Nume. vj. ꝙ ſi corā nazareo moriebat̉ ſubito ꝗs polluebat̉ caput ꝯſecͣtōis eiꝰ. ⁊ dies pͥori irriti fuerāt ſeu fiebātqm̄ polluta erat ſatiſfactio eiꝰ. gͦ ſi aliꝗs totā pnīaꝫ fecerit ī caritate: ⁊ poſtmodū pct̄o mortali ꝯſentiat: irrita eſteiꝰ pnīa. gͦ iterare eā dꝫ: ſic̄ nazareꝰ iterabat votū eius.¶ Itē Ezech̓ .xviij. Si auerterit ſe iuſtꝰ a iuſticia ſua ⁊fecerit iniꝗtatē: oēs iuſticie eiꝰ qͣs fecit n̄ recordabūt̉. gͦinde ē ac ſin feciſſꝫ pnīaꝫ. ſꝫ an̄qͣ faceret erat obligatꝰillā. gͦ adhuc ē obligatꝰ. ⁊ ita dꝫ iterare pnīaꝫ. ¶ Cōtͣ. ille ꝯpleuit pnīam quā debuit ī caritate deo accepta: ⁊ illirecōciliatiua. gͦ illa ꝯpleta nulliꝰ ē debitor: qꝛ oīno condignā pnīaꝫ ꝯpleuit. gͦ ſi decedēt ſtatiꝫ euolaret. gͦ oīno abſolutꝰ ē ꝙͣtū ad foꝝ dei. igit̉ ꝗcꝗd illi accidat impoſteruꝫꝓ pct̄is ꝓ ꝗbꝰ oīno ē abſolutꝰ: nullā debet iterare pnīaꝫ.¶ Itē leuit̉. xxv. Qui vēdiderit domū ſuā infra muros vrbis: hēbit licētiā redimēdi donec vnꝰ annꝰ īpleat̉. ⁊ ſi n̄ redemerit ⁊ anni circulꝰ fuerit reuolutꝰ: emptor poſſidebiteā: ⁊ poſteri imꝑpetuū. ⁊ redimi et̄ n̄ poterit ī iubileo. Dicit glo. in gͣuioribꝰ crimībꝰ tm̄ ſemel ꝯcedit̉ pēa. gͦ de talibus n̄ ē iterāda pnīa. ¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙ ſatiſfacto ꝯpletain caritate n̄ ē nccͣio iterāda: lꝫ mortificata ſit ꝑ recidiuūniſi qͣtenꝰ pct̄a redeūt ꝓ ꝗbꝰ ſatiſfactū ē ꝓpt̓ ingͣtitudinēpenitētis. In ſuſceptōe tn̄ pnīe d̓ pct̄is ī q̄ recidiuauit cōfitēda ē ingͣtitudo ſua ⁊ augm̄tū ꝯtēptꝰ. ⁊ ſi qͣ ſunt alia q̄reddūt illū indignū dīna gr̄a. ꝓpt̓ q̄ ē illi noua pnīa iniugēda. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ illa q̄ ē mortificata ē remotior a vita ꝙͣ illa q̄ mortua ē ⁊ nūꝙͣ habuit vitā. ꝑ ſil̓e difetu viuo ⁊ mortificato: ⁊ illo ꝗ nūꝙͣ vixit. dd̓m ꝙ ſil̓e nōeſt de oꝑbꝰ nat̉e ⁊ ill̓ q̄ ſunt ſupͣ naturā. In nat̉a .n. ordoeſt nat̉al̓ a potētia vel diſpoſitōe ad actū ſiue ad habitū:ꝓpt̓ qd̓ facil̓ ē ꝓgreſſus ī hmōi ⁊ ꝑuētio ad actū hꝰ cuiꝰ ēita. ẜm curſuꝫ nat̉e impoſſibilis ē reuerſio a p̄uatōe adhmōi actū vel hītū. Sꝫ in his q̄ ſunt ſupͣ naturā: qꝛ ſūmꝰauctor ē agēs ꝓ bn̄placito ſue volūtatis: eſt regreſſio a pͥuatōe ad hītū iuxͣ nutū ſue volūtatis. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ de nazareo: ꝙ polluebāt̉ ⁊ irritabāt̉ dies ꝯſecͣtōis eiꝰqn̄ ꝗs moriebat̉ eo pn̄te. dd̓m ꝙ hͦ intelligit̉ qn̄ ꝗs polluebat̉ ꝯſenſu vel actu pct̄i mortal̓. ꝑ qd̓ ſigͥficat̉ ꝙ mortuarepn̄tāda ſunt retroacta vana ⁊ irrita ꝙͣtū ad meritū vite et̓ne ſiue gl̓e excellētis quā ſortiēt̉ ꝑfecti. Si hͦ extēdat̉ad opꝰ vel exercitiū ſatiſfactōis: tūc dꝫ intelligi nōdū cōpleta ſatiſfactōe. qd̓ ꝑpꝫ ꝑ hͦ ꝙ dicit: ꝙ qn̄ polluebat̉ manēte voto ꝯſecratōis. Qn̄ .n. aliꝗs polluit̉ pct̄o mortali nōdū ꝯpleta ſatiſfactōe: ꝯſtat ꝙ irrita ē p̄cedēs ſatiſfactōtū ad adeptōꝫ remiſſiōis pct̄i ⁊ ꝯſecutōeꝫ vite et̓ne. ¶2illud qd̓ obijcit̉ de illo v̓bo Ezech̓. Si auerterit ſe ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hͦ intelligit̉ d̓ auerſiōe finali: vt ex textu pꝫ. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ ꝓ alia ꝑte. ꝙ ꝓ pct̄is grādibꝰ tm̄ ſemel cōcedit̉ pnīa. dd̓m ꝙ hͦ intelligit̉ de pnīa ſolēni q̄ ſolꝫ iniūgi illis ꝗ in capite ieiunij eijciūt̉ de eccīa. ⁊ eis ꝗ ꝯtinuasfaciūt ꝑegrinatōes: vel ſꝑ vel vſqꝫ ad tp̄us determīatuꝫ.Dec aūt pnīa in ꝗbuſdā eccleſijs n̄ iterat̉. ⁊ hͦ vult glo. p̄dicta. Uel ſic exponi pōt. ſemel tm̄ ꝯcedit̉ pnīa .i. in initoqn̄ pct̄m nouellū ē ⁊ nō induratū. Grauiora .n. crimīa qn̄indurata ſunt nō recipiūt pnīam: vt pꝫ de pct̄o ī ſpm̄ſanctū. ꝓpt̓ hͦ dr̄ Can̄. ij. Capite nobis vulpes ꝑuulas .i. nouellos hēticos ꝯuertite. Indurati .n. in he̓ſi n̄ ꝯuertunt̉.vn̄ poeta. Principijs obſta ſero medicina parat̉. Cū mala ꝑ lōgas ꝯualuere moras.Articulus terciusOnſequēt̉ q̄rit̉. vtꝝ oꝑa ſatiſfactoria facta inmortali adueniēte caritate viuificēt̉ ⁊ ꝯputēt̉in ſortē. Ꝙ nō: videt̉. qꝛ qd̓ nūqͣ vixit nec vllomō viuit: nec ē a principio viuēte: nll̓o mō ē poſſibile advitā. tale ē opꝰ factū ī mortali. ¶ Itē nullū opꝰ mutat originē ſuā. qd̓ enī fit ī mortali n̄ pōt fieri ī caritate: neqꝫſit ī caritate pōt fieri ī mortali. gͦ qd̓ fit ī mortali n̄ pōtmeritoriū neqꝫ ſatiſfactoriū: cuꝫ nullū ſit meritoriū niſifactū in caritate. ¶ Itē pct̄or exͣ caritatē eſt debitor peneeterne. gͦ de infinito nihil pōt adimi. quantācūqꝫ penamſuſtineat ſꝑ tenet̉ ad eqͣlē. igit̉ nihil qd̓ facit ī mortali illicōputat̉ ī ſortē. ¶ Cōtͣ. lꝫ nullū pct̄m remanet impunitūtn̄ ī om̄i punitōe culpe miſcd̓it̉ agit dn̄s puniēs citra ꝯdignū. Sꝫ ſi pct̄or an̄ receptōꝫ gr̄e punitꝰ eēt oꝑbꝰ ſatiſfactōis ſupͣ ꝯdignū. niſi illa oꝑa ꝯputarēt̉ illi ī ſortē aliqͣntulā: in nll̓o videret̉ dn̄s age̓ miſcd̓it̉ cū eo. ¶ Itē ī qͦcuoſtatu ē hō dūmodo hēat vſuꝫ rōnis: ꝗcꝗd mali facit cōptat̉ illi ī penā ⁊ demeritū. gͦ ſi dn̄s ē ꝓnior ad miſerēdū ꝙͣad puniēdū: videt̉ ꝙ ī qͦcūqꝫ ſtatu ſit: ꝙ ꝗcꝗd boni agit illi debeat ꝯputari ī meritū ſiue pene diminutōꝫ. gͦ ſi ſatiſfaciat ī mortali: oꝑa illa debēt illi ꝯputari ī meritū ⁊ maxime adueniēte gr̄a. ¶ Itē minimū bonū ē maiꝰ bonū ēmaximū malū. gͦ minimū bonū dꝫ ꝓueīre cuicūqꝫ ī marꝯmodū: ꝙͣ malū maximū ī dānū. ⁊ ita in maiꝰ meritū cōputari ꝙͣ illd̓ ī dānū. ¶ Rn̄ſio. Dicūt ꝗdā ꝙ ī ſatiſfactōemeret̉ penitēs remiſſiōꝫ pene ⁊ collatōꝫ gl̓e. ⁊ hͦ veꝝ eſt ſiꝯpleta ſit ex vel ī caritate. Dicunt et̄ ꝙ oꝑa ſatiſfactoriafacta ī mortali adueniēte gr̄a viuificāt̉ ⁊ ꝯputāt̉ in ſorteꝫꝙͣtū ad remiſſiōꝫ pene: nō ꝙͣtū ad collatōꝫ gl̓e. Hanc aūtopinionē eſtimo falſaꝫ ⁊ reprobādā. cū illd̓ qd̓ nll̓o mō ēa prīcipio viuēte: nll̓o mō ſit poſſibile ad vitā. tale ē opꝰmortuū oīno. ¶ Alit̓ gͦ dd̓m. ſcꝫ ꝙ opꝰ ſatiſfactoriū ē meritoriū vite et̓ne. qꝛ ⁊ deo acceptū ⁊ ei recōciliatm̄. vn̄ ōꝫꝙ fiat ī caritate. Nā ſi fieret ī mortali n̄ eēt acceptū deo:neqꝫ recōciliatm̄ illi. neqꝫ viuificat̉ gr̄a ſine caritate ſubſequēte. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ prīo ꝯͣ hͦ. ꝙ ſi ꝗs puīat ſe ſupra ꝯdignū ī mortali. niſi pena qͣ punit ſe ꝯputet̉ illi ī ſortē: nō videt̉ ꝙ dn̄s agat cū eo miſcd̓it̉. dd̓m ꝙ cū pct̄or n̄ſit dignꝰ pane qͦ veſcit̉: lꝫ nō ꝯputet̉ ī ſortē vel ꝙͣtū ad adeptōꝫ gl̓e vel remiſſiōꝫ pene: nihilominꝰ miſcd̓it̉ agit cuꝫeo dn̄s oꝑa facta exͣ caritatē alit̓ remunerādo. nullū eniꝫbonū erit irremuneratū a deo. de hͦ hēbit̉. jͣ. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉. ꝙ malū ſꝑ ꝯputat̉ in penā ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ reꝗrit diuinā iuſticia q̄ nullū malū relīꝗt impunitū. cꝰ rō ē. qꝛ ſic̄malū qͣcūqꝫ rōne ⁊ mō fiat: demeritoriū ē ⁊ dignū punition. ſic bonū niſi debitis ornet̉ circūſtātijs. merito ⁊ numero minꝰ ē acceptū. Ad hͦ .n. ꝙ aliꝗd ſit bonū meritoriūncc̄e ē ꝙ ſit de gene̓ bonoꝝ ⁊ ꝙ fiat ī caritate ⁊ ꝓpt̓ fineꝫdebitū ẜm deū. hoꝝ ſi altero careat: vt ſi n̄ ſit de gene̓ bonoꝝ: vel fiat exͣ caritatē: vel ꝓpt̓ indebitū finē: merito caret ⁊ qn̄qꝫ demeritoriū reputat̉. ⁊ ꝓpt̓ hͦ iuſto dei iudiciomalū ī qͦcūqꝫ ſtatu fiat dignū ē punitiōe. ⁊ bonū niſi fiateo mō qͦ dꝫ iuſte careret remūeratōe. nec ī ſortē meriti cōputat̉. malū gͦ qꝛ nulla ꝯditōe p̄t fieri qn̄ ſit demeritoriuꝫimputat̉ in penā. bonū qꝛ n̄ ſꝑ bono mō fit: frequēt̉ nō reputat̉ in meritū. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ minimū bonūē maius bonū ꝙͣ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ intelligit̉ de bono facto exvel in caritate. qd̓ dignū ē vita et̓na.Membrū terciū¶ Onſequēt̓ q̄rit̉. ad ꝗd ē vtil̓ pnīa fct̄a exͣ caritatē. Et dr̄ ꝙ ad tria .ſ. bonoꝝ tꝑaliū ml̓tiplicatōꝫ. ⁊ gr̄e acꝗrēde habilitatōeꝫ. ⁊ pene et̓ne diminutōꝫ. Prīo gͦ q̄rit̉ ſi valet adtꝑaliū multiſlicatōꝫ. Scd̓o. ſi ad gr̄e hn̄de habilitatōeꝫ.Tercio. ſi ad bene et̓ne diminutōꝫ.Ayticulus primꝰIrca pͥmū ſic ꝓcedr̄. ſuꝑ illd̓ Iob. xxx. Ip̄e cōſiderat vias meas ⁊ ꝯnectos greſſus meos dinumerat. Glo. nulla bōa vel mala ſunt ſine retributōe. gͦ bona facta in mortali n̄ ſunt ſine retributioneſꝫ bona remunerāda qͦdāmodo ſunt meritoria .ſ. boni etni. gͦ boni tꝑal̓. ¶ Itē. iij. Reḡ. xxj. Nōne vidiſti Achabhumiliatū corā me. igit̉ qꝛ huiliatus ē mei cā: nō inducamalū in diebꝰ eiꝰ. verbū dn̄i ad Heliā. gͦ achab qui eratydolatra ex humiliatōe penali meruit liberatōꝫ a malopene. ⁊ ita ī pct̄o mortali bonū tꝑale meruit. ¶ Itē ezech.xxix. Ecce ego dabo nabuchodonoſor terrā egipti ⁊ accipiet ml̓titudinē eiꝰ: ⁊ de p̄dabit̉ manubias eiꝰ⁊ diripietſpolia eiꝰ: ⁊ erit merces exercitui eius ⁊ oꝑi qͦ ẜuiuit ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten