Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioſed orando humiliari.Nlembrum quartumOnſeq̄nter querit̉. vtrū exn̄tibꝰ in purio ꝯuenit orare. ſic: vr̄. dic hug. de virtute orādi. mens hūana ne pigͣ ſit ad orādūſua neceſſitate ꝯpellit̉ ne trepida diffidēsvi pietate ꝓuocat̉. his duabꝰ alis or̄o ſubleuat̉. hec hugſiꝫ hec duo ī purgatorio inuenimꝰ .ſ. miſeriā ꝑmaximāmiſcd̓iaꝫ dīnaꝫ. Ni em̄ miſcd̓ia ſe ad ipſos extēderet: fruſtra eccīa ip̄is ſuffragia freq̄ntaret. Pre. ſuꝑ illd̓. exaudi dn̄e iuſticiā meā. dic glo. or̄o fit malis amouendit bonis adipiſcēdis. pͥma rōne ꝙͣdiu viuimꝰ oramꝰ.qꝛ vtroqꝫ indigemꝰ. eadē rōne poſiti ī purgatorio orare debeāt. vtroqꝫ indigeāt .ſ. amotōe pene aſſecutōe glorie. ꝯſtat vtrūqꝫ ſtatui eoꝝ ꝯuenire. Pre. dicūt ſct̄i. dyabolꝰ ſi veniā petēt impetraret. ſꝫ ſuꝑbia eiꝰ ꝯtinue mouetur in deū eſt qͣre deū pōt poſtulare. Si nll̓a tal̓ē in illis ſunt ī purgaiorio: eis optime ꝯgruit poſtulare.Pre. infinita ē dei miſcd̓ia. ab habente affectōeꝫ orſatā ſꝑ ē implorāda. ſꝫ aīe in purgatorio hn̄t affectōnesordīatas. ⁊cͣ. Pre. videmꝰ exēplo ſenſibili. quantoqs ab illo affligit̉ tāto ampliꝰ ſe huīliat veniā poſtulat. ſꝫ impatīam mouēt̉ ſꝫ magis affligunt̉ ī purgatōrio aīe qͣm affligerent̉ in vita pn̄ti: ⁊cͣ. Ad oppoſitumyſid̓. de ſum. bo. li. iij. c. vij. or̄o ē in pn̄ti tm̄ vitā remedio pct̄oꝝ effundit̉. ſꝫ aīe ī purgatorio exn̄tes a pn̄ti vita trāſierūt. ⁊cͣ. Pre. aug. ad ꝓbā dīc. or̄oeꝫ ſolum eſſepn̄tis vite ſic dicēs. porro ſi nulla tēptatio: nll̓a ē or̄o. ſedpurgatorio trāſijt tp̄s tēptatōis. ⁊cͣ. Pre. ī purgatooꝯſtat tp̄s merēdi. neqꝫ ẜm formā eccīe ſatiſfaciendi. or̄o at̄ oīs vel meritoria eſt: vel ſatiſfactoria ⁊cͣ. Pre.aīe ī purgatorio iuſte ſint ſciūt taxatā penā. ꝯriuꝫoptare deberēt. iuſti ꝯformare ſit ſua volūtatemdine volūtati. ſic̄ dic glo. ſuꝑ illd̓. Rectos decet collaudatio: illoꝝ ē orare. Pre. eccͣi .xxxviij. Mēor eſto iudicij mei. ſic erit tuū. glo. Qual̓ exiſtis talis an̄ iudicem ſtabis vt recipias ẜm oꝑa tua. qͣlis aīa ī iudicio extremo ſuo iudici pn̄tabit̉: tl̓is ſꝑ ab exitu ſui corꝑis ꝑſeuerat. ſꝫ tūc .ſ. ī iudicio nullū erit tp̄s orandi. ⁊cͣ. Addd̓m. or̄o triplici ex fit. vel ad aliꝗd deguſtandū: velad aliꝗd exoluēdū: vel ad aliꝗd impetrāduꝫ. Qn̄ q̄riturvtrū exn̄tibꝰ ī purgatorio ꝯueīat or̄o. dd̓m or̄o ꝯuenit modū. aūt hmōi: qꝛ ita intēte ſūt punitōni afflictōi ex dilatōne gl̓ie: dulcedini. ita intēteſunt ſolutōi pene: ꝯtēplatiōi. Sil̓r ꝯuenit eis or̄oꝙͣtum ad ſcd̓m. qꝛ or̄o iſto ſacr̄alis ē. id̓o ꝯuenit ſolūviatori. Scd̓m aūt terciū modū bn̄ ꝯuenit eis ꝓut or̄o eſtad aliqd̓ impetrādū. .n. ẜm bt̄m aug. pena purgatorijſit maior ꝙͣ quicꝗd in hac vita pt̄ ſuſtineri. aīe aliq̄ intantū ibi a pena abſorbeāt̉. etſi ſpeꝫ hēant ī habitu:tn̄ motu ſpei mouebūt̉. ꝓbabile ē valde ſꝑ ad ſeipſas .i.penas ſuas ꝯuertunt̉ ſꝑ ad ſe dolorē neglige̓ p̄nt: ꝯtinue affligūt̉. nec vn̄ ſuꝑexcellent̓ gaudēt actu habētPre. ē dubiū ꝗn̄ hēant affectōꝫ ad deū ordinatā. etcaritatē in deceſſer̄t ab hac vita. vr̄ incōueniēs pone orēt deū ſic̄ tactū ē. rōne ſue indigētie: rōne ſue dignitatis quā ſortiūt̉ ex deceſſu ī caritate. qꝛ gͣuit̉ patiūtur ſeip̄as a pena eriꝑe pn̄t: hn̄t clamorē forte cōtinue clamāt ad deū pōt eriꝑe .ſ. deū. qꝛ affectōes ordīatas hn̄t ad deū digne ſunt exaudiri ſiue adiuuari orāt igitur aīe ī purgatorio exn̄tes. alijs: ſꝫ tanꝙͣ miſere ſetm̄. mali amotōe tm̄. boni adeptōe niſi ex ꝯn̄tiSciūt eniꝫ pn̄t deo ꝑfrui nec a penis penitꝰ liberari:niſi iſtud hēant. Hec veritas pōt hr̄i ex quarto li. dyalogbreg. vbi on̄dit. a viuētibꝰ petūt aīe adiuuari. maxīea deo pete̓ credēde ſūt. dic em̄ ſic. Ip̄i mortuoꝝ ſpūs a viuetibꝰ petūt: ſi indigeāt in ꝗbꝰ eos abſolui videant̉Dic bern̄. ſuꝑ cant̉. ẜmōe. x. gr̄arūactō bn̄ actū ſeꝗt̉cedit. at̄ ī triſticia ē aīa bn̄fico gaudet ſꝫ indiget. hꝫvn̄ p̄ces offerat: aūt vn̄ gr̄as referat. hec bern̄. Ad.xcj. qd̓ obr̄ de v̓bo yſi. pt̄ dici. tm̄ in iſta vita ē ſtatꝰ vtpret remiſſiōe pct̄oꝝ. dimittūt̉ an̄ mortē nūqͣ p̄tmortē dimittēt̉. intelligēdo de mortalibꝰ. ſꝫ negat qn̄alleuiatōe pene poſſit or̄o fundi ī puirgatorio. Ad illudqd̓ obr̄. ſi nll̓a tēptatio. dd̓m ibi ſunnit̉ temptatō malodiuiſo ꝯͣ malū culpe pene: malo pene. qd̓ ptꝫ v̓baeiꝰ ſunt ad ꝓbaꝫ de videndo deo. Scimꝰ apparuit ſimiles eis erimꝰ. tūc erit vitā vera pꝰ mortē. verūqꝫ ſolatium pꝰ deſolatōeꝫ. illa vita eximit aīaꝫ nr̄aꝫ de morte: illud ſolatiū ocl̓os nr̄os a lacrimis: qm̄ ibi iaꝫ erit vllateptatō. Ibi ſeꝗt̉ in eodē pͣs. pedes meos a lapſu. porro ſinll̓a tēptatō. nll̓a or̄o. adhuc ꝓmiſſi boī expectatio. ſꝫ redditi ꝯtēplatō. hec augSꝫ igr̄ qꝛ ibi ē tēptatio .ſ. inducēs ſiue excitās ad malū culpe: erit ibi or̄o inꝙͣtū ē remediū ꝯͣ hmōi tēptatōꝫ. ſꝫ eo tēptatō generaliꝰ ſumit̉ vniuſcuiuſqꝫ pene ꝑpeſſiōe. qꝛ ibi erit hmōiptatio. et or̄o hmōi teptatōe releuāda. Ad illd̓ qd̓ obr̄qd̓ ſūt ī ſtatu merēdi nec ſatiſfaciēdi ẜm for̄aꝫ eccīe. dd̓ꝫ oratō hꝫ reſpicere merita ip̄iꝰ orātis: et hꝫ reſpice̓ ſuꝑabundātiaꝫ dīne largitatis. orāt multi ꝯfidentes de deilargitate plus ꝙͣ de ſua bonitate. aīe in purgatorio nonorat reſpiciēdo merita acꝗrāt: qꝛ ſunt ī ſtatu merēdiſcꝫ tm̄mō aſpiciēdo ad ſuꝑabundātiā dīne largitatis. ſciunt ꝯtinet dn̄s ī ira ſua miſcd̓ias ſuas. ſꝫ iratꝰ eſtmiſcd̓ie recordat̉: vehemēter aflictos ꝯſolatōne aliqͣ refocillat. Ad illd̓ qd̓ obr̄. ſciūt ſuā penā eſſe taxatā ⁊cͣ.Dd̓m nūqͣ petūt deꝰ faciat ꝯͣ illud qd̓ facere diſpoſuit: ſꝫ abſolute ꝯſiderates penas ſuas petunt a deo ſi ſibiplacuerit vt citiꝰ liberēt̉. ſuꝑ hac ꝯſideratōe orare. nll̓atenꝰ iuſticie ꝯͣdicit. ſciūt vtrū velit miſereri deꝰ. Quisem̄ ſcit ſi ꝯuertat̉ deꝰ et relinqͣt ptꝰ ſe bn̄dictōneꝫ Iohel̓. ij. Ad qd̓ obr̄ qͣlis exiſtis talis an̄ iudicē ſtabis. dd̓m intelligendū ē ſic. Iudicabit̉ ꝗlibꝫ ſiue ad dānatōꝫ ſiuead gloria in extremo iudicio ẜm inuentꝰ ē in morte bonus vl̓ malꝰ. eſt qꝛ mors qd̓dā iudiciū ē. Ex ſeꝗtur ſi aīa pene debitrix ſit in exitu a corꝑe talis iudici inextremo iudicio pn̄tet̉. qꝛ tꝑe int̓medio ꝑſoluit penā ſuā: pōt or̄o vt dietū eſt ad ſue pene diminutōeꝫ adiuuari.Membrum quintūOnſeq̄nter q̄rit̉. vtrū ꝯueniat dānatis orae ſic: videt̉. ij. Corī. xj. ſuꝑ illud. ter dn̄mrogaui. dic glo. Exaudit̉ dyabolꝰ Iob petēstēptandū. et exaudit̉ apl̓s petēs ſtimulū amouēdū. hicplane hr̄ demōes orāt ſūt dānati. exaudiūt̉. igr̄ illisꝯpetit orare. Pre. dic aug. de orādo deo ad ꝓbam. deditdn̄s qd̓ dyabolꝰ poſtulauit: vt ꝓbādꝰ eꝰ famulꝰ temptaret̉. Pre. greg. ij. li. moral̓. Tribꝰ mōis loꝗt̉ dyabolꝰ ad deum. vl̓ vias ſuas īſinuat. vl̓ electoꝝ īnocētiā .ſ. crimībꝰaccuſat: vl̓ tēptandā eandē īnocētiā poſtulat: ecce poſtulat. Querit̉ etiā ſi pn̄t orare. ſic: videt̉. qꝛ qn̄qꝫ trāſfigurant ſe in angelos lucis. vt incitant hoīes ad orandūet ad oꝑa bona vt magis ſeducant. illa facere ſciuntfaciūt pn̄t. Pre. om̄s damnati habēt liberā volūtateꝫj quidē cogi nullo modo pōt. manet libertas a coactiōeaꝫ ī bt̄is ꝙͣ in dānatis. ſic̄ ī deo. orare ſit volūtatis:orare poterīt ſi voluerīt. Pre. hr̄ a ph̓o illd̓ qd̓ mouet̉alicubi nat̉al̓r. ꝗeſcit ibi nat̉al̓r. qd̓ alibi mouet̉ violentia. ibi ꝗeſcit violētia. ſil̓r qd̓ alicubi mouet̉ volūtarieibi volūtarie ꝗeſcit. ſꝫ dānati ad malū moti ſūt volūtarie. volūtarie ī illo ꝗeſcūt. Sꝫ qd̓ volūtarie ī aliqͦ quieſcitpōt moueri ad oppoſitōꝫ: dānati poter̄t moueri ad bonūor̄onis vel alt̓iꝰ. Si dicat̉ vocales or̄oes ꝓnūciare bn̄pn̄t. bn̄ et̄ ſe ꝯuerte̓ pn̄t ꝓpt̓ libertatē arbitrij ad oppoſitaẜm affirmatōꝫ negatōeꝫ tn̄ p̄nt ad oppoſita ſiue ꝯͣriain genere moris. vt ſunt bonū et malum. nec orare poſſuntactu interiori. Obijcit̉ ꝯͣ. libere exeūt ī actus timoris credulitatis. Iac̄. ij. demōes credūt ꝯtremiſcūt. ſꝫ fides timor actꝰ interiores ſūt et pͥncipia iuſtificatōis. parirōne poterūt in actū interioris or̄onis. Pre. volūtaslib̓ior ſit potētior ꝙͣtū ad actꝰ īteriores. pure ī volūtate