Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtioprimū queriteriuꝫ dei. vbi pꝰ intelligit̉? nunꝙͣ. qꝛ nonſimul: hoc pꝫīe ſil̓ ferri ad diuerſa ſit īpoſſibile. Pre .j. cori. boihi mori ꝙͣ vt gloriā meaꝫ ꝗs euacuet. et loꝗtur.gl̓iaꝫ de accipientis tꝑaliaab illis quibꝰbat. Ex videt̉ accipiendo tꝑaliaeuacuaree ſi tale nullo eſt petēdū ⁊cͣ. Pre.lud. deſponſatō mihi credita eſt glo. ſi illa. q̄rite regnū et iuſticiā eiꝰ: ne illa q̄ritis. ſcilꝫ tꝑalia:nullo auertamini. Aut ne duos fines ꝯſtituatis vnūꝓpter ſe appetitis. ſeꝫ regnū: et iſta neceſſaria ꝓpter illd̓.ꝓpter regnū tm̄ debemꝰ oꝑari. non ſolū om̄ia regno deitꝑ̄alem mercedē meditari. hec glo. ex videt̉ nec per ſenec etiā cum regno petere tꝑalia debeamꝰ. Pre. dam̄. diy or̄o eſt aſcenſus intellectꝰ ad deū et petitio decentiū.iſta tꝑalia deorſum inclinēt viliſſima ſunt caducanullo ſūt petenda. Pre. hug. de ſacr̄is. ſacr̄a quiacorꝑalia ſunt etſi nihil gr̄e ꝯtinerent: eſſent nobis occaſioruine. igit̉ tꝑalia exqͦ occaſio ſunt caſus. nullatenus ſuntpetenda. An̄. ad hoc pōt dici. illa ſunt tanꝙͣ nccͣiaad vite ſubſidia ſuſtentatōeꝫ. ſunt petenda etiam ncc̄ioUn̄ aug. ꝯtra fauſtū ſcd̓o li. diſpenſatōnis noui veteristeſtamenti deo ſeruiūt diuerſa et congrua tꝑa docēti bona tꝑalia et ab ipſo petenda. ratio aūt hꝰ mōi eſt. qꝛ ꝙͣdiuſumus in hoc mūdo viatores. viā ꝯplere non poſſumꝰ niſicorꝑe ſuſtentato. regnū ſil̓iter ꝯſeꝗmur niſi viā expleta ideo neceſſe habemus tꝑalia a deo petere: qm̄ planum ē illa a nobis habere poſſumꝰ. et hoc vt corpꝰ ſuſtentetur. ſuſtentatū ꝯpleat viam ſuā. tandem ꝑueniat ad gl̓iaꝫvt ſic qd̓ in vſuꝫ venerit. ad illud obtinendū fruendū eſtreferat̉. Un̄ ſciendū cum aliqd̓ petit̉ tanꝙͣ bonum ꝓpteraliud: hoc igit̉ nullo petendū eſt tanꝙͣ bonū ꝓpter ſe ſꝫpter aliud. Pre. eoꝝ ſunt ordīata ad aliud. alia ſūtnediate et ſe ordinata ad ſalutē: et ſunt magͣ bona gr̄aſcꝫ et v̓tutes ſunt ad vitā ſpiritalē neceſſaria. hec totoaffectu deſiderio ſunt petēda. ſicut plane habet̉. ij. Cor.xij. in glo. ſuꝑ petitōe apl̓i de amotōe ſtimuli vbi dicit̉ ſic.deus laudat et ꝓmittit ab eo petitis. ſecuri petitepicio deo ꝯcedunt̉. Alia aūt ſunt ad finē ordīataeq̄nti. vt ſūt bona corꝑis mīma ſunt ẜm aug.gna ſollicitudine ſūt petēda. ſꝫ tanꝙͣ huicvite nccͣia. ꝓpriū em̄ melioris magis ē eligēdū ẜm ph̓m. etideo ꝙͣ corꝑis et dei ꝙͣ aīe. ꝓpter hoc ſubdit ibidē glo. qn̄aūt tꝑalia petitis ceteris: modo petite et timore eiꝯmittite. vt ſi ꝓſint det: ſi ſcit obeſſe det. qd̓ em̄ ꝓſit velobſit medicus nouit egrotꝰ. hec glo. Un̄ ſignāter dicebat dn̄s Math̓. vj. Nolite ſolliciti dicētes qd̓ māducabimꝰ aūt ꝗd bibemꝰ aut oꝑiemur. Hec oīa gētes inꝗrūt. ſcit pr̄ vr̄ qꝛ oībꝰ his indigetis. Un̄ ꝓhibet dn̄sIn hec petamꝰ: qꝛ his oībꝰ indigemꝰ: et ante paꝝ panēqͦtidianū petere a patre nos doceat. Sed vult vt ſollicite petamꝰ. ſed magis regnū dei tanꝙͣ magis neceſſariuꝫvt ſcꝫ iſta non ſimpl̓r ſed ꝓut expediūt ad corporis ſuſtētationē ſiue viatoris: id aūt ſimpl̓r videlicet ip̄m regnum etiuſticiā tanꝙͣ īmediatū quod ꝑuenit̉ ad regnum. Undeglo Math̓. vj. Sit intentōne eternitas: et in yſu tꝑalitasUn̄ greg. in omel̓. ſuꝑ hoc eſt p̄ceptū meū dicit ſic. ecce alius in or̄one petit vxorē. alius villaꝫ petit: aliꝰ poſtulat veſtem: aliꝰ dari ſibi dep̄cat̉ alimentū. et quidē hic deſintab om̄i petenti: petēda ſunt. ſꝫ memīſſe debemꝰ exdato eiuſdē nr̄i redemptoris accipimꝰ. Primū querite regnum dei et iuſticiā eiꝰ. et hec omnia adijcient̉ vob̓. et hecitaqꝫ a ih̓u petere eſt errare: ſi tn̄ non nimie petant̉. noſtras petitōnes videamꝰ frēs chariſſimi. et qd̓ ad ſalutēnoſtram ꝑtinet a deo petamꝰ .i. gaudia ſalutis eterne poſtulemꝰ. hec Greg. Sūma ſolutōis eſt. ſimpl̓r loquedo et ſe ſpūale a dn̄o et ſolū ſe petere debemꝰ. hoc ēqꝛ qd̓ petitur: ſuꝑius et ꝑfectius dꝫ eſſe reſpectu illiꝰ petit. et ꝯſtat ſpiritus humanꝰ nullū temꝑale eſt excellētius. ſꝫ ſolū ſpūale. tꝑale aūt petere ꝯceditur qn̄ indigemꝰius tactum eſt. hoc em̄ cuiuſdam imꝑfectionis eſtnon ꝑfectōnis. Non em̄ ꝓhibet dn̄s non petamus: ſꝫ ne.XC.ſolliciti ſumꝰ nec nimis oletamꝰ. at̄ qͣre nos dn̄sretrahit ab iſta ſollicitudine ſine intentōnis nimietate. pt̄qͣdruplex aſſignarila ē qꝛ ꝓpter nimiā ſollicitudīeꝫanimi ſecretū ꝑturbat̉.a qꝛ viā vicijsparat̉. tercia ꝗaſimꝰ ab eiſdē auereternoꝝ deſideriū remittit̉. quarta qꝛ antitur. Primū et ſcd̓m innuit glo. ſuꝑ illud pͣs. Iniꝗtatemmeditatꝰ eſt in cubili ſuo. dicit. nihil a deo extrinſecū peis noſtri pꝫ. ecce ſcd̓m ſcilꝫ intamꝰ ſi petimꝰet ſeꝗtur. turba malaꝝ cogitationū videttroitus vicio ſubintrat. ecce primū .ſ. ꝑturbatio mētis. Terciū v̓o datintelligere. glo. ſuꝑ illud pͣs. Deꝰ auribꝰ nr̄is audiuimꝰdicit. ad tꝑalia audit deus: vt ab eo deſiderent̉ eterna hec ament̉. vbi plane īnuit glo. nimia intētio adrena: d̓ſideriū minuit et̓noꝝ. Quartū dat intellige̓ gloj. Corī. ix. ſuꝑ illud. diſpenſatio mihi credita ē. illa ſcilicꝫſpūalia q̄ratis. ne iſta ſcꝫ tꝑalia q̄ritis: illinc auertamhec glo. His viſis ſuſtinēdo tꝑalia ſūt petēda: facilit̓ pirn̄deri ad obiecta ſic. qꝛ om̄es ille aucͣtes et rōnes quebant tꝑalia ſunt petenda verū cōcludūt ꝓprie et ſeloquendo. Alie aūt que ꝯtrariū ꝯcludūt verū ꝯcludūt ẜm tꝑalibꝰ hꝫ viator ſuſtētari atqꝫ ad regnū ꝑuenire. Adprimū ob̓m de glo. ſuꝑ illud. Deꝰ auribꝰ. dd̓m glo.dicit tꝑalia ſemꝑ petentibꝰ denegent̉. ſic oꝑtet intelligiSi aūt tꝑalia denegant̉. hoc facit dn̄s ꝓpter deſideriū etnoꝝ: et vt animꝰ a tꝑaliū amore retrahat̉. ita illa nonꝯcludit. Ad aliam glo. ſuꝑ illud pͣs. Iniꝗtatem meditatus eſt. dd̓m loꝗtur ꝯtra nimis obnixe petentes.intuenti. Ad verbū Greg. ſil̓r ptꝫ rn̄ſio. qꝛ negat opoſſimus tꝑalia petere: ſed dicit ſunt importune petenda qd̓ dimittebat̉ in opponendo. Un̄ ſūt hec v̓ba greg.in domo dn̄i ih̓m q̄rimꝰ: ſi ī eternitatis tēplo importu temporalibꝰ oramus. Ad illud qd̓ obijcit̉. nihil extͣregnū petit̉. verū eſt tanꝙͣ primo. et ꝓpter ſe ſiue pͥncipal̓ibi tn̄ petere vt corpꝰ ſuſtentet̉ vt poſſet ꝑuenire ad regnuꝫ negat̉. Eodē rn̄dendū eſt ad terciū argumentum. eſt mihi mori. expoīt glo. ſic. ſi acci Ad illud apl̓i.pereꝫ opportune indiſcrete vel vt finem. iſto tꝑaliapetēda ſunt. Ad aliud qd̓ obr̄ de alia glo. diſpenſationdū eſt importune vel vt in fineꝫ. et hoc pꝫintuentiſaꝫ. Ad illud qd̓ obr̄ de Dam̄. oratio ē petitio decentiū. tꝑalia aūt viliſſima et caduca. Dicenduꝫom̄is creatura reſpectu pͥncipij de ſcꝫ nihili. vanū eſt etcaducū. inꝙͣtum tn̄ a deo eſt: ad deū eſt. et bonū eſt. deorſum inclinans. ſꝫ deū potiꝰ quodāmodo repn̄tans. iſtavia peti poterit om̄e illud qd̓ ad ip̄m ordinat̉. tale autē eſttꝑale ꝓut eo habet viator ſuſtentari. Ad illud qd̓ obijcitur. ſunt occaſio ruine. dd̓m om̄is creatura de ſe bona eſt. occaſio ſit ruine. hoc eſt de ſe ſꝫ rōne abutentis. Un̄ tꝑalia ſunt ruine cauſa. licꝫ materia. nec occaſiones ſiue occaſio actiue. ſed paſſiue potiꝰ: quia tūc eēt occaſio om̄e ducēs in deū iſta via inꝙͣtum bona eſt et a deo.Un̄ Aug. de li. ar. Ue qui de relinquunt te ducem oberrant in veſtigijs tuis. nutꝰ tuos te amant: et obliuiſcantur quid innuas. Un̄ argumentū illud ꝯcludit tꝑalia ſunt petenda. ſed abutit̉ et format ſibi occaſioneꝫruine in illis: non debet illa petere.Articulus ſecundusOnſeq̄nter querit̉. vtrū liceat orare malū .ſ.pene eueniat ꝓximo. ſcꝫ inimico. ſic: videt̉.ſuꝑ illud. Vtio ſanguīs ſeruoꝝ tuoruꝫ. glo. vltio temꝑaliovt eternā euadāt. ſi ꝓpheta vltionē iuſte petebat eternam ſꝫ tꝑalem: et nos ſil̓r poſſimꝰ vt videt̉. Pret̉. dicitibi pͣs. redde vicinis noſtris ſeptuplū in ſinu eorum. Glo.ſeptuplū ꝑfectioneꝫ pene ſignificat. petebat ergo vt ꝑfectepuniret̉. vt prius. Pre. Apoc. vj. petunt ſct̄ī vindictaꝫvſqꝫquo dn̄ę vindicas de his qui habitant in terra. ergo ſi habemꝰ magis ordinatā caritatem ꝙͣ ipſi: igiturpoterimꝰ petere illud ideꝫ. Pre. ideꝫ petebat Hiere. xj.videā vltionē tuā ex eis. tibi em̄ reuelaui cauſam meā. loquitur de inimicis ſuis. et ſibi aduerſantibꝰ. ſꝫ ē maior