Queſtiolet vt immūde corꝑaliū reꝝ ſpēs quas didicimꝰ nr̄is mentibꝰ apponant̉. et nolētes eas cogitemꝰ qͣs quāto qꝛ ab eisaciē mentis auerte̓ nitunt̉: tāto ſe ille magis aīo ingeruntobſceniſqꝫ in nob̓ motibꝰ obrepunt. ſꝫ fit hoc ꝓ conditionemortali quam meruit primus hō in penam pct̄i. ꝙ igiturcogitamꝰ etiā in or̄one qd̓ noluimꝰ: hoc fit ꝓ ꝯditōne motali ⁊ ī penā pct̄i. ſi illd̓ nos redde̓t ſine fructu: vix eēt or̄ofructuoſa. ſꝫ hoc eſt falſum. gͦ vt priꝰ. ¶ Contra. ẜm dam̄.or̄o ē aſcēſus intellectꝰ ad deū. eſt igit̉ eſſentiale or̄oi aſcēſus intellectꝰ. ſꝫ nō videt̉ poſſibile ꝙ intellectꝰ ad deū niſi ītelligēdo. ꝙ dīc aſcendat: qꝛ intellectū aſcende̓ nō ē aliudniſi plꝰ et plus intellige̓ vt videt̉. ¶ Pre. ſuꝑ illd̓ pͣs. pſallite ſapient. glo. dīc. nemo ſapiēs facit qd̓ n̄ intelligit. gͦ ẜmglo. pſallendo ſiue orando ſꝑ eiꝰ qd̓ dicit̉ dꝫ ad eſſe intelletus. ¶ Pre. ceſariꝰ ep̄s. oīs hō frēs qd̓ tꝑe or̄onis aduertet. hͦ qͣſi deū adorare videt̉. ſi em̄ foꝝ cogitat foꝝ adorat.gͦ vel ydolatra ē: vel oꝑtet ꝙ cogitet ſolum deum qn̄ orat.¶ Pre. bern̄. oro ore. ſi mentē vaganteꝫ foris hēam: fructuor̄ois pͥuor. ¶ Itē yſid̓. de ſūmo bono. li. iij. ca. vij. longe adeo ē animꝰ: ꝗ in oratōne cogitatōibꝰ ſcl̓i fuerit occupatꝰ.tūc gͦ veracit̉ oramꝰ: qn̄ aliūde nō cogitamꝰ. igit̉ ẜm ip̄mmateria q̄ veritatē or̄onis ⁊ vtilitatē ꝑdere pōt: eſt aliūdecogitare. ¶ Rn̄. ſine p̄iudicio. ꝙ oratōeꝫ hr̄e efficaciā ſineintellectu eiꝰ qd̓ dr̄ duobꝰ modis pōt intelligi. qꝛ in oratōeduo ſunt .ſ. or̄onis actꝰ: ⁊ illud qd̓ petit̉ ſiue orat̉. qn̄ ergoquerit̉. Utrū tenemur intellige̓ qd̓ oramꝰ. dd̓m ꝙ de actuſemꝑ eſt veꝝ. de eo aūt qd̓ petit̉ non oportet niſi in magislr̄atis ⁊ ꝓuectis. nec iſti etiā tenent̉ hr̄e intellectū or̄onisi. ꝙ actu intelligāt qd̓ oratio dīc: tn̄ iuxͣ qd̓ pōt hūana infirmitas dꝫ eſſe: vt ꝗlibet ꝯuertat̉ ad or̄onis intellectum.Sꝫ de actu or̄onis bn̄ verū eſt. ꝙ om̄s dn̄t intellige̓ actuꝫor̄onis .i. qd̓ orant aduerte̓. ¶ Quare aūt or̄oni ſꝑ nō ē cōiunctꝰ intellectꝰ cā pōt duplex aſſignari. Una ex ꝑte infirmoꝝ cauſa ē: cogitationū mūdanaꝝ importunitas. ſic̄ diſummo bono. li. iij. c. xxv. plerūqꝫ fieri ſolet ⁊cͣ.me tꝑe oratōis ērimit̉. Ex ꝑte ꝑfectoꝝ eſt cauſa in deū mētis exceſſu.ẜm ꝙ Hug. de virtute orādi. or̄oeſt ⁊cͣ. Prima igit̉ctu. et ſi non toto: tn̄ tanto ꝓutdicit yſido. demens q̄ an̄ oratōeꝫ ⁊cͣ. ncc̄iocd̓a aūt eſt fructusndi. hͦ genꝰtū ē apud deū p̄guloſi dicūt̉ꝯuertit ſe hōpecuniaꝫſuā. et nō hꝫ illa oīpal̓r ad pecuīaꝫſe ꝯuertit. et dicere aucͣtasꝯi aūt ex ſurcipal̓r illud fiat: nō eſtita. ⁊ hoc vltimnibꝰ inuerAd qͣrtū dd̓m. ꝙ bern̄. nō vult dice̓ ꝙ total̓r priuet̉ or̄onis fructu: niſi mens itais vaget̉ ꝙ nec actum orandi.nec ſnīaꝫ or̄onis:ō eſt or̄o vtentis rōne.ſꝫ qͣſi exn̄tis oīno ſine vſurtus oīno infructuoſus reputat̉. ¶ Ad vlnduꝫ. Si quereret̉ vn̄talis oratio hꝫ efficaciāi ꝙ a v̓tute verbi debita intentōne informati. verba em̄ de p̄catoria efficaciā habent ⁊maxime qn̄ ſunt recta intentēArticulus ſextusOnſequēter querit̉. vtrū magis inſiſtendū ſitor̄oni mentali ꝙͣ vocali .i. q̄ iſtarū ſit vtilior. ꝙmentalis: videt̉ ſic. Greg. veraciter orare ē amaros in copunctōe gemitꝰn̄ ꝯpoſita v̓ba reſonare. ſꝫ penes illud.XC.penes qd̓ reſidet or̄or⁊ vtilitas ē magis inſiſtēdū: gͦ vtilior ē mētalis or̄calis. ¶ Pre. or̄oꝯ fac̄ hoīeꝫtende̓ ſurſuꝫ cū ſit piꝰ affectꝰ in deū directꝰ. ẜm Aꝙͣdiu eſt ſollicita de hisxorſuꝫ ſūſic eſt aūtita eſt circa illud. gͦvidet̉ vocalisit ne ſurſum afferat̉. mētalis gͦ or̄o magisīeffert ſurſum. ſed talis eſt magiultū loꝗ̄ ſicut ethnivtilis.Pre. math̓. vrātes noliteci faciūt. ſꝫ ſi vocalis or̄o vtilior eſſet ꝙͣ mentalis. nō parūeſſet loq̄ndū. īmo multū: gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. aug. ad ꝓbaꝫ de orādo deo loquens de or̄one dicit ſic. hoc negociuꝫ plꝰ gemitibus ꝙͣ verb̓agit̉. plus fletu ꝙͣ affatu. qͣre vtilior vr̄ mentalis. ¶ Pre. Amb̓. li. de ſacr̄is. qn̄ oras noli ſermōe clamare ſꝫ ſurſum roga. incipias vociferare. putas ꝙ al̓r niſi clamantē audire n̄ poſſit: ⁊ ita vt priꝰ. ¶ Pre. ꝑ yſid̓. de ſum.bo. ē rō cordis nō labioꝝ or̄o. nō eī deꝰ dep̄cantis v̓ba attēdit: ſꝫ orātis cor aſpicit. ¶ Itē aug. de eccl̓iaſticis dogͣtibusnullū credimꝰ ad ſalutē. niſi deo inuitāte venire. nll̓m inuitatū ſalutē niſi deo auxiliāte oꝑari: nll̓m niſi orātē dīnuꝫauxiliū ꝓmereri. ſꝫ ſine or̄oe vocali pōt ꝗs ꝓmereri dīnuꝫauxiliū vt in multis pꝫ: gͦ in v̓bo ꝓpoſito intendit̉ de or̄oemētali: gͦ illa vtilior. ¶ Itē aug. ad ꝓbā de orādo deo. ml̓tū loꝗ orādo. eſt rē nccͣiam ſuꝑfluis age verb̓. igit̉ in nullovel in modico vtilis videt̉ vocalis or̄o: qͦre vtilior ē mētal̓¶ Pre. in eodē Aug. ml̓tū p̄cari ē ad deū q̄ p̄camur diuturna ⁊ pia cordis affectōe ⁊ excitatōe pulſare. nā plerūqꝫ hͦnegociū plus gemitibꝰ ꝙͣ ẜmonibꝰ agit̉. ſꝫ ſi plꝰ: videt̉ ꝙ efficaciꝰ. ¶ Pre. Mat. vij. Nō pōt arbor mala. ſuꝑ illud dicit amb̓. ꝙ affectꝰ oꝑi nomē imponit. gͦ opꝰ iudicari hꝫ exaffectu. hoc eſt hꝫ efficaciā ex affectu. igitur orato cū ſit affectus: totam ſuā efficaciā trahit ex affectu miſcd̓ie. igiturex exteriori voce vel ẜmone. ¶ Pre. magis ꝯiūcte ſunt visgnitiua ⁊ affectina: ꝙͣ affectiua ⁊ interp̄tatiua. hͦ eſt pla.ſꝫ actꝰ cognitiue intēſus actū īpedit affectiue: gͦ multofortiꝰ actꝰ interp̄tatiue. gͦ nunꝙͣ tantā efficaciā vt vr̄ hēbitor̄o in voce ⁊ in mente. ¶ Contͣ. doctoris ſapiētiſſimi ē n̄ſolū bona ſꝫ vtiliora edocere. ſꝫ dn̄s ꝗ ſapiētiſſimꝰ ē moduorandi dedit vocalē non mentalē: gͦ vtilior ē or̄o vocalis ꝙͣmētalis. ¶ Pre. math̓. vj. ſuꝑ illd̓. Pater nr̄. dīc glo. nll̓amagis ſpiritalis or̄o ē.quā illa q̄ ex ore filij ꝗ ē veritas ꝓlla fuit voilis: gͦ vocalis or̄o eſt ſpiritalior ⁊ vtilior. ¶ Pr̄o ē vtilior in qͣ magis dei volūtas adimpletur ⁊ iuſeruat̉. hoc aūt potiꝰ fit in or̄one vocali ꝙͣ merbatō mīoristh̓. vj. ſuꝑ illud orantes atnerari vt bonitastatꝰ iuſtiapud ſubditos. hͦoc planum eſt.p̄dicat ꝑlus meret̉ rōnine v̓bi. igit̉ a ſil̓i cū dicit̉. qorans or̄onbeat boni exempli ꝙͣ orās oratōmētali tn̄ie meriti or̄o vocalis ꝙͣ mētal̓.Pre. obſeꝗ deo ē bonū. gͦ magis obſeꝗ ēigit̉ ⁊cͣ. vteꝗ corde ⁊ ore maigis eſt obſequi ꝙͣ cornū fiat rōne vocali. ſcd̓m mentali: videt̉ior ſit oro vocalis ꝙͣ mentalis. ¶ Pre. penitētijs qͦtini or̄ones vocales nō mētales. hmōi autēdie videnulla cālet̉ eſſe: niſi qꝛ ſunt vtiliores vel etiā meliores.eg. ꝓbatio dilectonis exhibitio eſt oꝑis. gͦ¶ Pre. vt dīvbi maior ē exhibito oꝑis: maior ꝓbatō ē dilectōnis. ſꝫ inocali maior ē exhibitō oꝑis: gͦ maior ꝓbatio dileo efficacior in qͣ dilecto maior. ¶ Pre. or̄omētalisyͣtuꝫ ad deū. ⁊ ē planū: gͦ cū or̄o vocal̓ ſuꝑaddat: alit̓ fruſtra a ſaluatore traderet̉. Addit gͦ aliꝗd īmerito reſpectu or̄ois mētalis: gͦ ſupͣerogatōis. ſꝫ qd̓ ē ſupͣerogatōnis meliꝰ ē ꝙͣ neceſſitatis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Pre. ceſſare peitus ab or̄oe vocali maioris ē trāſgreſſiōis ꝙͣ ceſſare a mētali. hͦ planū ē ī illis ꝗ ad orādū ⁊ ad canonicas horas ꝑſoluendū ex officio obligant̉. Sꝫ ſi oppoſitū eſt cauſa oppoſiti ẜm ph̓m: ⁊ ꝓpoſitū ꝓpoſiti. gͦ ſeꝗtur vt videt̉. ꝙ ſi ceſſarea vocali pct̄ꝫ ē grauiꝰ: ꝙ vocalit̓ orare ē vtiliꝰ ¶ Rn̄. ad hͦpōt dici ꝙ or̄o vocalis ordinat̉ ad mētaleꝫ ⁊ nō ecōuerſo.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten