Queſtioeret ex effectu ⁊ affectu. licꝫ tn̄ nō ita exp̄ſſebat .ſ. ꝙ ⁊et ꝓpt̓ hͦ dn̄s exēplifiit. ⁊ iō ex hͦ nō habet̉ ꝙy ꝓ inimicis nō ſit orādū. ¶ Adlld̓ qd̓ vltīo hr̄ de v̓bisaug. dd̓minimicis qn̄cūqꝫ ſe offert opportūivē bn̄ verū.is. ſic̄ ⁊ dilige̓ ē ꝑfectiꝰ: ⁊ iō nec tāte ml̓titudīs. ⁊ ſic oraca exaudit̉. qꝛ ml̓ti exaudiunt̉ imꝑfecti.re ꝙͣtū ī orōe dr̄poſitū nō facit. Iō eī ibi aug. de petitōe q̄ petit hō veniā ab illo quē offendit. ⁊ dicit ꝙ d̓mittes. ſimilit̓ ſibi dimitti quē offendit.Ayticulus terciusOnſequēter q̄rit̉. vtrū orādū ſit ꝓ incorrigibilibꝰ. ꝙ ſic vidr̄ ꝑ aug. ī li. retractatōnū dicēte.ꝓ illo imprudēter n̄ orat̉: de qͦ n̄ deſꝑat̉: ſꝫ inribil̓ eū adhuc viator ē. de ip̄o deſꝑandū nō ē: ſic̄ ibidē dic̄ aug. de nemīe deſꝑandū ē dū ē ī via. ggͦ ꝓ ip̄o ē oranh̓ viuit̉. vn̄ nedū. ¶ Pret̓ea. iudicia dei occulta ſūt ꝙͣdiuminē dū h̓ viuit debemꝰ teme̓ iudicare qd̓ facē̓mꝰ bn̄ficiūorōis ſubtrahēdo. qꝛ n̄ ſubtraheret̉ ei niſi iudicaret̉ ſibinō valē: qd̓ iudiciū temerariū ē. ¶ Pre. ꝙͣdiu ip̄i ſunt adſaluādū poſſibiles: nō ē dubiū qn ſint ex caritate diligēdi. gͦ eis ſūt caritatis bn̄ficia impēdēda ⁊ nūꝙͣ denegādavt orō ⁊ hmōi. ¶ Pre. ꝗbꝰ n̄ p̄cludt̉ dei miſcidiā: mīme p̄cludi debēt hūana ſuffrj. tl̓es eī ſūt p̄dicti cū ſint viāuīa ē infinita: qͦꝓ oībꝰ ē imtores. ¶ Pre. ip̄a mplorāda. qꝛ ẜm aug. ī fi. ſecūdi li. d̓ mōte. Spemꝑ ꝑatꝰ eſtdeꝰ dare. ¶ Cōtrapral̓. li. xx. aliqn̄ neceſſe ē vtīana p̄dicatōe nequeūt corrigi: diuīa flaeg. hmōi .ſ. incorrigibilibusſalū poſſumꝰ imp̄cari. qͣre vt videt̉ ꝓ tl̓ibꝰ orae n̄ debēº.¶ Pre. aug. ī fi. pͥmi li. d̓ mōte. ꝓ aliqͦ n̄ oras qꝛ ſentis tenihil ꝑfice̓: ⁊ orōeꝫ tuā n̄ vis repelli a iuſtiſſimo iudice: ſꝫcorrigibilibꝰ hꝫ locuꝫ. ¶ Pre. hiere. vij. Noliorare ꝓ ppl̓o. hec glo. fruſtra oras ꝓ eo ꝗ indignꝰ ē acciꝑeſꝫ tl̓is videt̉ incorrigibil̓ eē. ¶ Pret. orō cū int̓ gr̄e mūeraꝯputet̉ (ſic̄ dic̄ glo. ſuꝑ illd̓ Ro. viij. Spūs adiuuat infirr̄aꝫ) n̄ ſolū illd̓ qd̓ orō impetrat ꝙ et̄ ip̄a orō int̓ꝑit̉. hec glo. Nō at̄ hꝫ locū ſic̄ nec gr̄a vbi ſibi obijcit̉ obſtaculū: ſꝫ ſic ē ī incorrigibili ꝙͣdiu ī illa incorrigibilitate ꝑſeuerat. ¶ Pre. ip̄a incorrigibilitas cā ē qͣreꝑ apoſtatis angel̓ n̄ orat̉. ſꝫ vbi eadē cā et effectꝰ idē erit.gꝑari mō ꝓ hoīe incorrigibili n̄ ē orāduꝫ. ¶ Rn̄ſio. ad hͦpt dici. ꝙ de incorrigibili dupl̓r loꝗ ꝯtīgit. Incorrigibieī dr̄ vel ꝗ nullo mō ē corrigibil̓: vel ꝗ difficilit̓ ē corrigimur d̓ īcorrigibili pͥmo mō: planū ē ꝙ ꝓ tl̓inullo mō ē orādū. qͣlis ē apoſtata angelꝰ ī ſua malicia obſtinatꝰ. ⁊ ex hͦ pꝫ ſolutio ad vltimū argumētū. ſꝫ nullꝰ tl̓isē ī via. ſolū eī incorrigibiles iſto mō ſūt dānati. Si v̓o loqͣmur de incorrigibili ſcd̓o mō: ſic ml̓ti ſūt incorrigibilesꝓ tl̓ibꝰ ē orādū. qꝛ quātū ē ex ꝑte eoꝝ qꝛ viatores: adhucſūt ⁊ adhuc ē ī eis poſſibilitas corrigēdi. ⁊ qꝛ qͦ ad deū tēpꝰ nōdū trāſierat miſerēdi: merito ſubtrahi dꝫ a nob̓ oīsmat̉ia de ip̄is deſꝑandi. qꝛ igit̉ vt dic̄ aug. ī li. d̓ retractatōibꝰ. de qͦ nō deſꝑat̉ d̓ eo nō imprudēter orat̉: ſimplicit̓dd̓m ē ꝓ eo eē orādū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ī ꝯtrariū. ꝙ tālibūs debēt ſella optari. dd̓m ꝙ ꝗ nō volūt ꝑ manſueuerti: licite ſunt eis flagella exoptāda vt ꝯuertātur. ⁊ iſte modꝰ ſubueniēdi potiꝰ ē orādi ꝙ maledictōnis.Un̄ greg. addit verbis ſupdictis dicēs. Aliqn̄ ncc̄e ē vtpuis mētibꝰ q̄ hūana p̄dicatōe nequeūt corrigi: diuīa flabeāt optari. qd̓ tn̄ magno fit amoris ſtudio. qꝛ videlꝫ errātis pena nō q̄rit̉ ſꝫ correptio eiꝰ. ⁊ orō potiꝰ eſſeyͣ maledictio demōſtrat̉. hireg. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉de v̓bo aug. ꝓ aliqͦ n̄pt̄ dici ꝙ ⁊ ſi nos ab orōe retrahit aliqn̄: retrahe̓ tn̄ nō dꝫ vt penitꝰ ceſſemꝰ ab orōe.lane on̄dit bern̄. deradibꝰ hūilitatis ī fine diuertat) aliquē de fr̄ibꝰ nr̄is n̄ īcorꝑe ſꝫ ī aīauc inter nos erit pulſabo. etego ī eis qualiſcūqꝫ pct̄or pulſabo: ⁊ fratrū p̄cibꝰ ſaluatoreꝫ. ſi reuixerit: lucrati ſumꝰ fr̄em nr̄m. hec bern̄. ¶ Ado. hiere. vij. fruſtra oras ꝓ eo ꝗ indignꝰ.xciij.ē. dd̓m ꝙ ē indignitas iuſticie pn̄tis. ⁊ et̓ne reprobatōisGlo. aūt nō ē intelligēdꝑ indignitate pͥma: ſꝫ ſecunda.rō nō hꝫ locū vbi opponit̉ obſtaculū. dd̓m ꝙ ſid̓ tolli nō poſſitvt ē ī dānatitatē. ſꝫ obaculo qd̓ tolm ē ī viatore. Ulin ſupra eſt ſoArticulus quartusTrū ꝓ infidelibꝰ ſit orādū. ꝙ ſic: vidr̄. vn̄ ſuilld̓. Calūniātibꝰ vos. dic̄ glo. ꝓ inimicis oruꝫ ē vt nob̓ fraterno fedē ſociari poſſint. gͦhis ē orādū.Pre. adhuc ē tp̄s pnīe fructuoſe ſiue iudeis ſiue gētilibꝰ ſiue ꝗbuſcūqꝫ. gͦ ẜm auig. d̓ ci. dei. lib. xxj.ca. xxiiij. ꝓ his oībꝰ orādū ē. ¶ Pre. aug. d̓ bono ꝑſeuerātie. ſi ꝗ nōdū vocati ſūt: ꝓ eis vt vocēt̉ oremꝰ. ¶ Prete. jͣ.coꝝ. vij. dic̄ apl̓s. ꝙ ſi infidel̓ velit cohabitare cū fideli: n̄dimittat eū vel eā. Un̄ eī ſcit mulier ſi virū ſaluū faciat:⁊ ecōuerſo. ex hͦ plane hr̄ ꝙ ſaluari pn̄t infideles. ⁊ ꝓ tl̓ibꝰ ẜm aug. d̓ ciui. dei. ē orādū. ¶ Pre. beneficia diuīa milites nō hn̄t. gͦ circa oēs implorāda ſūt vt videt̉. Ad idēfac̄ illd̓ aug. li. retractatōnū. d̓ nemīe deſꝑandū ē dū ē invia: nec ꝓ illo imprudent̓ orat̉. de qͦ nō deſꝑat̉. ¶ Pre. indie ꝑaſceues orat eccl̓ia.oībꝰ hmōi: ⁊ ꝯſtat ꝙ nō errat.¶ Cōtra. ioh̓. iij. Qui nō credit iā iudicatꝰ ē: ſꝫ pꝰ iudiciuꝫ ẜm augde ci. dei.llo ē orādire. īno. tractatilld̓ canōīs.ꝓ eccl̓ia tua ſct̄a catholicā dicit. ꝙ illd̓deo ſoli videlꝫ ſct̄e ⁊ indiuidue tri. ꝓ ꝗbꝰ fit ꝓxis .i. recteorādi ſupradū. gͦ videt̉ ꝙ ſomōi orādūſit. ¶ Pre. q̄rtio viatoꝝ fideliūtores infideles: ſꝫ bt̄i ꝓō orāt. ſic̄ plane dic̄ augͦ. ¶ Sil̓r ex ꝑte alt̓aim hug. ſubnixa fide. ſpe ⁊ caritatedꝫ eē or̄o: ſꝫ īfidel̓ ī nll̓o iſtoꝝ nobiſcū coīcat. ¶ Pre. hiere. vij. Noli oraē ꝓ ppl̓o hͦ. glo. fruſtra oras ꝓ illis ꝗ indigni ſūt acciꝑe: ſꝫ ſi aliꝗ indigni ſūt acciꝑe hmōi ſūt maxīe infideles ⁊ ſciſmatici: gͦ ꝓ eis nō ē orādū. ¶ Pre. infideles viatores diuiſi ſunt ab eccl̓ia. nō tātū quātū infideles dānati. dr̄ia gͦ diuiſiōis ī iſtis n̄ vidr̄ eē niſi magis etminꝰ qd̓ n̄ diuerſificat ſpēꝫ. gͦ ſi ꝓ dānatis infidelibꝰ nō ēorādū: igit̉ nec ꝓ viatoribꝰ infidelibꝰ. ¶ Rn̄ſio. ꝙ qꝛ infideles dānati ad ſalutē nō ſūt poſſibiles. qꝛ exͣ viā ſalutis poſiti: iō neqꝫ ꝓ eis orādū: ſꝫ īfideles cū adhuc ſūt viatores ad ſalutē et̓nā poſſibiles poſſidēdā: n̄ ē ī eis p̄cluſad̓i miſcd̓ia. ⁊ iō ſct̄e ac recte orat ꝓ eis mr̄ eccl̓ia. qd̓ ⁊ facē debēꝰ q̄ ſumꝰ ip̄iꝰ mēbra. vn̄ aug. ī epl̓a ad marcellinuꝫlegiꝰ inꝗt fr̄ibꝰ nr̄is ⁊ libꝝ bt̄iſſimi cypriāi d̓ orōe dn̄icavbi demōſtrauimꝰ ꝙͣ aꝑte docuit oīa q̄ ad mores ꝑtinēt apr̄e nr̄o ꝗ ī cel̓ ē poſcēda. ⁊ et̄ quō admonuēit ꝓ inimicisnr̄is ꝗ nodū ī xp̄m credider̄t: nos vt credāt debe̓ orae̓. qd̓vtiqꝫ inaniter fie̓t. niſi eccl̓ia credē̓t malas atqꝫ infideleshoīꝫ volūtates poſſe ꝑ dei gr̄aꝫ ad deuꝫ ꝯuerti. reprobatet̄ aug. hēſim pelagiaoꝝ ī li. de hēſibꝰ ⁊ noībꝰ hēticoꝝ dicēs. deſtruūt et̄ or̄ōes qͣs fac̄ eccl̓ia. ſiue ꝓ infidelibꝰ ⁊ doctrine dei reſiſtētibꝰ vt ꝯuertāt̉ ad deuꝫ. ſiue ꝓ fidelibusvt augeat̉ ī eis fides. ſupͣ reꝗrēde ſūt rōes qͣre ꝓ alijs orādū ⁊ et̄ ꝓ inimicis q̄ huic ꝓbleumati pn̄t ꝯuenire. ¶ Adilld̓ qd̓ obijcit̉. Qui nō credit iā iudicatꝰ ē. dd̓m ꝙ euāgeliuꝫ loꝗt̉ de iudicio futuro qd̓ iudiciuꝫ iā ſubeunt infideles. qꝛ infideles cum nō peccēt ī lege: iō ſine lege iudicādiſūt. vl̓ n̄ iudicabunt̉ iudicio .ſ. diſcuſſiōis. qꝛ d̓ eis n̄ eritdiſceptō ī iudicio. īos iudicae̓. qꝛ ꝗ hodie īfideles ſunt: craſſunt. ⁊ i.ꝑ eis ē orādū. Ul̓ pt̄ dici ꝙ iudiciū illd̓ nō ē niſi excecatōisſcuratōis. q̄ adiudicata ē ip̄i oīali pct̄o. ⁊ carētia viſionis dei quā hꝫ ille ꝗ nō ēti. qꝛ cuꝫ culpa hꝫ penā q̄ ē penā vltimāſtē maximumē ſuppliciūꝑ v̓buꝫ p̄dictuꝫ. ioī et̓na dānatō. ꝯgſce̓ ⁊ nō crede̓ īē bt̄itudo et vita
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten