Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nembrū ſecūdumOnſequēter q̄rit̉ de orādi. Et p̄mo ſi vtē ſit or̄onē vocali tm̄ vel etiā mētali. Scd̓odato vtroqꝫ. ſi debeat tradi forma aliqua vocalis orādi. Tercō vtꝝ in or̄one vten ſit multiloꝗo. Quarto vtꝝ qd̓ intēdimꝰ impetrare: vocali debeamꝰ ſemꝑ voce exp̄mere. Quinto vtꝝ vocalis or̄oſine intellectu eꝰ qd̓ dicit̉ ſit alicuiꝰ efficacie. Sexto vtruꝫſit magis inſiſtendū or̄oni mētali vl̓ vocali ⁊cͣ.Articulus primusUerit̉ pͥmo vtꝝ vtēdū ſit or̄one vocali tm̄. autvocali mētali ſimul. tm̄ mentali videt̉ ſic.Augu. de ẜmōe dn̄i in mōte li. ij. ait. Uos autē oratis introite ī tabernacula vr̄a. que iſta tabernaculaſunt niſi ip̄a corda. ſi qn̄cūqꝫ eſt orandū in tabernaculuꝫhoc eſt in cor eſt intrandū: igit̉ ẜm ip̄m relinquit̉ ſolū eſtin corde orādū. Pret. aug. ibidē. claudēdū ē oſtiū .i. carnali ſenſui reſiſtēdū eſt: vt or̄o ſpiritalis dirigat̉ ad pr̄eꝫſit in intimis cordis. vbi orat̉ pater in abſcōdito. videt̉ igr̄ẜm aug. ad ſpiritalis or̄o ad patrē dirigat̉: oporte in intimis cordis fiat. ſꝫ oīs recte orās intēdit or̄oneꝫ adpr̄em ſpiritalē dirigere: igit̉ ſemꝑ in intimis cordis orareoportebit. Pret. aug. ibidē. agere debemꝰ apud deū nonverbis vt īpetremꝰ qd̓ volumꝰ: ſꝫ rebꝰ quas animo gerimꝰ intētione cogitatōis dilectōe pura ſimplici affectu.hoc aūt totū mētale eſt vocale: ⁊cͣ. Pret. Iſid̓. de ſūmo bono dicit. or̄o ē cordis labioꝝ. em̄ v̓ba dep̄cātis deꝰ attēdit: ſꝫ orātis cor aſpicit. Pret. Exo. xiiij. dictūeſt moyſi a dn̄o qd̓ clamas ad me. clamor iſte erat mētalistm̄ vocalis erat. tn̄ legit̉ ibi moyſes exauditꝰ. igr̄ ſuꝑfluit vocalis or̄o vt videt̉. Pret. ſuꝑ illd̓ Math̓. vj. at̄ oraueris. glo. ī fide interiori dilectōe orat̉ deꝰ. ſtrepitu v̓boꝝ ſꝫ deuotōe v̓tutū. Pret. Hugo de v̓tute orādidīc. deuotō generat or̄oeꝫ. expͥmit ꝑtes or̄onis dicens.or̄o incipit a meditatōe. meditatō generat ſcīaꝫ: ſcīa generat ꝯpūctōeꝫ: ꝯpūctio deuotōeꝫ: deuotō generat or̄one. hecſūt ſufficiētes or̄onis ꝑtes. ī hac ſufficiētia nihil noīat̉qd̓ ī vocē exteriorē ſonet: ⁊cͣ. Pret. Math̓. vj. aūtoraueris. glo. videt̉ p̄cipi magis vt īcluſa pectoris cogitatōne labijſqꝫ ꝯp̄ſſis oret deū. ita vt priꝰ. Pret. Criẜ. ſupermath̓. audit dn̄s vocē ſac̄dotis ſꝫ fidē cēturiōis. ſꝫ fidescordis ē tm̄: nec ad ip̄m reꝗͥrit̉ qd̓ vocale. Pret. Iſa. lxv.an̄ꝙͣ clamaret ego exaudia. igit̉ nulla vox reꝗͥrit̉ vt videt̉. Pret. ẜm illd̓ psͣ. eraudiſti vocē dep̄catōnis mee clamarē ad te. glo. clamor fit ad deū voce. ſꝫ corde. qꝛ multiſilētes labijs clamauerūt: multi ſtrepētes corde auerſo nihil īpetrare potuer̄t. clama intꝰ vbi deꝰ exaudit. Pret.ſic̄ int̓rogato ordinat̉ ad rn̄ſionē: ita or̄o ad exauditōeꝫ. ſꝫſi mgr̄ ſciret dubitatōꝫ diſcipuli ꝗcqd̓ vellet illū int̓rogare: vanum eēt ſuꝑfluū diſcipulū ip̄m mgr̄m int̓rogare. dn̄s certiſſime ſciat intentōeꝫ orātis affectōis: vanūſuꝑfluū videt̉ orātē or̄one exteriori deū inuocare. Pret.deꝰ intimior ē p̄ſentior cordi orātis ꝙͣ ip̄e orās ſit ſibip̄i. ſꝫſibip̄i loqui verbo rocali ꝯuenit. īmo fatuitas iudicaretur ī merito ita vt ſupͣ. Cōtra. Math̓. vj. plane habet̉ ex v̓bis dn̄i vtēduꝫ ē vocali or̄one. vbi dn̄s docēs nosmodū orādi dixit ſic orabitis. pr̄ nr̄ ⁊cͣ. Si obſeruari debet ſaluatoris documētū: vocalit̓ ē orādū. Pret. dic augu. or̄o ē pius affectꝰ in deū directꝰ. ne pigritet̉ animꝰ invocē ꝓrūpēs. ſꝫ pigricia ſꝑ ē cauēda: or̄o ſꝑ ē vocalit̓ expͥPret. Math̓. vj. ſuꝑ illud. tu aūt oraueris. glo.narrare ſꝫ obſecrare qd̓ ē obſequiū iuſticie. ex haczloſa plane habet̉ obſecrādo ſiue orādo deo obſequiū iuſticie impēdimꝰ. ita iuſtū eſt om̄e impēdi obſequiū deo. ſirādū ē or̄one vocali ita mētali. Pre. glo. ibidēvult deꝰ rogari venerari. vt bonitas eiꝰ deriuet̉ ad apl̓os ſtatꝰ iuſticie ẜuet̉ apd̓ ſubditos. Ex hac glo. plane habet̉ dn̄s vult vt exēplū orādi ad ꝓximos maxīe ad ſubditos deriuet̉. ſꝫ hoc pōt fieri or̄one mētali: oportet igit̉vocali. Pret. glo. ſuꝑ pͣs. Exaudi dn̄e iuſticiā meā dīc. ſicut flēdo lazarū xp̄c caritatē ꝓximi nos habe docuit. ſic̄ꝑſecutores fugit vt īcōſulte temeritatis nobis auferret audaciā: ita orauit vt formā orādi nobis ꝓponēt. ſꝫ ſolumorauit xp̄c or̄one mētali ſꝫ etiā vocali. Math̓. xxvj. ꝓcidēsin faciē ſuā orās dicēs. pr̄ ſi poſſibile ē ⁊cͣ. Rn̄ſio. dicē eſt orāduꝫ ē ſolū or̄one mētali ſꝫ etiā vocali. qꝛ licꝫſufficiat or̄o ſine voce ad ſpectatōeꝫ a dn̄o faciēdā: multiplex tn̄ ē ratō qͣre voce ē orādū. Una ē ad affectꝰ nr̄i accēſio. vn̄ Beda ſuꝑ illd̓ Math̓. vj. pr̄ nr̄. his ſolis verbisorat̉ deꝰ. ſꝫ alijs ꝯtētis ſub eodē. alio ſenſu. ꝗbꝰ etiā cornr̄m accēdit̉. Alia ē ad intellectꝰ nr̄i illuſtratōꝫ. vn̄ Bedaibidē. breuibꝰ v̓bis ꝯpoſuit quibꝰ nec opꝰ ē ad eum qui oīanouit: ſꝫ vt nr̄ intellectꝰ qui deo agit: diſceret res qͣs oraret verba dice̓t. Tercia ē ad faciliorē recordatōꝫ tꝑisorādi. vn̄ Math̓. vj. Nolite aſſil̓are illis. glo. apud deūagendū ē verbis ſꝫ rebꝰ. intētione cordis. affectu ſimplici.que em̄ dicimꝰ docemꝰ: ſꝫ nos tꝑis orādi recordamurQuarta ꝓpter iuſti obſequij vocetenꝰ exhibitōneꝫ. Quintaꝓpter ꝓximoꝝ inſtructōnem. de his duabꝰ habet̉ ſupra inopponēdo. vltima ꝓpter oꝑis excitatōeꝫ ſiue deuotōis. Un̄Math̓. vj. ſuꝑ illud ſcit em̄ pr̄ veſter qd̓ opꝰ ſit vobis. glo.cur ſciēti loquimur. vt nr̄e faciamꝰ iudiciū volūtatisſꝫ vt excitemꝰ obſequiū pie deuotōis. Ad id qd̓ obijcit̉ inꝯtrariū pͥmo ſcd̓o de v̓bis aug. in ẜmōe de mote. dicendūſicut ip̄e ſtatim ibidē dicit. non monet vt oremꝰ: ſꝫ quō oremus. Qſuꝑius vt faciamꝰ elemoſinā: ſꝫ aīo faciamusmūdo p̄cipit. qd̓ facit niſi vna ſimplex inqm̄ detentō in vitā eterna. ſolo puro amore ſapīe. hec aug. nonvult dicere vocali or̄one ſit orādū. nec elemoſina inpalā faciēda: ſꝫ vult dicere elemoſinā facis vel oras. tibi finē non ꝯſtituas. vt ita tibi duos finesmodū terrenū p̄miū eternū: ſꝫ vltimū tm̄ ſcꝫp̄miū eternū. qd̓ notat dīc. qd̓ facit niſi vna ſimplexintētio. Et ſi aliqn̄ facias ter reno ꝯmodo ip̄m ad ſuꝑnūfinē referas. qꝛ ſic em̄ exponi oꝑtet. qꝛ certū ē elemoſinaorat ꝯmodo terreno. qn̄ orat fructibꝰ terre. ſꝫ illoꝙͣ fine. īmo petit tꝑalia bona ad ſolaciū vt ea ꝑueniaturad et̓na. Ad terciū de v̓bis aug. ſil̓r de mōte. agēduꝫ eſtapud deū v̓bis ſꝫ rebꝰ qͣs aīo gerimꝰ. Dicēdū trūctata ē auctoritas. qꝛ īmediate ſubdit. ſꝫ res ip̄as verbis nondocuiſſe dn̄m nr̄m ꝗbꝰ memorie ꝯmēdatis eas ad tp̄us orādi recordemur. vult dice̓ plane vocaliter ſit orādum. Ad quartū de v̓bis Iſid̓. or̄o cordis ē labioꝝ. dicē bn̄ veꝝ ē ꝙͣtuꝫ ad deū. annexe tn̄ ſūt vtilitates multe cauſe vt ſupͣdictū ē qͣre or̄one vocali ſit orādū. Ad qui ſil̓i dicēdū. oīno interior or̄o bn̄ ſufficiēs ē ad impetrādū. ſūt tn̄ multe ꝯmoditates ad qͣs valet vocalis or̄ovt dictū eſt. Ad ſextū dicēdū illa glo. in fide interiori dilectōe orat̉ deꝰ ſtrepitu verboꝝ ſꝫ deuotōe virtutumexcludit modū quē habuerūt gētiles. Un̄ dicēdū ſimpliciter dn̄s ꝓhibet vti vocali or̄one nec or̄one ꝓlixa. qꝛlixe legit̉ oraſſe in or̄one ꝑnoctaſſe. ſꝫ ꝓhibet ne ſermonꝓlixo vtamur eo fine quo gētiles vtebant̉. Et ſicut de glo.elici pōt. adorabāt demones qui cordis hūani ſecreta nonvalēt penetrare. ꝓpter ſignāter dicit glo. in fide interiori ⁊cͣ. Pret. vtebāt̉ ꝑſona qꝛ demonibꝰ ſicut homībꝰ or̄one ſuadere intēdebat. Pret. demones non erāt p̄ſentes qͦsorabāt. ꝓpter has rōnes crebro multiloquio v̓boꝝ īcultatōne vtebāt̉. igit̉ ꝓpter cauſas p̄dictas glo. p̄dicta oronēvocalē excludit. Ad ſeptimū dicēdū. Hugo de virtute orādi qn̄ on̄dit quō or̄o generat̉. ſtatim ſubinfert. nihil eſt aliud or̄o ꝙͣ mētis deuotō .i. ꝯuerſio in deū piuꝫ humilē affectuꝫ fide ſpe caritate ſubnixa. Multis igit̉modis mens deuotōeꝫ accēdit̉. Rurſū qꝛ ip̄a deuotō m or̄onē votis varijs modis voce ꝓmit̉. hec Hugo. ptꝫcalē excludit. Ad octauū dicēdū. glo. qor̄onē vocalē excludit. qꝛ p̄cedit īmediate in glo. illa. hoc ſimpl̓r intellectū docet vanā gloriā md̓i figiēdā. Un̄ ſenſus ē gloſe. videt̉ magis p̄cipi vt incluſa orctoris. ſcꝫ ne ext̓iꝰ ad illicita euaget̉. ſcꝫ vanam gloriā laudē humanā vel hmōi