Queſtioos debꝫ ꝯfitēti ꝓteſtas dicat ꝙ ſactenet̉ celare. ꝓri ꝙ nō accipit ſubillo ꝯfeſſiōis. Cōtra. q̄ro qn̄ vel an̄qͣan̄ nō tenet̉. qꝛ neſcit qd̓ꝯfiteat̉ aut poſtſſio hͦ nihil ē: qꝛ exqͦ cōvelit ſibi dice̓. ſifeſſio facta fuiīꝓteſtatōeꝫ nō poteſt illud infrdos poſſit dice̓ ꝯfitenti: nolo illud ſubhic diuerſi diueſa iudicāt.t aliꝗs ſacerdosdice̓ pct̄m: ꝙͣuis illud idē ſicut herit poſtuerētia ſacraſcādalū alitū qꝛ eiuſdē nō pōt eē affirmatiotia em̄ quā habꝫ quis inqͣtū ē hō: ⁊ noticianē ſūt reſpectu eiuſdē pctī nūero. de eodemro nō pōt ꝗs dice̓ ablute ſcio ⁊ neſcio. eo ꝙꝯͣdictio eēt. ꝙͣuis aliꝰ ⁊ aliꝰ modꝰ ſciēdi ibi eēt. ſicut ſi aliꝗsſcit ꝑ cauſaꝫ ſolē pati eclipſim ⁊ illd̓ idē ſcit ꝑ effectū ꝙͣuisaliꝰ modꝰ ⁊ aliꝰ ſit ſciēdi. Alij dicūt ꝙ ⁊ ſi nō poſſit dice intuꝫ ſciuit vt deꝰ: poſſit tn̄ dice̓ inqͣyͣtuꝫ fciuit vt hō. nec diſſionem vel poſt. Alij diſtinguūt. vtꝝ ſciuerit vt hō an̄ ꝯfeſcūt ꝙ ⁊ ſi ſacerdos ſciuerit priꝰ vt hō ⁊ poſt vt deꝰ. ſcꝫ ꝑ cōfeſſionē. qꝛ ille qui priꝰ nouit illud idē recipit ī ꝯfeſſionem:claudit ſibi os reſpectu p̄cedētis noticie. Si aūt ſciuit ecōuerſo. ſcꝫ priꝰ ꝑ ꝯfeſſione poſt alio mō nō claudit̉ os eiꝰ. ſcꝫqꝛ illud īnoteſcit ſibi poſt ꝯfeſſionē. Alij dicūt ꝙ ſi ſciat aliqd̓ pct̄m ſicut deꝰ. ⁊ illud idē ſicut hō an̄ ꝯfeſſionē vel poſt:pt̄ dice̓ abſolute ſcio talē tale feciſſe pct̄ꝫ. pt̄ tn̄ dice̓ cūmīatōne. dicēdo ego ſcio ꝑ talē ꝗ mihi dixit exͣ ꝯfeſſionem. ꝙ talis ꝯmiſit tale pct̄m. vel etiā ego vidi talē fornicātem. Ratio aūt iſtoꝝ pōt eē. qꝛ ſigillū ꝯfeſſiōis facit nō ſolum vt nō poſſit dice̓. ego ſcio ꝑ ꝯfeſſionē: ſꝫ etiā vt non poſſit dicē ego ſcio. Prime tres opīones nō vident̉ mihi tenende. Quarta aūt teneri pōt. ¶ Nota tn̄ ꝙ ē loqui de ſacͣmēto ꝯfeſſionis dupl̓r. vel ꝙͣtuꝫ ad obligatōeꝫ neceſſitatis: vtꝙͣtum ad ꝯdecētiaꝫ honeſtatis. Si pͥmo mō. ſic credo ꝙ q̄uis nō poſſit dice abſolute. ego ſcio talē ꝯmiſiſſe tale pct̄ipōt tn̄ dice̓ cū determīatōe. ego vidi talē fornicātē. vel etiaꝫego audiui exͣ ꝯfeſſioneꝫ a petro ꝙ iudas furatꝰ fuerat. iſtiem̄ modi ſciēdi exp̄ſſe excludūt ſciētiā quā habꝫ aliꝗs ꝑ cōfeſſionē. nō aūt excludēt̉ ſi diceret̉ ego ſcio. Si aūt loqͣmde ꝯdecētia honeſtatis: ſic dico ꝙ nō debꝫ dicere ſimpl̓r veletiā cū det̓mīatōe de illo ꝗ ſibi ꝯfeſſus ē ꝙ ſciat ip̄m peccalſe. ſiue inqͣtuꝫ hō ip̄m peccaſſe nouerit poſt vel an̄. hoc em̄inhoneſtū eēt reſpectu ſecreti ꝯfeſſiōis vbi illud qd̓ dīc ꝯfitens: mori debꝫ. ſcꝫ in aīo ſacerdotis. Si igit̉ loqmur d̓ eoad qd̓ obligat ꝯfeſſio de neceſſitate ſacerdotē. dicēdū ꝙ nōpōt dicere abſolute ego ſcio petꝝ fornicatū fuiſſe. ꝙͣuis illud idē an̄ vel poſt nouerit ſicut hō. pōt tn̄ dice̓ cū determīatione vt dictū ē ſupra. Ꝙtuꝫ v̓o ad decētiaꝫ honeſtatis nōpōt dice̓ cū determīatōe niſi vrgēte cauſa rōnabili. tū quianō decet ſacerdotē loꝗ de pct̄is alicuiꝰ in ſpāli expͥmēdo ꝑſonā niſi ī generali: ne qꝛ ſacerdos ē: p̄ſumat̉ ꝙ illud audiuerit ī ꝯfeſſione. tū qꝛ ſi dicat̉ cū determīatōe ip̄a determīatio dat maliciā inquirēdi vlteriꝰ. vtꝝ illud nouerit vel nōnouerit abſolute. ex hac eſt via ad hoc vt ſciat̉ vtꝝ ille quipeccauit pct̄m ſuū recognouerit in ꝯfeſſiōe. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ pͥmo. dicēdū ꝙ neqꝫ canones p̄dicti neqꝫ p̄tacte decretales excludūt vniuerſalit̓ oēm modū maīfeſlādi pct̄malicuiꝰ: ſꝫ oēm modū ꝑ quē detegit̉ ꝯfeſſio ſacͣmentalis. modus aūt qͦ detegit ſacerdos pct̄m alicuiꝰ ẜm ꝙ ſcit illud inꝙ tuꝫ hō nō ē modꝰ de tegēdi ꝯfeſſionē ſacͣmētalē. ¶ Ad illd̓illū ꝯfeſſiōis nullo mō ē infringēdū ⁊cͣ. Dicendū ꝙ hͦ veꝝ ē. qꝛ nec maīfeſtatōe pct̄i mō iā dicto vt ſcꝫexp̄ſſo mō īnoteſcēdi infringit̉ ſigillū nec ꝯfeſſio reuelat̉: ſꝫfactū qd̓ ſacerdos vidit vel exͣ ꝯfeſſionē audiuit iudicat̉. eteſt pct̄m̄ ẜm accidēs ī argumēto. qꝛ huic pct̄o inqͣtuꝫ reuelandū ē extranea ē ꝯfeſſio. cū eī dupl̓r ſciat̉: ẜm vnū modūreuelari pōt ⁊ debꝫ in caſu. ſꝫ alio mō nō. vn̄ hec ē falſa. hocpct̄m̄ reuelari nō pōt qn reuelet̉ ꝯfeſſio. ¶ Ad illud qd̓ obijcit ꝙ magis ē adherēdū illi diffinitōi quā reꝗͥrit ſcire vt deus ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hͦ veꝝ ē alijs exiſtentibꝰ paribꝰ. ſꝫ qn̄qꝫ magis expedit vt illo mō adhereat ſac̄dos quē ꝑmittit hō ſci-.lxxix.re ꝙͣ quē reꝗͥrit. ſcire vtt deꝰ. vt ſi ex celatōe fieret p̄iudiciuꝫveritati. vl̓ fraus vl̓ dolꝰalicui patrocinaret̉. vel neceſſe haberet ꝗs mētiri vel īnocēs dānari vt ī caſibꝰ p̄tactis. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. ꝙ malis p̄cludēda ē via mallignādi ⁊cͣ. dicendum ꝙ nūqͣ pōt oīno claudi malis aditꝰmalefaciendinec adeo debꝫ claudi ꝙ ex hͦ claudat̉ bonis via recte agendi nec debet claudi vni malo vt aꝑiat̉ alteri: ⁊ ideo rō illanō ꝯcludit ꝙ illud qd̓ dupl̓r ē cognitū neceſſario oporteatcelari. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝑ ſil̓e de celatōe ſecreti ꝯmiſſi⁊cͣ. dicēdū ꝙ qn̄ ꝓmittit aliꝗs alicui ꝙ celabit aliqd̓ ſecretū qd̓ ſibi ꝯmittit. hͦ debet intelligi ſi nō cogat eū obediētiauꝑioris ad reuelatōeꝫ. vel neceſſitas mētiendi vel dānatōnocētis vel alia hmōi. ꝗbꝰ ꝯͣire nō pōt nec debꝫ. vn̄ ſi ꝗs ꝓmiſiſſet alicui ꝙ tene̓t aliqd̓ factū ſuū ſecretū. ⁊ ptꝰ niſi vellet factū illud teſtificari: dānaret̉ aliꝗs īnocens. vel neceſſeeēt ip̄m mētiri vel eē inobediētē vel aliqd̓ graue ſcādalumoriret̉: nō eſtimo ꝙ ī tali caſu debēt factū illud celare. Cūgͦ obijcit̉ ſi ꝗs cepiſſet aliqd̓ ⁊ ꝓmiſiſſet ꝙ illud ſeruaret ſecretū. ⁊ poſtea cognoſce̓t illud ꝑ relatōnem alteriꝰ vel etiāan̄. ſemꝑ teneret̉ illud nō reuelare. dicēdū ꝙ nō ē veꝝ. īmoteneret̉ reuelare ex cā rōnabili. vt tactū ē. nec dico ꝙ ꝓpt̓ hͦdebꝫ vel pōt reuelare aliqd̓ qd̓ ꝓmiſit ſe celatuꝝ qꝛ illd̓ cōgnouit alio mō: ſꝫ ex aliqͣ rōnabili cā ꝯͣ quā nō debꝫ obligari aliqͦ ꝓmiſſo. vn̄ nō eſt ſil̓e de obligatōe ꝯfeſſiōis ⁊ ꝓmiſſi. Cōfeſſio aūt ita obligat ꝙ ꝓ nullo ſcādalo vel diſpēdioē reuelāda. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝙ ſigillū ꝯfeſſiōis nulla ſiperueniēte noticia debꝫ infringi ⁊cͣ. dicēdū ꝙ hͦ veꝝ ē. necin caſu ꝓpoſito īfrīgit̉ licꝫ aliqd̓ auditū vl̓ viſuꝫ maīfeſtet̉.Ex his q̄ dicta ſūt n̄ debet ſac̄dos ſume̓ audaciā r̄uelādi vl̓loquēdi defacili de eo ꝙ ꝑ ꝯfeſſionē nouerit. ꝓ eo ꝙ ꝯfeſſionis ſigillū adeo ē cuſtodiēdū: vt n̄ ſolū vitet̉ fractō: īmo etiam dignū ē vt tollat̉ oīs ſuſpitō. ne ī ꝯtēptū veīat ſacramētalis ꝯfeſſio.¶ Queſtio. lxxiv. de poteſtate abſoluentis ſi virtute clauiuꝫ eccleſie.Equitur de poteſtate abſoluētis q̄ attēdit̉ circa claues eccl̓iehic gͦ q̄rit̉ de clauibꝰ ſic. Prīo an ſint claues. Scd̓o qd̓ ſint. Tercō q̄ ſint. Quartoqͦt ſint. Quinto ad qd̓ ſint. Sexto qn̄ claues date ſūt eccl̓ie. Septīo ꝗbꝰ date ſūt. Octauo cum quoordine date ſunt.Alembrū primūUerit̉ gͦ prio an ſint claues. vr̄ ꝙ ſic. Math̓.xvj. Tibi dabo cla. reg. ce. ¶ Cōtra. oſtiū reigni celoꝝ aꝑtū ē. illd̓ eī aperuit dn̄s ī paſſiōeEſa. xxij. dabo clauē domꝰ dd̓ ſuꝑ hūeꝝ eiꝰ. int̓li. xp̄c aperiet ⁊ nō erit ꝗ claudit. glo. qd̓ ī paſſiōe r̄ſerauit claudi n poterit. ſꝫ oſtij exiſtētis īclauſibilit̓ aꝑti nulla ē clauis. Si eīeēt: fruſtra eēt. gͦ videt̉ ꝙ oſtij regni nulla ſit clauis. ¶ Iteꝫxp̄c ē oſtiū Ioh̓. x. hͦ oſtiū nūqͣ ē clauſū. Apoc̄. iij. Ecce dedi corā te oſtiū aꝑtū qd̓ nemo poterit claude̓. Glo. meip̄mꝗ ſuꝫ veꝝ oſtiū ad vitā. ⁊ ita vt priꝰ. ¶ Itē aug. caritas eccleſie dimittit pct̄a nec ſine hac dimittūt̉. Hec ē eī mediatiſſima cā dimiſſiōis ⁊ q̄ nullo mō ꝯpatit̉ pct̄m. hec at̄ ē ſine clauibꝰ: gͦ claues nō reꝗrūt̉ ad dimiſſionē pct̄oꝝ.ſtra date ſūt. ſꝫ autor nat̉e nihil facit fruſtra. gͦ ⁊cͣ. ¶dum ꝙ claues ſūt ⁊ maxīe nccͣrie ſūt. vt infra maīfeſtabit̉Ꝙ aūt ſūt habet̉ Mat̉ .xvj. ⁊ Ioh̓. xx. ¶ Nota tn̄ ꝙ ē clauis auctoritatis: clauis excellētie: clauis mīſterij. pͥma ē ſolius dei: ſcd̓a ē xp̄i: tercia ē p̄latoꝝ eccl̓ie. Eſt eī obſtaculuꝫoſtij regni pct̄m ꝯmiſſuꝫ. ꝯͣ qd̓ obſtaculū ē clauis auctoritatis dimittēdi pct̄m quā ſolꝰ deꝰ habꝫ. Eſt etiā aliud obſtaculū reatꝰ mortis et̓ne: ꝯtra qd̓ eſt clauis excellentie. hancxp̄c habuit: qꝛ ꝑ paſſionē ſuā de reatu mortis et̓ne ꝓ nobisſatiſfecit ⁊ nos ab illo reatu liberauit. vl̓ vt ꝗdā ponūt clauis excellētie ē ꝯtra pct̄m originale qd̓ clauſit homī ianuāregni. Eſt etiā aliud obſtaculū. ſcꝫ pct̄i dimiſſi obligatō adaliquā penā tꝑalē: ꝯͣ qd̓ ē clauis mīſterialis quā xp̄c ꝯtulit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten