Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtiorſioni in deū. minꝰ bn̄ aſſignat̉ or̄oAtificateiat̉igo ibidē. deuotō eſt ꝯuerſio in deūhumili affectude uotōni ꝯuenit p̄dicta diffinitō.ſoli or̄oni ꝯuenit. male igit̉ ē aſnata. Pret. ſi or̄o epia: vtiqꝫ ad deū ꝯuerſa. ecōuerſo. ſi ꝯuerſio ē ad deū neeſſario e pia ꝯuerſio. igit̉ alteꝝ ſiflue videt̉. Pret. auij. dīc ī qͦdaꝫ ẜmōe. ſurſū cor ad dn̄m ē ſuꝑbia. ꝯͣriū ſurſū cor ad dn̄m hūilitas erit. fruſtra igit̉ addit̉ piohūili affectu. Pret. aug. diffiniēs or̄onē ſufficiēt̓ dicit affectū piū ſolū. ſuꝑfluit addē hūilē vt videt̉. Prete. Math̓. vj. ſuꝑ illd̓ intra cubiculū. glo. fides aꝑit ſpūsintrat exaudit. ſola dicēda ē ſubnixa. ſpe caritate. Pret. ſola iuſticia dr̄ ſubnixa. qꝛ ſatiſfactō iuſticie eſt fidei ſpei caritatis. or̄o aūt ē ſatiſfactoria ⁊cͣ. Rn̄.dicēdū ē diffinitō iſta reſpicit ſtatū iuſticie. Iuſti aūt or̄ofecte ex tribꝰ integrat̉. pͥmū ē ꝯſideratō ꝓprie miſerie: ſecū ꝯſideratō diuīe clemētie: terciū ē recurſus ad poſtulā illū qui pōt ſcit vult dare affluēter. vn̄ Hugo de virtute orādi dicit ſic. Neceſſe ē vt ſic prudēter vtilit̓ deū orare iugi meditatōe animū nr̄m exerceamꝰ. in ꝯſideratōnemiſerie nr̄e diſcamꝰ quid nobis neceſſe eſt petere. in ꝯſideratōne miſcd̓ie dei nr̄i quo deſiderio debeamꝰ poſtulare. ecce duo pͥma. ſubiūgit ꝙͣtum ad terciū. neqꝫ em̄ deuotionē ad deuꝫ ſe ꝯuerteret: niſi crederet a deo ſaluari poſſe ſparet euꝫ miſereri velle. Poſtremo niſi eum plus ꝙͣ ſuamala diligēt: nequaꝙͣ illa fugiēs refugiū in ip̄o elige̓t. credit potētia. ſperat miſcd̓iaꝫ. amat cuſtodiā. Nihil aliudeſt or̄o ꝙͣ ꝯuerſio in deū pium humilē affectū fide ſpe caritate ſubnixa. hec Hugo. Ad qd̓ pͥmo obijciturſignata dicit plene rōnis. niſi intellierſione ad deū ad aliqd̓ poſtulādum: ꝯueniſomi ꝯuerſioni gratuite: ſꝫ illi ſolūmodo que aſſcribit̉ or̄oni. Eſt em̄ quedā ꝯuerſio gratuita ad deum. ad eiꝰ bn̄ficiaijtiēda. ad eiꝰ bonitate diligēdaꝫ. ad eꝰ pulchritudinēſpeculādaꝫ. eiꝰ potētiaꝫ arādaꝫ. alie hmōi: queiliud qd̓ obijcit̉ de deuos ſunt or̄onestione dicēdūtōis refert ꝯplementū. ad illud oꝑat̉. ſꝫ tn̄ ꝯuerſiocet fiat ad deuꝫ pio humiliit ꝑfectū eſlis: ſꝫ illa eſt ad aliqd̓ poter qd̓ vmētū p̄habitū. autemꝯuerſio ad poſtulandū ꝓprie ſit de eſſnis on̄dit Hugomo orandi dicēs. pura or̄o ē ex abundantia deuotōis mens ita accēdit̉. vt ad deū poſtulaturauertit̉: amoris eiꝰ magnitudine etiā petitōnis ſue obliuiſcitur. Nota dicit ad deū poſtulatura ꝯuertit̉ qd̓ notatur ꝯuerſio hmōi ē ad poſtulandū. Ad terciū quartum dicēduꝫ. neutꝝ p̄tactaꝝ ſuꝑfluit. qꝛ in or̄one exigit̉pius hūilis affectꝰ ꝯuerſione ad deū. habet em̄ or̄o duvnde Hugo de v̓tute orandi. pius ex ꝯſideratōe diuine clemētie: humilis ex ꝯſideratōe infirmitatis ſue. hec HugoUltra aūt duplex habet motiuū tendit ī deū ꝓpterꝯplete dicit̉ or̄o ꝯuerſio ī deū piū humilē affectu. Adaliud querit̉ quare ſcꝫ Aug. ponit humilē affectū ſicut piū. dicendū bene nobis admīſtrabat petēdi materiam nr̄a miſeria infirmitate. plenior em̄ curatō petēdiꝯſiſtit in diuina clemētia bonitate. Hec em̄ eſt que materialiter ꝯplete materiā reſpirādi fiduciā impetrādi admīſtrat. Et ideo aug. dans magis formalē diffinitōeꝫ or̄onis. qd̓ ptꝫ quia illa rectū dat obliquū: ſolūmō tangit illā. Hugo aūt totū illud quo manuducimur tangit: etideo illa duo ponit non in recto ſꝫ in obliquo. Ad aliuddicendū. qn̄ dicit̉ fides aꝑit impetrat: intelligit̉ de fide dilectōeꝫ oꝑante. qꝛ aliter mortua ē. nihil oꝑat̉. necex ſequit̉ or̄o ſola fide ſit ſubnixa: īmo ſpe caritatecaritate iam ptꝫ: qꝛ ſine caritate planum eſt aꝑit. necimpetrat ſine ſpe. ſicut plane dicit Iſido. de ſummo bonoſi. iij. ca. vij. Inaniter oramꝰ ſi ſpei fiduciaꝫ habemꝰ. petamus vt ait apl̓us. vnuſquiſqꝫ poſtulet in fide nihil heſians. Qui em̄ heſitat ſil̓is eſt fluctui maris qui a vēto mo-.lxxxviij.uetur circūfert̉ Iaco. j. Ad vltimū dicēdū. or̄o ad meritoria ſit. fidē ſpem caritatē neceſſario p̄ſupponit. ideo dicit̉ illis ſubnixa. ſic illis: vt nulla alia v̓tute vtin ꝯſequētibꝰ planiꝰ patebit. ſi ſatiſfactoria ſit: tunc iuſticie ē vt generis remoti. ſatiſfactōis vt ꝓpinqui. nec ꝓpterhoc oportet iuſticia ſit ſubnixa: ſꝫ bn̄ habet ab illa eliciquatenꝰ eſt ſatiſfactoria.Ayticulus decimusOnſequēter q̄rit̉ de illa diffinitōe. or̄o eſt bonūdeſideriū. habet̉ in glo. ſuꝑ illd̓. j. Theſſ. v. ſine int̓miſſiōe orate. ſic. Hec diffinitio ꝯueītſoli or̄oni frequēt̉ multi habeāt bonū deſideriū: vtpoteilli habēt bonū deſideriū ſubueniēdi pauꝑibꝰ. intrādireligionē expurgādi pct̄a ſiue vicia. Itē aliud ē deſideriū exp̄ſſio deſideor̄o ꝯſiſtit in exp̄ſſione deſiderij. deſideriū. Itē deſideriūr̄o ē reꝝ inuiſibiliū inꝗſitō: or̄o ē deſideriſio. or̄o dicit̉ bonū deſideriū īproprie coīter l vita iuſticie dr̄ or̄o. vn̄ glo.aug. ſuꝑ illuſſ. v. Sine int̓miſſiōe orate .i. ſꝑ iuſteviuite. iuſtꝰ nūqͣnit orare niſi deſinat iuſtꝰ. ſꝑ oratſemꝑ bn̄ agit. ip̄m em̄ deſideriū bonū eſt or̄o. ſi ꝯtinuū eſtdeſideriuꝫ: ꝯtinua eſt or̄o. hec glo. Et eo quo actionesxp̄i dicte ſunt or̄ones. Heb̓. v. preces ſupplicatōneſqꝫ ad deum qui pōt illū ſaluū facere ⁊cͣ. glo. preces ſupplicatōesxp̄i: dicit actionē vitam xp̄i. cuiꝰ omnis actio fideliuꝫ eſtinſtructio: eſt ad deū or̄o. Pret. vt ſupra tactū eſt. nec officio. nec aliaꝝ ſupͣdictaꝝ plures dicūt ꝯplete eſſe or̄onis:ſꝫ potiꝰ eſſe or̄onis relatuꝫ diuerſimode ẜm modos ſuꝑiusaſſignatos. ex his patet rn̄ſio ad oīa queſita.Nlembrū ſecūdūXpedito de or̄one qd̓ ſit ẜm diffinitōneꝫ. reſtat inꝗrere de or̄one qd̓ ſit ẜm. Querit̉pͥmo vtꝝ ſit v̓tꝰ vel actꝰ virtutis. habito ſitactꝰ v̓tutis. Scd̓o vtꝝ ſit v̓tꝰ generalis ſpecialis. habito ſpecialis aliquo. Tercō querit̉ vtruꝫactus virtutis theologice vel cardinalis.Articulus primꝰUerit̉ pͥmo vtꝝ or̄o ſit virtꝰ vel actꝰ virtutis. ſit viriꝰ: videt̉ ſic. qd̓ ē ſanatiuū pͥncipiū nr̄omētis. illud potiſſime hꝫ rōeꝫ v̓tutis. qꝛ ſic̄ mēs infirmat̉ nec lāggueſcit niſi pct̄m: ita ſanat̉ niſiItutē. ſꝫ or̄o ē hmōi.Hiero. ſuꝑ illud Math̓. ix. hoc genꝰ demonioꝝ ⁊cͣ. or̄one ſanāt̉ peſtes mētis. Et Iſid̓. ſūmo bono. li. iij. c. vij. or̄onibꝰ mūdamur. Pret. qd̓ ē meritoriuꝫſalutis eterne hꝫ rōeꝫ v̓tutis. qꝛ ſicut pct̄m ſolū eternū meretur ſuppliciū: ita virtꝰ p̄miū. ſꝫ or̄o eſt hmōi. vn̄ Augude eccl̓iaſticis dogmatibꝰ. nullū credimꝰ niſi orantē ſalutꝭꝓmereri. Pret. circa oꝑa laudabilia ẜm ph̓m difficilia ꝯſiſtit virtꝰ. or̄o ē hmoi in plurimū laborant virtutesaīales minꝰ regimī corꝑis ſūt intēte. qꝛ quātoplꝰ delectatur ſpūs: tātoplꝰ tabeſcit ip̄a caro. Pret. ſi reddē ꝓximoqd̓ ſuū eſt. ē v̓tutis: multo fortiꝰ redde deo qd̓ ſuū eſt erittutis. ſꝫ facit or̄o. Math̓ .vj. tn̄ oraueritis ⁊cͣ. glo. eſtopꝰ narrare. ſꝫ obſecrare qd̓ ē obſequiuꝫ iuſticie. reddit igit̉vt videt̉ or̄o debitū famulatū deo. Pret. circa actū oradiplurimuꝫ ꝯtingit deuiare errare ſic habet̉ Math̓. vj. depocri. ethnicis. Math̓. xx. de filijs zebedei. .xxiij. dehariſeis lōga or̄one orātibꝰ. nccͣrio v̓tute regulāte ī hocactu indigemꝰ. hec aūt ē or̄o y videt̉ actꝰ habitibꝰ ſuisregāt̉. Ad oppoſitūplatōis ẜm Hugo. tres ſūt ꝑtesſcꝫ lectio. meditatō or̄o. ſꝫ due pͥme ſunt d̓tutes ſimpliciter. nec or̄o vt vioret. qd̓ hꝫ ꝯͣrietateꝫ ad pctm̄ eſt virtꝰ. ſꝫ or̄o eſt hmoi: qꝛ ſtat pct̄is. nec eſt aſſignarealiqd̓ cui ꝓprie dicat̉ reſiſtē. Pret. ẜm aug. virtꝰ eſt bonaqͣlitas mētis. ſꝫ or̄o ē mētis qͣlitas ſit actꝰ: ita eſtv̓tꝰ. Pret. ẜm eūcvirtꝰ ē recte viuit̉ nullꝰ male vtit̉ſꝫ or̄one ꝯtingit male vtiret. ẜm eandē v̓tutē oꝑat̉ deꝰ