Queſtiouerſuꝫ Cyrū. ⁊ ꝯſtattā Nabuchodonoſor ꝙͣ exercitusciꝰ ī īfidelitate erat: ⁊ tn̄ egiptꝰ datꝰ ē ei ꝓ mercēde. ⁊ itale. ¶ Itē Exo. xx. Honora paī mortali meruit bonūtrē tuū ⁊ mrēꝫ tuā vt ſis. .ſu. ter. aut hͦ dr̄ hn̄ti caritateꝫec remūeratō ꝑua eēt hn̄ti cariaut n̄. videt̉ ꝙ n̄ hn̄ti: qꝛtatē cui debet̉ vita et̓na.īs pr̄eꝫ ⁊ mr̄eꝫ exͣ caritatē meret̉ bonū tꝑale. ¶ Ite d̓ hypoc̄tis dic̄ dn̄s ꝗ q̄rūt gloriā ꝓpriā Mat̉. v. ⁊ .vj. Amē dico vob̓ receper̄t mercedēſuā. q̄ ꝗdē merces ē bonū tꝑale. ¶ Itē ſi nll̓a remūeratiofiēt bn̄faciēti ī mortali: eqͣl̓r ſe hr̄et iudex ad illū ꝗ nullūbonū facit: ⁊ ad illū ꝗ ml̓ta bōa ī mortali. gͦ nll̓i pctōri cōſulēdū eēt ꝙ aliꝗd boni face̓t dū eēt ī mortali. ¶ Itē bonapa fct̄a ex caritate meritoria ſūt vite et̓ne. ⁊ ē vita et̓napabil̓r maior ꝙͣ caritas vel eiꝰ oꝑa. gͦ ſi minꝰ bōa ꝑitū ad lōge maiꝰ bonū attīgūt: ml̓tofortiꝰ bōa oꝑa facto ex nat̉a: vl̓ ſola vel cū gr̄a gͣtiſdata: attingūt ꝑ meritūad bōa tꝑalia q̄ ſūt minꝰ bōa. Meliores .n. ſunt nat̉alespotētie ex ꝗbꝰ ſunt oꝑa de gene̓ bonoꝝ ī mortali: ꝙͣ bonatꝑalia ext̓iora. ¶ Itē qͣtuor ſunt gͣdꝰ bonoꝝ. eſt eī bonuꝫgl̓e qd̓ ē ī ſup̄mo gͣdū. ⁊ bonū gr̄e gͣtūfaciētis qd̓ ē ī ſcd̓obonū d̓ gene̓ bonoꝝ qd̓ ē ī t̓cio. ⁊ bonū tꝑale qd̓ ē ī qͣrtoSꝫ bonū gr̄e gͣtū faciētis ꝑ meritū ad bonū gl̓e attingit.gͦ ml̓tofortiꝰ de genē bonoꝝ attīgit ꝑ meritū ad bonū tēpale. qd̓ ē minꝰ bonū. ¶ Itē oē malū opꝰ ē dignū pēa apd̓rū. gͦ cū deꝰ ꝓnior ſit ad remūerādū ꝙͣ ad puniēdū: ombonū opꝰ ē dignū p̄mio apd̓ deū. ¶ Ite ſuꝑ illd̓ Aggei .j.Semīaſtis ml̓tū ⁊ ītuliſtis paꝝ: dic̄ glo. ꝗdā ſeminat ml̓tū ⁊ paꝝ mētēt. qꝛ ſi int̓ ml̓ta pct̄a aliqͣ oꝑa faciūt iuſta:n̄ ē iniuſtꝰ deꝰ ꝙ ꝓpt̓ ml̓ta mala paucoꝝ bonoꝝ obliuiſcatur: ſꝫ fac̄ eos mētere ⁊ ī horrea ꝯgregare q̄ ī bōa t̓ra ſeminauer̄t. Ecce plane hr̄. ꝙ ꝓpt̓ aliqͣ boa ī mortali facta remūerāt̉ bōa tꝑalia. ¶ Itē ꝓuer. viij. Ego diligētes me di. gͦ magis diligētes me magis diligo. qꝛ ad ſimpl̓r ſeꝗt̉ ſimpl̓r: ⁊ ad magis magis. Sūt gͦ duo ī pct̄is mortalibꝰ ꝑ oīa pares. ⁊ ꝙͣtū ad diuitias ⁊ ꝙͣtū ad pct̄m: excepto ꝙ vnꝰ dat elemoſinas ꝓ deo: aliꝰ nihil dat. ille ꝗ datmagis diligit: qꝛ diligit ⁊ affectu ⁊ effectu: cū eius mēbranutriat. gͦ deꝰ magis iſtū ꝙͣ aliū diligit. ſꝫ n̄ magis affct̄ucū ſeip̄o diigat vtrūqꝫ. gͦ magis effectu fut̉e .ſ. gl̓e. gͦ pn̄tiſcꝫ tꝑali. ¶ Itē eſto ꝙ aliꝗs ꝗ fuit ī caritate ml̓ta oꝑa bona fecerit. poſtmodū peccauit mortal̓r: ⁊ mō ī pct̄o mortali fac̄ ml̓tas elemoſinas ꝓ deo. Querit̉ q̄ oꝑa ſint magis efficacia ad aliqd̓ bonū obtinēdū a deo. an preteritameritoria q̄ ſunt mortificata ꝑ pct̄m: an iſta pn̄tia q̄ fiūtin mortali. Et videt̉ ꝙ meritoria mortificata minꝰ ſūt eſficacia: qꝛ ī mortificatōe eoꝝ offenſus ē deꝰ: ⁊ ī iſtis pn̄tibus n̄ offendit̉. gͦ iſta pn̄tia q̄ fiūt ī mortali magis ſunt efficacia. ſꝫ ꝯſtat ꝙ p̄ter ita mortificata efficaciā hn̄t aliꝗdobtinēdi a deo. vn̄. j. Reg. xiiij. gͦ ne Ionathas moriet̉ ꝙfec̄ ſalutē hāc magnā ī iſrl̓. hͦ nephas ē. ⁊ dic̄ ibi glo. multū trāſacta bona iuuāt. niſi p̄terita bōa iuuiſſent: īminētia mala n̄ euaſiſſꝫ. ¶ Itē. jͣ. ꝑalip̄. xix. dixit Ieu ꝓph̓a adIoſaphat. Impio p̄bes auxiliū ⁊ his ꝗ oderūt dn̄m amicitia iūgeris: ⁊ idc̓co irā dn̄i merebaris. ſꝫ bōa oꝑa inuēta ſunt ī te. pꝫ gͦꝙ p̄terita bōa ꝑ pct̄m obtinent aliqd̓ bonū a deo. ſil̓r viidet̉ ꝙ ī pct̄o mortali facta obtinent aliqd̓bonū a deo. ¶ Cōtͣ. dic̄ augꝰ. ꝗ ē ī pct̄o mortali indignꝰ ēpane qͦ veſcit̉. gͦ ī illo ſtatu n̄ p̄t mereri panē qͦ veſcit̉. plꝰ ēenī mereri ꝙͣ eē dignū. ¶ Itē ꝗ nihil ē ī ꝯſpectu dei: apudillū nihil meret̉. ſꝫ pct̄or nihil ē ī ꝯſpectu dei. pͣs. Ad nihilū deductꝰpectu eiꝰ malignꝰ. ¶ Itē Sap̄. xiiij. ſil̓iterodio ſunt deo impiꝰ ⁊ impietas eiꝰ. ſꝫ impietas oīno diſplicet deo. gͦ ⁊ impiꝰ. ſꝫ ꝗ oīno diſplicꝫ deo: nihil mereturapud illū. ¶ Itē organū n̄ viuū nihil meret̉ ī oꝑatōe quas illo oꝑat̉: vt ligo vel ſecuris. ſꝫ pct̄or ē organū n̄ viuū.§. Itē. j. Coꝝ. xiij. Si diſtribuero ī cibos paupeꝝ oēsfacultates meas ⁊cͣ. caritatē at̄ n̄ habeo nihil mihi ꝓdeſtgͦ nec mala patiēdo nec bōa agēdo p̄t ꝗs mereri exͣ caritateꝫ. ¶ Itē boa ẜuoꝝ ſunt bōa dn̄oꝝ. ſꝫ ꝗ fac̄ pct̄m ẜuus ēpct̄ī ⁊ dyaboli. gͦ bōa q̄ fiūt ī pct̄o mortali efficiunt̉ dyaboli. gͦ ꝑ illa n̄ meret̉ꝗs aliqd̓ bonū apud deum. ¶ Item.lxxxv.Oſee. viij. Culmꝰ ſtās n̄ ē ī eis .i. ī pct̄oribꝰ. germē n̄ facitfarinā. ꝙ ſi effecerit: alieni ꝯmedēt eā. ibi glo. Si aliquidboni fecerit demones auferēt: qꝛ iacta ſemīa volucres celi ꝯmedēt. gͦ bonuꝫ qd̓ fit ī mortali deuort̉ a dyabolo.gͦ n̄ ē meritoriū alicꝰ boni apd̓ deū. ¶ Itē yſa. j. Cū ml̓tiplicaueritis or̄oneꝫ n̄ exaudiā. manꝰ eī vr̄e plene ſūt ſanguīe. gͦ or̄o ī pct̄o mortali n̄ ē exaudibil̓. gͦ n̄ ē meritoria.Solet .n. dici. ꝙ exaudire ē ad meritū audire. ¶ Itē Aggei .j. Semīaſtis ml̓tū ⁊ ītuliſtis paꝝ. gͦ pct̄m mortale facit ꝑuā meſſiōꝫ rn̄dē ml̓te ſemīatōi. gͦ n̄ ē ibi meritū rectemerēdi. qꝛ p̄miū lōge maiꝰ dꝫ eē ꝙͣ meritū. ¶ Itē qꝛ boniſumꝰ bonū facimꝰ. gͦ ad bōa oꝑa meritoria exigit ī merito dignitas ſubiacēs .ſ. oꝑantis: q̄ ē boītas alia ꝙͣ boītasnat̉e. ſꝫ ī illo ꝗ ē ī pct̄o mortali nll̓a tal̓ dignitas ē. gͦ ī tali ſtatu n̄ p̄t mereri aliqd̓ bonū. ¶ Rn̄ſio. ad hͦ dicūt aliꝗꝙ ē triplex merituꝫ .ſ. ꝯdigni. ꝯgrui. ⁊ interp̄tatm̄. dicūt gͦꝙ ī hͦ merēt̉ neqꝫ merito ꝯdigni neqꝫ ꝯgrui ſꝫ merito int̓p̄tatiuo. Et reuera meritū interp̄tatm̄ n̄ ē meritū: ſꝫ dicitur meritū interp̄tatm̄: qꝛ largitas dīna hmōi remūeratbōa ac ſi eēnt meritoria. vn̄ hmōi oꝑa ex valore ſuo n̄ remunerāt̉: ſꝫ ex dīna liberalitate. ⁊ ꝓpt̓ hͦ bonū ē pct̄ori ſꝑbn̄face̓: ꝙͣuis nll̓a merita eiꝰ reqͥrat q̄ remunerāt̉ a deo.Alit̓ dicūt aliꝗ. ꝙ ē mereri de ꝯgruo: ⁊ de ꝯdigno. pct̄orde ꝯdigno nihil meret̉ apd̓ deū: de cōgruo tn̄ mereri pōt.pct̄or at̄ qn̄qꝫ fac̄ opꝰ bonū ī gene̓ ad gl̓aꝫ ſuā dando elemoſinā ꝓpt̓ vanā gl̓am. ⁊ ex hͦ oꝑe n̄ meret̉ niſi penaꝫ: ꝗꝓcedit ex ꝯtumelia creatoris: cꝰ gr̄a oīa bōa fieri debet.Aliqn̄ foc̄ aliqd̓ bonū ī gene̓ ad gl̓am dei ⁊ ꝓpt̓ eiꝰ amorēqͦ mouet̉ ad bonū huiꝰ. ⁊ hͦ n̄ p̄t eē ſine aliqͣgra gͣtiſdata.⁊ hmōi oꝑa ſunt aliqͦ mō deo accepta: ⁊ id̓oo meritoria deꝯgruo. Hec at̄ opīo videt̉ mihi tenēda. Dicēdū gͦ ꝙ oꝑafacta ī mortali qn̄qꝫ ſunt meritoria de ꝯgruo bonoꝝ tꝑaliū. vt qn̄ fiūt ex motu dīni amoris ⁊ ex gr̄a gͣtiſdata. qn̄qꝫ valēt n̄ qꝛ ſunt meritoria: neqꝫ d̓ ꝯdigno: neqꝫ de qſꝫ ꝗa dīna largitate remunerant̉. Leuit. xxvj. Si mimea feceritis: dabo vobis pluuias tꝑibus ſuis. hoc dicebat̉ ppl̓o legali ẜuiēti deo ex timore ẜuili. Yſa. j. Si audieritis me ⁊ mandata mea ſeruaueritis: bona terre ꝯmdetis. ¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ primo obijcit̉. ꝙ pct̄or nō ē digr̄pane ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hͦ dr̄ qꝛ nihil meret̉ ex ꝯdigno. ⁊ hocſonat verbū augͥ. ꝙ nō eſt dignus pane. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ peccator nihil dr̄ eē ī ꝯſpectu dei. Dicendū ꝙ hocdicit̉ comꝑatiue .i. merita eius nulla ſunt reſpectu meriti iuſtoꝝ in ꝯſpectu dei. meritū aūt peccatoris ē oīno improportionabile merito qd̓ fit ex caritate: ſicut linea puncto. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſil̓r ſunt odio impiꝰ ⁊ imetas. Dicēdū ꝙ illud ꝑ ſe intelligit̉ ẜm ꝙ ꝯſiderat̉ impin abſtractōne a natura bona ⁊ gr̄a quacūqꝫ: etiaꝫ gͣtiſdata. a qua natura cū gr̄a gratiſdata facit oꝑa de generebonoꝝ. vn̄ reuera impius inqͣtū talis nihil meret̉. qn̄qꝫtn̄ a natura bona illius ⁊ gr̄a gͣtiſdata aliꝗd meret̉: ſaltēde congruo. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ in ſtatu tali ē qͣi organū nō viuū ⁊cͣ. Dicendū ꝙ nō viuū dupl̓r dr̄. Negatīevt ꝙ nec viuit nec eſt natū viuere. ⁊ priuatiue vt ꝙ nō viuit ſꝫ natū ē viuere. ꝑ primū non meret̉ neqꝫ de congruoneqꝫ de condigno. ꝑ ſecūduꝫ ꝯtingit mereri de ꝯgruo: eoꝙ nō oīno eſt ibi priuatio vite. immo cū morte ē vel vitaaliquo mō: qꝛ volūtas oꝑandi bonū mota ab amore diuino. vn̄ ē aliqͦ mō vnita deo. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ſi diſt̄buero nihil mihi ꝓdeſt. ꝙ hͦ intelligit̉ ꝙͣtū ad meritū viteeterne. ¶ Ad illd̓ ꝙ bōa facta ī mortali ſunt ip̄iꝰ dyaboli⁊cͣ. Dicendū ꝙ hͦ argumētū n̄ valet: ꝗ fac̄ pct̄m ẜuꝰ ē dyaboli. gͦ bōa q̄ fac̄ tūc ſunt dyaboli. qꝛ n̄ ita ē ẜuus dyaboli qn̄ ⁊ ẜuus dei. ⁊ pōt face̓ aliꝗd aliqͦ mō acceptū deo: ꝗa⁊ ipſe dyabolꝰ ē ẜuus dei ⁊ ſeruit qn̄qꝫ ad nutuꝫ dei. vn̄Iob. xl. Nūꝗd feriet tecū pactū ⁊ accipiēs eū ſeruū ſempiternū. vn̄ ꝗ eſt in mortali cū ſit ſeruꝰ dyaboli pōt face̓aliꝗd boni qd̓ dei eſt. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ſi ꝗd boni faciūt demones auferūt ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hͦ dicit̉: qꝛ demoēsmaximā vtilitatē hmōi oꝑis deſtruūt. ſcꝫ quam aſſequeret̉ niſi dyabolus ⁊ peccatū impediret. ¶ Ad illd̓ quod
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten