ꝯſiſtūt ꝙͣ quantū in exteriores. ſi demones ire pn̄t ī exteriores vt tēptare iſtū vel nō tēptare: gͦ magis ꝙͣtū ad interiores: vt bn̄ velle orare mētalē ⁊ hmoi. ¶ Pre. angl̓i apoſtate nat̉al̓r diligūt ſe. vn̄ magis diligūt ſe ꝙͣ odio hēant homīes. Sꝫ qn̄ vidēt hoīes ꝑ ſuas tēptatōes ꝓfice̓: eos deſinūt tēptare. ⁊ ceſſant a malo actu in ꝓximū ipſiꝰ ꝓfectumdeteſtātes. gͦ multo fortiꝰ videntes ꝙ malicia ē nob̓ nociuaceſſant ab illa. qꝛ ſue nat̉e ē leſiua. Sꝫ ſi ſic: pn̄t bona appetere orare deū. ⁊ hmōi face̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Ad oppoſitū. Dam.Or̄o ē aſcēſus intellectꝰ ad deū. dānati aūt a deo penitusſūt auerſi. ¶ Pre. dānatis nō pt̄ ꝯueīre. qꝛ ī malicia obſtinati ſūt. vn̄ iuſticie obſequiū deo ī nll̓o obſequūt̉. ſꝫ or̄o nihil ē ꝙͣ obſequiū iuſticie. ſic̄ dīc glo. Mat. vj. ſuꝑ illd̓ qd̓oraueris. glo. nō ē opꝰ narrare ſꝫ obſecrare: qd̓ ē obſequiūiuſticie. ¶ Pre. in dānatis ē ꝯtinuꝰ aſcēſus ī ſuꝑbiā ẜm illud pͣs. Suꝑbia eoꝝ ꝗ te oder̄t aſcēdit ſꝑ. gͦ ꝯtinuꝰ receſſꝰ aoſſibile ē duos motꝰ ꝯͣrios ſil̓ eē in eodē. Cū gͦ or̄oſit ꝯiūctio cū ſpūſct̄o. ſic̄ dīc Aug. in ẜmone de or̄one ⁊ ieiunio: gͦ impoſſibile ē or̄oem eē in dānatis. ¶ Pre. ad Ro.viij. ſuꝑ illd̓ ſpūs adiuuat infirmitatē nr̄aꝫ glo. ꝙ nō ſolūillud qd̓ or̄o īpetrat. ſꝫ etiā ipſa or̄o int̓ gr̄e mūera reꝑit̉. gͦnūera dānatis non poſſint ꝯuenire: qꝛ ſi ſic danatinō eēnt: gͦ nec or̄o. ¶ Pre. dānati orare non poſſent qn ipſipeniterēt. qꝛ ꝑs pnīe ē or̄o ſꝫ penitꝰ ſūt impenitētes. ¶ Pre.fruſtra poſtulat̉ venia vbi nll̓a ē releuās miſcd̓ia. in dānatis nll̓a miſcd̓ia ꝙͣtum ad euaſionē: ſil̓r nll̓a miſcd̓ia qͦ adpene mitigatōeꝫ. Si gͦ poneret̉ or̄o in ip̄is: hͦ eēt rōne alterius illoꝝ. vel potiꝰ vtriuſqꝫ. gͦ vr̄ ꝙ nll̓o mō or̄o eis cōueniat. ¶ Pre. fruſtra ponit̉ or̄o vbi ad bonū nll̓a huīliatioIdeo eī dānati dicunt̉: qꝛ nō pn̄t deinceps aſſurgē ad aliqd̓ bonū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Ad hͦ pt̄ dici. ꝙ ſi appellemꝰ orare or̄oesaliqͣs ꝓnūciare: iſto mō orare pn̄t dānati. Si v̓o appellēꝰorare aliqd̓ pete̓: ẜm qd̓ dīc actū vocis ꝯcordante actu cordis. vel etiā ip̄m actū cordis: nll̓o mō orare pn̄t. ⁊ hͦ clareſcit ſi ꝯſideremꝰ eoꝝ pͣuitatē: or̄ois digͣtateꝫ: ⁊ dei boītatēDd̓m igit̉ ꝙ nō pt̄ eē in dānatis or̄o ſi attēdat̉ prauitas.cū em̄ ꝯtinue moueāt̉ ꝑ ꝯtēptū in deū: nll̓o mō p̄t eē ī ipſishuīlis affectꝰ. ſine qͦ or̄o ꝓprie ſūpta nullatenꝰ pt̄ eſſe. Pre.vlteriꝰ ſi attendat̉ or̄ois digͥtas. cū or̄o v̓tute ſua ſupͣ ſe eleuet ꝓpriū ſub̓m: ꝓpter qd̓ dic̄ Aug. ꝙ ē piꝰ mētis affectꝰ indeū directꝰ. Et dam̄. ꝙ ē aſcēſus intellectꝰ in deū. cum ip̄ipenitꝰ ſūt auerſi: locū in eis or̄o nō hꝫ. Pre. ſi attēdit̉ diuina bonitas. nō eī deꝰ a qͦ ē oē bonū gr̄e mūera nō valentibꝰꝓfice̓ elargit̉. qͣles ſūt dānati ꝗ nō pn̄t penitē. ¶ Ad hͦ qd̓obr̄ primis tribꝰ argumētis. dd̓m ꝙ nihil faciūt ad ꝓpoſitū. qꝛ etſi pete dicūt̉: magis ē intelligēdū ꝙ petāt a d̓o manū ſibi laxari ad bonoꝝ vexatōeꝫ: ꝙͣ ꝓprie miſerie releuationē. et p̄terea ſua or̄o nō tenet ꝓprie or̄ois rōeꝫ. ¶ Ad aliud qd̓ obr̄. ꝙ incitāt hoīes ad orādū. dd̓m ꝙ hͦ malicioſefaciūt ⁊ ad ſeducēduꝫ. ⁊ rō hmōi: qꝛ hn̄t penitꝰ in oppoſitadiſpoſitōe ad or̄oeꝫ volūtatē. nō ſequit̉ gͦ ꝙ ſi pn̄t ſuggere̓hoībꝰ or̄oes deceptorias: ꝙ ip̄i pn̄t orare ſicut decet. ¶ Adillud qd̓ obr̄. ꝙ hn̄t orādi libera volūtatē. dd̓m ꝙ ꝓut coactio ꝓprie ſumit̉ ꝓut ē ab extrinſeco ẜm ꝙ dīc Bern̄. ꝙ libertas ē coactōe eqͣliter ī deo ⁊ angl̓is ⁊ demonibꝰ ⁊ ī nob̓qꝛ cū volūtate ꝓpria tenēt ſe in ſtatu a qͦ nolūt liberari. et hͦꝓpter obſtinatōeꝫ ſuꝑbie nūꝙͣ volūtas ipſoꝝ ab ip̄o ſtatupōt mutari. hͦ tn̄ accidit nō ꝓpter defectū natural̓ volūtatisſꝫ ꝓpter maliciā obſtinatōis: et ſic pꝫ ꝙ or̄o ī eis eē nō pōt¶ Ad hͦ qd̓ obr̄. ꝙ volūtarie ī malo ꝗeſcūt. dd̓m ꝙ ph̓s ſolū h̓ loquit̉ de mobilibꝰ nat̉alibꝰ ⁊ violentis. ⁊ nō volūtarijs. et hͦ pꝫ qꝛ volūtas nō eq̄ mouet̉ in bonū et in malū. ſic̄gͣue deorſum ⁊ leue ſurſuꝫ: qꝛ in bonū moris ꝑ ſe nō pōt: ſꝫreqͥrit̉ adiutoriū gr̄e. ī malū tn̄ ꝑ ſe pōt. ſꝫ ſumēdo ꝯͣrietatem in quā pōt li. ar. tūc bn̄ verū eſt ꝙ qn̄ ꝗeſcit in vno: ꝙpōt moueri in oppoſitū. Pre. eſto ꝙ ita volūtarie ꝗeſcāt inmalo ſic ꝙ poſſint moueri ī oppoſituꝫ adhuc nō ſeꝗtur arīmentū vt ſibi hoc poſſint ꝑ libertatē volūtatis qͣntū eſtde ſe. Obſtinatō em̄ repugnat. vn̄ etſi ꝙͣtum ad voluntatēſb̓ſtratā v̓tibiles ſūt: nō tn̄ ꝙͣtū ad maliciā eiuſdē voluntatis in qͣ ſunt obſtinati. ¶ Ad hͦ qd̓ obr̄ de fide ⁊ timore. dicendū ꝙ illud crede̓ nō eſt actꝰ fidei. īmo magis eſt credulitas coacta q̄ nō eſt pͥncipiū merēdi vel penitēdi. expimēto em̄ penaꝝ qͣs ſuſtinent cognoſcūt illū eſſe oīpotentē apuniunt̉. hͦ verū eſt de angl̓is pͣuis et aīabus infidelibuDe fideliū aūt aīabꝰ q̄ dānate ſunt ꝓpter eaꝝ prauitatemdd̓m ꝙ etſi habitꝰ aliꝗ v̓tutū in eis remāſerīt vt actꝰ ſuoscliciāt: nunꝙͣ tn̄ pn̄t eē merēdi pͥncipiū ī eiſdē ꝓpt̓ ſtatū .ſ.⁊ ꝓpt̓ volūtatē penitꝰ obſtinata. Sil̓r dd̓m eſt de timore.nullo mō merēdi ē pͥncipiū nec penitēdi: ſꝫ magis nat̉alisꝙͣ volūtariꝰ dꝫ dici. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄. ꝙ magis pn̄t ī actꝰinteriores: veꝝ ē ſi intelligat̉ de illis q̄ ſue ſubſūt pietati¶ Ad alid̓ qd̓ obr̄. ꝙ diligūt ſe. dd̓m ꝙ bn̄ vellēt abſtinē amalo inqͣtum nat̉e ē leſiuū: nō tn̄ inqͣtuꝫ ē diſplicitiuū. etin hoc ſolū ē p̄ncipiū merēdi. Ꝙ em̄ alicui diſpliceat malum ꝓut ē dei offenſiuū: ſine gr̄a eſſe nō pōt.Queſtio. xcij. A quo eſt aliquid petendū in oratione.Onſequēter queritur. a qͦ eſt aliqd̓ petendū in or̄one. hoc ēq̄rere quem debent orantes orare. Primoergo querit̉ hic. vtrū a creatura. Secunvtrum a creatore.Nembrum primumIrca primū q̄runt̉ qͣtuor.Prīo vtrū petēduꝫſit a creatura irrōnali. Scido vtrū creat̉a rationalis ſit petenda. Tercio vtrū exn̄s ī purgatorio ſit oranda. Quarto ſi bt̄i in patria ſint orandi.Articulus primusD primū ꝓcedit̉ ſic ad ꝑteꝫ affirmatiuā. quicꝗd pōt adorari: ⁊ orari. adoratō em̄ dic actummagis ordinatū ⁊ immediatū deo ꝙͣ or̄o. ſꝫ inſenſibilia vimagīes ⁊ crucē xp̄i adoramꝰ: gͦ creaturas īſenſibiles poſſumꝰ adorare. ¶ Itē creat̉a inferior pōt eē mediū merendapud deū. gͦ ⁊ mediū impetrādi meritoriū apud deū: ⁊ itavidet̉ ꝙ orādi. ¶ Itē vna rō qͣre ſacr̄a ſunt inſtituta ī materia corꝑali ē huīliatō. vt hō ꝗ ſe erigēdo ꝯͣ creatorē ſuū peccauit: huīliando ſe ſuo inferiori gr̄aꝫ mereat̉ apud deū. ſꝫtanta vel maior huīliatō reꝗͥrit̉ in orādo. vn̄ deuote orantes ad terrā ſe total̓r ꝓſternūt. rōne gͦ qͣ ꝗs meret̉ huiliando ſe: adorādo creat̉aꝫ inſenſibilē: meret̉ huīliādo ſeip̄amorādo: ⁊ ita vt priꝰ. ¶ Pre. hug. diffiniēs or̄oeꝫ dīc. ꝙ ē cōuerſio ꝑ huīleꝫ ⁊ piū affectū in deū: nihilominꝰ tn̄ qꝛ afficimur circa alid̓ a deo. vt ſūt ſct̄i. oramꝰ illos. ⁊ hͦ ē ẜm ip̄mqꝛ v̓tus or̄ois ē affectō ſꝫ plerūqꝫ afficimur circa inferioēscreat̉as. vtpote imagīes ⁊ crucem xp̄i: gͦ ⁊cͣ. ¶ Pret̉. ſi ẜmbern̄. or̄o eſt oris rō: gͦ circa qd̓ rōnabil̓r ꝯuerti iuſte pōtoris rō: ⁊ or̄o. ſꝫ circa creaturaꝫ irrōnalē exercet̉ ſine viciooris rō. de tl̓ibꝰ eī rōnabil̓r rōcinat̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Cent̓. locutōē actꝰ rōis. ⁊ ē ad cognitiōeꝫ generādo. ⁊ iō ſoli creat̉e rōnali ē loq̄ndo ꝓprie or̄o. Or̄o at̄ vocal̓ locutio eſt for̄ata: gͦſoluꝫ rōnabili effūdēda. ¶ Pre. ſi creat̉e īferiores deueīren̄ pn̄t ī cognitōeꝫ vocal̓: ml̓tofortiꝰ nec mētalis. ¶ Pre. duplici ex cā aliqn̄ oramꝰ aliū. vel vt ſb̓ueīat: vel vt ꝓ intuentōne int̓cedat. pͥmū ſoliꝰ ē dei: ſcd̓m rōnalis creat̉e ſolius.neutꝝ aūt inſenſibil̓ vel brutal̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. or̄o ſpēs ē q̄dā latrie ſiue cultꝰ dīni. gͦ cū cultꝰ dīnꝰ creat̉e īferiori nullatenꝰ ſit exhibēdꝰ: nec or̄o ē effūdēda. ¶ Pret̉. ꝯtēplatō genꝰeſt ad or̄oeꝫ. qꝛ lectō meditatio ⁊ or̄o ſūt ſpēs ꝯtēplatōis.ſꝫ ꝯtēplatio nō ē circa iſtas inferiores creat̉as: gͦ nec oratō¶ Rn̄. ꝙ creat̉a corꝑalis ſiue ſenſibilis nō ē orāda. ¶ Adillud gͦ qd̓ obr̄. ꝙ talē creat̉aꝫ vipote crucē adoramꝰ. dd̓mẜm dam̄. iiij. li. iij. c. ꝙ lignū crucis qd̓ ſct̄ificatū eſt ſanguine xp̄i adorandū eſt. alie at̄ cruces nō niſi ꝓpter ip̄iꝰ typuꝫUn̄ ſi loqͣmur de cruce xp̄i rōne qua ē nob̓ materia meriti⁊ ſalutis: aliqͣ reuerentia ſpālis ei debet̉ q̄ non alijs: ſꝫ hecnō ē latria vel dulia: ſꝫ modꝰ ꝗdā ſpālis. Si aūt loqͣmur d̓ipſa inꝙͣtum eſt crux xp̄i: adoratōne latrie adorat̉. ⁊ om̄s
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten