Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Que ſtioriam ſuoꝝ meritoꝝ. Sꝫ ſi hoc: aut hoc eſt merito p̄teritooꝝ aut pn̄ti. ſi p̄terito qd̓ ſaltē videt̉ ꝓbabile: qꝛ viueent meruerūt vt ſi pꝰ m⁊tē nob̓ orarēt. nob̓ gr̄aꝫ impetrarēt. Contra illud ſic obr̄. quicꝗd ſct̄i meruerūt nccͣiumeſt eos meruiſſe. qꝛ om̄e verū de p̄tterito nccͣiuꝫ eſt. et tūc ſinia qn̄ de futuro depēdet. et quicꝗd meruer̄tneceſſariū eſt eos meruiſſe. quicꝗd meruerūt nob̓ ſct̄irel meruerūt: neceſſariū eſt eos meruiſſe nobis. velmeruiſſe nobis. impoſſibile eſt aliter ſe hr̄e etiam ſi modo nobis oraret. qꝛ om̄e neceſſariuꝫ ē impoſſibile alit̓ ſehr̄e. Si meritis pn̄tibꝰ: ſic ſancti nihil merent̉. qꝛ nonſunt ī ſtatu merēdi. nihil ē dicto ſct̄i nob̓ impetrarētſeu impetrēt orādo nob̓. Rn̄. ad dici pt̄. ē orareſe et alio. querit̉. vtrū ſct̄i angeli aīe bte orent.cedendū orant et ſe et nobis. Sꝫ oratō ſit mal̓onis adipiſcēdis. ꝓut large accipit̉ or̄oisnob̓ boīs adipiſcēdis ꝙͣ mal̓ amouēdis.ſꝫ ſe orant malis amouendis:quia nulluꝫ eſt in eismalum. ſed pro bonis tm̄ adipiſcendis. orant em̄ bonohabito vt ꝯtinuetur: tam anime beate ꝙͣ angeli ſct̄i. Anime autem non habito vt labeatur ſicut pro reſtitutōnecorporis ſui. a quo in ꝑte glorie dependet perfectio ipſarūſicut expreſſe dicit Aug. in fine ſuꝑ Gen̄. xij. ad lr̄am. Siuet ꝗd opus ſit ſpiritibus defunctorū corꝑa ſuain reſurrectōne recipere: ſi poteſt eis ſine corporibꝰ etiamſumma illa beatitudop̄beri. difficilior quidē queſtō eſt ꝙͣvt ꝑfecte poſſit hic ſernnone finiri. ſed cum minime dubitā eſt. raptā hoīs a ſenſibꝰ carnis mentē. poſt mortemip̄am carne depoſita trāſcendit ſil̓itudinibꝰ corꝑaliū. nonſic videre poſſe in cōmutabilē ſub̓aꝫ. vt ſancti angeli vidētſiue alia letiore cauſa. ſiue ideo qꝛ ineſt eis naturalis qui appetitꝰ corpus admīſtrandi. appetitu retardant̉ quodāmodo. ne tāta intentōe ꝑgāt in illud ſummū celū. ꝙͣdiu ſubeſt corpꝰ cuiꝰ admīſtratōe appetitus ille ꝯquieſcat.hec Aug. et exp̄ſſiꝰ dicit hoc Bern̄. de diligendo deo. ſine corꝑibus ſuis nec volūt nec valent ꝯſūmari. orant etiā ꝯſūmatōne nūeri electoꝝ. et pro iuſticia de reprobis exquendi. nec tn̄ in aliqͣ imꝑfectōne ſunt. qꝛ habent quicqd̓debent ſtatu hr̄e. De angelis orant nob̓. planebant ſuꝑadducte rōnes. inter qͣs illa. de glo. nūeroꝝ. xxv.plane tangit modū or̄onis ip̄oꝝ nob̓ dicit ſic. vnicuiqꝫ nr̄m angelus bonꝰ regat moueat pro actibꝰ nr̄is corrigendis miſeratōnibꝰ expoſcēdis. ecce boni promotio. De ſanctis aūt aīabꝰ. orēt et corꝑibꝰ ſuis rehabendis et iuſticia exeq̄nda plane dicit greg. li. ij. moral̓. exponens illud Apoca .vj. Uidi ſub altare dei ⁊cͣ. vbi dicit.animas vindictā pete̓: eſt diē iudicij reſurrectōnem corpoꝝ extinctoꝝ deſiderare. dicit̉ em̄ magnꝰ eoꝝ clamoreſt magnū deſideriū aīaꝝ. v̓ba iſta ſūt eoꝝ deſideria. Similit̓ orant ꝯſūmatōe nūeri electoꝝ. plane dīc ibideꝫqd̓ de angelis ſil̓r pōt intelligi. et etiā bono habito vtꝯtinuet̉. Un̄ dicit greg. alit moueri ſoleat mens petit: aliter petit̉: ſct̄oꝝ aīe. ita in interni ſecreti ſinu deoinhereant: vt inherendo reꝗeſcāt. quomodo dicunt̉ petere qͦs ab interna voluntate ꝯſtat nullatenus diſcrepare?modo dicunt̉ petere qͣs voluntatē dei certū eſt et ea quefutura ſūt ignorare? ſꝫ in ip̄o poſite ab ip̄o aliꝗd peteredicunt̉: non quicꝙͣ deſideret quod ab eiꝰ quam cernantvoluntate diſcordat: ſꝫ quo mēte ardentiꝰ inherent. eo etiāipſo accipiunt vt ab ipſo petāt eum facere velle noueit. de ipſo bibūt ab ipſo ſitiūt et modo nob̓ in comp̄henſibili in hoc petēdo eſuriūt p̄ſciendo ſatiant̉. diſcordaret a volūtate ꝯditoris: ſi vidēt velle peterent.eiqꝫ minꝰ inhererēt ſi volentē dari pigriori pulſarēt deſiderio. Hic plane hr̄ de petitōe boni habiti vt ꝯtinuet̉ qd̓ notat̉ dixit. de ip̄o bibūt qd̓ ab ip̄o ſitiunt. Seꝗt̉. quibusrn̄ſum diuinitꝰ dr̄. reꝗeſcite tp̄s adhuc modicū: donecpleat̉ nūerus ꝯſeruoꝝ fratrū nr̄oꝝ deſiderātibꝰ ꝯīabusleſcere. Adhuc modicū dice̓ eſt. int̓ ardorē deſiderij expſa p̄ſcientia ſolatiū ꝯſolatōnis inſpirare. vt et animarūnoſtraꝝ ſit qd̓ amantes deſiderant. rn̄dentis dei ſermo.XCI.ſit hoc eas retributōnis certituie inter deſideria confirmat. hec greg. Ecceāt adimpletōne nūeri electorum. Ad illud qd̓ obipliꝰ aſcende̓ pn̄t. pōt di.ci diffinitō Dam̄ut ꝯuenit pure viatori. Undeobiectō nihil facit ad ꝓpoſitū. vel etiā ſuppoſito cōueniat ꝯprehenſoribꝰcendum oꝑtꝫ ſemꝑ quandooramꝰ intellectꝰ eleuet̉ ampliꝰ in deū ꝙͣ antea eleuabat̉.ſꝫ bn̄ verū eſt eleuat̉ ꝓpteriud .ſ. ad petēdū aliꝗd a deoqd̓ innuit Dam̄. qn̄ ſub diſtinctōe dīc. Or̄o eſt aſcēſus intellectus in deū vel petitō decentiū a deo. Uel dd̓m. quātumcūqꝫ creatura eleuet̉ in aſcēſu ad deū petit: tn̄ eiusterminꝰ eſt citra increatū qd̓ excedit in infinitū. et ꝙͣtū adhoc pn̄t dici aſcende̓. gr̄a caritas augeat̉ in eis: ſed ſupͣdicto. Ad ſcd̓m obiectū ptꝫ rn̄ſio ex p̄dictis. bn̄em̄ verū eſt in bt̄is eſt or̄o ẜm illū modū ẜm quē oramus malis amouēdis qͣntū eſt ſe: qꝛ nullū hn̄t malū. ētn̄ ẜm orant nob̓. qꝛ orant malis nr̄is amouendis.vt dictū eſt. iſto or̄o eoꝝ bn̄ eſt amotōe tēptationūa ſe: ſꝫ a nob̓. Ad qd̓ obr̄. ſunt oīpotentes ſue voluntatis. dd̓m orāt eo qd̓ ipſi pn̄t. dicunt̉ oīpotētes eſt dictū qꝛ oīa pn̄t: ſꝫ qꝛ quicꝗd volūt ſe poſſe pn̄t. qd̓ pn̄t volūt. ꝯtrariat̉ verbo augeri. Ad aliud qd̓obr̄. nihil petūt niſi qd̓ ſciunt deū velle. ita fruſtra petunt: qꝛ fieret etiā ſi peterēt. dd̓m ē deꝰ bn̄ rogari pōtin eis ipſe facturꝰ ē ſicut dīc bt̄s Aug. Cum enim deꝰ diſponit aliqd̓ facere. diſponit in omnē euentū: ſꝫ p̄ſuppoſitis an̄cedentibꝰ ꝯgruentibꝰ. ſic̄ diſpoſuit nos ſaluari: ſitn̄ velimꝰ bona merita ſalutē nobis acꝗrere. ſic eſt in ꝓpoſito. ideo ſancti fruſtra orāt petūt qd̓ ſciūt deū velle. īmo ſicut dīc Greg. in p̄dicta aucͣte. diſcordarent a voluntate ꝯditoris: ſi ea vident velle non peterent. quiaminꝰ inhererēt ſi volentē dare deſiderio pigriori pulſarēt.hec greg. Ad aliud qd̓ obijcit̉. or̄o ſemꝑ importat imꝑfectōeꝫ. qꝛ oramꝰ eo qd̓ habemꝰ. qd̓ ꝯuenit bt̄is.dd̓m hr̄e aliꝗd dicit ſꝑ imꝑfectioneꝫ: ſꝫ hr̄e qd̓dꝫ hr̄e. vel qn̄ debet hr̄i. qn̄ ſancti orāt eo qd̓ habēt:non ꝓpter hoc ſtatꝰ eoꝝ eſt ſimpl̓r imꝑfectus: qꝛ habēt ꝗcꝗd tꝑe debent habere. et hoc ꝑfectionem dicit ſuo modoUnde hug. de ſacr̄is. tribꝰ modis noīatur ꝯuenienter ꝑfectum. ẜm tp̄s: ẜm naturā: vl̓r. Primū qͣſi initiū faciensſcd̓m qd̓ maiꝰ eſt: terciuꝫ qd̓ maximū eſt qd̓ habet quicꝗdtp̄s reꝗͥrit ꝯuenit. ſcd̓m haberi ẜm naturam ꝑfectum eſtqd̓ habet om̄e qd̓ datū eſt vel debitū nature ſue. Ul̓r perfectum eſt cui nihil deeſt. hec hug. qn̄ aūt orāt nob̓ bn̄ ve eſt orāt eo qd̓ habemꝰ. hr̄e debemꝰ et ꝗdeꝫimꝑfectōnē importat. in eis: ſꝫ in nob̓. Per p̄dicta pꝫrn̄lio ad ſequēs. qꝛ ſuppoſito videāt voluntatē dei nihilominꝰ orare debeāt. vt ſupͣdictū eſt. Ad qd̓ obr̄ aūt dignꝰ ē ille orat̉ aūt. Dicendū ſi indignꝰ ē etiā pane veſcit̉: tn̄ indignꝰ indignitate vltima eſt volūtasmanendi in pct̄o. ſꝫ ſi dolet de pct̄is et ꝯterit̉. licet minꝰ ſuficienter: or̄onibꝰ ſanctoꝝ ꝯplet̉ qd̓ ex ꝑte ſui minus erat.Qd̓ obijcit̉. indignitas eius orat̉ impedit oratōiseffectu. verū ē de ꝑtinacibꝰ in pctis. Ad vltimū ob̓m dicendū. ſct̄i iuuat nos duobꝰ modis. meritis p̄teritis: or̄onibꝰ pn̄tibꝰ. qꝛ viuerēt meruer̄t vt īpetrarēt nob̓gr̄am: ſi pꝰ mortē nobis orarēt. Qd̓ obijcit̉. quicꝗdmeruerūt neceſſe ē eos meruiſſe. bn̄ verū eſt ꝙͣtum ad eos depēdet ip̄oꝝ meritū de futuro: ꝙͣtū ad nos depēdet effectꝰ meriti tꝑoꝝ de futuro. eſt ꝯtingēs. ē exēpluꝫ.xp̄c nob̓ meruit aditū ꝑadiſi ſufficiētia: depēdet futuro et ideo nccͣiuꝫ ē: ſꝫ efficaciā ꝑtim pēdet ex futuro. etideo eſt ꝯtingens. valet illud argumentū. quicquidmeruerūt ſancti neceſſe ē eos meruiſſe. quicꝗd meruerūtnob̓ meruerūt. ꝗa ꝓpoſitio intelligitur merito ip̄oꝝ exꝑte ipſoꝝ. ꝯcludit̉ aūt de effectu meritoꝝ ipſoruꝫ. meritaaūt ipſoꝝ ſunt cauſa efficiēs ſufficiens ſalutis nobisſed ſunt cauſa motiua largitatis diuine ꝯfert nobis ſalutem intuitu meritorum ſanctoꝝ.