Queſtioſiue iniuſta ⁊ ex aīo. cauſa. ordine: ſimul tenet ⁊ ligat ꝙͣt: ⁊ hͦ ꝙͣtum ad eccl̓iam militante.tum ad ea q̄ tacta ſ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ſi iuſta tenēda ē:uſta nō ē tenenda. ꝑ locū ab oppoſitis. dd̓matōis importatein ꝯcluſione: potiꝰ tenet hecuētia in ꝯtrario ꝙͣ in ſeſic. q̄ iuſta ē: ē tenēda. gͦ que nō ē iuſta: tenenda ē iniuſta.nihil erit ligatuꝫ vel ſolutū niſi¶ Ad illud qd̓ obijcit̉qd̓ petrus ligauerit vl̓ ſoluerit. ſic intelligit̉ .ſ. niſi quodauctoritas Petri. ¶ Ad hoc qd̓ obijcitur de eo qd̓ p̄ceditnanet petri priuilegiū niſi ex ip̄ius equitate ⁊cͣ. intelatōe ꝙͣtū ad deū. priuilegiū eī petri ē qd̓ fuit ilMath̓. xvj. Quodcūqꝫ ligaueris ⁊cͣ. ⁊ ſic ēli datū a dn̄oyͣtū ad deū. ¶ Ad illud greg. vtruꝫ iuſte velẜm veritatēīcēdum ꝙ ſemꝑ timenda ē ſnīa quocūqꝫ mōiniuſte ⁊cͣ. jinferat̉. qꝛ et ſi iniuſte inferat̉: timēdū ē ne pctis nr̄is exita. qꝛ vt habet̉. xj. q. iij. Nō ſolū. §. cū gͦ. ꝯtingētibꝰ ſitgit aliqn̄ ꝙ adultus ſnīam ꝓ ſacrilegio reportet. cuiꝰ reatū ī ꝯſcīa nō habet. hec ſentētia ⁊ ſi iniuſta ſit qꝛ nō ē ī eocrimē ſuꝑ qd̓ latā ē ſnīa: tn̄ iuſte ab eo reportata eſt. qꝛ exreatu ꝑiurij iā diu apud deū excoīcatꝰ fuerat. ⁊ in hoc caſu intelligēda ē auctoritas Gre. ſnīa paſtoris ⁊cͣ. Iuſtāſnīam vocat: qn̄ crimē ſubeſt ſuꝑ qd̓ fert̉. Iniuſtā qn̄ illud nō ſubeſt. que tn̄ timēda vel ſeruāda ē: qꝛ ex alia cauſa dudū damnādus erat. Un̄ cū p̄miſiſſet greg. paſtorisſnīa timēda ē: adiecit ne is ꝗ ſubeſt ⁊ cuꝫ iniuſte forſitanligat̉: ip̄am obligatōis ſue ſnīam ex alia culpa mereaturhec ſunt verba decreti. ¶ Hic adhuc querit̉ cū ab eccl̓iaq̄ nō habꝫ maculā neqꝫ rugā. Ephe. v. ⁊ di. xxj. ꝙͣuis. nihil iniuſtū ꝓcedere debeat. qͣre ſtatuit ꝙ iniuſta ſnīa ligat: cū ex hoc dat̉ p̄latis malis materia iniuriādi ſubditis ⁊ ſēuiēdi in illos. Rn̄ſio. cā ē vt claues eccl̓ie in maiori reuerētia habeant̉. cū oporteat timere et̄ iniuſtas ſentētias. et vt homo creſceret ꝑ obediētie meritum parensiniuſte ſententie: et recognoſcens ſe ligatum iniuſt a ſen¶ Queſtio. lxxxiij. de indult relaxatōibꝰ reatus peccatorum.Ictu eſt de poteſtaē clauiū quo ad forū penitētiale ⁊ iudiciale. Sequit̉ de eoruꝫ poteſtate mediomō .ſ. inter forū penitētiale et iudiciale.Querit̉ gͦ hic de poteſtate clauiū ꝙͣtumad relaxatōem. Primo querit̉ hic ſi ē relaxatio. Secundo qd̓ eſt. Terco a quo fieri poteſt. Quarto ꝓ quo poteſtſiue dꝫ fieri. Quinto cui valet relaxatio. Sexto ſi miniſter qualiſcūqꝫ pōt relaxare totā penā quā dꝫ penitens.Septimo de equitate eſtimatōnis relaxati et eius ꝓ quoſit relaxatio. Octauo q̄ ē rō relaxatōis tāte ꝓ ꝑegrinatōne terre ſancte.Alembrum primumIrca primū duo querunt̉. Primo vtrū ſitrelaxatio pene debite ꝓ pct̄o. Secūdo vtꝝvnꝰ pōt ſatiſfacere ꝓ alio. quia ſi nō poſſetnon eſſet relaxatio.rticulus primusIrca primū ꝓcedit̉ ſic ad ꝑtem affirmatiuaꝫUniuerſalis eccl̓ia nō errādo relaxatōes facit ⁊ acceptat. Ꝙ vniuerſalis eccl̓ia neqꝫ in hͦneqꝫ in alioerret: patꝫ ꝑ hoc qd̓ luce. xxij. dictū ē PetroEgo ꝓ te rogaui petre vt nō deficiat fides tua. ſꝫ ꝯſtat ꝙhͦ dictū ē petro in ꝑſona eccl̓ie. Sꝫ xp̄c exauditꝰ ē ī oībꝰſua reuerētia. heb. v. ⁊ ita eccleſia neqꝫ in hoc neqꝫ inalijs errat. ¶ Itē. ij. coꝝ. ij. Naꝫ et ego qd̓ donaui ſi quiddonaui ꝓpter vos in ꝑſona xp̄i ⁊cͣ. glo. ac ſi xp̄c ꝯdonaſſꝫSꝫ qd̓ xp̄c ꝯdonat veredonatū: gͦ qd̓ ꝯdonauit apl̓svere fuit donatum ⁊ relaxatum. Sꝫ ſummus pōtifex nōeſt minoris poteſtatis ꝙͣtum ad talia ꝙͣ fuit apl̓us: gͦ ⁊cͣ..lxxxiij.¶ Itē alia glo. argumiētū. ꝙ relaxatōes facte ab ep̄is valent. ¶ Itē aug. in li. ⁊e penitētia. credēdū ē ꝙ orōes eccleſie et elemoſine et oꝑa iuſticie ſuccurr̄t recognoſcēti mortē ſuam ad ꝯuerſionem. Si ergo oꝑa eccl̓ie valent: gͦ bona ſatiſfactoria que ſunt d̓ eccleſiaſtica vnitate valēt adſatiſfaciēdum. ergo videt̉ ꝙ ille ad quem ſpectat hoc diſtribuere poſſit peccatores iuuare: ⁊ ex his illoꝝ debitaminuere et relaxare. ¶ Contra. yſa. xl. dimiſſa ē iniꝗtasillius. ſuſcepit de manu dei duplicia. ergo videtur ꝙ pena ad ꝑfectam remiſſionē ſit duplicāda non relaxanda.¶ Itē ſuꝑ illud. ij. thimo. ij. Negare ſeip̄m nō poteſt. glo.qd̓ faceret ſi dicta ſua nō impleret. gͦ neceſſe ē ꝙ dn̄s dicta ſua impleat. Sꝫ ip̄e p̄dixit. deut̉. xxv. Pro menſurapeccati erit et plagarū modus. gͦ neceſſe ē ita puniri ſic̄et peccatū meruit: gͦ nō poteſt aliquid relaxare. ¶ Itemp̄ceptum dn̄i ē facere dignos fructus penitētie Math̓.iij. a diuino aūt p̄cepto nō habet homo purus abſoluereſed dignos fructus penitētie facere: ē ẜm magnitudineꝫſceleris magnā penitētiā agendo facere. ergo vt videturnulli de eccleſia licet de hmoi penitentia ſatiſfactoria diminuere ſiue relaxare. ¶ Iteꝫ inferior nō poteſt abſoluēa pena ad quā ligat ſuperior: ſꝫ deus remittendo culpligat ad aliquota penā tꝑaleꝫ: gͦ videtur ꝙ nullus hopoſſit de illa aliquid remittere. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio ad hoc ꝓbleumā dicunt quidā ꝙ duplex ē forum .ſ. dei et eccleſie.ꝙͣtū ad forum eccl̓ie fiūt relaxatōnes: ſꝫ nō ꝙͣtum ad fordei. Sed hec poſitio nulla videtur. quia ſi eccl̓ia relaxatet deus nō: magis eēt deceptio ꝙͣ relaxatio ⁊ crudelitasꝙͣ pietas. quia tūc ad diminutōem pene pn̄tis ſequeret̉alia incomꝑabiliter grauior in foro d̓i. Propter hoc aliter pōt dici .ſ. ꝙ hmoi relaxatōes nō ſolū fiūt in foro eccleſie: ſꝫ etiaꝫ in foro dei. quia deus habet ꝓ relaxato qd̓eccl̓ia relaxat. qualiter aut fiunt ſic intelligi pōt. ¶ Notādū ꝙ bonū obtinemus ex triplici merito .ſ. ex merito ꝓprio. ⁊ ex merito capitis. ⁊ ex merito eccl̓iaſtice vnitatis⁊ ꝙ ita ſit manifeſtū ē. quia quilibꝫ meret̉ .ſ. ꝑ gr̄aꝫ quāhabet. Ꝙ xp̄c meruit nobis nemo dubitat: niſi qui fidecaret. Ꝙ eccl̓ia mereat̉ nobis: patꝫ ꝑ verbū aug. p̄dictūet ꝑ illud qd̓ ip̄e ſubiūgit. Nemo pōt digne penitē̓: quēnō ſuſtineat vnitas eccl̓ie. ⁊ ꝑ hunc modū ſicut meritumobtinēdi bonū triplex ē: ſic meritū liberādi a malo .ſ. meritū ꝓprium ꝑ quod penitēs meretur liberari a pena eterna quodammodo .ſ. ꝑ meritum ꝯtritionis. Similiter etmeritum xp̄i. quo mediantibus ſacramentis ⁊ poteſtateclauiū remittitur ꝑs pene debite pro peccato. Similiteret meritum vnitatis eccl̓iaſtice. ꝑ quod adhuc fit remiſſio interior. ⁊ ſic ẜm meritum triplex: ſit triplex pene remiſſio. ⁊ ſic currit miſericordia cū iuſticia: ⁊ in qualibetē cōmutatio maioris in minorem. Primo em̄ pena eterna mutatur in temporalem: in remiſſione culpe. Secundo temporalis magna et ſupra vires in temporalem queviribus competit: in ſacerdotis abſolutionē. Tercio cōmutatur pena ad quam tenetur iudicio eccleſie adhuc īminorem: in relaxatione. ⁊ pro illa merita eccleſie ſatiſfaciunt: ita ꝙ in nullo p̄iudicat iuſticie relaxatio. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ pena duplicanda eſt et n̄ relaxanda.Dicendum ꝙ peccatum noſtrum dupliciter eſt punituꝫquia xp̄c pro nobis penam ſuſtinuit. ⁊ ſe pene exponendo pro nobis ſuam penam noſtram fecit. ⁊ quia cum hoca nobis exigitur tota pena pro proprijs peccatis: ita ſuſcipit penites de manu dei duplicia. vel hoc dicitur propter duplicem penam debitam peccato ſcꝫ in corpore etin anima. Baruch. v. Circūdabo te dyployde. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙ iuxta menſuram ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ hͦintelligendum eſt ꝙͣtum ad legis punitionem. quia puniebat magis ẜm equitatem iuſticie ꝙͣ ẜm diſpenſationēmiſericordie. Alium moduꝫ puniendi dedit xp̄c. multisomnino remittens culpam et penam: ſicut muliere deprehenſe in adulterio Iohan̄. viij. Uel poteſt dici ꝙ ibi notatur ꝓportio pene ad culpam: non equalitas. ¶ Ad illd̓quod obijcitur. Facite dignos fructus ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ face