Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I Articulus ſecundꝰOnſequēter querit̉. qͦmodo orāt aīe ſct̄e. vtruꝫſolo deſiderio: vel v̓bo mentali. ſolo deſiderio: videt̉ ſuꝑ illud Iob. j. vn̄ venis ſathan. diquūt̉ d̓o deſideria nūqͣ a d̓o diſcordātia. Itē Aug. li.cura mortuis gerenda. ſct̄i orāt nob̓ in voto. qd̓ at̄ appellat̉ ibi votū deſideriū. Iteꝫ ad idē valēt alia tactaſupͣ. vbi q̄rit̉: vtꝝ ſct̄i orāt Contͣ. deſideriū eſt appetitꝰdelectatōis. ideꝫ ē deſideriū quod ꝯcupīa. Sꝫ delectatioeſt ꝯiunctō ꝯuenientis ꝯueniēti. deſiderat appetit ſibi ꝯueniens ꝯtingi: eſt in carentia illiꝰ ꝯuenientis. ſꝫ tal eſt bt̄s. dicit em̄ Anſel. de ꝯtemptu virgginis. illeeſt beatꝰ qui habet quicꝗd vult. Itemdeſideriū eſt reſpectu habendi habiti. illa em̄ ſola deſideramus qu habemꝰ: ita vt prius. Itē vt hr̄ a Bern̄. or̄o eſt orisratio. vn̄ or̄o os reſpicit interiꝰ vl̓ exterius. vn̄ aliqͦ reſpicit verbū interiꝰ vel exteriꝰ. ꝓpter qd̓ videt̉: ſct̄i orantdeū verbo mētali: ſolū deſiderio. Rn̄. ſicut habet̉ abAug. de trinitate. Cogitatō formata ē ſigno verbuꝫ. cuiuſmodi v̓bo loquunt̉ ſct̄i dn̄o. vn̄ pōt dici ſct̄i loquunt̉deo deſiderio .i. deſiderio exp̄ſſo ſigno ſiue nutu mentali. Ad illud qd̓ obr̄. deſideriū eſt reſpectu habiti pōtdici vt tactū ē ſupͣ. hoc pt̄ eſſe qn̄ orāt aliꝗd fieri alijs. Un̄ ex ſeꝗtur ſint ī defectu vel carētia alicꝰ delectabil̓.Pre. ſemꝑ ē deſideriū reſpectu habiti. ſed qn̄qꝫ reſpectu habiti ꝯtinuandi. vt tactuꝫ eſt ſupͣ. Ex his et ſup̄dictis patēt hec dicta. Si aūt deꝰ ex ineffabili v̓tute ſine ꝯp̄noſcit ſct̄oꝝ deſideria. etiā anteꝙͣ ſint et poſthenſionec eſt qꝛ illi deſiderando loquunt̉: qꝛ reueradeſideriūē dictū: niſi inqͣtuꝫ ē ſigno aliqͦ formatuꝫ.Articulus terciusOnſequēter q̄rit̉. vtrū ſct̄i angeli offerāt or̄oesiuſtorum deo. ſic: plane apparet Tob̓. xij. Contra. aīe ſct̄e offerūt. ſil̓r nec videt̉ ſct̄i angl̓i offerre debeāt: reꝑit̉ aīe ſct̄e offerāt. Pre. ſapiētiſſimo cuiꝰ ſapīa cognitō ſꝑ ē in actu: reduce̓ ad mēoriamnouit oꝑtet. Pre. angl̓i oēꝫ cognitōꝫ habuer̄t in deo a deo. Ex alt̓a ꝑte de aīabꝰ ſct̄is magis vr̄ ꝙͣ de angel debeāt deo offerre p̄ces nr̄as. Sūt eq̄ deo aſtantes vtangeli. eq̄ offerre pn̄t. Pre. plꝰ vident̉ curā nr̄i ꝓpterſil̓itudinē ampliꝰ ad nos gerere. Pre. ꝗd ē offerre or̄oesdeo: ē ne idē qd̓ orare deū illis qͦrū dicūt̉ or̄oes vel alid̓ꝫ Ad dici pōt. ſicut dic Hug. li. de v̓tute orādi. int̓eſt qn̄ oramꝰ hoīeꝫ qn̄ oramꝰ deū. neceſſitatē nr̄amſcire pōt niſi ab alio doctꝰ fuerit: deus aūt ſcit āteꝙͣ petatur qd̓ nob̓ neceſſe ſit. hec Hug. Et qn̄ hoī abſenti volumꝰ ſignificare aliꝗd: indigemꝰ nuncio. qn̄ p̄ſenti: v̓bo exp̄ſſiuo. hec neceſſitas ē. ex ꝑte ſui: ex ꝑte nr̄a. Sꝫ cuꝫdeꝰ oīa cognoſcat etiā an̄ꝙͣ fiāt: nūcio vel exp̄ſſiōe vocali. eget. vult tn̄ vtroqꝫ vtamur ꝓpt̓ nos. qꝛ vocali exp̄ſſione. ſic̄ dīc Hug. deuotō excitat̉. ml̓tiplicatis int̓ceſſoribus faciliꝰ impetrat̉. Sic glo. dic Ro. xvj. ſuꝑ illud. Adiuuētis me in or̄onibꝰ vr̄is. glo. ml̓toꝝ p̄cibꝰ īpoſſibile eſtvt impetrēt. vn̄ et ſct̄i angeli nr̄i ſunt aduocati mediatores nob̓ vt ſupͣtactū ē orādo: et p̄ces nr̄as apd̓ deū recitādo. deꝰ īdigeat: ſꝫ ꝓpter nr̄aꝫ vtilitatē. Bern̄. ſuꝑCant̉. ẜmōe. vij. Attēdite vr̄os pͥncipes ſtatis adoran pſallendū. ſtate reuerētia diſciplīa gl̓amī: qꝛangeli nr̄i qͦtidie vidēt faciē pr̄is. nimiꝝ miſſi ī mīſteriūpter nos hereditatē capimꝰ ſalutis: deuotōeꝫ nr̄aꝫ ī ſuꝑna ferūt gr̄aꝫ refer̄t. q̄rit̉ qͣre aīe p̄ces nr̄as offerre dicūt̉ aſtēt deo. plꝰ vidēt̉ age̓ cura nr̄aꝫ. dd̓m illud hn̄t angeli ex officō. ſunt in mīſteriū miſſi ꝓpt̓ eoshereditatē capiūt ſalutis Heb̓. .j. aīe aūt ſancte no. hoc ēqꝛ hn̄t vim admīſtratiuā ꝯtemplatiuā. et p̄ces offerread illas ſpectat. ſꝫ multi ſūt negligētes vel n̄attēdentesdiligētiā quā hn̄t circa eos āgl̓i ſctī. circa qͦs magis hmoidiligētiā adhibēt rōne ſui officij ꝙͣ digͥtatis ꝑſonaꝝ. Ad qd̓ q̄rit̉ qd̓ īportat offerre deo p̄ces ⁊cͣ. pt̄ dici hoc im-portat ꝯgratulādo acceptōeꝫ illiꝰ a d̓o qd̓ ē meritoria. ſiue deo accepta ē deo attribue̓. Angl̓s em̄ ꝯſulit oranti qd̓faciat. viuat petēdo fleat. ꝯgratulat̉ acceptōi a deo reuelata ſibi eſt accepta a dn̄o. Ex acceptatōne em̄ dīna eſtor̄o meritoria. hec oīa referre ad deuꝫ .ſ. ꝯſuluit qd̓ fieret. orauit fieret. ꝯgratulabat̉ ip̄a or̄o eſt accepta deo. offerre deo. ſenſus ē. angl̓s offert or̄onē iuſti deo. hoc eſt. or̄oi facte. d̓o accepte gͣtulādo. ad eſſe ad acceptōeꝫ ꝯcurrūt refundit ſiue reportat in deū ſb̓ hꝰmodi tropo. aliꝗd offert alij. offert illi manꝰ eiꝰ ſpōte imponēdo. manū at̄ oꝑa ſiue virtꝰ ſignificat̉. vn̄ or̄oem deoofferre: ē ꝯgratulādo ſiue ꝯplacēdo dīne virtuti ſiue oꝑatōni et in om̄i oꝑe meritorio intime oꝑat̉. ipſam illi attribuendoMembrum terciumOnſequēter q̄rit̉. ſi oībꝰ viatoribꝰ bonis.malis ꝯueīt orare dn̄m. ſic: vr̄ ex verbisyſid̓. de ſum. bo. li. iij. c. vij. Or̄o in pn̄ti vitatm̄ remedio pct̄oꝝ effundit̉. ſꝫ ita mali boī ſūt viatoēs vtriſqꝫ ꝯueniet orare. Inſuꝑ vtriqꝫ indigēt remiſſiōe peccatoꝝ. qꝛ ē peccet. ſic̄ dr̄. iij. Ro. viij. Pret̉. ẜmaug. ad ꝓbā. ſi nll̓a ē tēptatō nll̓a ē or̄o. vbi ml̓ta tēptatōpl̓imū eſt orādū. ſꝫ hoc ē ī viatoribꝰ mal̓ ꝙͣ hoīs. Prenulli excludit̉ via ſalutis. ſūt oēs ī ſtatu merēdi. orādi. or̄o int̓ meritoriā reputet̉. Pre. om̄es pn̄t ſatiſfacere de pct̄is. orare deū: or̄o int̓ ſatiſfactoria reputetur. Pre. iudex ē ſꝑ an̄ ꝓlatōeꝫ diffinitīe ſnīe de orādis.ſi igr̄ nunꝙͣ ꝓfert̉ ſnīa an̄ mortē oēs dn̄t deū riuūt orare. Ad oppoſitū. Eccͣi. xv. ē ſpecioſa laus ī ore pct̄oris. ſꝫ a qͦcūqꝫ ſecludit̉ laus: or̄o dꝫ ſecludi vt vr̄. PreIoh̓. ix. ſcimus qm̄ deꝰ pct̄ores audit. Pre. Criẜ. ſuꝑMat. orat peccat: norat ſꝫ deludit deū. Pre. aug. 1ẜmone qͦdā. Qua frōte poſtulas qd̓ ꝓmiſit deꝰ: ſi facisqd̓ iuſſit deꝰ. priꝰ audi monitōnes ſic exige ꝓmiſſiones. Pre. bern̄. ſuꝑ can. ẜmōe. xvj. Qua frōte attollo oculos ad vultū pr̄is boī: malꝰ filiꝰ. Ad dd̓m. or̄oꝯuenit om̄i viatori clareſcit ſi attendamꝰ diſpoſitōneꝫmētis hūane ex vna ꝑte. qꝛ ꝙͣdiu viuit̉ vertibilis eſt adbonū ad malū. nunꝙͣ p̄uat̉ potētia ſatiſfaciēdi merēdet ei ꝯpetit or̄o virtutē hꝫ p̄ſeruādi purgādi. purgādi qꝛ ſacralis: p̄ſeruādi qꝛ ē v̓tualis. hec duo p̄cipue orationi aſcribunt̉. vn̄ rōne pͥmi dīc hiero. ſuꝑ illd̓ Mar. ix.hoc genꝰ demonioꝝ. or̄oe peſtes ſanāt̉ mētis. ecce ꝯͣ incentiua vicioꝝ. rōne ſcd̓i. yſido. de ſum. bo. li.vij. frequēs or̄o vicioꝝ imīpugnatiōeꝫ extinguit. Sil̓r. v.Neemīe ſuꝑ illd̓ orauimꝰ.glo. eſt vnū ꝯͣ hoſtes eccīe refugiū .ſ. or̄o ad deuꝫ. Ecce p̄ſeruat ꝯͣ om̄ia tēptamentahis viſis ꝯcedēdū eſt ꝯueniat viatori. Ad illud qd̓obr̄. eſt ſpecioſa laus in ore pct̄oris ⁊cͣ. dd̓m peccatore ē loq̄ndū dupl̓r. vel ꝓut vult et affectat in pctō permanere: ſic hꝫ verbū p̄dictū veritatē. vel ꝓut affectū ꝓponit deſere. ſtatū iuſticie induere. Et qꝛ illud ex ſe non hꝫſed ex largitate ſaluatoris: iam ei ꝯpetit̉ gr̄arūactio voxlaudis ſiue laus ſpecioſa. Aliter dd̓m ē. ē ſil̓e de or̄one laude. laus em̄ ē quedā gr̄arūactio et qͣſi quedā erogatio: ideo hꝫ fieri a mūdo puro inde eſt ꝯueītpct̄ori. or̄o aūt magis ē ad īpetrandū illud qd̓ indigemet ideo magis ē neceſſitatis. et om̄s orare debēt. boadeptōe iuſti: mali amotione pct̄oēs. Ad qd̓ obr̄deꝰ pct̄ores audit. Rn̄det aug. v̓buꝫ iſtd̓ xp̄i fuit. ſꝫceci nodū plene illuīati. vel pōt dici deꝰ non audit pct̄ores illos affectāt in pct̄is ꝑmanere. Al̓s aūt ecōtrarioaffectāt pct̄a deſerere iuſticie ſtatum induere bn̄ audit.Tria at ſequētia argumēta ſoluūt̉ vna via. loquunt̉ depct̄oribꝰ hn̄t ꝓpoſitū manēdi in pct̄is. Ultīa at̄ pt̄ intelligi bonis: tūc inſinuat̉ indignitas ad pct̄a p̄teritareferēda. vocat̉ ibi huīlitas quā dn̄t hr̄e ipſi boni in or̄one. vt .ſ. leuādo oculos ad deū reputāt ſe indignos. ſic̄ illipublicanꝰ de Luc. xviij. Qui nolebat ocl̓os ad celū leuare ſꝫ ꝑcutiebat pectꝰ ſuuꝫ. vn̄ orare debemꝰ ꝯcludit