epl̓a ꝯtra Fauſtuꝫ. Diſcito nō ſub̓am maluꝫ eē. ſꝫ ſicut incorpore cōmutatione forme indeterius amittit vel potiꝰminui. ⁊ fedum dici qd̓ pulchruꝫ antea dicebat̉. ⁊ diſplicere corpus quod antea placuerat. Sic in aīo recte voluntatis decus quo pie iuſte viuit̉ cōmutata in deteriusvoluntate deprauari quo pct̄o effici aīam miſeram q̄ honeſtate recte voluntatis beatitudineꝫ obtineat. Ecce ꝙ ꝑpeccatum ipſa anima labitur in eſſe miſeruꝫ ⁊ declināsſiue deficiēs. ¶ Ad illud quod obijcit̉. ꝙ nuſꝙͣ eſt ⁊cͣ. Dicendū ꝙ nuſꝙͣ ꝓprie ſumptū priuat eē in loco. loci aūt duplex eſt ꝓprietas .ſ. continere ⁊ ſaluare. vnde ponere locale nuſꝙͣ eſſe: eſt ponere illud extra continēs ⁊ ſaluās ip̄ꝫ.Sed in moribus continēs ⁊ ſaluans dicit̉ finis. a fine eīmoderatur res ꝙͣtum ad actum qd̓ eſt continere eam ſcꝫne diſſoluat̉ extra rectitudinem medij ⁊ ſaluat̉ ꝙͣtum adeſſe. igit̉ ponere malum nuſꝙͣ eſſe: eſt ponere illud nō habere ordineꝫ ad finem. Nihil .n. diceret ſi diceret maluꝫẜm ꝙ priuatio non eſt habere locum ꝓprie loquēdo. Ponere igit̉ malū nuſꝙͣ eē: eſt ponere nō habere moderamēactus a fine. neqꝫ eſſe ſaluteꝫ bn̄ficio finis. ex quo nō ſeꝗtur ꝙ nō eſt ſubſtātia vel materia. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ꝙ malū ſiue peccatū fuit in potentia materie. Dicēdū ꝙeē in patentia materie eſt dupl̓r. ſeminalit̓ vel defectiue.Seminalit̓: vt que ꝑticipatōꝫ eēntie vel ſubſtantie exeūtab ipſa materia. ẜm qd̓ elemēta erāt ī pͥma materia. Defectiue: ẜm ea que indefectus ſonant. que intelligunt̉ eē īipſa materia rōne defectibilitatis nature qd̓ ei conuenitrōne qua eſt ex nihilo. vn̄ augꝰ. de natura boni. Ideo nōincōmutabiles ſint: quia nihil eſt vnd̓ facte ſunt. cū igit̉dicit̉ malū nō eſt creatū: igit̉ erat in potētia materie. Reſpondendū eſt. ꝙ eſt eē in materia ſemīal̓r. ⁊ dicunt̉ taliahabere materiā ex qua. vel defectiue: ⁊ talia n̄. Pret̉. heceſt falſa ſimpl̓r loquēdo: malū eſt ī potētia materie. īmopotius in impotētia. Pret̓. cū dr̄ ꝙ habuit eē poſt nō eēcͣ. ſꝫ malū ⁊c̄. ꝯmutat̉ ꝗd in quale. vn̄ argumētū n̄ tenꝫ.¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ que magis cōueniūt materie ⁊cͣ.Dicendū ꝙ ī materia duo pn̄t ꝯſiderari. natura: ⁊ defectus ſiue priuatio. bonū aūt a materia habet illd̓ ꝙ ē. malū illd̓ ꝙ priuatōis materiale eſt. inꝙͣtuꝫ hmōi vtrūqꝫ hꝫa materia ſcꝫ ⁊ ꝙ nature ⁊ ꝙ priuatōis. Cū igit̉ obijciūꝙ illud qd̓ maxime ꝯuenit cū materia materiale eſt. hͦ bn̄ꝯcedi pōt. ſꝫ cū dr̄: malū eſt tale. rn̄denduꝫ eſt ꝑ interemptione. qꝛ lꝫ maxime ꝯueniat rōne ꝯditōis materie q̄ priuatio eſt: nō tn̄ rōne vtriuſqꝫ ꝙ ꝯueīat materialibꝰ. Materialia .n. inꝙͣtuꝫ materialia: coīcant in materia ⁊ ī natura ⁊ in priuatōe. ¶ Sil̓r pꝫ qūo ad aliud dd̓m ſit. qꝛ lꝫmalū cōueīat rōne priuatōis: bonū ꝯuenit rōne nature.Sed tūc querit̉: quare malū nō habeat materiā ex qua:rōne qͣ cōuenit cū materia in rōne materie q̄ priuatio ē.ſicut bonū qua ꝯuenit in alia. Rn̄deo. nō eſt multiplicatio maloꝝ ꝑ diffuſionē ⁊ influentiā ſicut ⁊ bonoꝝ. vn̄ pͥuatio nō hꝫ virtutē vel naturā ſicut hꝫ natura. ¶ Ad illd̓qd̓ querit̉ vtꝝ habeat cām formalē ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ꝓpriloquēdo nequaꝙͣ. vn̄ intelligendū eſt. ꝙ peccatū eo modoquo hꝫ eſſe ſicut formā. ⁊ ſicut cadit ſub priuatōne eē: ſicſub priuatione forme. vnde qꝛ ab ordinatiōe in fine ē ꝑſectio. ⁊ eſſe in genere moris: ſicut in hac acceptatiōe careteſſe: ſic ⁊ forma q̄ ſcꝫ ſimpl̓r ⁊ ꝓprie dicendo formam forma eſt. nihilominꝰ ſicut eius eſſe eſt eſſe defectū ſiue ipſedefectus: ſic ſua forma deformitas ſiue informitas. ¶ Adillud igit̉ qd̓ obijcit̉. ꝙ omne qd̓ eſt intelligibile eſt intelligibile ꝑ ſuā formā ⁊c̄. Dicēdū ꝙ duo ſunt genera intelligibiliū. quedā .n. ſunt intelligibilia ꝓprijs ſpēbꝰ: ⁊ hecꝑ ſe intelligibilia ſunt. quedaꝫ priuatiue ſpecieꝝ: ⁊ hec ꝑalia intelligibilia ſunt. ⁊ ſic malū vel peccatū ē intelligibile .ſ. nō ſpecie ſꝫ ſpeciei p̄uatione. ¶ Sꝫ adhuc obijcit̉cum omīs intellectꝰ actu ſit ex ꝯiūctione intellectibil̓ cūintellectiuo. ex cōiūctōne dico rei. ſic fides caritas intelligūt̉ vel ſpēi rei ꝯp̄henſe. alit̓ .n. qūo fieret actu? relinꝗtꝙ nō pōt eſſe actu intellectus niſi ex acceptiōe ſpēi vl̓ reiintellecte in aīa. ¶ Rn̄deo ſicut dicit Augꝰ. xij. de ci. dei.vij. ca. cauſas defectionū iſtaꝝ cū efficientes nō ſunt ſꝫ deficientes: velle inueīre tale eſt: ac ſi quiſꝙͣ velit videre tenebras vel audire ſilentiū. qd̓ tn̄ vtrūqꝫ nobis notū eſt.neqꝫ illud niſi ꝑ oculos: neqꝫ hoc niſi ꝑ aures. nō ſane inſpecie: ſꝫ in ſpeciei priuatione. Sed quo pōt hoc eē cuꝫ nōſit intellectus in actu: niſi ex ꝯiunctōe cū re intellecta velſpecie ipſius. Rn̄deo. īmo ex defectu ſiue carentia ſpecieiintelligibilis qd̓ eſt in carētia ⁊ defectu ſentit. vn̄ augꝰ. d̓ci. dei. xij. Cū acies oculi corꝑal̓ currit ꝑ ſpēs corꝑalesnuſꝙͣ tenebras vidit: niſi vbi ceꝑit n̄ vide. ſic ſpēs intelligibilis mēs nr̄a intelligēdo ꝯſpicit. ſꝫ vbi deficiūt: neſciēdo cōdiſcit. hec augͥ. Ita ē igit̉. ꝙ intellectꝰ n̄ vidēs inligibile: ſic n̄ vidēdo qd̓ ē in defectu intelligit. ¶ Ad illd̓qd̓ dicit Dyoꝰ. formificū mali. dd̓m ꝙ n̄ dicit formificūmali ſimpl̓r: ſꝫ vt formificū. neqꝫ dic̄ ſpecificū ſꝫ qͣi ſpecificū. vn̄ n̄ intēdit dice̓ ꝙ bonū dat forma malo: ſꝫ ꝙ a bonohꝫ qd̓ hr̄et a forma ſi eēt ſimpl̓r ens. ꝗd hr̄et a for̄a? diſtīctōꝫ ꝯgnitōꝫ ⁊ eē. hec aūt hꝫ a bono. ¶ Qd̓ aūt q̄rit̉ ꝙ eēeſt a for̄a ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hͦ ē verū. vn̄ eo mō qͦ hꝫ eē: hꝫ for̄aꝫ.vn̄ ſic̄ eiꝰ eē eſt eē defectꝰ ⁊ deforme: ſic forma. Sed ẜm hͦvidet̉ ꝓceſſus eē in infinitū. vt ſi ponat̉ deformitatis formā deformitas: ſiue pͥuatōis pͥuatio. Rndeo. maluꝫ ſiuepct̄m lꝫ directe ⁊ ꝙͣtū ad pͥmū ſignificatū illiꝰ dicat pͥuationē: nihilominꝰ ꝯportat debitū boni circa potētiā vel ſb̓ſtantiā cuiꝰ ē ſubiecti vel efficiētis. vn̄ malū dic̄ deformitatē ſiue p̄uatōꝫ circa ens ī carētia boni qd̓ dꝫ hr̄e. hmōiigit̉ ſic entis ī priuatōe cū debito hn̄di inꝙͣtū hmōi for̄a ēdeformitas vel priuatō. ſꝫ illiꝰ deformitatis n̄ ē alia deformitas for̄a: ſꝫ ſeipſa formal̓r loquendo deformitas ē ſiuedefectus. vn̄ ſicut terminꝰ ſeipſo termīat̉: ſic deformitasſeipſa defectus eſt. ⁊ ſic n̄ ē ꝓcede̓ ī infinituꝫ. ¶ Ad hͦ qd̓q̄rit̉. vtꝝ hēat cām finaleꝫ. dd̓m ꝙ n̄. Int̓ .n. oīa cauſarūgenera maxīe malū ꝯſiſtit ī defectu finis ſimpl̓r. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ malū eſt ordinatū. dd̓m ꝙ eſt reꝑire duplicit̓ ordinē. Uno mō in re ipſa q̄ de natura ordinat̉ ſuaad bonū inqͣtū hmōi ē. Alio mō eſt reꝑire ad ordinē n̄ are ipſa in ſe: ſꝫ potius ad ordinatōꝫ. nihilominꝰ prudētiaſumme ſapīe elicit̉ ex ipſo ordine. ⁊ ſic dicūt̉ mala ordīata. Primo mō ſumendo ordineꝫ: qd̓ hꝫ ordineꝫ hꝫ finē.ſecūdo mō nō. Pret̉. ꝓprie loquēdo mala ordine nō hn̄t.immo inordinata ſunt. dicūt̉ tn̄ ordinata: qꝛ bona eorumcomꝑatione ordinatiora vident̉. vn̄ ſicut nec bona dicūt̉nec bonitatē hr̄e ꝓprie: ſic nec ordineꝫ. ſꝫ bona potiꝰ eorūcomꝑatōe. vn̄ augꝰ. Malū ordinatū ꝯmendat bonuꝫ. vn̄ꝙ ordīs eſt in illo n̄ ipſuꝫ .ſ. bonū effic̄ ꝯmēdabile. immoex ordinatōe eiꝰ n̄ ꝯmendabile ſꝫ vituꝑabile exiſtit. ¶ Adilld̓ gͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ oīm maloꝝ finis ē bonꝰ ⁊cͣ. dd̓ꝫ ꝙ malū ꝯſideratū vt ē malū: vel vt eſt in intētione agentis: nōintendit malū inqͣtū eſt malū: ſꝫ ꝓpter aliqd̓ bonū. ſic mali dr̄ eſſe finis bonū. vnde Dyoꝰ. ibideꝫ. ꝓpter .n. bonum⁊ quecūqꝫ bona ⁊ quecūqꝫ ꝯtraria. eteniꝫ hec facimus vtbonū ꝯcupiſcentes. nullus .n. ad malū reſpiciēs facit eaque facit. ¶ Ad hͦ qd̓ querit̉ de efficiente. dd̓m ꝙ nō hꝫprie cām efficienteꝫ ſꝫ deficienteꝫ. vt enim dicit DyoniMalū nō hꝫ cām efficientē: ſꝫ deficiēteꝫ. hūc aūt defectuꝫin efficiente faciūt duo. declinatio a principio: ⁊ ꝯuerſioa fine. hͦ eſt: qn̄qꝫ volūtas oꝑat̉ nō vt eſt a ſuo principioneqꝫ vt eſt in ſuū fineꝫ. Qd̓ aūt cauſat ſimpl̓r cauſat vt ēibi ſua cauſa. qꝛ vbi eſt actio cauſalis ſimpl̓r prima carſa eſt intime agens. que actio attendit̉ in influētia virtutis in ipſam cām. a qͣ v̓tute cā ē ⁊ ꝓpt̓ hāc declinatōꝫ ī malo: n̄ ē veꝝ ī hmōi ꝙ ꝗcꝗd ē cauſe cā: ē cā cauſati. pret̉. nōordīatꝭ ſe ī finē ſuū malū agēdo. vn̄ deuiatio ab extremiq̄ ſunt alpha ⁊ o: facit ip̄m oꝑantē deficiētē. vn̄ augꝰ. xij.de ci. dei. Defuit mala volūtas. n̄ ad mala: ſꝫ male. i. nonad malas naturas. ſꝫ id̓o male: qꝛ ꝯͣ ordinē naturarū abeo ꝙ ſumme ē ad illd̓ qd̓ minꝰ ē. ecce ꝙ iſte defectus eſt indeclaratōe ab eo qd̓ ſumme ē. qd̓ ꝗdē ē principiū ⁊ finis.¶ Ad hoc quod obijcitur. ꝙ omne quod habuit eſſe poſtnō eſſe prius fuit ⁊cͣ. Dicendum ꝙ hoc eſt verum de eoquod habuit eſſe ſimpliciter. tale autem non eſt maluꝫ