Druckschrift 
4 (1482) In hac quarta pte summe Alexandri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

excoīcatū. lꝫ coīcando eodē ꝯtraxerit excoīcatōꝫ de iure minorē. Itē ſacramēta collata ab excoīcato carēteffectu quia a collatione ſacramētoꝝ non ē ſemotus: ſeda ꝑceptione. vt habet̉ extra de cle. ex. cele. Si celebrat. §peccat aūt. Ex hoc videt̉ ſolūmō ē remotꝰ a ꝑceptioſacramētoꝝ: ab exercitio eoꝝ que ſpectāt ad eiꝰ iurditionē. Cōtra. aliquis excoīcat̉ coīcatoribꝰ ſuis pari anathematis vinculo: ꝯſtat prīcipalē excoīcatuꝫet fautores ſiue coīcatores illiꝰ aſtrictos. vt. xj. q. iij. excellētiſſimꝰ. igit̉ ſi excoīcatꝰ ē fautor excoīcati. pari anathematis vinculo ē aſtrictꝰ prīcipaliter excoīcato: ēexcoīcatus maiori excoīcatōe. poteſt abſoluere ipſuꝫexcoīcatū lꝫ ſit ſubditus illius. Itē excoīcatus ē a qualibet licita coīone vel licito actu ſeꝑatus. qd̓ patꝫ diffinitōem excoīcatōis. ē ſeꝑatus ab actu abſolutionis ergo excōīcatꝰ excoīcatione excoīcato: pt̄ abſoluere Rn̄ſio. ſi ep̄us vel alius iuſte excoīcet aliquē rationeriminis ip̄e poſtea illi excoīcato coīcat ī crimine. etiam ſi excoīcet aliquē fautoribꝰ coīcatoribus ſuis:ip̄e poſtea illi coīcat. Dicunt aliqui illū excoīcatū maiori excoīcatōe. ſua ſentētia ſed iuris: debꝫ abſolui a ſuo ſuꝑiore. qd̓ videt̉ decre. de ſen. exco. Nuꝑ. Aldicūt aliter. in caſu cuꝫ excoīcās poteſt ligari ſuaſnīa. ꝯtrahit tn̄ minorē ſnīam a iure maiorē. ſicut ponūt illi qui ſunt de prima opinione. qꝛ ille coīcat excoīcato ī crimīe: ꝯtrahit excoīcatōeꝫ a iudice videtur eidelinquere in qui damnauit. talis ab eo vl̓ eius ſuperiore debet abſolui. vt in. c. nuper. Hec aūt opinio vipīnioni ꝯſentiēdo pt̄ dicidetur plus iuri ꝯſona. huic op in caſu ꝓpoſito excoīcatus poteſt abſolui ab excoīcatore. qui tm̄ ꝯtrahit a iure excōicatōem minorē que aufert excoīcato iuriſditōeꝫ. ſic̄ videt̉ in rōibꝰ poſitis priuia te. Ad illud qd̓ obijcit̉ aliquis excoīcat̉ cuꝫfautoribus ſuis. prīcipaliter excoīcatus fautores pari vinculo anathematis ſunt ligati ⁊cͣ. Dicēdum intelligitur qn̄ alius ē fautor ab excoīcāte ē fautor vel coīcator. quia em̄ nullus ep̄us nec alius a ſua ſententia ligatur. ſi ep̄us excoīcans vel alius eēt fautor criminoſi: ligaretur ſua ſentētia: ſꝫ minorē vt dictū ē ꝯtrahereta iure. Ad illud quod obijcitur excoīcatus ſeꝑat̉ abomni actu licito ⁊cͣ. dd̓m hoc verum ē ſi ſit excōmunicatus excoīcatōe maiori que dr̄ anathema. Queſtio. lxxxij. de excōmunicationeſiiſte lata.Equitur de excommunicatione lata iniuſte. Primo erqueritur an ſit excōmunicatio iniuſta.Secundo an ſit timēda. an tenenda. Membrum primumD maiorē hoꝝ notificatōem videamꝰ primo que excoīcatio ſit iniuſta. Nota īiuſta pt̄ triplicit̓. ex aīo. ex ca. ex ordine.Ex aīo qn̄ ē ex zelo iuſticie: ſꝫ ex odio vl̓indignatione fert̉. Greg. xj. q. iij. Sūmoꝑe cauēdum eſtvt rectores eccl̓ie qui publica iudiciā exercēt. in dicēdisſentētijs nullatenus leuitaaut furore ducti ſint p̄cipites. Itē eodē. §. Sla ſuꝑ epl̓am Iacobi ait. Iraviri iuſticiā deir. Qui ins in aliquē ſnīamī reportat: iſteij i ſnīam dedit: iuſticiā dei initatur. Ex.cum ſube Ex ordine. qec diffinitio. xj.nus ad ꝓpoſitum.mo on̄dentes iniuſta ētio ē excoīcatio. ſic̄ actiodiuiditur iuſtā iniuſtāē actiohmōi iuſtus ēxcoīcatio ſitexcoīcatio. Itē excoīcatio diuidit̉ iuſtaꝫ iniuſtam.xj. q. iij. ſolū. §. ſentētiā. Si cōe ſaluat̉ in pticulari: inila ſentētia ē ſentētia. Lōtya. excoīcatio ēa qualibet licita coīone vel legitimo actu ſeꝑatio. Sediniuſte excoīcatus ē ẜm veritatē ſeꝑatus a bonis eccleſie ſpūalibus neqꝫ ab actu legitimo: ē excoīcatus iniuſta excoīcatio ē excōīcatio. Itē dic̄ hiero. qui aſſumūt de ſuꝑcilio pharizeoꝝ eſttes ſe ligae̓ qͦsexcoīcāt iniuſte ſimiliter ſoluere. Ex hoc verbo hiero.videt̉ iniuſte excoīcantes ligāt. ſꝫ excoīcatio ligatiniuſta excoīcatio ē excoīcatio ex ligat. Rn̄ſioexcoīcatio iniuſta excoīcatio quedā ē. qꝛ magis ẜm int̓p̄tatōem ꝙͣ ẜm veritatē. Iniuſte excoīcatus ſeꝑatus ēa coīone fideliū corꝑali: ab illis que exhibent̉ corꝑalit̓ab illis: ſꝫa coīone ſpūaliū que ſunt ſe a deo. Undeẜm veritatē et ſimpliciter loquēdo excoīcatio iniuſta ēexcōīcatio. Ad illd̓ qd̓ obijcitur. actio iniuſta ē actōſimiliter iniuſtus ē homo: ſimiliter excoīcatio iniuſtaē excoīcatio. Dicēdum ē ſil̓e. em̄ dr̄ actio iniuſta: ē determinatio priuas actōnis. Similiter cuꝫ dicohomo iniuſtus. dico iniuſtus: priuat hominis ſꝫpotius bene eſſe. ſꝫ dr̄ excoīcatio iniuſta. dico iniuſta: priuat excoīcatōis qd̓ ꝯſiſtit in ſeꝑatōe bonoꝝ eccleſie. quia talis excoīcatio ſeꝑatōem facit. ſi aliquo ſeꝑat ſiue interp̄tatur ſeꝑare: ē quatenus iuſta int̓p̄tatur quatenus iniuſta. Ad illud quod obijcitur.ſnīa diuiditur in iuſtā in iniuſtā ⁊cͣ. Dicēdum diuiſio illa eſt vocis non ſignificationis. iuxta quē modū diuiditur homo in pictū in verū. Unde ſicut homo pictꝰ eſt homo ẜm verietatē loquendo: ſic excoīcatio iniuſta ē excoīcatio. Ratione alia ꝑte ꝯcedo. Hiero.loquit̉ ꝯͣ eos qui eſtimabāt ſua iniuſſa excoīcatōe a patienter et humiliter ferēte auferre ſuffragia eccl̓e effectꝰſacramentoꝝ gr̄am caritatē. hec auferāt: lꝫ corporales auferāt cōmuniones. Mlēbrum ſecundumOnſequēter querit̉ a ſnīa iniuſſe lata ſit tenēda. ſic: videt̉. xj. q. iij. Non ſolum. §.. vbi dr̄. ſnīa ex ordine iniuſta eſt.nec tn̄ ab ea recedēdū ē. Iteꝫ ſnīa iniuſtelata ex ꝯtemptu hꝫ efficaciā. e. c. Si iniuſte ligat̉ ex ipſatimide rep̄henſionis ſuꝑbia fit culpa que erat. excōicatio at̄ ſiue iuſta ſit ſiue iniuſta ex ꝯtēptū excoīcati efficaciā habet. Dicit̉. xxiiij. q. iij. Notādum. diſciplina ē excoīcatō eradicatō niſi forte ex ꝯtēptū ſuꝑbia excoīcati ꝓueniat. Ex his ptꝫ quelibꝫ excoīcatio et̄ iniuſta eſttenēda. Itē greg. paſtoris ſnīa gregi timēda ē ſiue iuſtevel iniuſte paſtor obliget. Cōtra. ſnīa iniuſte lata nonē tenenda. locum ab oppoſitis. Itē habetur. xxiiij. q.j. Manet. Nihil erit ligatū vel ſolutū niſi qd̓ beatus petrus ligauerit vel ſoluerit. Ex hoc videt̉ ſententia iniuſte lata tenet. quia videt̉ dicere nulla eſt ſentētianiſi iuſte ſit lata: eo quo fuit data beato petro. hocvidetur qd̓ p̄cedit ibidem manet petri priuilegiuꝫvbicūqꝫ ex ip̄ius equitate fert̉ iudicium. Ex hoc videtur teneat niſi qn̄ eque ſiue iuſte ferat̉. Rn̄ſio. ſentētia iniuſta tenēda ē: ſꝫ diſtinguēdum ē. quia aut infligtur a habēte canonicā iuriſdiiuſmodi ſūt heretici. ſciſmatici. apoſtate: tūc ē tenēda. ecoīcare. qꝛ excoīcati ſunt. Un̄. xxiiij. q. j. aucliuimꝰ hereticus Rauēnas dictus archiep̄us niſus ſit te exiverū qꝛ excoīcatꝰ te excoīcare non potuit: apl̓ica aucͣte tetuoſqꝫ abſoluēdo: mādamꝰ curarenōi ſunt intruſi.ſuſpēſi a iuriſdire pn̄t. Et. e. c. ī fi. hec de hereticis ates dicta ſūt. videlꝫ qui ligādi atultorū auctoritatibꝰſēſis a iuriſditōe excoīcareumētū extra ab habētede ꝯͣceẜ. p̄bila eſt. ſiue em̄ ſit iuſta