citur ille ꝗ orat ē dignꝰ vel indignꝰ ⁊cͣ. poteſt dici ꝙ vtrūqꝫ poteſt dari. qꝛ ſi ē dignꝰ: fit qnꝫ dignior. nullꝰ em̄ ē itadignꝰ ꝗn poſſit fieri dignior. Si indignꝰ: orādo diſpoīſe ad hoc qd̓ dignꝰ fiat. vn̄ vterqꝫ bene orat. ¶ Ad hͦ qd̓uertēdi ſe a deo ſine ooe. aufert deus gr̄amnile. qꝛ auertē et deficere de nobistotaliter ꝑꝰ. et ita ꝑ nos gr̄am amittere. Sꝫ ꝯuerſio nr̄a ꝑ nos nulla ē. Uel ſi qͣ ē: ita exilis ⁊ ꝑua ē: ꝙ niſideus manū miſericordie apponat: nulla reputāda ē. Unin his verū ē ꝙ faciliꝰ ē deſtruere ꝙͣ cōſtruere. Oſee. xiij.Perditio tua iſrl̓. tātūmō in me auxiliū tuū. ¶ Ad illudqd̓ obijcit̉ ꝙ creatura irrōnalis ſine ſua petitōe ꝯſeruat̉⁊cͣ. pt̄ dici ꝙ nō eſt ſil̓e de creatura rōnali et irrōnali: qꝛcreat̉a rōnalis nō ē ſolūmō facta reciꝑe ſꝫ facere. et ꝓpt̓hoc deꝰ ꝓuidet iſti vt ip̄a ſibi ꝓuideat et diſponat ſe adillud qd̓ ſibi ē neceſſariū. Creatura irrōnalis ſolūmō eſtfacta reciꝑe ⁊ nō face̓. ⁊ iō or̄one a deo nō ſuſtētat̉.Ayticulus ſecundusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū ſolꝰ deꝰ ſit orādꝰ. ꝙ ſic:vidr̄. dicit eī aug. ī ench̓. c. xviij. nō niſi a dn̄opetere debemꝰ qd̓ ſperamꝰ nos vel bonū operādi oꝑatōnis vel ꝓ bonis oꝑbꝰ adeptis. ¶ Pret̉. Anſhel. ī fine monolo. Liꝗdiſſimū ē hūc ſolū eē quē oīs aliacreat̉a ẜm totū ſuū poſſe oportꝫ diligēdo venerari ⁊ venerādo diligere. de qͦ ſolo ꝓſpera ſunt ſperāda. ad queꝫſolū in aduerſis fugiēdū: cui ſoli ꝓ qͣlibꝫ re ſupplicādū.¶ Pret̓. idē parū ante. Quid ꝓ ſua dignitate venerādū⁊ ꝓ qͣlibet re dep̄cādū: ꝙͣ ſūme bonꝰ et potēs ſpūs. q. d.nihil. ¶ Pret̓. aug. de orado deo ad ꝓba. audi ꝗd ores.ora beata vitā. hāc em̄ om̄es hoīes hr̄e volūt. hoc īnuit̉ abt̄o aug. ꝗ reſpōdet ad q̄ſitū. ſcꝫ ꝗd orādū. ꝙ ſolū beatavita. Ꝙ ſcꝫ deꝰ orādus ibidē infert. Quid igit̉ oportette orare niſi id qd̓ cupiūt boni ⁊ mali. ſꝫ ad qd̓ ꝑueniūt n̄niſi boni. hic aꝑte hēt̉ ꝙ nō ē orādus aliꝗs niſi deꝰ ¶ Cōtra. ẜm damaſ. Or̄o ē aſcēſus ītellectꝰ ad deū. ad deū nōvalet hō aſcēde̓: igit̉ nec deū orare. ¶ Pret̓. aſcēſꝰ iſte intellectꝰ nō ēſi ꝓpt̓ finē habēdū ꝗ ē deus. ſꝫ qd̓ infinitodiſtat hr̄i n̄ pt̄ vllo mō: gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̓. Anſhel. ī monolo.dicit plane. aſcēdere ad te dn̄e deſiderat ẜuꝰ tuus: ⁊ īacceſſibilis ei ēitatio tua. ⁊ ita vt priꝰ. ¶ Pret̉. idem ineodē. In tenoueor dn̄e. in te ſū. et tn̄ ad te nō poſſū accedere. ¶ Ad idē pn̄t adduci oēs ſupͣadducte rōes. ꝙ orare poſſumꝰ nō ſolū deū ſꝫ etiā ſuas creat̉as. ¶ Ad dih̓cendū ꝙ quodlligēdi ſodeus ē orādꝰ. Si em̄ītelligat̉ mō p̄tacto ſcꝫ ī prīcipio iſtiꝰ ꝓbleumatis. vt ſcꝫa quo habemꝰ ⁊ recipimꝰme bonū ille ſolꝰ ē orādꝰ: qd̓ꝓbant plures aucͣtates ī prīcipio ꝓblelatis huiꝰ q̄ſtionis. cōcedēde ſūt ad ītellectū p̄tactū. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ꝓ alia ꝑte. ꝙ ad deū aſcēdere nō poſſumꝰ qꝛ infinite diſtat. dicendū ꝙ cōtingit de eo loqui duplicit̓ in ſe et abſolute: vel in aliqͦ effectu. cōſiderādo eū in ſe: ſic int̓ deūet creaturā ſimplicit̓ diſtātia ē infinita: nec ad deum poteſt aſcēdere ꝗs vnꝙͣ: ſicut nec eē deus. nec hoc mō orareip̄m poſſumꝰ. Cōſiderādo aūt ip̄ꝫ ī aliqͦ effectu ẜm ꝙ inhabitās ē ꝑ gr̄am. vel cōferēs aliqd̓ bn̄ficiū: ſic ad ipſuꝫattīgere poſſumꝰ ⁊ ſic ip̄ꝫ oramꝰ. ¶ Pret̓. ſi int̓ deū ⁊ creaturā ē infinita diſtātia ī eēndo: nō tn̄ in cognoſcēdo etmādo. qꝛ ip̄e infūdit lumē gr̄e vel cognitōis ꝑ qd̓ et cognoſcit̉ et amat̉. ꝑ hoc ſoluūt̉ auctoritates Anſhelmi.Articulus terciusOnſeq̄nter q̄rit̉ de modo qͦ orat̉ deꝰ or̄onibꝰeccl̓ie q̄ dicūt̉ collecte. et q̄rit̉. vtrū oratio dirigēda eſt ad dīnā eēntiā. vel ad vnā ꝑſonā. exp̄ſſione dico vocali. ꝙ ad eēntiā dīnā: videt̉ ꝑ hoc qd̓ beneficia nobisīpetrata: or̄oibꝰ hmōi mīſtrant̉ ⁊ cōferūt̉a dīna eēntiaꝓprie loquēdo. Un̄ oꝑatōes ꝗbꝰ deriuant̉ad nos dīna bn̄ficia ꝓprie dicūt̉ eēntiales .i. a dīna eſſentia ꝓducte. actōes aut ꝑſonales dicūt̉ ꝓprie emanatōesꝑſonaꝝ a ꝑſonis. ergo videt̉ ꝙͣ oratio qua hmōi beneficia impetraſſe credimus: dirigēda ſit ad eēntiā diuinaexp̄ſſione vocali. dicēdo om̄ipotēs et ſempiterna eēntia.vel aliqͦ modo ſic. ¶ Pret̓. poſito ꝙ ꝯueniēter dirigāturor̄oes hmōi ad ꝑſonas diuīas obtentu alicuiꝰ beneficijcū bn̄ficia huiuſmodi nobis cōferūt̉ a tota trītate: videt̉ꝙ oratio debꝫ dirigi ad totā trinitatē. exp̄ſſione dico vocali. dicēdo. om̄ipotēs ſempiterna trinitas. vel aliqͦ mōſic: et nō ꝑ aliquā ꝑſonā diſtincte. ¶ Pret̓. ſi debeat or̄odirigi ad aliquā ꝑſonaꝫ diſtincte. videt̉ ꝙ debeat dirigtm̄ ad ꝑſonā patris penes quā reſidet auctoritas dandiqd̓ poſtulat̉: et a quo alie ꝑſone habēt qd̓ dant et ꝙ darepoſſunt.Pret̉. qͣre finibꝰ ip̄aꝝ or̄onū addit̉ ꝑ dn̄ꝫ nr̄mih̓m xp̄m ⁊plus ꝙͣ ꝑ deuꝫ pr̄em vel ꝑ dn̄m ſpm̄ ſct̄m: exquo indifferēter a pr̄e et filio et ſpūſcto deriuant̉ ad nosbeneficia or̄onibꝰ impetrata. ¶ Pret̉. pt̄ queri que eſt rōvariatōis eaꝝ que addūtur finibꝰ collectaꝝ. qn̄ꝫ em̄ dicitur ſimplicit̓ ꝑ dn̄m nr̄m. qn̄ꝫ ꝑ eundē dn̄m nr̄m. qn̄in vnitate ſpūſſancti. qn̄ꝫ in vnitate eiuſdem ſpūſſancti.¶ Reſpōſio. multiplex eſt ratio. quare collecte dirigūtur eo modo quo dirigunt̉: et nō eo modo quo tactū eſtquerēdo. Una ē ratio cōgruitatis: alia neceſſitatis: aliaeſt vtilitatis. vn̄ qꝛ maior ē cōgruitas. ⁊ efficatior neceſſitas. et potior vtilitas in directōne or̄ois ad ꝑſonamad eēntiam vtriuſqꝫ. rō ordinatius dirigunt̉ ad ꝑſonā ꝙad eēntiam. Ꝙ ita ſit: ptꝫ ꝑ hoc. eēntio dicit̉ in oīmodaindiſtinctōe et abſolutōe. or̄o aūt reſpicit illud qd̓ eſt inrelatōne. Reſpicit em̄ illū vt potentē: vt miſericordeꝫ ebeniuolū. vt em̄ habetur ab hug. orans credit potentiā:ſperat miſericordiā: diligit cuſtodiā. qꝛ ergo oratiodāmodo relatōem cōcernit ſil̓r et ꝑſonā. eēntia v̓o din oīmoda abſolutōe: rectius ⁊ ordinatiꝰ dirigūt̉ or̄oeshmōi ad ꝑſonā ꝙͣ ad eēntiā. Pret̓. eſt eadē potētia. eadēſapiētia. eadē beniuolētia. ſiue bonitas vniuſcuiuſqꝫ ꝑſone et ip̄ius trinitatis. cuiꝰ veritas euidētiꝰ on̄dit̉ ī oratione directōis ad ꝑſonas diſtinctas ꝙͣ ad illas in trinitate comp̄henſas: et efficatiꝰ informat ī fidei neceſſitate.¶ Pret̓. ī directōne or̄ois ꝓpt̓ appropriata ⁊ improprietates ip̄aꝝ qͣ excitaret̉ in directōe ad vnā vtpote ad patreꝫUn̄ in directōe ad tres: accidit maior vtilitas ꝙͣ in directōne ad ſolū patrē. modꝰ gͦ eccl̓ie quē habꝫ in directōneorationū q̄ dicūt̉ collecte: e maioris ꝯgruitatis: maiorisncc̄itatis: et maioris vtilitatis ꝙͣ ſi dirigerēt̉ ad eēntiaꝫdiuinā vel ad trinitatē. vel ad ꝑſonā pr̄is tm̄. ꝓpt̓ quodiſte modꝰ ſimplicit̓ ē melior ꝙͣ ille. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ꝙ actus ꝗ fiūt in collectōe beneficioꝝ q̄ impetrāt̉ or̄oneſunt ab ip̄a eēntia. pt̄ dici ꝙ hoc nō excludit ip̄aꝝ ꝑſonarum exp̄ſſio. nō em̄ ita ſunt ab eēntia quin ſint a ꝑſona.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de directōne ad trinitatē ꝙ eadeꝫſunt oꝑa trinitatis ⁊cͣ. pt̄ dici. ꝙ licꝫ bn̄ficia īpetrataor̄oem ſint a tota trinitate: nihilominꝰ efficacior ē inmatio in fide. in directōne or̄ois ad ip̄as ꝑſonas diſtinctas ꝙͣ ſi dirigerēt̉ ad ip̄as ī trinitate comp̄hēſas. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ de auctoritate prīs ⁊cͣ. dicendū ꝙ ī or̄oeintēdit̉ impetrare bn̄ficia ſalutis. q̄ nō obtinēt̉ ab orante ꝑ auctoritatē eiꝰ ꝗ orat̉: ſꝫ ꝑ potentiā ſapīaꝫ beniuolētia q̄ ita ſūt aliaꝝ ꝑſonaꝝ. ſic ip̄ius pr̄is. Un̄ auctoritaspr̄is nō eſt rō. qͣre plus ad illū de beat or̄o dirigi ꝙͣ ad filiū vel ſpm̄ ſct̄m. ¶ Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉. qͣre in or̄oibꝰ in fineaddit̉ ꝑ dn̄m nr̄m ⁊cͣ. pt̄ dici ꝙ rō qͣre ad hͦ addit̉ ē. ꝙ ꝑip̄m dina bn̄ficia ad nos decurrunt. q̄ eſt mediator dei ethoīm homo xp̄c ih̓us. j. Thi. ij. Per illū em̄ exaudiunt̉preces fideliū qui in diebꝰ carnis ſue fudit p̄ces ſupplicatōneſqꝫ ad deū qui poſſet illū ſaluuꝫ facere a mortē cūclamore valido et lacrimis exauditꝰ ꝓ ſua reuerentia.Hebre. vj. Hec rō nec pr̄i nec ſpūiſcto cōuenit. ꝓpt̓ qd̓ n̄debet addi finibꝰ or̄onū ꝑ dn̄m patrē vel ꝑ dn̄m ſpm̄ſanctum: ſed ꝑ ꝯn̄m noſtrum ih̓m xp̄m ⁊cͣ. ¶ Ratio autē dediuerſitate cōcluſioīs q̄ addūt̉ ī fine oratōuū ex ꝑte eoꝝad qͦs dirigūt̉ orōes. et poſitoꝝ ī ip̄is qꝛ ī ip̄is collectis.aut nulla fit mentio. neqꝫ de trinitate. neqꝫ de aliqͣ ꝑſona
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten