Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eterna ꝙͣ credere cognoſcere filiū. Habēt ergo īfideleshanc penā quā habituri ſunt in fut̉o. ſꝫ tantā quātaꝫtūc qm̄ erit ꝑpetua:. ſꝫ pt̄ tolli adhuc. ideo fruſtra eis orat̉. vt dicit aug. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de īnocen. dicendū ip̄e loꝗt̉ de oblatōe miſſe. qꝛ illd̓ ſacr̄meſt tm̄ vnioīs ē: ſꝫ etiā vt magis vniātur. et ē etiā magis medicina cōſeruatiua ꝙͣ curatiua: tn̄ offert̉ ꝓprie illis extra eccl̓iam ſūt. ſꝫ fidelibꝰ viuis defūctisEx hoc tn̄ ſeꝗt̉ or̄oes alie deo īfidelibꝰ offerripoſſint. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de ꝓportōe infideliū hic etin fut̉o. dd̓m bn̄ ē ꝓportio int̓ eos ꝙͣtū ad rōꝫ infidelitatis fidelitatis et btitudīs. cōditōes tn̄ ſtatuum repugnāt ꝙͣ ad or̄onis rōem. et hoc eſt: qꝛ infideles viatorespoſſunt īfidelitatē deſere̓: et ad ſtatum meriti deueīre. etꝓpt̓ fruſtra ip̄is or̄oes fūdūt̉. or̄o at̄ fitnatis hoc ī ſtatu in ſūt. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ hugo. īfideles qꝛ hꝫ fidē ⁊cͣ. ꝗbꝰ or̄o ē ſubnixa. dd̓m ꝯcludit̉ eis valeamꝰ orare: ſꝫ orare pn̄t ita vtnos: qꝛ carēt or̄ois fūdamēto. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ gl.hiere. vij. dd̓m ſic̄ duplex eſt dignitas pn̄tis iuſticiep̄deſtinatōis et̓ ne: ſic duplex indignitas pn̄tis īiuſticie.et talis ab or̄one excludit eo tales poſſibiles ſūlia ē reprobatōis et̓ne: et de iſta verū eſt qn̄tn̄ latet oportꝫ. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ma diuerſificāt ſpeciē. dd̓m illd̓ nihil facitad ꝓpoſitū. qꝛ iſti ſunt mīꝰ infideles. iſti plus facit pro illis oetur illis: ſꝫ differētia ſtatus. vt patetex p̄cedentibꝰ.Ayticulus quintusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū peccātibꝰ ī ſpm̄ ſct̄mſit orādū. ſic videt̉ aug. ī li. de retractatōnibꝰ. vbi exp̄ſſe loꝗt̉ de hmōi dicēs. De nemīedeſperādū ē ī via: nec illo imprudēter orat̉ de deſperat̉. Pret̓. talibꝰ ē recluſa dīna miſericordia necdeeſt magnā ſeu maxīa miſeria. ſꝫ iſta duo alliciūt maxime ad orādū. Pret̓. Hugo diuidit pr̄oem ī ſupplicationem. poſtulatōꝫ. et inſinuatōꝫ. Inſinuatōeꝫ aūt in tresꝑtes. qꝛ fit timore et fiducia et cōtemptu. et dicit. prīaē qn̄ magna ē cauſa quā agimꝰ. ſic̄ illd̓ ioh̓. xj. dn̄e ſi fuiſſes hic frater meꝰ fuiſſet mortuꝰ. Rogare voluit vtdn̄s fr̄eꝫ mortuū ſuſcitaret. ſꝫ qꝛ magnitudīe cāe p̄reuerētia ꝑſone extimuit: inſinuare potiꝰꝙͣ poſtulare elegit. Ex his hēt̉ obſtīatis lazariu deſignāt̉ fit inſinuatio: et ita oro: ⁊cͣ. Pret. bern̄. de gradibꝰ huīlitatis ī fine. Si ꝯtingat qd̓ deus auertat aliquem de fratribꝰ nr̄is ī corꝑe ſꝫ ī aīa mori. ꝙͣdiu inter nos adhucerit: pulſabo et egomēt quātuſoqꝫ pct̄or fratrū p̄cibꝰ ſaluatorē. ſi vixit lucrati fuerimꝰfr̄em nr̄m. orādū ē illis ſūt ī pct̄o ad mortē. Pret̉. ibidē. audeo aꝑtedicere. Dn̄e veni ſuſcita mortuū nr̄m. corde tn̄ ſuſpenſotremulꝰ intꝰ clamare ceſſo. Cōtra .j. ioh̓. vlt̓. ē peccatū ad mortē. illo dico vt roget ꝗs. ſꝫ illd̓ pct̄ꝫ ẜmglo. ē pct̄m ī ſpm̄ſct̄m. Pret̓. aug. ī fine libri p̄deſtinationis tractās v̓bū p̄dictū on̄dit hic qͦſdā fr̄esorare nobis p̄cipit̉. etiā dn̄s ꝑſecutoribꝰ nr̄orare iubet.Pret̉. ibidē paulꝰ orat eo. ſcꝫ alexanbierat: ad mortē .i.lie faucibꝰ fraternio peccauerat. Itē ibidē ꝗbuſdā fratribus ītellzo p̄ceptū vt oremꝰne imꝑitiā nr̄aꝫ diuina ſcript̉a qd̓ fieri neꝗt a ſe diſſentire videat̉. Pret̓.illd̓ on̄dit̉ rōe. peccat ꝯtra medicinaꝫ ſibi īutilē ſuꝑuacuā reddit illā. talispeccās īpm̄ ſct̄ꝫ: qꝛ ꝯtra gr̄amr̄e debēt eidē ſur̄o at̄ē de illis. Rn̄ſipoſtularinſinuatio. Eſtnarrationē facta ſignificaet cōtemptu. timoregimꝰ vl̓ ngna ꝑſona quā rotamꝰ. Fiducia vl̓ de facultate cāe.vel de benignitate ꝑſone ꝯfidimꝰ. Cōtēptu: qn̄ vel vilis ē vel ꝑſona huilis quā rogat. hec hug. Qm̄ igr̄ pct̄min ſpm̄ſct̄m int̓ oīa pct̄a maximū ē: ſic̄ſe dicit aug. īfine pͥmi libri de mote. qꝛ iſtiꝰīta labes: vt de p̄cādi huīliatio ſubire poſſpct̄m ſuū mala ꝯſcīaet cognoſce̓ annūciareem̄ dixiſſꝫ iudas. peccaui tradēs ſanguīem iuliꝰ deſꝑatōne cucurrit ad laqueū: ꝙͣ huīlitate veniā dep̄catꝰ ſit. hec arNec ītelligēdū ē ī v̓bis p̄dictis dat aug. ītellige̓ īpoſſibilitatē: ſꝫs difficultatē. qꝛ tātū ē hmōi pctm̄ ad deus diſittat pct̄ꝫ. rogare non p̄ſumimꝰ: qd̓ petimus exprimēdo.īmo tm̄ ꝓpt̓ cauſe magnitudīeꝫ inſinuare potiꝰumꝰ gemēdo. vn̄ talibꝰ magis ē gemēdūꝙͣ orādū. De dicit exp̄ſſe bern̄. de gradibꝰ huīlitatis induodecimꝰ gradꝰ appellari ꝯſuetudo peccādi. dei mētꝰ amittit̉ ꝯtēptꝰ nutrit̉. tali inꝗt ioh̓es nondico vt oret ꝗs. ſꝫ nūꝗd dicit apl̓s vt ꝗs deſperet. īmo gemat illū amat. p̄ſumat orare: nec deſinat plorare.Et poſt ītroducit bern̄. exēplū martha maria dicebāt. dn̄e ſi fuiſſes hic ⁊cͣ. debemꝰ ītellige̓ mortuū qͣdriduanū lazarū. vn̄ ſubdit ꝑſona mulieꝝ. Scimus qm̄oīa potes. Sꝫ grāde miraculū: tam nouū ꝙͣ ātiquūvt ſi tue ſubeſt potētie: multū tn̄ excedit merita huīlitatis nr̄e. ſufficit nobis dediſſe potētie locū: pietati occaſionē. malētes patiēter expectare ꝗd velis: imprudēterq̄rere qd̓ forſitan nobis. hec bern̄. Et infert. petrū ꝗdeꝫpoſt grauē lapſū lacrimātē video: ſꝫ petētē audio. nectn̄ indulgētia dubito. Sūma ſolutōis ē. talibꝰ orā ē inſinuatōe: exprimēdo qd̓ petimꝰ.ſꝫ gemēdo.p̄magnitudīe cāe. vt ſupͣdictū ē. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ deverbo ioh̓. dd̓m ꝓhibꝫ orare talibꝰ: ꝗnpotiꝰ magnitudīeꝫ illiꝰ pcti on̄dēs īnuit. tātū ē qd̓ vix illo ſitorandū aꝑte. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de v̓bo aug. ī fine pͥmide mōte. oīa ſoluunt̉ vna via. dd̓m illa retractauit ſic̄pꝫ ī ſuis retractatōibꝰ vbi dīc de nemīe deſperādū eſtin via. nec illo imprudēter oret̉ de deſperat̉. Adilld̓ qd̓ vltīo obijcit̉ de medicīa. dd̓m verū ē quātuꝫeſt de ſe illā reddūt ſibi īutilē: nihilomīꝰ tn̄ qꝛ adhuc viatores ſūt ad ſalutē poſſibiles: poteſt eis ꝓficua medicina. et ꝓpter hoc fruſtra eis orat̉.Ayticulus ſextusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū orādū ſit excōicatis. ſic: vidr̄ aug. ī de retractatōibꝰ. de nemīedeſperādū ē ē ī via. nec illo imprudēterorat̉ de deſꝑat̉. Sꝫ excōicati viatores ſūt nec eisqꝛ excōicatio vidr̄ ſeu deſꝑandi deip̄is. Pret̓. vt hēt̉ ī alio ꝓbleumate. Eccl̓ia oras ꝓſciſmaticis ip̄o iure ſūt excōicati. infidelibꝰ magisdiſtāt a ꝯͣmuniōe fideliū. tn̄ orat eis ī die ꝑaſceues. pari rōe iſtis. Pret̓. heretici. ſciſmatici. deterioris ꝯditōis ſūt ꝙͣ excōicati regularit̓ loq̄ndo. ml̓to fortius hmōi orare debemꝰ ꝙͣ alijs. Pret̓. vidēꝰ ml̓tos excōicari abſqꝫ merito ſuo. qͦs ſi eccl̓ia iudicet ẜmfoꝝ exterioris cāe: tn̄ ẜm iudiciū ꝯſcīe. vidr̄ tl̓espriuari nullo dꝫ hoīs illis ſpūalibꝰ ꝗbꝰ ſubueniuntmēbra mēbris. Hec at̄ ſūt or̄o hmōi. Pret̓. bern̄. degradibꝰ huīlitatis ī fine. Abſit a nobis ne talibꝰ orēꝰ.loꝗt̉ de excōicatis: ne illis in cordibꝰ orare ceſſemus Cōtra. die ꝑaſceues qn̄ orat eccl̓ia gene̓ hoīmorat excōicatis. ſupponēdū ē errat. eis nullo ē orādū. Pret̓. eo dicūt̉ excōicati qꝛ pͥuant̉ or̄oeeccl̓iaſtica. illa at̄ fit or̄oes ſuffragia. ſacr̄aoībꝰ vt vidr̄ ſūt ip̄i pͥuādi. rōe eis ſacr̄a denegāt̉ debēt et or̄es et beneficia denegari. Pret̓. ꝓhibet̉ hr̄iillis cōio corꝑalis. ergo ſil̓r ſpūalis. illa at fit or̄oem. Pret̓. mēbrū ī corꝑe qn̄ putridū ē. ita caret alioꝝbroꝝ auxilio: ei īullo ſuffragāt̉. pari rōe eēt ī ſpūalibꝰ. ſꝫ excōicati ſūt putrida mēbra ẜm ītellectū ſpūalem eccl̓ia excōicat aliquē. ſathane tradit illum