licet em̄ ꝯmuniꝰ ponat̉ ẜm ꝙ ſumit̉ in diffinitōne or̄ois ꝙͣẜm ꝙ eſt: vna ꝯditionū or̄onis efficacis: qꝛ illa coītas ſibiappropriat̉ eſt appropriatō quedā ex dictis pꝫ rn̄ſio. ¶ Adillud qd̓ ſeꝗtur. dd̓m ꝗa pie ẜm ꝙ eſt vna ꝯditionū or̄onisefficacis nō ponit̉ in diffinitōe or̄onis. vel ſic̄ dicūt quidāpiū dicit dr̄iaꝫ formalē qd̓ nō alie. ꝓpter qd̓ magis ponit̉in diffinitōe ꝙͣ alie. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ pie petere ex caritate ẜm ꝙ ex dictis pꝫ. vn̄ ex rōue ꝓpoſita non ſeꝗtur. ꝙſperare ſit orare neqꝫ ꝙ or̄o nō fiat niſi in vel ex caritate.Articulus quartusOnſequēter querit̉ de illa diffinitōe Damaſc.Or̄o eſt petitō decentiū a deo. ſicut hr̄ ab anẜ.li. Cur deus hō: xp̄c ꝓ reꝑatōne generis humani calicē decentiſſime bibit paſſionis. gͦ indecentiſſimū eētvt videt̉ xp̄m illū nō bibiſſe. ſed Math̓. xxvj. veriſſime hicorauit: gͦ or̄o nō ſemꝑ eſt decentiū petitio. ¶ Iteꝫ apl̓i or̄oindecentiū fuit. ij. Corin. xj. qd̓ videt̉ ꝑ hoc. ꝙ dn̄s ſimpl̓rdenegauit qd̓ petebat lꝫ dicat̉ ter rogaſſe: gͦ plerūqꝫ oratōeſt indecentiū. ¶ Iteꝫ glo. illud ibideꝫ dīc. non ꝙ exaudit̉dyabolꝰ petens tēptandū Iob. ⁊ nō exaudit̉ apl̓o petēs ſtimulū mouendū. ſꝫ dyaboli petitio fuit oīno indecens .ſ. ꝙiuſtus ſine merito puniret̉: gͦ vt priꝰ. ¶ Iteꝫ glo. j. Timothe. v. ſuꝑ illd̓ ſine int̓miſſiōe orate. dīc. ꝙ oro ē deſideriūbonū. ſꝫ deſideriū ſine decentiū petitōe pōt eſſe: gͦ male perillud diffinit̉. ¶ Iteꝫ or̄o diſpoſitō eſt affectꝰ ꝓprie minusꝓprie intellectꝰ. ꝑtinere igit̉ ſemꝑ vr̄ ad vim affectiuā. ſedpetitio decentiū nec ad hac nec ad illa videt̉ ꝑtine̓: ſꝫ ad interp̄tatiuā: gͦ male ꝑ illā diffinit̉. ¶ Iteꝫ cū qͣtuor ꝯditōesexigant̉ ad or̄oeꝫ efficacē .ſ. vt pie fiat. ꝓ ſe: ꝑſeueranter: etad ſalutē. ⁊ vna in diffinitōe p̄dicta ponit̉. vel dat̉ intelligitn̄ dicit̉ petitō decentiū. noīe em̄ decentium dant̉ intelligiexpedientia ad ſalutē. et alie nec dent̉ intelligi nec ponantur: gͦ diffinitō videt̉ diminuta. ¶ Rn̄. dici pōt ꝙ hec diffinitio ſicut tactū eſt ꝓprie petēda reſpicit. et hoc neceſſe eſtoranti: vt petitōes eiꝰ cū gratiarūactōe īnoteſcāt apud deum. Phili p̄. iiij. vbi dicit glo. petitiones vr̄e de rebꝰ nccͣijsquas vultis impetrare. et hͦ cuꝫ gr̄arūactōne. qꝛ ꝗ vult aliquod impetrare: dꝫ de p̄teritis gratꝰ eē. ille inqua petitiones vr̄e īnoteſcāt apud deuꝫ. ita vt ſint feruētes nō tēpide:vt ad deū ꝑueniāt .i. ꝯpleant̉. et ſeꝗtur ꝙ neceſſe hꝫ rōnal̓creatura obtemꝑās deo: tꝑales cauſas ad eternā veritatēreferre. ſiue petendo ꝗd erga ſe fiat ſiue ꝯſulendo qd̓ faciat hec glo. offerte ergo deo petitōes decentes qͣs glo. predicta vocat res nccͣias qd̓ nccͣium ē oranti. ¶ Qd̓ gͦ obr̄ d̓xp̄o. ꝙ orauit et tn̄ or̄o ſua nō fuit decentiū. dd̓m ꝙ decentiū fuit. ſicut dīc plane Dam̄. li. iij. c. xxiiij. qꝛ ſtatim qn̄ dicor̄o eſt petitio decentiū a deo: refert qͣliter dicens Lazaromortuo et tꝑe paſſionis orabat. ¶ Quare gͦ nō fuit exauditꝰ. Rn̄ſio. qm̄ cū or̄o ſit ꝓcedens ex volūtate ⁊ deſiderioẜm ꝙ volūtas hūana fuit in xp̄o ẜm triplicē differentiamſic ⁊ or̄o. Nā quedā or̄o fuit in ip̄o ꝓcedens aucͣte rōnis.⁊ iſta ſemꝑ fuit exaudita. et ꝗa ꝯformis in omnibꝰ diuinevolūtati: et ꝗa diigne ⁊ ſancte petebat: ideo exauditꝰ eſt ꝓſua reuerentia. IHeb̓. v. Alia fuit oratio ꝓcedens aucͣte pietatis. et tercia a volūtate carnis. ⁊ iſte nō ſemꝑ fuerūt exaudite: tū ꝗa in his non ꝯformabat̉ ſe deo in omī volito. ⁊hoc pꝫ. petebat em̄ ꝓ ſuis crucifixoribꝰ qui tn̄ nō om̄es ſaluati ſunt. Pre. petebat calicē tranſferri a ſe qd̓ nolebat dominꝰ: tū ꝗa ille petitōnes plꝰ erant ad nr̄am eruditōem ꝙͣad diuina exauditōeꝫ. magis em̄ petebat vt nos erudiret:ꝙͣ vt deū ad ſuam petitōeꝫ inclinaret. ¶ Ad ſcd̓m ſimiliterdd̓m. ꝙ or̄o Pauli decentiū fuit. qd̓ patet ꝑ effectuꝫ. quiadn̄s exaudiuit eū. et ſi nō ad votū: tn̄ ad meritum vt dicitglo. ſupͣ predictū locū. Eger petit multa a medico que medicus nō dat nec exaudit ad voluntatē vt exaudiat ad ſanitatē. Ita dn̄s nō exaudiuit Paulū ad voluntatē. nō eſtmagnū exaudiri a deo ad voluntatē. aliqn̄ em̄ dn̄s dat iratus qd̓ petimꝰ. hec glo. pꝫ igit̉ ꝙ fuit decentiū. tn̄ dn̄s eaꝫnō acceptauit vt volebat: ſed ẜm ꝙ ei plus expediebat. ⁊ hͦdicit glo. ſuꝑ illud. dixit mihi dūs. glo. melius mihi ꝓui-dens. ¶ Ad terciū dd̓m. ꝙ exauditio ſathane nō fuit rōneoꝑis oꝑantis. qꝛ illud malū ⁊ inordinatum: ſed rōne oꝑisoꝑati. vn̄ temptatō illa hēbat ꝯtemptatōeꝫ ad temptanteꝫcuiꝰ intentio erat. ⁊ ad temptatū Iob. cuiꝰ ſufficiētia eratſeu fuit bona cedens illi ad meritū ⁊ poſteris ad exēpluꝫ.Iaco. vlt. et illā dn̄s acceptauit. et ideo ꝓ illo dr̄ ſathanaaexauditꝰ. vn̄ Aug. ad ꝓbaꝫ de diligēdo deo dīc. ꝙ dyabolus poſtulauit vt ꝓbandꝰ eiꝰ famulꝰtaret̉. Dam̄c. xxix. Cōcedit dn̄s iuſtū incidere in calamitates. vt eāin eo latet v̓tutē alijs manifeſtā faciat. vt in Iob. et hͦ ꝓuidentia ē diuine ſicut dīc. ¶ Ad quartum dd̓m. ꝙ or̄o ẜmdr̄ deſideriū bonū ſumit̉ general̓r ꝓ iuſticia vite: h̓ aūt ſumitur ſpāliter ꝓut h̓ de ea intendimꝰ. ſꝫ coīſſime ꝓut ē idēqd̓ bn̄facere. ¶ Ad ꝗntū dd̓m. ꝙ petitō in diffinitiōe tactadicit ⁊ motū affectꝰ: ⁊ exteriore exp̄ſſionē. ⁊ ideo nō ſoluꝫꝑtinet ad interp̄tatiuā ſꝫ magis ad affectū. ¶ Ad vltimumdd̓m. ꝙ neceſſariū ad ſalutē ꝓut eſt vna de qͣtuor ꝯditiōibꝰq̄ faciūt or̄oneꝫ efficacē. dicit diſpoſitōeꝫ caritate infor̄atam. ſꝫ in diffinitōe iſta etſi detur nomīe decentiū intelligidiſpotōeꝫ tn̄ dicit coīter ſumptā. ſiue formata ſit ſiue īformis. et ꝓpter hoc ſub alia rōne ⁊ alia ſumit̉ hic et ibi.Articulus quintusOnſequēter querit̉ de illa diffinitōne Augu. j.Or̄o ē rerū inuiſibiliū inꝗſitō. ſꝫ hec diffinitioꝯuenit mēditatōi: qꝛ vt dīc Hug. meditatio eſtfreq̄ns cogitatio. modū ⁊ cām ⁊ rōneꝫ vniuſcuiuſqꝫ rei inueſtigans: gͦ meditatō circa dīna ē de diuinis frequēs cogitatio ⁊ inueſtigatō eorūdeꝫ. ¶ Ideꝫ dīc diffinitō p̄dicta.gͦ nō ꝯuenit ſoli diffinito. ¶ Itē inueſtigatō eoꝝ q̄ circa deum ſunt ꝓprie ꝯueniūt lectōni: hͦ aūt ideꝫ dīc rerū inuiſibilium inꝗſitio: gͦ male aſſignat̉ ſoli oratōni ꝯuenire: cū ecōuerſo lectō ꝯtra or̄oeꝫ: et meditatio ꝯtra has diuidat̉. diuidit em̄ Hug. ꝯtemplatōeꝫ ⁊ or̄oeꝫ ⁊ meditatōeꝫ ⁊ lectōnē. ¶ Pre .j. Corin. xiij. ſuꝑ illud. dat̉ alij ſermo ſapīe. alijſermo ſcīe diuidit glo. inter ſapīaꝫ ⁊ ſcīaꝫ dicēs. ꝙ ſapīa ēꝯtemplatio eternoꝝ: ſcīa v̓o in actōne tꝑaliū. igit̉ cū ſapīdona attribuunt̉ eternoꝝ ſiue inuiſibiliū ꝯtemplatōi ſiueꝯſideratōni male aſſignat̉ ſoli or̄oni ꝯuenire. ¶ Pre. inꝗſitio de rebꝰ ꝑtinet ſolum ad intellectu. oratō aūt plꝰ ꝑtinetad affectū: ſicut ꝓbat Hug. de v̓tute orādi vbi dic. meditatio parit ſcīam. ſcīa deuotōeꝫ. ⁊ deuotō or̄oeꝫ. ſꝫ deuotō affectus ē: quare ⁊ or̄o multo fortiꝰ: gͦ male videt̉ ꝑ inꝗſitōeꝫdiffiniri. ¶ Pre. vbi eſt ſcīe plenitudo ibi nulla ē inꝗſitio.⁊ ſi ponat̉: ſuꝑflue poni videt̉. ſꝫ in xp̄o orante erat ſcīe plenitudo. qꝛ et illā habuit in pͥncipio vite ſue: gͦ in or̄one xp̄inulla fuit inꝗſitio. igit̉ nō videt̉ ſoli or̄oni ꝯuenire. gͦ diffinitio male ē aſſignata. ¶ Pre. ī beatis angelis ⁊ aīabꝰ ſanctis ē cognitō in ſummo. alioꝗn nō eſſent bt̄i: ⁊ tn̄ frequeter orant ꝓ nob̓ hoc eſt planū: gͦ incōueniēter or̄o ꝑ inꝗſitionē diffinit̉. ¶ Ad hͦ dd̓m eſt. ꝙ iſta diffinitio penes ipſapetēda attendit̉ ſic̄ et p̄cedēs: lꝫ oro in p̄cedenti magis reſpiciat ſummā bonitatē cū dr̄ petitō decentiū. illud em̄ decet qd̓ d̓lectat vt qd̓ bonū eſt. Iſta at̄ reſpicit ſummā bonitateꝫ cū dr̄. or̄o ē rerū inuiſibiliū inꝗſitio. Eſt igit̉ in diffinitōe iſta inuiſibiliū reꝝ inꝗſitio. nō ꝙ orās ibi ſiſtat: ſꝫ vtmagis opportuniꝰ ⁊ familiariꝰ valeat impetrare. ⁊ in iſlo ſiſtat or̄onis ꝯplementū quodāmō. ſi ꝗs rogare vellet prīcipem aliquē ſiue regē. expediret ei ad illiꝰ ſecretoria qͦ melius poſſꝫ accede̓: vbi opportuniꝰ ⁊ certe ſecretiꝰ illi poſſꝫ ſuam indigentiā oſtende̓: ⁊ miſcd̓iaꝫ ip̄iꝰ impetrare. ſic eſt inppoſito. ¶ Ulteriꝰ notandū ē. ꝙ inuiſibiliū inꝗſitō ſiue ineſtigatio fit plerūqꝫ vel ad ꝯgnoſcendū qd̓ facit lectōnisexercitiū: vel ad deguſtandū qd̓ facit ſapīe donū. vel qͦdaꝫmedio mō aliqd̓ hn̄s ab vtroqꝫ qd̓ facit ſct̄a meditato. velad impetrandū qd̓ facit deuota or̄o. Ex his patꝫ rn̄ſio adtria pͥma argumēta. ¶ Ad qͣrtū pꝫ rn̄ſio. ꝙ ibi nō ſolū eſtinꝗſitio q̄ ꝗdeꝫ ē ẜm intellectū: īmo ⁊ reuelāde miſerie imploratō q̄ ꝗdeꝫ ē affectꝰ. vel ſi dicat̉ ꝙ ſit intellectꝰ. hͦ ē nonſpeculatiui: ſꝫ potiꝰ pͣctici. ꝙ ꝗdē cognitōnē ꝯp̄hendit ne ſiterroneꝰ ſic̄ dīc Hug. ⁊ affectōeꝫ ne ſit tepidꝰ. ¶ Ad antum