mus: ꝓ fatuis reputaremur. ml̓to gͦ fortiꝰ in ꝯſpectu regisregū. ¶ Pre. iſta videmꝰ in v̓bis ſacr̄oꝝ. ꝙ nullā haberētefficacia: niſi ꝯplete ẜm formā ẜm quam vel in qͣ inſtitutaſunt ꝓferrent̉. gͦ ſil̓i mō in or̄one vt videt̉ nulliꝰ erit efficacie or̄o: niſi illud qd̓ volumꝰ expͥmamꝰ. ¶ Pre. ī alijs ꝑtibꝰſatiſfactōis ita ē. ꝙ qn̄ el̓ynas facē̓ volumꝰ vel etiā ieiunare: nō ſufficit volūtas ſola ſine oꝑe: dū tn̄ opportunitas habeat̉: gͦ ſil̓r in or̄one ſi aliqͣ orare volumꝰ nō ſufficit voluntas niſi voce explicet̉. ¶ Ad oppoſitū. Hug. d̓ v̓tute orandi dicit. ꝙ cū pura or̄o ex abundantia deuotōis fit. mensita accendit̉. vt cū ſe poſtulatura ad deū ꝯuerterit: p̄ amoris eius magnitudine etiā petitōis ſue obliuiſcit̉. nō oportet gͦ ꝙ illud qd̓ volumꝰ ſemꝑ exprime̓ debemꝰ. ¶ Itē hug.in eodē. ſi nullo alio mō citiꝰ deꝰ ad annuenduꝫ flectit̉ ꝙͣ ſip̄cantis aīmꝰ toto deuotiōis affectu ad ip̄m ꝯuertat̉. citiꝰigit̉ deꝰ ad annuenduꝫ interiori affectu flectit̉ ꝙͣ affatu. ſꝫcirca tale ꝗd quocitiꝰ impetrat̉ cuiuſlibꝫ dꝫ volūtas reſidere: hoc aūt nō ē vox ſꝫ potiꝰ affectꝰ: gͦ in or̄oe qd̓ volumvoce exprime̓ nō debēꝰ. ¶ Pre. ml̓ti ſūt pſalmi qͦs frequēter orans eccīa recitat. ꝗ nihil ꝯtinent de forma petēdi. ꝗanec qd̓ volumꝰ in eis explicamꝰ. vt qͣre fremuer̄t gentes. ⁊dixit dn̄s dn̄o meo. quo gͦ ad formā or̄onis dicunt̉ ꝑtinerevel ſub or̄one ꝯp̄hendi ſi oꝑtet ſemꝑ exprime̓. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫalias multas ſcpͥturas recitat eccīa q̄ formā petēdi nullaꝫhn̄t. nec in quibꝰ aliꝗd obtinendū exprimit̉. ſic̄ ſunt geſtaregū et hmōi. Similiter q̄rit̉ quō ſub forma or̄onis potuerūt ꝯp̄hendi. ¶ Pre. dicit hug. de v̓tute orandi. nō orat ſꝫſubſannat potiꝰ ⁊ ad iracūdiā ꝓuocat deū. ꝗ cū an̄ ꝯſpectūqͣſi poſtulaturꝰ venerit: ſubito ſe ad alia q̄ nihil ad reminere videntur replicanda ꝯuertit. gͦ hmoi v̓ba q̄cunſint nō placāt deū ſed ꝓuocāt vt videt̉. ¶ Rn̄. ad hͦ dd̓m ēẜm Hug. ꝙ hͦ intereſt qn̄ oramꝰ hoīem et qn̄ oramꝰ deū.hō neceſſitatē nr̄aꝫ ſcire nō pōt niſi ab alio doctꝰ fuerit:us aūt ſcit eā anteꝙͣ petat̉ ꝗd nob̓ neceſſe ſit. ꝓpter hͦ ſicutdicit Hug. expreſſe. In or̄one qͣ deuꝫ petimꝰ nō eſt neceſſeexplicare qd̓ volumꝰ: ſꝫ ſupplicatio ſufficit q̄ eſt ſine determinatōne huīlis ⁊ deuota p̄catio. Notandū gͦ ꝙ or̄onistres ſunt ſpēs ẜm ip̄m .ſ. ſupplicatio: poſtulatō: inſinuatō.Supplicatio eſt ſine determinatōe ⁊c̄. Supplicationū aūttria ſunt genera .ſ. captatio: exactio: pura or̄o. Captatioat̄ fit q̄ fit an̄ poſtulatōꝫ ad p̄ꝑandū et inclinādū animuꝫauditoris. et hͦ fit tripl̓r. Primo qn̄ aliꝗd dicimꝰ qd̓ perſonam mouet vel cām ꝯmendat apud ip̄m. Scd̓o cuꝫ aliꝗdꝓponimꝰ qd̓ ꝑſonā aduerſarij vel cām apud ip̄m depͥmat.⁊ hoc mō ſupplicatōnis vtit̉ frequēter ſcpͥtura. vbicūqꝫ ſcꝫlaudem dei vel nr̄am infirmitatē vel aduerſarioꝝ maliciarecitamꝰ. Exactio fieri ſolet poſt factā petitōeꝫ ad auditorem. ne petitio nr̄a apud eū in obliuionē veniat: quadā vtita dicā importunitate atqꝫ inſtātia frequēter memorē facimus. q̄ memoria tribꝰ modis reuocari videt̉ .ſ. qn̄ aliꝗdvel de ꝑſona eiꝰ vel de ꝑſona nr̄a iterato dicimꝰ: vn̄ nos vl̓cām noſtraꝫ atꝫ petitōeꝫ nr̄aꝫ in eiꝰ aīo renouemus. Hocgenus ſupplicandi qd̓ apud hoīes importunū videt̉: apuddn̄m gratū atꝫ laudabile ē. Pura oro qn̄ ex abundantiadeuotōis mens ita accēdit̉. vt cū ſe ad deū poſtulat̉ ꝯuertirit: pre amoris eius magnitudine etiaꝫ petitōnis ſue obliuiſcitur. et dū amore eiꝰ quē orat ꝑfrui vehementer ꝯcupiſcit: totaqꝫ illi vacare deſiderat. eiꝰ etiā ꝓ quo venit cām libenter poſtponit. Hoc genus orandi informe ē. tn̄ quantūp̄ ceteris vnicū tantū apud deū p̄ ceteris p̄cioſū. Fit gͦ ſupplicatio aliqn̄ ꝑ ſola noīa. ſicut eſt illud. miſcd̓ia mea ⁊ refugium meū ſuſceptor meus ⁊ liberator meꝰ deꝰ meꝰ. Aliqn̄ ꝑ ſola v̓ba. ſic̄ reſpice miſere attende placare ⁊ fac. Aliqn̄ ſil̓ ꝑ noīa ⁊ v̓ba. ſicut eſt illud. verba mea auribꝰ ꝑcipe dn̄e intellige clamoreꝫ meū. intende voci oratōnis meerex meꝰ et deꝰ meꝰ. Sed illud genꝰ ſupplicatōnis qd̓ per ſola noīa fit: quo magis ē foris ſignatōe imꝑfectū: tāto interius ē abundātia dilectōis plenū. Affectꝰ eniꝫ hͦ ꝓpriū habet ꝙ quanto maior ⁊ feruentior ē intus. tanto minꝰ forisꝑ vocē explicari pōt. ¶ Poſtulatio q̄ eſt ſcd̓a pars or̄onispetitionis inſerta narratio. ſicut eſt illudCor mundū crea in me deus. hoc tribꝰ modis fit. obſecrādo. rogando. ſimpliciter poſtulando. obſecrando eſt in neceſſitatibꝰ maximis. rogamus in medijs. in minimis ſimpliciter poſtulamus. excellentiſſimū eſt obſecrare: mediūrogare: minimū ſimpliciter poſtulare. ¶ Inſinuatio que ētercia pars or̄onis ē ſine petitōne ꝑ ſolā narratōeꝫ voluntatis facta narratio. Hec qͦꝫ tribꝰ modis fit. timore: fiducia: ꝯtemptu. Timore fit vel qn̄ eſt magna cauſa quā agiīquā rogamꝰ. ſicut et illud. dominemus: vel magna ꝑſonaſi fuiſſes hic frater meꝰnō fuiſſet mortuꝰ. Rogare eī voluit vt dn̄s frēm ſuū .ſ. mortuū ſuſcitaret. ſꝫ qꝛ p̄ magnitudīecauſe ⁊ p̄ reuerētia ꝑſone extimuit: inſinuare potiuſꝙͣ poſtulare elegit. Fiducia fit inſinuatō: qn̄ vel d̓ facilitate cāevel de benignitate ꝑſone ꝯfidimꝰ. et ideo deſideriū noſtrūpatēter exprime̓ negligimꝰ: qꝛ obtine̓ poſſe ſola inſinuatione ſꝑamꝰ. ſicut illud in nuptijs vinū nō hn̄t. Contemptuſit inſinuatio. qn̄ vel cauſa vilis eſt: vel ꝑſona huilis q̄ rogat̉. q̄ or̄o ab or̄oe dn̄ica excludit̉. apud hoīes ſuꝑbos maxime et potentes magno ſtudio exercet̉. Inſinuatio auteꝫꝑfectis ex fiducia ꝯuenit minꝰ ꝑfectis ex timore: ex ꝯtēptumalis. hec Hugo. Ex his patet. ꝙ nō ſemꝑ ooꝑtet exprime̓qd̓ volumꝰ ⁊ petimꝰ: ſꝫ aliqn̄ fit aliqn̄ nō. ¶ 1Ꝙ gͦ obijciturde Dam̄. ꝙ or̄o eſt petitio decentiū qͣliter dn̄s ⁊c̄. dicendūꝙ hoc verū ē ſꝫ nō explicite ſꝑ ſꝫ aliqn̄ implicite. ⁊ dicit ibiGam̄. qͣliter dn̄s ꝓ Lazaro orauit. vbi dat̉ intelligi modꝰimplicitꝰ. ſicut pꝫ Ioh̓. xj. qꝛ tūc dn̄s aꝑte nō orauit. ſꝫ dixit pater gr̄as tibi ago qm̄ audiſti me. et tn̄ tūc nihil exp̄ſſeorauerat: vel qͣliter tꝑe paſſionis. ¶ Ad ſcd̓m dicendū ſic̄dictuꝫ eſt. ꝙ intereſt qn̄ hoīem rogamꝰ et qn̄ deum. qꝛ qn̄hoīem: ſemꝑ oportet qd̓ volumꝰ explicare. qn̄ aūt deū quſcit priꝰ ꝙͣ petamus nō oportet. ¶ Ad terciū dicendū. ꝙ nōeſt ſil̓e de or̄one ⁊ de ip̄is ſacr̄is. Sacr̄a em̄ qꝛ ex inſtitutione hn̄t efficaciaꝫ. ideo illa nō debemꝰ aliter dicere. nec inaliquo ꝑmutare. ſꝫ or̄o magis cōuenit ex ꝓlatione vocis.Sicut em̄ dicit Hug. de v̓tute orādi. affectꝰ hoc ꝓprium hꝫꝙ quāto maior ⁊ feruētior intus eſt: tāto minꝰ foris ꝑ vocēexplicari pōt. or̄o aūt affectꝰ ẜm aug. iō ſine vocis exp̄ſſione ſufficit qͦ ad deū. ¶ Ptꝫ ꝑ hͦ rn̄ſio ad vltimū. qꝛ or̄o ꝓuteſt ſatiſfactoria ad ſacr̄m pnīe. oꝑtet vt exteriꝰ exprimat̉:cū ſacr̄m ẜm Hug. ſit materiale elementuꝫ exteriꝰ oculisſuppoſitū. nō tn̄ oīs oratio ꝓpterea exterius ē exprimenda¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ in multis locis ſcripture nō exprimit̉ modꝰ aliꝗs petēdi. dicendū vt tactū eſt. ꝙ tale genꝰ orādi licet ſit ſemiforme: tn̄ apud deū nō eſt parū acceptum ꝙmodus orandi ſupplicatio eſt. vt ex modis ſupplicationiopretactis patet.¶ Articulus quintusOnſeq̄nter q̄rit̉. vtꝝ or̄o vocalio ſine intellct̄ueiꝰ qd̓ dr̄ ſit alicuiꝰ efficacie. Ꝙ ſic: videt̉. vt dicit Hug. da virtute orandi. Pura oratio eſt qn̄ ex abundātia deuotōis mens ita accendit̉. vt cum ſe ad deū poſtulatura ꝯuertit: p̄ amoris eiꝰ magnitugine etiā petitionis ſueobliuiſcit̉. ⁊ dū amore eiꝰ quē orat ꝑfrui vehementer concupiſcit: totaqꝫ iā illic vacare deſiderat: etiā eiꝰ ꝓ quo veītcurā libēter poſtponit. igit̉ ẜm ip̄m nō cogitare qd̓ oraturſꝫ etiā obliuiſci eſt ꝑfectōnis. bn̄ gͦ pōt eſſe vocalis oratō. ſine intellectu illiꝰ qd̓ petit̉ vt videt̉. ¶ Iteꝫ ꝯtingit vnū ītelligere vt hr̄ a ph̓o. gͦ qui aliud ab eo qd̓ petit orando intelligit: intellectu or̄onis ſue nō capit. ſꝫ illud tota die contingͦ oīs ꝗ orando aliꝗd intelligūt aliud ꝙͣ illud qd̓ orantnis fructū ꝑdunt. qd̓ difficile eſſet diffinire. ¶ Iteꝫ tūcnulliꝰ eſſent vtilitatis or̄ones ſimpliciū lr̄alit̓. qd̓ manifeſte falſū ē. qꝛ eoꝝ or̄ones freq̄nt̓ ſūt efficaciores. ¶ Iteꝫ vtdīc yſid̓. mens q̄ an̄ or̄oeꝫ vacans illicitis cogitatōnibusoccupat̉. dū in or̄oeꝫ venerit: ꝯfeſtim ille imagines rerumqͣs nuꝑ cogitauit incurrūt. aditūqꝫ precis obſtruunt: niſimens libere ad celeſte deſideriū erigat̉. ſꝫ aditū or̄onis obſtruere ē or̄oneꝫ inefficacē redde̓. igit̉ niſi aīmꝰ erigat̉ ad celeſtia: or̄o nulliꝰ eſt efficacie. ſꝫ niſi intelligat̉ ꝗd orat̉: nonerigit̉ animꝰ ad celeſtia. gͦ ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ yſid. plerūqꝫ fieri ſo