ſꝑ penitēdi. illd̓ videt̉ āplioris miſcd̓ie Rn̄ſio. ad intelligēdum origeniſte ponūt orādū ſit demonibꝰ et damnatis. eoꝝ erat. qꝛ debemꝰ diligē