excoīcatū. lꝫ coīcando cū eodē ꝯtraxerit excoīcatōꝫ de iure minorē. ¶ Itē ſacramēta collata ab excoīcato nō carēteffectu quia a collatione ſacramētoꝝ non ē ſemotus: ſeda ꝑceptione. vt habet̉ extra de cle. ex. cele. Si celebrat. §peccat aūt. Ex hoc videt̉ ꝙ ſolūmō ē remotꝰ a ꝑceptioſacramētoꝝ: nō ab exercitio eoꝝ que ſpectāt ad eiꝰ iurditionē. ¶ Cōtra. cū aliquis excoīcat̉ cū coīcatoribꝰ ſuis pari anathematis vinculo: ꝯſtat prīcipalē excoīcatuꝫet fautores ſiue coīcatores illiꝰ eē aſtrictos. vt. xj. q. iij. excellētiſſimꝰ. igit̉ ſi excoīcatꝰ ē fautor excoīcati. pari anathematis vinculo ē aſtrictꝰ cū prīcipaliter excoīcato: gͦ ēexcoīcatus maiori excoīcatōe. gͦ n̄ poteſt abſoluere ipſuꝫexcoīcatū lꝫ ſit ſubditus illius. ¶ Itē excoīcatus ē a qualibet licita coīone vel licito actu ſeꝑatus. qd̓ patꝫ ꝑ diffinitōem excoīcatōis. gͦ ē ſeꝑatus ab actu abſolutionis ergo excōīcatꝰ excoīcatione cū excoīcato: n̄ pt̄ eū abſoluere¶ Rn̄ſio. ſi ep̄us vel alius iuſte excoīcet aliquē rationeriminis ⁊ ip̄e poſtea illi excoīcato coīcat ī crimine. ⁊ etiam ſi excoīcet aliquē cū fautoribꝰ ⁊ coīcatoribus ſuis: ⁊ip̄e poſtea illi coīcat. Dicunt aliqui illū excoīcatū eē maiori excoīcatōe. nō ſua ſentētia ſed iuris: ⁊ ꝙ debꝫ abſolui a ſuo ſuꝑiore. qd̓ videt̉ ꝑ decre. de ſen. exco. Nuꝑ. Aldicūt aliter. ꝙ in hͦ caſu cuꝫ excoīcās nō poteſt ligari ſuaſnīa. ꝯtrahit tn̄ minorē ſnīam a iure nō maiorē. ſicut ponūt illi qui ſunt de prima opinione. qꝛ ille ꝗ coīcat cū excoīcato ī crimīe: ꝯtrahit excoīcatōeꝫ a iudice videtur eidelinquere in eū qui damnauit. ⁊ talis ab eo vl̓ eius ſuperiore debet abſolui. vt in. c. nuper. Hec aūt opinio vipīnioni ꝯſentiēdo pt̄ dicidetur plus iuri ꝯſona. huic gͦ opꝙ in caſu ꝓpoſito excoīcatus poteſt abſolui ab excoīcatore. qui tm̄ ꝯtrahit a iure excōicatōem minorē que nō aufert excoīcato iuriſditōeꝫ. ſic̄ videt̉ in rōibꝰ poſitis ꝓ priuia ꝑ te. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ cū aliquis excoīcat̉ cuꝫfautoribus ſuis. ꝙ prīcipaliter excoīcatus ⁊ fautores pari vinculo anathematis ſunt ligati ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ hͦ intelligitur qn̄ alius ē fautor ab excoīcāte ē fautor vel coīcator. quia em̄ nullus ep̄us nec alius a ſua ſententia ligatur. ſi ep̄us excoīcans vel alius eēt fautor criminoſi:nō ligaretur ſua ſentētia: ſꝫ minorē vt dictū ē ꝯtrahereta iure. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ excoīcatus ſeꝑat̉ abomni actu licito ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hoc verum ē ſi ſit excōmunicatus excoīcatōe maiori que dr̄ anathema.¶ Queſtio. lxxxij. de excōmunicationeſiiſte lata.Equitur de excommunicatione lata iniuſte. Primo erqueritur an ſit excōmunicatio iniuſta.Secundo an ſit timēda. an tenenda.¶ Membrum primumD maiorē hoꝝ notificatōem videamꝰ primo que excoīcatio ſit iniuſta. Nota gͦ ꝙ īiuſta pt̄ eē triplicit̓. ex aīo. ex ca. ex ordine.Ex aīo qn̄ n̄ ē ex zelo iuſticie: ſꝫ ex odio vl̓indignatione fert̉. Greg. xj. q. iij. Sūmoꝑe cauēdum eſtvt rectores eccl̓ie qui publica iudiciā exercēt. in dicēdisſentētijs nullatenus leuitaaut furore ducti ſint p̄cipites. Itē eodē. §. Sla ſuꝑ epl̓am Iacobi ait. Iraviri iuſticiā deir. Qui ins in aliquē ſnīamī reportat: iſte tāij i eū ſnīam dedit: iuſticiā dei initatur. ¶ Ex cā.cum nō ſube¶ Ex ordine. qec diffinitio. xj.nus ad ꝓpoſitum. ꝑmo on̄dentes ꝙ iniuſta ētio ē excoīcatio. ſic̄ actiodiuiditur ꝑ iuſtā ⁊ iniuſtāē actio ⁊hmōi iuſtus ē hōxcoīcatio ſitexcoīcatio. ¶ Itē excoīcatio diuidit̉ ꝑ iuſtaꝫ ⁊ iniuſtam.xj. q. iij. Nō ſolū. §. cū gͦ ſentētiā. Si gͦ cōe ſaluat̉ in pticulari: inila ſentētia ē ſentētia. ¶ Lōtya. excoīcatio ēa qualibet licita coīone vel legitimo actu ſeꝑatio. Sediniuſte excoīcatus nō ē ẜm veritatē ſeꝑatus a bonis eccleſie ſpūalibus neqꝫ ab actu legitimo: gͦ n̄ ē excoīcatusgͦ iniuſta excoīcatio n̄ ē excōīcatio. ¶ Itē dic̄ hiero. ꝙ quidā aſſumūt de ſuꝑcilio pharizeoꝝ eſttes ſe ligae̓ qͦsexcoīcāt iniuſte ⁊ ſimiliter ſoluere. Ex hoc verbo hiero.videt̉ ꝙ iniuſte excoīcantes n̄ ligāt. ſꝫ excoīcatio ligatiniuſta excoīcatio n̄ ē excoīcatio ex qͦ n̄ ligat. ¶ Rn̄ſio ꝙexcoīcatio iniuſta excoīcatio quedā ē. qꝛ magis ẜm int̓p̄tatōem ꝙͣ ẜm veritatē. Iniuſte eī excoīcatus ſeꝑatus ēa coīone fideliū corꝑali: ⁊ ab illis que exhibent̉ corꝑalit̓ab illis: ſꝫa coīone ſpūaliū que ſunt ꝑ ſe a deo. Undeẜm veritatē et ſimpliciter loquēdo excoīcatio iniuſta n̄ ēexcōīcatio. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcitur. ꝙ actio iniuſta ē actōſimiliter hō iniuſtus ē homo: ſimiliter excoīcatio iniuſtaē excoīcatio. Dicēdum ꝙ n̄ ē ſil̓e. cū em̄ dr̄ actio iniuſta:nō ē determinatio priuas eē actōnis. Similiter cuꝫ dicohomo iniuſtus. ꝙ dico iniuſtus: nō priuat eē hominis ſꝫpotius bene eſſe. ſꝫ cū dr̄ excoīcatio iniuſta. ꝙ dico iniuſta: priuat eē excoīcatōis qd̓ ꝯſiſtit in ſeꝑatōe bonoꝝ eccleſie. quia talis excoīcatio ſeꝑatōem n̄ facit. ⁊ ſi aliquomō ſeꝑat ſiue interp̄tatur ſeꝑare: hͦ ē quatenus iuſta int̓p̄tatur n̄ quatenus iniuſta. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙſnīa diuiditur in iuſtā ⁊ in iniuſtā ⁊cͣ. Dicēdum ꝙ diuiſio illa eſt vocis non ſignificationis. iuxta quē modū diuiditur homo in pictū ⁊ in verū. Unde ſicut homo pictꝰnō eſt homo ẜm verietatē loquendo: ſic excoīcatio iniuſta nō ē excoīcatio. ¶ Ratione ꝓ alia ꝑte ꝯcedo. Hiero. eīloquit̉ ꝯͣ eos qui eſtimabāt ſua iniuſſa excoīcatōe a patienter et humiliter ferēte auferre ſuffragia eccl̓e ⁊ effectꝰſacramentoꝝ ⁊ gr̄am ⁊ caritatē. cū hec n̄ auferāt: lꝫ corporales auferāt cōmuniones.¶ Mlēbrum ſecundumOnſequēter querit̉ a ſnīa iniuſſe lata ſit tenēda. Ꝙ ſic: videt̉. xj. q. iij. Non ſolum. §.Cū gͦ. vbi dr̄. Cū ſnīa ex ordine iniuſta eſt.nec tn̄ ab ea recedēdū ē. ¶ Iteꝫ ſnīa iniuſtelata ex ꝯtemptu hꝫ efficaciā. e. c. Si iniuſte ligat̉ ex ipſatimide rep̄henſionis ſuꝑbia fit culpa que n̄ erat. excōicatio at̄ ſiue iuſta ſit ſiue iniuſta ex ꝯtēptū excoīcati efficaciā habet. Dicit̉ eī. xxiiij. q. iij. Notādum. diſciplina ē excoīcatō n̄ eradicatō niſi forte ex ꝯtēptū ⁊ ſuꝑbia excoīcati ꝓueniat. Ex his ptꝫ ꝙ quelibꝫ excoīcatio et̄ iniuſta eſttenēda. ¶ Itē greg. paſtoris ſnīa gregi timēda ē ſiue iuſtevel iniuſte paſtor obliget. ¶ Cōtra. ſnīa iniuſte lata nonē tenenda. ꝑ locum ab oppoſitis. ¶ Itē habetur. xxiiij. q.j. Manet. Nihil erit ligatū vel ſolutū niſi qd̓ beatus petrus ligauerit vel ſoluerit. Ex hoc videt̉ ꝙ ſententia iniuſte lata nō tenet. quia videt̉ dicere ꝙ nulla eſt ſentētianiſi iuſte ſit lata: eo mō quo fuit data beato petro. ⁊ hocvidetur ꝑ hͦ qd̓ p̄cedit ibidem ꝙ manet petri priuilegiuꝫvbicūqꝫ ex ip̄ius equitate fert̉ iudicium. Ex hoc videturꝙ nō teneat niſi qn̄ eque ſiue iuſte ferat̉. ¶ Rn̄ſio. ꝙ ſentētia iniuſta tenēda ē: ſꝫ diſtinguēdum ē. quia aut infligtur a nō habēte canonicā iuriſdiiuſmodi ſūt heretici. ſciſmatici. apoſtate: ⁊ tūc nō ē tenēda. nō ecoīcare. qꝛ excoīcati ſunt. Un̄. xxiiij. q. j. aucliuimꝰ ꝙ hereticus Rauēnas dictus archiep̄us niſus ſit te exiverū qꝛ excoīcatꝰ te excoīcare non potuit: apl̓ica aucͣte tetuoſqꝫ abſoluēdo: mādamꝰ nō curarenōi ſunt intruſi.ſuſpēſi a iuriſdire n̄ pn̄t. Et. e. c. ī fi. hecq̄ de hereticis ates dicta ſūt. videlꝫ qui ligādi atultorū auctoritatibꝰ ꝓſēſis a iuriſditōeꝙ excoīcare n̄umētū extratͦ ab habētede ꝯͣceẜ. p̄bila eſt. ſiue em̄ ſit iuſta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten