eterna ꝙͣ credere ⁊ cognoſcere filiū. Habēt ergo īfideleshanc penā quā habituri ſunt in fut̉o. ſꝫ nō tantā quātaꝫtūc qm̄ erit ꝑpetua: mō nō. ſꝫ pt̄ tolli adhuc. ideo nō fruſtra ꝓ eis orat̉. vt dicit aug. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de īnocen. dicendū ꝙ ip̄e loꝗt̉ de oblatōe miſſe. ⁊ qꝛ illd̓ ſacr̄meſt nō tm̄ vnioīs ē: ſꝫ etiā vt magis vniātur. et ē etiā magis medicina cōſeruatiua ꝙͣ curatiua: tn̄ nō offert̉ ꝓprieꝓ illis ꝗ extra eccl̓iam ſūt. ſꝫ ꝓ fidelibꝰ viuis ⁊ defūctisEx hoc tn̄ nō ſeꝗt̉ ꝙ or̄oes alie deo ꝓ īfidelibꝰ offerri n̄poſſint. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de ꝓportōe infideliū hic etin fut̉o. dd̓m ꝙ bn̄ ē ꝓportio int̓ eos ꝙͣtū ad rōꝫ infidelitatis ⁊ fidelitatis et btitudīs. cōditōes tn̄ ſtatuum repugnāt ꝙͣ ad or̄onis rōem. et hoc eſt: qꝛ infideles viatorespoſſunt īfidelitatē deſere̓: et ad ſtatum meriti deueīre. etꝓpt̓ hͦ fruſtra ꝓ ip̄is or̄oes nō fūdūt̉. or̄o at̄ nō fit ꝓ dānatis ⁊ hoc ī ſtatu in qͦ ſūt. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ d̓ hugo.ꝙ īfideles qꝛ nō hꝫ fidē ⁊cͣ. ꝗbꝰ or̄o ē ſubnixa. dd̓m ꝙ hͦnō ꝯcludit̉ ꝙ ꝓ eis n̄ valeamꝰ orare: ſꝫ orare n̄ pn̄t ita vtnos: qꝛ carēt or̄ois fūdamēto. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ d̓ gl.hiere. vij. dd̓m ꝙ ſic̄ duplex eſt dignitas pn̄tis iuſticie ⁊p̄deſtinatōis et̓ ne: ſic duplex indignitas pn̄tis īiuſticie.et talis ab or̄one nō excludit ꝓ eo ꝙ tales poſſibiles ſūlia ē reprobatōis et̓ne: et de iſta verū eſt qn̄tn̄ latet nō oportꝫ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ manō diuerſificāt ſpeciē. dd̓m ꝙ illd̓ nihil facitad ꝓpoſitū. qꝛ ꝙ iſti ſunt mīꝰ infideles. iſti plus nō facitꝙ pro illis oetur ꝓ illis nō: ſꝫ differētia ſtatus. vt patetex p̄cedentibꝰ.Ayticulus quintusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū ꝓ peccātibꝰ ī ſpm̄ ſct̄mſit orādū. ꝙ ſic videt̉ ꝑ aug. ī li. de retractatōnibꝰ. vbi exp̄ſſe loꝗt̉ de hmōi dicēs. De nemīedeſperādū ē ī via: nec ꝓ illo imprudēter orat̉ de qͦ nō deſperat̉. ¶ Pret̓. talibꝰ nō ē recluſa dīna miſericordia necdeeſt magnā ſeu maxīa miſeria. ſꝫ iſta duo alliciūt maxime ad orādū. ¶ Pret̓. Hugo diuidit pr̄oem ī ſupplicationem. poſtulatōꝫ. et inſinuatōꝫ. Inſinuatōeꝫ aūt in tresꝑtes. qꝛ fit timore et fiducia et cōtemptu. et dicit. ꝙ prīaē qn̄ magna ē cauſa quā agimꝰ. ſic̄ illd̓ ioh̓. xj. dn̄e ſi fuiſſes hic frater meꝰ nō fuiſſet mortuꝰ. Rogare voluit vtdn̄s fr̄eꝫ mortuū ſuſcitaret. ſꝫ qꝛ p̄ magnitudīe cāe ⁊ p̄reuerētia ꝑſone extimuit: inſinuare potiꝰꝙͣ poſtulare elegit. Ex his hēt̉ ꝙ ꝓ obſtīatis ꝗ ꝑ lazariu deſignāt̉ fit inſinuatio: et ita oro: gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret. bern̄. de gradibꝰ huīlitatis ī fine. Si ꝯtingat qd̓ deus auertat aliquem de fratribꝰ nr̄is nō ī corꝑe ſꝫ ī aīa mori. ꝙͣdiu inter nos adhucerit: pulſabo et egomēt quātuſoqꝫ pct̄or ⁊ fratrū p̄cibꝰ ſaluatorē. ſi vixit lucrati fuerimꝰfr̄em nr̄m. gͦ orādū ē ꝓ illis ꝗ ſūt ī pct̄o ad mortē. ¶ Pret̉. ibidē. Nō audeo aꝑtedicere. Dn̄e veni ſuſcita mortuū nr̄m. corde tn̄ ſuſpenſotremulꝰ intꝰ clamare nō ceſſo. ¶ Cōtra .j. ioh̓. vlt̓. ē peccatū ad mortē. nō ꝓ illo dico vt roget ꝗs. ſꝫ illd̓ pct̄ꝫ ẜmglo. ē pct̄m ī ſpm̄ſct̄m. ¶ Pret̓. aug. ī fine libri p̄deſtinationis tractās v̓bū p̄dictū on̄dit hic qͦſdā eē fr̄es ꝓorare nobis p̄cipit̉. cū etiā dn̄s ꝓ ꝑſecutoribꝰ nr̄orare iubet.Pret̉. ibidē paulꝰ nō orat ꝓ eo. ſcꝫ alexanbierat: ⁊ ad mortē .i.lie faucibꝰ fraternio peccauerat. ¶ Itē ibidē ꝓ ꝗbuſdā fratribus ītellzo nō eē p̄ceptū vt oremꝰne ꝑ imꝑitiā nr̄aꝫ diuina ſcript̉a qd̓ fieri neꝗt a ſe diſſentire videat̉. ¶ Pret̓.illd̓ on̄dit̉ rōe. ꝗ peccat ꝯtra medicinaꝫ ſibi īutilē ⁊ ſuꝑuacuā reddit illā. talispeccās īpm̄ ſct̄ꝫ: qꝛ ꝯtra gr̄amr̄e nō debēt eidē ſur̄o at̄ē de illis. ¶ Rn̄ſipoſtularinſinuatio. Eſt aīnarrationē facta ſignificaet cōtemptu. timoregimꝰ vl̓ ngna ꝑſona quā rotamꝰ. Fiducian̄ vl̓ de facultate cāe.vel de benignitate ꝑſone ꝯfidimꝰ. Cōtēptu: qn̄ vel cā vilis ē vel ꝑſona huilis quā rogat. hec hug. Qm̄ igr̄ pct̄min ſpm̄ſct̄m int̓ oīa pct̄a maximū ē: ſic̄ſe dicit aug. īfine pͥmi libri de mote. qꝛ iſtiꝰīta labes c̄: vt de p̄cādi huīliatio ſubire nō poſſpct̄m ſuū mala ꝯſcīaet cognoſce̓ ⁊ annūciareem̄ dixiſſꝫ iudas. peccaui tradēs ſanguīem iuliꝰ cū deſꝑatōne cucurrit ad laqueū: ꝙͣ cū huīlitate veniā dep̄catꝰ ſit. hec arNec ītelligēdū ē ꝙ ī v̓bis p̄dictis dat aug. ītellige̓ īpoſſibilitatē: ſꝫs difficultatē. qꝛ tātū ē hmōi pctm̄ ꝙ adhͦ ꝙ deus diſittat pct̄ꝫ. hͦ rogare non p̄ſumimꝰ: qd̓ petimus exprimēdo.īmo tm̄ ꝓpt̓ cauſe magnitudīeꝫ inſinuare potiꝰumꝰ gemēdo. vn̄ ꝓ talibꝰ magis ē gemēdūꝙͣ orādū. De hͦ dicit exp̄ſſe bern̄. de gradibꝰ huīlitatis induodecimꝰ gradꝰ appellari ꝯſuetudo peccādi.qͣ dei mētꝰ amittit̉ ⁊ ꝯtēptꝰ nutrit̉. ꝓ tali inꝗt ioh̓es nondico vt oret ꝗs. ſꝫ nūꝗd dicit apl̓s vt ꝗs deſperet. īmo gemat ꝗ illū amat. nō p̄ſumat orare: nec deſinat plorare.Et poſt ītroducit bern̄. exēplū d̓ martha ⁊ maria q̄ dicebāt. dn̄e ſi fuiſſes hic ⁊cͣ. debemꝰ ītellige̓ ꝑ mortuū qͣdriduanū lazarū. vn̄ ſubdit ꝓ ꝑſona mulieꝝ. Scimus qm̄oīa potes. Sꝫ hͦ tā grāde miraculū: tam nouū ꝙͣ ātiquūvt ſi tue ſubeſt potētie: multū tn̄ excedit merita huīlitatis nr̄e. ſufficit nobis dediſſe potētie locū: pietati occaſionē. malētes patiēter expectare ꝗd velis: ꝙ imprudēterq̄rere qd̓ forſitan nobis. hec bern̄. Et infert. petrū ꝗdeꝫpoſt grauē lapſū lacrimātē video: ſꝫ petētē nō audio. nectn̄ indulgētia dubito. Sūma ſolutōis ē. ꝙꝓ talibꝰ orādū ē inſinuatōe: nō exprimēdo qd̓ petimꝰ.ſꝫ gemēdo. ⁊ hͦp̄magnitudīe cāe. vt ſupͣdictū ē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ deverbo ioh̓. dd̓m ꝙ nō ꝓhibꝫ orare ꝓ talibꝰ: ꝗnpotiꝰ magnitudīeꝫ illiꝰ pcti on̄dēs īnuit. ꝙ tātū ē qd̓ vix ꝓ illo ſitorandū aꝑte. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de v̓bo aug. ī fine pͥmide mōte. oīa ſoluunt̉ vna via. dd̓m ꝙ illa retractauit ſic̄pꝫ ī ſuis retractatōibꝰ vbi dīc ꝙ de nemīe deſperādū eſtin via. nec ꝓ illo imprudēter oret̉ de qͦ nō deſperat̉. ¶ Adilld̓ qd̓ vltīo obijcit̉ de medicīa. dd̓m ꝙ verū ē ꝙ quātuꝫeſt de ſe illā reddūt ſibi īutilē: nihilomīꝰ tn̄ qꝛ adhuc viatores ſūt ⁊ ad ſalutē poſſibiles: poteſt eis eē ꝓficua medicina. et ꝓpter hoc nō fruſtra ꝓ eis orat̉.Ayticulus ſextusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū orādū ſit ꝓ excōicatis.ꝙ ſic: vidr̄ ꝑ aug. ī de retractatōibꝰ. de nemīedeſperādū ē dū ē ī via. nec ꝓ illo imprudēterorat̉ de qͦ nō deſꝑat̉. Sꝫ excōicati viatores ſūt nec d̓ eisqꝛ excōicatio nō vidr̄ eē rō ſeu cā deſꝑandi deip̄is. ¶ Pret̓. vt hēt̉ ī alio ꝓbleumate. Eccl̓ia oras ꝓſciſmaticis ꝗ ip̄o iure ſūt excōicati. ⁊ ꝓ infidelibꝰ ꝗ magisdiſtāt a ꝯͣmuniōe fideliū. ⁊ tn̄ orat ꝓ eis ī die ꝑaſceues.gͦ pari rōe ⁊ ꝓ iſtis. ¶ Pret̓. heretici. ſciſmatici. deterioris ꝯditōis ſūt ꝙͣ excōicati regularit̓ loq̄ndo. gͦ ml̓to fortius ꝓ hmōi orare debemꝰ ꝙͣ ꝓ alijs. ¶ Pret̓. vidēꝰ ml̓tos excōicari abſqꝫ merito ſuo. qͦs ⁊ ſi eccl̓ia iudicet ẜmfoꝝ exterioris cāe: nō tn̄ ẜm iudiciū ꝯſcīe. gͦ vidr̄ ꝙ tl̓espriuari nullo mō dꝫ hoīs illis ſpūalibꝰ ꝗbꝰ ſubueniuntmēbra mēbris. Hec at̄ ſūt or̄o ⁊ hmōi. ¶ Pret̓. bern̄. degradibꝰ huīlitatis ī fine. Abſit a nobis ne ꝓ talibꝰ orēꝰ.loꝗt̉ de excōicatis: ne ꝓ illis in cordibꝰ orare ceſſemus¶ Cōtra. die ꝑaſceues qn̄ orat eccl̓ia ꝓ oī gene̓ hoīm n̄orat ꝓ excōicatis. ⁊ ſupponēdū ē ꝙ nō errat. gͦ ꝓ eis nullo mō ē orādū. ¶ Pret̓. eo dicūt̉ excōicati qꝛ pͥuant̉ or̄oeeccl̓iaſtica. illa at̄ fit ꝑ or̄oes ⁊ ſuffragia. ⁊ ſacr̄aoībꝰ vt vidr̄ ſūt ip̄i pͥuādi. gͦ qͣ rōe eis ſacr̄a denegāt̉ debēt et or̄es et beneficia denegari. ¶ Pret̓. ꝓhibet̉ hr̄i cūillis cōio corꝑalis. ergo ſil̓r ſpūalis. illa at fit ꝑ or̄oem.¶ Pret̓. mēbrū ī corꝑe qn̄ putridū ē. ita caret alioꝝ mēbroꝝ auxilio: ꝙ ei īullo ſuffragāt̉. gͦ pari rōe eēt ī ſpūalibꝰ. ſꝫ excōicati ſūt putrida mēbra ẜm ītellectū ſpūalemn̄ eccl̓ia excōicat aliquē. ſathane tradit illum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten