Queſtioris. nō ſic ē in caſu ꝓpoſito. quia beneficiū abſolutōis collatū excoīcato inuito: parū vel nihil illi ꝓdeſt īmo qn̄qꝫobeſt. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ pōt excoīcare inuituꝫ ⁊cͣ.Dicēdū ꝙ verū ē ⁊ ꝯgruit excōicato. quia excoīcatio ē qͣicorrectio de ꝯtumacia. ⁊ iō ſiue inferat̉ excoīcatio inuitoſiue volūtario: ꝓdeſt ſibi ⁊ et̄ alijs ad incutiēdū timorē¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ excoīcatio infert̉ ad emēdatōeꝫ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nō tm̄ ad emēdatōem: ſꝫ ad terrorē ⁊ inſtructōem alioꝝ. vt ex aſpectu ꝯfuſionis et dāni excoīcatorūcaueāt ſibi ne ſint ꝯtumaces ⁊ rebelles eccl̓ie. exempluꝫad hoc pt̄ eē de dathan ⁊ abyron Numeri. xvj. ⁊ vt etiāterror ꝯtiuuet̉ in alijs aliquibꝰ: expedit aliqn̄ ꝙ excoīcatio ꝯtinuet̉. Uerūtamē d̓ nemine deſperādū ē in via: necſcit̉ qn̄ dn̄s dabit illi ſpiritū bonū: expectāda ē correctioeius. iō ē abſoluēdus quātūcūqꝫ incorrigibilis videaturnemo eī viator ē oīno incorrigibilis .ſ. ꝑ negatōꝫ. Hec eīincorrigibilitas ē malicia dānati. ¶ Ad illud qd̓ primoobijcitur ꝙ ſi pōt aliquis volūtarius excoīcari. ⁊ ꝑ oppoſitū pōt inuitꝰ abſolui ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ hͦ verū ē de facto: ſꝫhͦ nō ſoluit. qꝛ ꝯcludit ꝙ de iure ſic ſi pt̄ de iure voluntario excoīcari: pōt de iure abſolui: ꝓpter hͦ aliter dd̓m. ꝙtum hmōi fallit .ſ. ſi oppoſitum de oppoſito ⁊cͣ. qn̄ex ꝯbinatōe ꝓpoſitoꝝ cū oppoſitis deſinit oppoſitio que pͥus fuit. ⁊ ſic in ꝓpoſito velle. nolle. aliquo mō opponunt̉:ꝗbꝰ adiūctis excoīcatio et abſolutio ia n̄ opponunt̉. Iſtaei nō opponūt̉. Iſſe vult excoīcari ⁊ nō vult abſolui. Nōeī opponunt̉ niſi idē habeāt obiectū ſic̄ hic. Iſte vult bonū ⁊ nō vult bonū: iſta eī nō opponunt̉: vult bonū ⁊ nonvult malū. Si eī virtus argumētādi ē in oppoſitōe ꝓpoſitoꝝ et oppoſitoꝝ. exquo deſinit oppoſitio ⁊ neceſſario dꝫdeficere ꝯſequētia. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ iudex ſine p̄cio iuris pt̄ abſoluere inuolūtariū. dd̓m. ꝙ ẜm ꝙ volūtas in caſu ꝓpoſito importat rebellionē et ꝯtumaciamnō pt̄. ẜm aūt ꝙ ſolummō dicit declaratōem voluntatisa ſuſceptōe abſolutōis: bene pt̄. verbigratia. aliquis cōtēnens ſe et vitā ſuā ꝓpter hͦ ꝙ ē peccato deditꝰ. qd̓ nō pt̄defacili derelinque̓: optās ſe tradere ſathane vt ſpūs ſaluus fiat. ⁊ ne faciliter recidiuet vt facilius et efficaciusa peccato ſuo coherceat̉: nō vult abſolui ſꝫ ſtare in excōmunicatōe illi illata. vt fortius deteſtetur peccatū ſuū etnullo mō recidiuet. talē bene pt̄ abſoluere iudex ſine p̄iudieio iuris. ¶ Licet mō iaꝫ dicto rn̄deat̉ ad hͦ ꝓbleumaſupponēdo ꝙ nō pōt nolēs abſolui ab excoīcatōe. Alitertn̄ pōt dici .ſ. ꝙ pōt ſine offenſa iuris. vt poſito ꝙ aliquisexcoīcatus iuſte et peccato ſuo exigente vt magis odiatpct̄m ſuū vult diutius teneri in vinculo excoīcatōis. ī oībo ꝑatus ſatiſfacere eccleſie ⁊ ſatiſfaciēs iſte nolēs abſolui rōe iam tacta: ſine offenſa iuris pt̄ abſolui. ¶ Ad illd̓gͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ in foro penitētiali nō pt̄ abſolui nolēs ⁊cͣ.Dicēdū ꝙ nō ē ſil̓e. quia virtus abſolutōis ī foro penitētiali depedet ex veritate cōfitētis pct̄a ſua. Un̄ niſi accedat veraciter penitēs ⁊ ſine fictōe: nō valet ſibi beneficiūabſolutōis. nō aūt accedit veraciter ad penitētiā niſi accedat in volūtate abſoluēdi a pct̄o. Nō ſimile ē ī foro iudiciali in quo ad abſolutōnem ceſſatio ſufficit ꝯtumaciecl̓ie. hec aūt pn̄t accidere cū vo⁊ volūtas ſatiſfaciēdi eillud qd̓ obijcit̉ ꝙͣ ligatio ⁊ ſoliluntate abſoluēdin terra ꝯformiter ſe habēt ⁊cͣ. Dicēduꝫ ꝙtio in celiehec ꝯformitas attēdēda ē in ligatōe ⁊ ſolutōe vt pꝫ in lr̄aet ē fallacia ꝯſequētiumēto vt patere poteſt intuenti. ¶ Ad illurijcit̉ ꝙ ꝙͣdiu nō vult abſolui ē ꝯtunax et rebellis ⁊ ita manet cā excoīcatōis ⁊cͣ. Dicēdumꝙ ſi talis volūtas oriretur ex obſtinatōe in mora pct̄i etvolūtate morādi adhuc: ⁊ nō volūtate obediēdi eccleſietalis nō pt̄ de iure abſolui. qꝛ adhuc nō ceſſat cā excoīcatōis. Si aūt ꝑatus ē ſatiſfacere eccl̓e ⁊ ſatiſfaciat ꝓ poſſegis ꝯfundat̉ de peccato ſuo ⁊ vt illd̓ plus deteſtet̉ nō vult abſolui. ⁊placet ſibi mora in excoīcatōne. vts ſaluus fiat: nō ē ꝯͣ ius ſi talis abſoluat̉. ¶ Ad illudnuite abſolutꝰ nō debꝫ vitari ⁊cͣ. Dicendū ꝙ ex hͦ nō ſequit̉ ꝙ ſit ſimpliciter abſolutꝰ: ſꝫ ꝙͣtuꝫ ad.lxxxj.forum eccleſie militantis: ꝙͣtum ab forum triumphantisIrticulus ſecundusOnſequēter querit̉ quō ligatus pl̓ibꝰ ſententijs pōt abſolui ab illis. Et querit̉ vtrū abſoluitur vna abſolutōe: vel neceſſario plures abſolutōnes requirant̉? Et videt̉ ꝙ vna abſolutio ſufficiatquotquot ſunt illate ſentētie. ſic̄ ſufficit vna abſolutio inforo penitētie ⁊ ſi mille eēt cōmiſſa vel delicta. ¶ It̄ aliter ſequeret̉ ꝙ ꝑtim eēt ꝗs abſolutꝰ ꝑtim excoīcatꝰ. ¶ Itēxj. q. iij. Nemo. habet̉. ꝙ hō nō ligat ſꝫ xp̄c. ꝗ hāc pt̄atemdedit ⁊ dn̄s fecit hoīes tāti honoris. Ex his pꝫ ꝙ dn̄s ligat vinculo anathematis: ⁊ ſi ligat abſoluit: ſꝫ dn̄s nonſanat in ꝑte et in ꝑte nō. de pe. di. iij. ſunt pl̓es. Nūqͣ aliquē ſanauit quē nō oīno liberauit. totū hoīem ſanauit īſabbato: qꝛ corpus ab infirmitate ⁊ aīam ab oī ꝯtagioneliberauit. Similiter nec ſoluit in ꝑte in ꝑte non: ⁊ ita videt̉ ꝙ nō requirit̉ niſi vnica abſolutio. ¶ Cōtra. excoīcatio ē ligatio quedā: ſꝫ ad abſolutōem ꝑfectā alicuiꝰ a ml̓tiplici vinculo requirit̉ multiplex ſolutio. gͦ ſi aliꝗs ē ml̓tiplici vinculo excoīcatus: ad hoc ꝙ penitꝰ ſoluatur: reꝗͥritur multiplex abſolutio in qua abſoluet̉. vel ī prima vl̓in ſecūda. vel ī oībꝰ ſic̄ cauat̉ lapis multa cauatōe aque.¶ Rn̄ſio. ꝙ plures abſolutōes ſunt neceſſarie. ſicut eī ſupra tactū ē. duplex ē effectꝰ excoīcatōis .ſ. eiectio ⁊ ligatōꝙͣtū ad primuꝫ effectū excoīcatꝰ nō pt̄ ampliꝰ excoīcari.qui eī forris ē expelli nō pt̄. ꝙͣtū ad alium pt̄. vt. iij. q. iiij.Engeltrudā. Ligatꝰ ſic pt̄ ampliꝰ ligari ⁊ foris poſitusdiutius extra teneri. Unde dico. ẜm diuerſoꝝ vinculorū ligatōnem: requirit̉ diuerſa abſolutio. Unde ſi ꝗs ſitpluribꝰ ſentētijs ligatus. a pluribꝰ p̄latis in eo iuriſditōnē habētibꝰ: neceſſe ē ꝙ a qͦlibet abſoluat̉: niſi excoīcatores ꝯſentirēt ꝙ vna abſotōe abſolueret̉: ⁊ vni cōmiſiſſent illius abſolutioneꝫ de omnibꝰ excoīcationibus. illeaūt poſſet omnes excoīcationes in vnā abſolutionem redigere. Nec ē ſimile de abſolutione peccatoꝝ in foro penitētiali ⁊ excoīcationū que pene ſunt in foro iudiciali.abſolutio eī a culpa nō ſit ſine gr̄a gratūfaciēte. que nullam culpam ſecum compatitur. aliter eſt de abſolutioneexcōmunicatōnis que eſt relaxatio pene. ¶ Ad illud qd̓obijcitur. ꝙ ſi nō eſt abſolutus niſi vnica abſolutione. ergo erit in ꝑte abſolutus ⁊ in ꝑte excoīcatus. Dicēduꝫ ꝙnō ſequitur: ſꝫ ſequitur ꝙ ſoluitur ab vno vinculo et eſtaltero ligatus. ſicut accidit de ligato vinculis materialibus. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ dominus non ſanat inparte. dd̓m. ꝙ hoc verum eſt de ſanatione culpe: bene tamē ſoluit dn̄s a parte pene. licet eī dominꝰ ſimul ⁊ ſemelet a multiplici abſoluat culpa. Unius tn̄ culpe reatus ꝑmulta tempora qn̄qꝫ p̄cellit. ¶ Ad hoc quod querit̉. vtꝝꝑfecte abſolutus eſt in prima vel ſecunda abſolutione ⁊c̄Dicēdum ꝙ et ſi ꝑticulatim a vinculis particularibꝰ ſitabſolutus: tamē in vltima abſolutione eſt omnino abſolutus. vnde vltima abſolutio eſt conſūmatio particulaꝝabſolutionū. ante illam em̄ non eſt completa reconciliatio excoīcati ⁊ eccleſie.Articulus terciusOnſequēter querit̉ vtrum excoīcatus pt̄ abſolui ab excoīcatore ſi coīcauerit illi in crimime: vel ſi ſit fautor illius ſiue coīcator: et tamīꝙ excoīcator habeat iuriſditionē in excoīcato. Ꝙ ſic: videtur ꝑ hoc. ꝙ eius qui iuſte ligat ⁊ ſui iudicis ē ſolueregͦ ⁊cͣ. decre. de pe. ⁊ re. Ꝙ aūt. vbi dr̄. ꝙ a non ſuo iudicenullus valet ligari vel abſolui. ¶ Item excoīcatione ligatus etiam minori ſeꝑatus eſt a communione ſacramētorum et maxime a celebratione. tamen licet peccet celebrando. nō ꝓhibetur exercere ea que ſibi competunt ratione iuriſditionis. vt exͣ de cle. ex. cel. capi. Si celebrat.igitur in caſu propoſito. bene poteſt iudex exercere eaque illi nomine iuriſdiis competūt. id eſt abſoluere