Queſtioꝯtemnit qd̓ cenſet̉ ab eccl̓ia peccat mortaliter. hoc quiēfaciūt coīcātes cū excoīcatis quātum in ip̄is ē. vt em̄ haj. Audi deniqꝫ. vbi dr̄. ꝙ cuius delictū ē manifeſſū eccl̓ie: ꝑ ſacerdotes de eccl̓ia pellit̉ vt notatꝰ ab oībus erubeſcat ⁊cͣ. ſꝫ nulla ē erubeſcētia ſi alij ei coīcent.gͦ ad hoc ꝙ ſnīa excoīcatōis effectū habeat: neceſſe eſt ꝙalij arceant̉ ab hmōi coīone. vn̄ ꝗ nō arcent̉ ſꝫ illis cōmunicāt: effeci fruſtrāt. ¶ Itē vt habet̉. xj. q. iij.audi deniqꝫ. dn̄sem̄ noīatū ab eccl̓ia .i. excoīcatū haberi ſicanū. Et apl̓s. ij. coꝝ.me̓. ſꝫ coīcātes excoīcatisfaciūt ꝯtrarrtaliter peccant vt videt̉. ¶ Iteꝫ oīsexcoīcatio ſue minor ſeꝑat a coīone ſacramētoꝝ: ſꝫ nullus ſeꝑandus ē a coīone ſacramentoꝝ niſi propeccato mortali: gͦ coīcans cū excoīcatis incurrit excoīcatōem ſtē minorē. ¶ Cōtra. excoīcatio pena ē. coīcando aūt cū crimloſo in pena nō peccat mortaliter: noncoīcans cū excoīcato peccat mortaliter. ¶ Itē quelibꝫ pena corꝑalis ē p̄eligēda culpe mortali et̄ trūcatōnis capitis. ſi gͦ coīcare cū excōicato eēt peccare mortaliter: priꝰdeberet ſuſtinere trūcatōem capitis ꝙͣ coīcare cū excoīcato ī caſu nō ꝯceſſo. qd̓ videt̉ valde durū pone̓. ¶ Itē cūquolibet .ſ. amico ⁊ inimico eſt ꝯtinua caritas habendajͣ. pe. iiij. an̄ oīa mutuā in vobiſmetip̄is caritatē ꝯtinuahn̄tes. ſꝫ ad hoc ꝙ ꝯtinua ſit: oꝫ ꝙ nutriat̉: nullatenꝰ atꝯueniētiꝰ ⁊ melius nutrit̉ ꝙͣ ſociali familiaritate. gͦ familiaritas talis ē habēda cū oībꝰ excoīcatis. ¶ Itē. xj. ⁊. iijqm̄ multos. habet̉. Si quis excoīcatis nō ī ſuſtētatōe ſuꝑbie ſꝫ hūanitatis cā aliquid dae̓ voluerit: nō ꝓhibemꝰ⁊ ē verbū greg. ſꝫ efficacior et maior ē coīcatio ī collatōnebeneficij ꝙͣ verbi vel oſculi vel ſalutatōis ex qͦgͦ licet coīcare cū excoīcato ī hoc nec ē peccatū: ml̓tofortiꝰ ⁊ ī alijsſine peccato licet. ¶ Itē licet ſine officio ꝯuerſari cū excoīcatis. Un̄. xj. q. vlt̓. ꝙ p̄deceſſor. dicit greg. ꝓpter hͦ ꝙ cūeis ꝯuerſatus es nō ꝯſentiēs iniꝗtati eoꝝ: nullū tibi ē detrimētū corā deo. ⁊ loquit̉ de ꝯuerſatione cū excoīcatis.vn̄ titulus ē illius decreti: cū excoīcatis n̄ coīcat: qui eisaīo nō ꝯſentit. ¶ Itē ſi coīcātes cū excoīcatis peccat mortaliter. vn̄ excoīcatio circūquaqꝫ inferat̉: ē ml̓tis occaſioꝑiculi ⁊ ſolūmodo illi cui infert̉ ē occaſio ſalutis: ſꝫ ꝓpt̓aliquid attēptare qd̓ ſit multis in ꝑicuſi coīcare cū excoīcatis ē peccare mortalit̓:ū ē aliquē excoīcare. ¶ Rn̄ſio. ꝙ illi quiī caſibꝰ nō ꝯceſſis: peccāt mortaliterris. de his q̄ vi vel metꝰ cā fiuntīactexcoīcatis in vicijs ꝑ violētiā tractus nō teicatōi: ſꝫ inductꝰ ꝑ mētū teneturUn̄ dr̄ ibi. licꝫ mētus cuaꝫ attenuet. qꝛ tn̄ nō eā ꝓrſusexcludit: cūeat ꝗs pctm̄ mortale incure credimꝰ inuinari. ecce ꝙ coīcātesiter peccāt: hoc at̄ ſine p̄iudicōtie dico debere intelligi: ſi ex quadā ſubreeratus ſiue nulla p̄uētus deliberatōe coīcetſꝫ ſi ꝯſideratus ⁊ habita deliberatōne coīcet: credo ꝙ incurrit ſnīam ⁊ peccat mortaliter. qꝛ hmōi coīcatio nō eſtſine ꝯtemptu. Argumētū ad hoc de clerico excoīcato velīterdicto miniſtrate. ca. Si celebrat. vbi dr̄. ꝙ minori excōīcatōe ligatꝰ peccat ꝯferēdo ſacramēta: tn̄ ſacramentanō carēt effectu. qꝛ talis nō ē remotus a collatōe ſꝫ a ꝑceptōe. Et poſt ſubdit̉. dūmō nō in ꝯtemptū eccl̓iaſtice diſcipline. videlꝫ ꝯͣ ꝓhibitōem ſuꝑioris cōicationē excoīcaꝑtinaciter ſe ingeſſerit in qͦ caſu ē anathemate feriens. Ex his verbis decretalis videt̉ ꝙ ille ꝗ ꝑtinaciterigerit ⁊ in ꝯtemptū eccl̓iaſtice diſcipline .i. cenſure:eriēdus anathemate ⁊ peccat mortaliter. ¶ Itē argumētū ad idē. de ſen. ex. ꝙ in dubijs. vbi dr̄. illi ꝗ nomīatiexcōīcatis p̄ſumptuoſe ꝑticipāt. niſi ab eorū ꝑticipatōedeſtiterīt: excoīcatōis ſunt vinculo īnodādi. Ecce ꝙ quiimptuoſe ꝑticipat excoīcato excoīcādus ē ⁊ ita mortaer peccat ꝗ p̄ſumptuoſe coīcat. ¶ Idē pꝫ. xj. q. iij. ꝗ coīcauerit. Ex his pꝫ ꝙ nō oēs aliquo mō colloquentes vel.lxxxj.alio mō coīcantes peccāt mortaliter: ſꝫ illi quiꝑticipātp̄ſumptuoſe et ꝑtinacit̉ .i. ꝯtemnētes claues eccl̓l̓ie. ¶ Adillud qd̓ primo obijcitur ꝙ nullus peccat coīcando alij īpena ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hoc verū ē inqͣtum talis: ſꝫ coīcans ī cōtēptū cenſure eccl̓iaſtice peccat. qd̓ faciūt coīcātes excoīcatis p̄ſumptuoſe et ꝑtinaciter. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur.ꝙ ſi coīcās peccat mortaliter: citiꝰ dꝫ ſuſtinere morteꝫ⁊cͣ. dd̓m ꝙ hoc verū ē eo mō qͦ coīcatio peccatuꝫ mortaīducit. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉. ꝙ ad hͦ ꝙ caritas ſit ꝯtinuaoportet ꝙ nutriat̉ .ſ. failiari ſocietate ⁊cͣ. dd̓m ꝙ nō oꝫīmo alio mō nutriēdaī caſu ꝓpoſito. vtpote cōpatiēdoilli et orādo.do vt ſatiſfaciat eccl̓ie. ⁊ interponēdo ſe ad hodeo ⁊ eccl̓ie. vt hͦ mō melion ꝙͣ coīcādo ī caſibꝰ illicitis.bijcit̉. ꝙ indulget̉ benefacere excoīcatohumanitatis cauſa ⁊cͣ. Gicēdū ꝙ hoc intelligi debꝫ ꝙͣtūad ea quibꝰ ꝓcurari valet correctio excoīcati ⁊ recōciliatio eccl̓ie. vel forte de ſubuentōe aliqua corꝑali in vltimaneceſſitate vel graui. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ licꝫ ꝯuerſari cū talibꝰ ſine offenſa. Dicēdū ꝙ hoc intelligit̉ de caſuillo qui ponit̉ ibidē .ſ. qn̄ quis cā ꝯuertēdi gētem infidelēmorat̉ ī raegione. vel qn̄ neceſſe hꝫ ꝯuerſari cū excoīcatisꝓpter eccl̓l̓ie neceſſiratē ⁊ ibi corꝑaliter ꝯmorat̉: ita tamēꝙ eoꝝ ꝯſilio vel coīonis ꝯſenſu aīa eius non eſt coinquinata: tūc ſicut dicit greg. ex hoc nullū accidit ſibi detrimētum in ꝯſpectu dei.Ayticulus terciusOnſequēter querit̉ vtrū ꝗ aliquē excoīcauerit ſi coīcat cū illo ſit excoīcatꝰ. Ꝙ ſic: videt̉ꝑ hoc. ꝙ vniuſcuiuſqꝫ pt̄as ꝙͣtū ad ꝓpriū meritū vel demeritū ē maioris efficacte: ꝙͣ ꝙͣtū ad alienū. ml̓to eī poſſum efficaciꝰ mereri mihi ſil̓r et demereri ꝙͣ alijigitur ſi exconnmunicato tollitur poteſtas merendi ꝑ excommunicationem videtur ꝙ qui poteſt ꝑ excoīcatōꝫ auferre alij poteſtatē merēdi inſtante iuſta cā: et ſibip̄i pōtidem. ⁊ ita ſi aliquis excoīcat aliquē principaliter ⁊ ꝑ cōſequēs coīcātes illi: ꝙ ip̄e idē ſi coīcet illi incurrit ſnīam¶ Itē vt habet̉. xj. q. iij. audi deniqꝫ. dupliciter tradunturhoīes pt̄ati dyaboli. Uno mō cū delictū eiꝰ ē manifeſtuꝫeccl̓ie: ⁊ ꝑ ſacerdotes expellit̉ de eccl̓ia. Alio mō aliquistraditꝰ ē dyabolo cū eiꝰ pct̄m nō ē maīfeſtuꝫ hominibusdn̄s aūt qui videt in abſcōdito ꝓſpiciēs eius mentem vicijs ſeruientē et ſe nō diligi in corde eiꝰ talē tradit ſathane. diſcedit eī a mēte eius et domū cordis relinquit vacuam .ſ. a gratia. vn̄ ſtatim efficitur mēbrum dyaboli. Selicās quēqͣ cōmunicādo illi in crimicūdo modo excōnne tradit ſe ſathane: ſimiliter vidr̄ ꝙ primo mō poteſt ſeip̄m tradere ſathane. vel quare nō. ¶ Itē qui coīcat alicui in crimine: iuſtum ē vt illi coīcet in excoīcatione queeſt pena inflicta ꝓ crimine. vt em̄ habetur extra d̓ ſen. ex.Nuꝑ. faciētem et conſentiētem par pena ꝯſtringit. ¶ Itēſi excoīcans coīcat in crimine non excoīcatur. gͦ ex altitudine ſui gradus reportat ꝯmodum. ꝯͣ illud quod a ſct̄isſupponitur. quanto gradus altior tanto caſus grauior.¶ Itē. xj. q. iij. excellētiſſimus: habetur. Engeltrudā ſepedamnatam: cū coīcatoribus ſuis et fautoribꝰ pari vincūlo anathematis ꝯſtat eſſe aſtrictam. Ex hoc patet ꝓpoſitum. ¶ Si diceretur ꝙ nullus eſt iudex ſuip̄ius neqꝫ ſibiſubditus. vnde non poteſt inferre in ſe excoīcationeꝫ. vthabetur extra d̓ pe. ⁊ re. Ꝙ aūt a non ſuo iudice nullusligari valet vel abſolui hoc non ē generaliter verum. ꝗaille qui coīcat alicui in crimine ꝓpter quod excoīcetur lꝫnon ſit ſubiectus eius qui excoīcauit: videt̉ in illū delinquere qui damnauit. vt habetur de ſen. exco. Nuꝑ. vndeꝯtrahit forum ratione delicti et quo ad hoc eius iudex ēexcoīcatus: ſic aūt videtur in ꝓpoſito. ¶ Contra. nulluspt̄ eſſe iudex ſuip̄ius vt dicunt iura: ergo nullus poteſt aſeip̄o ligari vinculo anathematis vel abſolui. ¶ Itē quicūqꝫ ep̄ūs vel ſacerdos ratione iuriſditionis ⁊ non ex cōmiſſo: poteſt aliquem ligare vinculo anathematis. pōt