Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioeret ex effectu affectu. licꝫ tn̄ ita exp̄ſſebat .ſ.et ꝓpt̓ dn̄s exēplifiit. ex habet̉y inimicis ſit orādū. Adlld̓ qd̓ vltīo hr̄ de v̓bisaug. dd̓minimicis qn̄cūqꝫ ſe offert opportūi bn̄ verū.is. ſic̄ dilige̓ ē ꝑfectiꝰ: nec tāte ml̓titudīs. ſic oraca exaudit̉. qꝛ ml̓ti exaudiunt̉ imꝑfecti.re ꝙͣtū ī orōe dr̄poſitū facit. ibi aug. de petitōe petit veniā ab illo quē offendit. dicit d̓mittes. ſimilit̓ ſibi dimitti quē offendit.Ayticulus terciusOnſequēter q̄rit̉. vtrū orādū ſit incorrigibilibꝰ. ſic vidr̄ aug. ī li. retractatōnū dicēte. illo imprudēter orat̉: de deſꝑat̉: ſꝫ inribil̓ adhuc viator ē. de ip̄o deſꝑandū ē: ſic̄ ibi dic̄ aug. de nemīe deſꝑandū ē ē ī via. g ip̄o ē oran viuit̉. vn̄ ne. Pret̓ea. iudicia dei occulta ſūt ꝙͣdiuminē viuit debemꝰ teme̓ iudicare qd̓ facē̓mꝰ bn̄ficiūorōis ſubtrahēdo. qꝛ ſubtraheret̉ ei niſi iudicaret̉ ſibi valē: qd̓ iudiciū temerariū ē. Pre. ꝙͣdiu ip̄i ſunt adſaluādū poſſibiles: ē dubiū qn ſint ex caritate diligēdi. eis ſūt caritatis bn̄ficia impēdēdaꝙͣ denegādavt orō hmōi. Pre. ꝗbꝰ p̄clud dei miſcidiā: mīmecludi debēt hūana ſuffrj. tl̓es ſūt p̄dicti ſint viāuīa ē infinita: oībꝰ ē imtores. Pre. ip̄a mplorāda. qꝛ ẜm aug. ī fi. ſecūdi li. mōte. Spemꝑ ꝑatꝰ eſtdeꝰ dare. Cōtrapral̓. li. xx. aliqn̄ neceſſe ē vtīana p̄dicatōe nequeūt corrigi: diuīa flaeg. hmōi .ſ. incorrigibilibusſalū poſſumꝰ imp̄cari. qͣre vt videt̉ tl̓ibꝰ orae debēº. Pre. aug. ī fi. pͥmi li. mōte. aliqͦ oras qꝛ ſentis tenihil ꝑfice̓: orōeꝫ tuā vis repelli a iuſtiſſimo iudice: ſꝫcorrigibilibꝰ hꝫ locuꝫ. Pre. hiere. vij. Noliorare ppl̓o. hec glo. fruſtra oras eo indignꝰ ē acciꝑeſꝫ tl̓is videt̉ incorrigibil̓. Pret. orō int̓ gr̄e mūeraꝯputet̉ (ſic̄ dic̄ glo. ſuꝑ illd̓ Ro. viij. Spūs adiuuat infirr̄aꝫ) ſolū illd̓ qd̓ orō impetrat et̄ ip̄a orō int̓ꝑit̉. hec glo. at̄ hꝫ locū ſic̄ nec gr̄a vbi ſibi obijcit̉ obſtaculū: ſꝫ ſic ē ī incorrigibili ꝙͣdiu ī illa incorrigibilitate ꝑſeuerat. Pre. ip̄a incorrigibilitas ē qͣre apoſtatis angel̓ orat̉. ſꝫ vbi eadē et effectꝰ idē erit.gꝑari hoīe incorrigibili ē orāduꝫ. Rn̄ſio. adpt dici. de incorrigibili dupl̓r loꝗ ꝯtīgit. Incorrigibi dr̄ vel nullo ē corrigibil̓: vel difficilit̓ ē corrigimur īcorrigibili pͥmo: planū ē tl̓inullo ē orādū. qͣlis ē apoſtata angelꝰ ī ſua malicia obſtinatꝰ. ex pꝫ ſolutio ad vltimū argumētū. ſꝫ nullꝰ tl̓isē ī via. ſolū incorrigibiles iſto ſūt dānati. Si v̓o loqͣmur de incorrigibili ſcd̓o: ſic ml̓ti ſūt incorrigibiles tl̓ibꝰ ē orādū. qꝛ quātū ē ex ꝑte eoꝝ qꝛ viatores: adhucſūt adhuc ē ī eis poſſibilitas corrigēdi. qꝛ ad deūpꝰ nōdū trāſierat miſerēdi: merito ſubtrahi dꝫ a nob̓ oīsmat̉ia de ip̄is deſꝑandi. qꝛ igit̉ vt dic̄ aug. ī li. retractatōibꝰ. de deſꝑat̉ eo imprudēter orat̉: ſimplicit̓dd̓m ē eo orādū. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ī ꝯtrariū.libūs debēt ſella optari. dd̓m volūt manſueuerti: licite ſunt eis flagella exoptāda vt ꝯuertātur. iſte modꝰ ſubueniēdi potiꝰ ē orādi maledictōnis.Un̄ greg. addit verbis ſupdictis dicēs. Aliqn̄ ncc̄e ē vtpuis mētibꝰ hūana p̄dicatōe nequeūt corrigi: diuīa flabeāt optari. qd̓ tn̄ magno fit amoris ſtudio. qꝛ videlꝫ errātis pena q̄rit̉ ſꝫ correptio eiꝰ. orō potiꝰ eſſe maledictio demōſtrat̉. hireg. Ad illud qd̓ obijcit̉de v̓bo aug. aliqͦpt̄ dici ſi nos ab orōe retrahit aliqn̄: retrahe̓ tn̄ dꝫ vt penitꝰ ceſſemꝰ ab orōe.lane on̄dit bern̄. deradibꝰ hūilitatis ī fine diuertat) aliquē de fr̄ibꝰ nr̄is īcorꝑe ſꝫ ī aīauc inter nos erit pulſabo. etego ī eis qualiſcūqꝫ pct̄or pulſabo: fratrū p̄cibꝰ ſaluatoreꝫ. ſi reuixerit: lucrati ſumꝰ fr̄em nr̄m. hec bern̄. Ado. hiere. vij. fruſtra oras eo indignꝰ.xciij.ē. dd̓m ē indignitas iuſticie pn̄tis. et̓ne reprobatōisGlo. aūt ē intelligēd indignitate pͥma: ſꝫ ſecunda. hꝫ locū vbi opponit̉ obſtaculū. dd̓m ſi tolli poſſitvt ē ī dānatitatē. ſꝫ obaculo qd̓ tolm ē ī viatore. Ulin ſupra eſt ſoArticulus quartusTrū infidelibꝰ ſit orādū. ſic: vidr̄. vn̄ ſuilld̓. Calūniātibꝰ vos. dic̄ glo. inimicis oruꝫ ē vt nob̓ fraterno fedē ſociari poſſint.his ē orādū.Pre. adhuc ē tp̄s pnīe fructuoſe ſiue iudeis ſiue gētilibꝰ ſiue ꝗbuſcūqꝫ. ẜm auig. ci. dei. lib. xxj.ca. xxiiij. his oībꝰ orādū ē. Pre. aug. bono ꝑſeuerātie. ſi nōdū vocati ſūt: eis vt vocēt̉ oremꝰ. Prete..coꝝ. vij. dic̄ apl̓s. ſi infidel̓ velit cohabitare fideli:dimittat vel. Un̄ ſcit mulier ſi virū ſaluū faciat: ecōuerſo. ex plane hr̄ ſaluari pn̄t infideles. tl̓ibꝰ ẜm aug. ciui. dei. ē orādū. Pre. beneficia diuīa milites hn̄t. circa oēs implorāda ſūt vt videt̉. Ad idēfac̄ illd̓ aug. li. retractatōnū. nemīe deſꝑandū ē ē invia: nec illo imprudent̓ orat̉. de deſꝑat̉. Pre. indie ꝑaſceues orat eccl̓ia.oībꝰ hmōi: ꝯſtat errat. Cōtra. ioh̓. iij. Qui credit iudicatꝰ ē: ſꝫ pꝰ iudiciuꝫ ẜm augde ci. dei.llo ē orādire. īno. tractatilld̓ canōīs. eccl̓ia tua ſct̄a catholicā dicit. illd̓deo ſoli videlꝫ ſct̄e indiuidue tri. ꝗbꝰ fitxis .i. recteorādi ſupradū. videt̉ ſomōi orādūſit. Pre.rtio viatoꝝ fideliūtores infideles: ſꝫ bt̄iō orāt. ſic̄ plane dic̄ au. Sil̓r ex ꝑte alt̓aim hug. ſubnixa fide. ſpe caritatedꝫ or̄o: ſꝫ īfidel̓ ī nll̓o iſtoꝝ nobiſcū coīcat. Pre. hiere. vij. Noli oraē ppl̓o. glo. fruſtra oras illis indigni ſūt acciꝑe: ſꝫ ſi aliꝗ indigni ſūt acciꝑe hmōi ſūt maxīe infideles ſciſmatici: eis ē orādū. Pre. infideles viatores diuiſi ſunt ab eccl̓ia. tātū quātū infideles dānati. dr̄ia diuiſiōis ī iſtis vidr̄ niſi magis etminꝰ qd̓ diuerſificat ſpēꝫ. ſi dānatis infidelibꝰ ēorādū: igit̉ nec viatoribꝰ infidelibꝰ. Rn̄ſio. qꝛ infideles dānati ad ſalutē ſūt poſſibiles. qꝛ exͣ viā ſalutis poſiti: neqꝫ eis orādū: ſꝫ īfideles adhuc ſūt viatores ad ſalutē et̓nā poſſibiles poſſidēdā: ē ī eis p̄cluſad̓i miſcd̓ia. ſct̄e ac recte orat eis mr̄ eccl̓ia. qd̓ fa debēꝰ ſumꝰ ip̄iꝰ mēbra. vn̄ aug. ī epl̓a ad marcellinuꝫlegiꝰ inꝗt fr̄ibꝰ nr̄is libꝝ bt̄iſſimi cypriāi orōe dn̄icavbi demōſtrauimꝰ ꝙͣ aꝑte docuit oīa ad mores ꝑtinēt apr̄e nr̄o ī cel̓ ē poſcēda. et̄ quō admonuēit inimicisnr̄is nodū ī xp̄m credider̄t: nos vt credāt debe̓ orae̓. qd̓vtiqꝫ inaniter fie̓t. niſi eccl̓ia credē̓t malas atqꝫ infideleshoīꝫ volūtates poſſe dei gr̄aꝫ ad deuꝫ ꝯuerti. reprobatet̄ aug. hēſim pelagiaoꝝ ī li. de hēſibꝰ noībꝰ hēticoꝝ dicēs. deſtruūt et̄ or̄ōes qͣs fac̄ eccl̓ia. ſiue infidelibꝰ doctrine dei reſiſtētibꝰ vt ꝯuertāt̉ ad deuꝫ. ſiue fidelibusvt augeat̉ ī eis fides. ſupͣ reꝗrēde ſūt rōes qͣre alijs orā et̄ inimicis huic ꝓbleumati pn̄t ꝯuenire. Adilld̓ qd̓ obijcit̉. Qui credit iudicatꝰ ē. dd̓m euāgeliuꝫ loꝗt̉ de iudicio futuro qd̓ iudiciuꝫ ſubeunt infideles. qꝛ infideles cum peccēt ī lege: ſine lege iudicādiſūt. vl̓ iudicabunt̉ iudicio .ſ. diſcuſſiōis. qꝛ eis eritdiſceptō ī iudicio. īos iudicae̓. qꝛ hodie īfideles ſunt: craſſunt. i. eis ē orā. Ul̓ pt̄ dici iudiciū illd̓ ē niſi excecatōisſcuratōis. adiudicata ē ip̄i oīali pct̄o. carētia viſionis dei quā hꝫ ille ēti. qꝛ cuꝫ culpa hꝫ pe ē penā vltimāſtē maximumē ſuppliciū v̓buꝫ p̄dictuꝫ. ioī et̓na dānatō. ꝯgſce̓ crede̓ īē bt̄itudo et vita