queꝫ nō ſuſtineat vnitas eccīe. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ſiadimpleta pnīa condigna decederet ſtatim euolaret ⁊cͣ.Dicendū ꝙ hͦ eſt verū. ſꝫ ex hoc nō ſequit̉ ꝙ nō teneaturad maioreꝫ condigna: ſi maneret in foro eccīe militātis.In hͦ caſu nō tenet̉ ad maiorē ꝯdigna: lꝫ fiūt iniūcta.exit de foro eccīe militātis: ⁊ tranſit ad foꝝ triūphātisquo nullius ē debitor pene. qꝛ enī ipſo decedente iudicateū deus tm̄ ẜm forū eccīe triumphatis: in quo nullius eſtdebitor pene: ideo nō iudicat eū teneri ad maiorē ꝯdignaque eſt illi iniūcta ab eccīa militāte. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ꝙ adimpleta pnīa cōdigna quantūcūqꝫ ꝑſiſtat in exercitio maioris pnīe. niſi augeat̉ in eo caritas n̄ ꝓficit ⁊cͣ.Dicendū ꝙ hͦ nō eſt verū. lꝫ enī nō ꝓficiat ꝙͣtū ad p̄miūſub̓ale qd̓ accidit rōne caritatis: ꝓficit tn̄ ꝙͣtuꝫ ad p̄miūaccn̄tale. Pret̉. oꝑa facta in mortali ad multa valent: vtsͣ. tactum eſt. multoplꝰ ⁊ ad plura valent facta in caritate. Et ſolet dici ꝙ valent ad. vij. Primū eſt iocūditas mētis. vn̄ pͣs. In via teſtimonioꝝ tuoꝝ delectatꝰ ſuꝫ. ysͣ. lv.audite audiētes me ⁊ comedite bonū: ⁊ delectabit̉ ī craſſitudine aīa vr̄a. Secundū eſt ſtabilimētuꝫ ⁊ cōfirmatiocaritatis. Eccͣi. vij. Nō te pigeat viſitare infirmū: ex hiseniꝫ in dilectione firmaberis. Terciū eſt auigmentū gr̄e.Prouerb̓. xj. alij diuidūt ꝓpria ⁊ ditiores fiut. Quartuꝫeſt purgatio a peccato. Prouerb̓. xv. ꝑ miſcd̓iaꝫ ⁊ fidempurgat̉ peccatū. Quintū eſt debilitas fomitis. Iob. viij.Tu ſi diluculo cōſurrexeris ad deū ⁊ omnipotenteꝫ fueris deprecatus: ſi mūdus ⁊ rectus inceſſeris: ſtatim euigilabit ⁊ paratū reddet habitaculū iuſticie tue. Sextuꝫ eſtvitatio pigricie. Prouerb̓. vlt̓. Conſiderauit ſemitas domus ſue ⁊ paneꝫ ocioſa nō cōmedit. Septimū eſt repulſio temptatōis dyabolice. vnde Greg. ſuꝑ illud Iob. ij.Nemo loquebat̉ ei verbū: videbāt .n. doloreꝫ eē vehementē. Si vos virtus ꝯpūctionis in intimis afficit: oīs ſtrepitus praue ſuggeſtionis obmuteſcit. Hec aūt ſeptē hisverſibꝰ retinēt̉. Uirtus multiplicās opꝰ: hec in mēte relinquit. Iocundat. ſtabilit. auget bona. crimina purgat.Debilitat legē membroꝝ: pigriciāqꝫ. Tollit: ⁊ inſultustemptātis demonis atqꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ clauiserrat qn̄ iniungit̉ pnīa maior digna: cui nō eſt obediēdū⁊cͣ. Dicendū ꝙ qn̄qꝫ errat clauis ẜm veritatē: ⁊ non ẜmiudicij equitatē. lꝫ primo mō erret: nō eſt incōueniēs obedire claui. immo oportet obedire claui erranti ẜm veritateꝫ: dūmodo nō erret ẜm iudicij equitatē. Iſta explanata ſunt in tractatu de clauibꝰ. lꝫ enī erret clauis ẜm veritatē qn̄ iniungit̉ pnīa maior ꝯdigna: nō ē neceſſe ꝙ erretẜm iudicij equītatē.Queſtio. lxxxvj. de reſtitutionibus.Equitur de reſtituione. Primo ergo queritur de genere reſtitutionis. Secundo de poſſibilitate diſpenſatōnis cum illo qui teneturad reſtitutioneꝫ. Tercio de tentione adreſtitutioneꝫ.Nembrū primūRimo querit̉ de genere reſtitutōis .ſ. vtruꝫreſtitutio ſit ꝑs ſiue ſpēs ſatiſfactōnis. Etvidet̉ ꝙ ſic. ꝑ hoc ꝙ ſatiſfactio rn̄det iniurie q̄ fit peccando: qn̄qꝫ deo qn̄qꝫ proximo.Satiſfactio qn̄qꝫ fit a peccatore deo: qn̄qꝫ ꝓximo. ſꝫ ꝓximo ſit ſatiſfactio ꝑ reſtitutōꝫ. gͦ reſtitutio eſt ſpēs ſatiſfactionis. ¶ Iteꝫ reſtituere eſt reddere ſpoliato qd̓ ſuū eſt.gͦ reſtitutio eſt ſpēs ſatiſfactōis. ¶ Iteꝫ reſtituere ē redde̓ſpoliato qd̓ ſuū eſt. gͦ reſtitutio eſt opꝰ iuſticie. cuiꝰ ꝯtrariū eſt raꝑe: qd̓ eſt opus iniuſticie. ſꝫ ꝯtraria ꝯtrarijs curant̉. gͦ peccatū rapine curat̉ reſtitutōne. ſꝫ ſatiſfactionede peccato curat̉ peccator. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item ſicut penitēti depeccato gale cōuenit ſatiſfacere ꝑ abſtinentiā ⁊ ieiuniū:IIIſic penitenti d̓ peccato rapine optime cōuenit ſatiſfacēreſtitutōꝫ. gͦ reſtitutio ē ſatiſfactio. ¶ Iteꝫ ſi duo ſunt r̄ptores: quoꝝ vnus ſit in reſtituēdo alter nō. maioreꝫ penitentiā iniugit ſacerdos illi ꝗ non pōt abſoluere: ꝙͣ alij.iſtud nō fieret niſi reſtitutio eēt quedā ſatiſfactō. ⁊ ita viprius. ¶ Iteꝫ ſatiſfactio eſt cauſas peccatoꝝ excide̓ ⁊cͣ. ſꝫcauſa quare raptor eſt in peccato: eſt aliena raꝑe .i. detinere. gͦ ſatiſfactio eſt ꝑ rei rapte ⁊ detente reſtitutio. ⁊ itavt prius. ¶ Contͣ. peccatū eoipſo eſt peccatū qͦ cōmittit̉in deū. ⁊ qꝛ eo imago dei deformat̉. nō ꝗa in aliū ſimileꝫ:quia tūc leo peccaret alia aīalia comedēdo. pͣs. Tibi ſoli peccaui. gͦ ſatiſfactio debet fieri ſoli deo. ſꝫ deo nō fit ſatiſfactio ꝑ reſtitutōꝫ. reſtitutio .n. nō ſit directe niſi ꝓxīorgo. ¶ Iteꝫ ſi reſtitutio eſt ꝑs ſatiſfactōis. cū ſatiſfactioiulla ſit ſine caritate: nec reſtitutio eſt ſine caritate. ⁊ hͦfalſum eſt. ¶ Iteꝫ cum nō ſint niſi tres ꝑtes ſatiſfactiōisſcꝫ ieiuniū. oratio. ⁊ elemoſina. ſi gͦ reſtitutio eſt ꝑs ſatiſfactōis continet̉ ſub aliqͣ illaꝝ triū. querit̉ ſub qͦ. ¶ Iteꝫſi reſtitutio eſt ꝑs ſatiſfactōis. gͦ aut integralis aut ſubiectiua. Si integralis: ſꝫ ꝑte integrali deſtructa deſtruiturtotū. deſtructa aūt reſtitutōe nō ꝓpter hoc deſtruit̉ ſatiſfactio: qꝛ alij ſunt modi ſatiſfaciendi ꝙͣ reſtituēdi. Si auteꝫ eſt ꝑs ſubiectiua: ſꝫ poſita ꝑte ſubiectiua ponit̉ totū.gͦ poſita reſtitutōne ponit̉ oīno ſatiſfactio. cuiꝰ ꝯtrariuꝫpꝫ Leui. v. vbi dicit̉. Aīa que peccauerit ⁊ ꝯtempto dn̄onegauerit depoſitū qd̓ fidei eius creditū fuerat. vel aliꝗdvi extorſerit. aut calumniā fecerit. ſiue rem ꝑditaꝫ inuenerit. ⁊ quodcūqꝫ aliud ex pluribꝰ fecerit: in quibꝰ peccare ſolent homīes. conuicta delicti reddet omīa q̄ ꝑ fraudēvoluit obtinere integra: ⁊ quintā inſuꝑ ꝑtē dn̄o cui damnū intulerit. ꝓ peccato aūt ſuo offeret arietē ⁊cͣ. gͦfacta reſtitutōne: nō oīno ſatiſfactū eſt ꝓ pct̄o. ¶ſio. circa hoc diuerſi diuerſa ſentiūt. Quidaꝫ .n. ponuntꝙ reſtitutio nō eſt ꝑs ſatiſfactōis: ſꝫ fundamētū. Quedaꝫeniꝫ requirūt̉ ad ſatiſfactōꝫ ſicut fundamētū: ſicut peccati dimiſſio ⁊ rei aliene reſtitutio. Quedā vt expedientia:vt fuga praue ſocietatis. Quedā vt ſatiſfactoria: vt or̄o.ieiuniū. elemoſina. Quedaꝫ vt ꝑficiēda ⁊ ſecuritatē indicenda: vt oꝑa ſuꝑerogatōis. Luc̄. x. Quodcūqꝫ ſuꝑerogaueris ego cū rediero reddā tibi. Aliter dicūt alij. ꝙ reſtitutio eſt opus ſatiſfactoriū ſi fiat in caritate: alit̓ nō. ſicut ⁊ alia oꝑa. ¶ Sed aliter pōt dici. ꝙ ſatiſfactio dr̄ cōmunit̓ .ſ. ome opꝰ penale volūtarie aſſumptū. ſiue ad qd̓tenet̉ iudicio dei: ſiue iudicio ſacerdotis. ⁊ ſic ſumēdo ſatiſfactionē extenſo noīe: pōt dici ꝙ reſtitutio eſt ꝑs illiꝰ.Dicit̉ etiā ſatiſfactio ꝓprie .ſ. pena voluntarie aſſumptaarbitrio ⁊ iudicio ſacerdotis. ⁊ ſic nō eſt ꝑs: quia raptorrei aliene tenet̉ reſtituere ẜm omne ius: etiaꝫ ſi ſacerdoshoc nunꝙͣ imponat. ¶ Ad hoc qd̓ primo obijcit̉. ꝙ ſatiſfactio fit ꝓximo ꝑ reſtitutōꝫ ⁊c. Dicendū ꝙ ſicut n̄ primo peccatur ꝓprie loquēdo in ꝓximū: ſꝫ ſolū ꝑ accidēs.quia offendit̉ deus in ꝓximo. ſic ſoli deo eſt ſatiſfaciēdū.Nec illi qui dicūt reſtitutōꝫ eſſe ſatiſfactoriā: hoc dicūt.quia ꝑ reſtitutionē ſatiſfacit homo ꝓximo: ſꝫ quia rē alienam quā poſſet de facto tenere: amore dei ⁊ mādato ſacerdotis reſtituit. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ reſtitutōe curat̉ peccator a peccato rapine. Dicendū ꝙ reſtitutiōe nocurat̉ peccator a peccato rapine. pōt eniꝫ reſtituere ⁊ nihilominꝰ manebit in peccato rapine niſi dimittat̉ pct̄mluxurie. Nec reſtituere eſt neceſſario opus iuſticie virtutis: quia pōt fieri in peccato mortali. Nec aliena rapere⁊ reſtituere ſunt cōtraria in genere morū. iuxta moduꝫ qͦꝯtraria cōtrarijs curant̉. ſed illa ſolū quoꝝ ſi vnū peccatū dicit: alterū grāꝫ importat. vnde lꝫ ꝯtraria ꝯtrarijs curant̉: nō tn̄ peccatū rapine curat̉ reſtitutiōe. ¶ Ad illudqd̓ obijcit̉. ꝙ de peccato gule fit ſatiſfactio ꝑ ieiuniū ⁊ abſtinentiā ⁊c. Dicendū ꝙ nō eſt ſimile de ieiunio ⁊ reſtitutione. ꝑtes eniꝫ ſatiſfactōnis ſcꝫ ieiuniū ⁊ alie fiūt ſatiſfactorie arbit̓rio clauiū. nō eſt ita de reſtitutōne q̄ diuioiudicio (etiaꝫ ſi nunꝙͣ arbitret̉ a ſacerdote) facienda eſt.qd̓ enī iudicio iudicis cui pr̄ dedit oē iudiciū Io. v. oꝑtꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten